Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						c
10
MORGUNBLAÖHO, MBDVIKUDAGUR 14. APRÍL 1971
y

Manni bjargað úr
Akureyrarhöf n
— þrír köstuðu sér í sjóinn
honum til bjargar
Akureyri,  12. apríl.
UNGUR maður var hætt
kominn, er hann féll í sjó-
inn við Torfunefsbryggju um
kl. 01.30 í nótt. Fyrir vask-
leik þriggja manna tókst að
bjarga honum frá drukknun,
en þeir köstuðu sér allir í
ískaldan sjóinn og náðu mann
iuum upp í gúmmíbát. Maður
inn var fluttur í sjúkrahús
til aðhlynningar, og mun
honum ekki hafa orðið veru-
lega meint af volkinu. Björg
unarmenn hans voru Kristján
Þórisson, 19 ára, Ránargötu
6, Ármann Óskarsson frá
Þórshöfn, 23 ára, skipverji á
Hörpu RE 342, og Jóhann
Ævar Jakobsson, lögreglu-
þjónn.
Kristján Þórisson sagði
fréttamanni Mbl. svo frá at-
burðum:
Kristján   Þórisson
Ármann Óskarsson
—  Ég var að „rúnta" í bíl
með stúlku, eins og gengur,
um hálftvö-leytið í nótt og
ók niður Kaupvangsstræti.
Þá komum við auga á mann,
sem stefndi niður á Torfu-
nefsbryggju. Ekkert óvenju-
legt virtist vera við ferðir
mannsins né göngulag, en
þegar ég hafði beygt norð-
ur Skipagötu, sagði stúlkan,
að við skyldum athuga bet-
ur um þennan mann og hvað
af honum yrði. — Ekki er
víst, að maðurinn væri á lífi
núna, ef stúlkan hefði ekki
fengið   þetta   hugboð.
—  Ég beygði því auður hafin
argarðinn og niður á bryggj-
una, en sá þá engan mann.
Ég fór um borð í vélskipið
Hörpu, sem lá innan við
bryggjuna,   því   að   mér   datt
í hug, að e.t.v. væri maður-
inn skipverji þar, en sá eng-
an. En í því heyrði ég hróp-
að á hjálp í sjónum. austan
við bryggjuna og rann á
hljóðið. Sá ég þá manninn
svamla í sjónum alllangt frá
bryggjunmi.
—  Engan bjarghring sá ég
á bryggjunni og engan kaðal
spotta, svo að ég hljóp aft-
ur um borð í Hörpu og fann
þar kaðal, sem ég fleygði til
mannsins. Hann náði taki á
kaðlinum, og þannig dró ég
hann að bryggjunni, en batt
hinn enda kaðalsins við
bryggjuna. f þessu kom
Steinn Jónsson þarna að í
bíl, og bað ég hann að fara
í skyndi upp á lögreglustöð
að sækja hjálp, hvað hann
gerði.
— Maðurinn hafði nú misst
af kaðlinum, enda var hann
ósyndur, að ég held, hafði
sopið dálítið af sjó og var
orðið afar kalt. Þá dreif ég
mig niður í sjóinn til ham,
hélt mér ýmist í kaðalinn
eða bíldekkin utan á bryggj-
unni, en gat haldið mannin-
um upp úr sjó með því að
krækja  um  hann  fótunum.
—    í þessu varð ég þess
var, að einhver annar, senni-
lega skipverji á Hörpu, kom
niður í sjóinn til okkar, en
ég sá hann ógreinlega, enda
var svartamyrkur þarna.
Hann hefur sennilega farið
upp á bryggjuna aftur fljót-
lega, ég veit það ekki. Mér
var orðið illilega kalt, fann
hvorki fyrir fótum né hönd-
um. Ég hef sjálfsagt verið
búinn að verna þarna í sjón-
um 5-10 mínútur, þegar lög-
reglan kom, ég get ekki gert
mér   grein  fyrír  því.
—  Lögregluþjónarnir komu
með gúmbát, sem þeir höfðu
sótt niður í kjallara iögreglu
stöðvarinnar og þar er jafn-
an til taks, settu hann á flot
og náðu manninum upp í
hann.   Til   þess   þurfti   einn
Framhald á bls. 20
Áttræður:
/¦-¦y,.

