Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						10
MORGUNBLABIÐ, LAUGARDAGUR 24. OKTÓBER 1970
Lögfrœðistofa
Hefi  opnað  lögfræðistofu  að Austurstræti  6,  Reykjavík..
Sími 35800.
Jón Abraham Ólafsson.
Sölumaður óskust strux
Þarf að hafa  bíl til umráða.
Þeir sem hafa áhuga sendi nafn og símanúmer til afgr. Mbl.
merkt: „Iðnaður — 6203".
Oskum eftir
að ráða ungan mann til almennra skrifstofustarfa.
Umsóknir,   ásamt   upplýsingum   um   menntun   og   fyrri   störf,
sendist blaðinu fyrir 27. þ.m. merktar: „Skrifstofustarf 6007"a
Sendibílastöo Kópavogs hf.
Simi 42222
Talstöðvarbllar um alla borg.
Störtum og drögum bíla.  Höfum  stóra og litla  bila
til allra flutninga.
Óskum eftir
að ráða stúlku, scm er vön vélritun.
Umsækjendur yngri en 20 ára koma ekki til greina.
Umsóknir,   ásamt   upplýsingum   um   menntun   og   fyrri   störf,
sendist blaðinu fyrir 27. þ.m. merktar: „Vélritun — 6201".
Nauðungaruppboð
sem auglýst var í 41., 43. og 44. tbl. Lögbirtingablaðs 1970
á hluta í Hæðargarði 26, talinni eign Júliusar Magga Magnús,
fer fram eftir kröfu Þorvaldar Þórarinssonar hrl., á eigninni
sj'álfri, miðvikudaginn 28. október n.k. kl. 11.00.
Borgarfógetaembættið í Reykjavík.
NÝJUNG
í RÚSKINNSHREINSUN
Höfum   fengið   nýtt   efni   við   rúskinnshreinsun,   sem   mýkir
skinnið og hrindir frá sér vatni og gerir flíkina sem nýja.
Fagmaður sér um vinnuna. — Opið í hádeginu.
EFNALAUG VESTURBÆJAR H/F.,
Vesturgötu 53, sími 18353.
—   3 c
Fermingagjatir
Mikið úrval af lestrarlömpum (Luxor) fyrir
dömur og herra, ennfremur mikið úrval af
loftlömpum, vegglömpum, borðlömpum og
standlömpum.
Opið í dag til kl. 4.00.
Raftækjaverzlunin H. G. GUÐJÓNSSON
Stigahlíð 45—47, Suðurveri, sími 37637.









SJÓNVARP
EFTIR GÍSLA SIGURÐSSON
Sú ákvörðun sjónvarpsins að sýna eitt
íslenzkt teikrit í rniámiuði hverjuim, er
mjög góðra gjalda verð.  Leikritim telj-
ast mieð því sjáruvarpsefini, sem einma
bezt er þagið og einkiuim oig sér í laigi
á það viið uim ininlend verlk. Sj'árwarpið
faeíur sfcyldiur viið kimleiruda leikritalhöf-
undia ag er naumar búið alð viðurkenina
það með þessari ákvörðiuin. Ein sú sfcylda
er dkfci einíhliða; niú neymir á kiiniemida
leikritum meira en á'ður oig þess verður
kraf izt, aið leiikritafaöfumdar láti af faandi
raibnia verk, sam sératafctega eru samki
fyrir sjóruvairp ag raýta taosti þess til
fullruuistu. Morðiunibiaðið flytur sérstatoa
gaginrýni uim ís'lenzk teifcrit í sjáiwairpi
ag því get ég verið stuttorðiur uim
Skeggjaðain engil  Magmusar Jónissoinar.
Hvalð vafcir fyrir faöÆuinidiniuim? Ef til viil
faefur haniuim ekki verið það miæigitega
ljóst sjálfuim, eða þá að einlfaverra hluta
vegna faefur ekki bekizt nægilegia vel að
taomia því á fnamfæri. Verkið viröist
öllu freimiur hiatfa verið huigisað fyrir
leitosvið en sjáravarp; myindræm taefcni
sjónivarpsinis var ekfci nýtt á ruoktourn
hátt fraim yfir það, seim verður, þegar
leikrit er kvitomyinidað á sviiði. i uppfaafi
ieitasins miáitti ímyinda sér, aið Baldvim
faefði stórkostleigiain glæp á saimjvizfcuinini;
svo þrúigaiður var hairun ag miourbrotkun.
Áfraimihaildið leiddi þó ektoert slítot í
Ijós; dosilraenmilð Baldivin hafði að því
er virtist fraimið eiraa dláð, er haimn nieit-
aði að tatoa í hönidima á yfkböðlinuim.
Geðveiki Stóróltfs var vaagast saigt lítið
saninfæriaindi ag niðiunstaðian, fljótt á lit-
ið, verður sú, að Baldvin er óskiijiamieig
rola, konan haria venijuteg ag mæstuim
ekki neifct neitt, en Stórólfiur dálítið
kliktaaður íhaldstourfur, heftur vi'ð for-
tíðimia og fornar dygigðir Laxárættar.
Boðstoapurinm, ef einfaver er, eða það
sem kalla mætti irueng tmálsirus, er þó
í fljábu bragði huiin ráðgáta. Og ftesitar
yfirlýsinigiar Stórólfs voru inieiria í ætt
við farotaa etn gieðveitoi: „Þið dansið, hrist-
ið ykkur ag staatoið." „Hverja gietur malð-
ur haft saimibaind við, ef bulkir og fas-
istar eru uirudamskild'k." „Við verðuim að
hafa stjórn á hiutumuim ag byrja á ís-
larudi, á Laxárætiinmi." „Persómiufneisi er
mjuiniaiður, sem etoki er fyrir alia." í þess-
kaniar athuigasieimduim felst öllu fremur
varujulag þröngisýmá en forvitniileig gieð-
veilki.
Sænska söngkonan Lill Lúidfors  nær
miblu miaigniaiðri tötouim á áheyremdum
en venijuiegir dægiurlaigadiúllariar. Bn það
er þó ekki vegmia þess, aið hún sywgi eins
ag nætungali. Aftur á mióti faefur hún
eittlhivað, sem niaiuðsynlega þarf til að
halda athyglinmi óskiptri ag þalð er samm-
ariega erfitt, þegiar einm á í faiut í lamigan
tíma. Það, sem máli skiptir, er það að
sjálfsögðu að kummia sitt faig. Og Lill
Limdfors var aiuðlsjáiainlega eraginín við-
vaniinigur; faún hefur pensónuleika, blæ-
brigðaritoa rödd, airudlit, sern myndast
vel og uimfraim allt er faún „sexy". Húm
hefur seim sé kyirutöfria ekus og þalð faeit-
ir á íslemztou. Kammski gerir það einmitt
muninn, sem úrslituim ræður.
Þátturinn ,4 leikhúsinu" er nauðsynleg
ur ag sjánvarpinu ber sfcylda til að kynma
rækilega, það sem gerist í leikfaúsumum.
Framam af voru leikihúsimienin svartsýnir
á saimikieppniinia vi'ð sjóniviajrpið, en nú
mum faafa koraið í Ijós, að sá ótti var
ástæöuilaus og ef rétt er á haldið, getur
ajónvarpið stuðlað að aukimmji leitohúsiað-
sókn. Hinis vegar hefur fyrr ag síðar
viljað bnemirua við, að kynmtagin verði
mie'ð þeim hætiti, að maðiur seigir við
sjélfan sig: „Nú já, þetta er svomia; lík-
lega  er  ektoi  ástæða  til  að  sjá  þetta."
Þetta er sú áhœtta, sem leikfaúsiið tefcur
með kynningiu af þessu tagi. Þiamnig virt-
ist mér, að þátturinn gæfi fremur ófaaig-
stæða fauigmynd urni unigiverska leilkritið
„Það er kiominm gestur". Það var tæpast
góð auiglýsinig. Ef til vill er þetta gott
verfe, en það kam etoki í ljós þainnia, ag
ef nið sýniist ekki komia mianni mikið við.
Aftur á mióti var miklu atlfayglisiver'ð-
ari kaflimm úr „Maleokn litiia" og gaf
saraniarlega allt aðra faugimynd uim þetta
verk en aintniar smiáþáttur, sam isjánivairp-
ið brá upp úr þessu verki, líkleiga í
fréttatímia. Maleakn er lítoa raaður nú-
tímamis í huigsumiarlfaæitti og útkti. Huig-
sjónir hairus eru uippneiistn, vaMbeitimig
og miamonán. Br það ekki í fullu saim-
ræmi við þœr faugisjónir, sem miest ber
á í faeiminiuim í daig?
f stórborgum heimsins standa menn á
öndinni, þegar mienigumin kemst á alvar-
legt stig. Bn etofci mág með það: Þanstour-
inm í Eiystnasalti standur á öndinmii lítoa,
og suimiar tegumdik hafia með ölQiu hnokk-
ið upp af ikilatokmuim ag onsöfcin er af
völduim taaknknteminiiinigariinmiar. Damir
tala uan, að niú þurfi aðiekus einn skip-
sfeaða á borð víð Torrey Gamyom tíl að
öllu lífii í Eysteiasólti verði útrýimt.
Meniguiniajrfaættam, sem alls ekki var á
daigiskrá fyrir fiáekuuim áruim, er nú orð-
im mitaið áhygigjuiefini viða urni hieim. En
mieðian hjalafð er uim hættuina fraim ag
aftur, faalda eiitunefnin áfnam aið renmia
til sjávar, því fnamleiðtsilam verður að
faalda áfraim, fnaimjlediðnjim veHður að auk-
ast ag afraikisturimin eð vaxa. Menm tala
uim þeasia vaðalegu faættu, sem miamm-
kyninu sé búin, em ekki faefiur emmþá
spurat, að faim iðnrvæddu stónveldi hafi
fauigsað sér aið fiórna miklu til að stöðva
. þróun.
Fasteignamat er víst ekki mjög skáld-
legt efni, en enigu að síður eitt af því,
sem toerruur við líf aktaar flestna ag þátt-
urinm uim nýja fasiteiginiamjaitið var þess
vegmia þarfur ag eintoar fróðlegur.
Stjiónniairudin'n,, Eiður Gulðniasom, stóð sig
vel ag spurði einis ag 'góðuim blaða-
miarani sæimir. Hitt var þó etakli síður
þýðinigairmitailð, að þremeninimigiarnir
igerðu prýðilega grein fyrir siínu méli.
Eitt kiam þó efctoi fnaim, sern sfcyldi:
Hvens veginia var nýja faisteiginiaimaitið
nauðsynlegt? Hvers vegrua var ruauðsyn-
legt að verjia 88 miUjiónuim krónia til
þessiana faluita? Hefur það rauirweruileigt
gildi, sem kemur þeigruuim þesisa lamds
til gófða á einjfavern faátt, eða er það að-
eirus partur af faimmi óeodamlieigu skrif-
finmistou hims opinibeiria, sem aEt er að
drepa í drómia?
Rússneska myndin, sem sýnd var á mið-
vikudagskvöld er ektoi meimia á feinmimig-
analdri; þó raætití. faalda, að faún væri
fná blómjastoaiði romiantistou stefiniuminar;
fneyðairudi tilfinmiinigiasieimi, hvítliðar ag
rauðliðar, bneminiamdi fauigsijónir ag barma-
leg slagorð. Hvítliðasitnátouriinm var þó
búinm að sjá í geigmuim þetta allt; betur
ef fleiri hiefðu neynzt aðrir eina spá-
nuenm <xg faanm. Ein í uinigu sibúlkumni
kristallaðist fainm áemdamtegi barmaistoap-
ur, ssm eimfcenirudi mynidkua: í ást henm-
ar á favítliðam/uim, slagorSigfolaðrkiiu, ag
ekki sízt í fainuim mielódnamiatíska endi,
þagar faún bamiar strákmuim á igrummsœv-
in/u. En þagar öilu er á botninm hvolft:
rómiamitikin ag barruastoapurimm eru
fcanmjski efcki hótinu lataana en allur
kynÆerðiisWiðalliniirji, seim teikisfcjórar og
kvikimyndiafnaimieiiðemdur suinira anmiarra
lanida leglgja iniú miegin áherzlu á.
N
M
N
M
N
N
H
N
H
H
[in:









H
M
H
M
K
N
N
H
H
M
N
R

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32