Helgi Hallgrímsson
1 DAG á áttræðisaÆmæli góð-
kuminiutr borgarj í Reykjavík,
Hellgd Halllgrfimigson fyrruim fufllL-
trúi. Hanin er fædduir á Gríme-
Stöðuim á Mýrumi, soraur bænda-
höfðingiamö HaHlgrímB NíeHisaon-
ar og konu hans Sigríðar Helga-
dóttur frá Vogi. Hallgrfmiur var
bróðir hinis þjóðkuinma og áhrifa-
mikla gá'fuimanms séra Haralds
Níeiissoniar professoris, en afi
þeinra bræðna og lamgafi
Helga var gáfkimiaðuxinn kuinini
séra Sveinin Níelsison prófastur á
Staðastað. Somuir Sveinis prófasts
var Hailigrímiuir Sveinsson
bistoup, en dóttursonuir hans
Sveimn Björnisson, fyrsti forsetd
íslanids.
Á æskiuánuim mínum í Borgar-
firði fyriir háflfri öld fór mikið
orð af Grímsstaðaheimdlinu
fyrir rausn og myndartskap. Var
það almaniniarámiur, að þetta
fóflk bæri af ffestu öðru á Mýr-
uim vestur. Sniemima stóð hugiur
Helliga till tónlisitar, og stundaðd
hanin uinigur mám í þeim fræð-
um í Reykjaivík og lauk jafn-
íramt keininiarapróifi. Stundaði
hann síðan keminisfl'uistörf í nokk-
Dregið
H.I.
hjá
ÞRIÐJUDAGINN 13. apríl var
dregið í 4. í'lokki Happdrættis
Háskóla fsfands. Orojrnir voru
4.200 vuiningar að f járhæð
14,200,00 krónuir. Hæsti vinning.
urinn, 500,000 krónur, kom upp
á i'jóra, fniða núrner 45 853, sem
allir vooru seldir í Aðalumboð-
inu í Tjairnargötiu 4.
100.000 króna vinnimgurinn
korn upp á númer 33 104. Þrdr
miðar wru seldir hj(á Atmdisi
Þorvaildsdóttir, Vesturgötu 10 og
sá fjórði var seldur á Vopna-
firði.
10.000 krónur:
594 1454 2174 2856 3283
6078 7768 11487 14297 15451
17629 20376 21473 21758 23452
23572 24000 25078 26296 29434
30297 31935 33307 33531 33946
34094 35688 37540 38041 38151
38338 40866 41544 41659 41976
43049 43995 45233 45273 45367
45852 45854 47070 49940 50070
50902 52353 52482 52540 53654
54593   57799   (Birt án ábyrgðar).
ur ár, en varð siíðian fuffltirúi |
Hafflniairsjóðs Reykjavíkuir ög
giégnidi því starfi uim lanigan
alldur. Jafnifraimt tók hann mik-
inm þátt í féliagsmálum, einkuim
Starfsmann'afélagi Reykjavíkur
og Bandalagi stanfsimianna ríkis
og bæja. Var hamm oft fundar-
stjóri á þimguim B.S.R.B. og þótlti
sköriuleguir svo að af bar. Tón-
iistin hefur þó aifltaf átlt rík
ítök í Hellga og foiru margar
tómstundiir hans í tónl'istariðkan-
ir. Má geta næriri, að Halfflgrfmiuir
soniuir hanis, hið þjóðkuinina tón-
ákáld, hefuir búið að þeim
áhrifuim, seim hann varð fyrir í
föðurhúsurn, þar sem músíkin
skipaði öndvegissess.
Hellgi Haillgrknisson er li'trík-
ur persóniuteiki og ekki hvers- j
dagsmaður í neiiniu. Hann er
maðuir fjöllhæifuir og fjaltfiróður á
mörguim ól'íkium sviðuim. Hanin
er manna f j ariltegiastiur og
skamrati'lieg'agtuir í viðræðuim,
þar eru aldrei neinir dauðir
puinktar. Hamn eir einrn þeiinra
tiltölulega fáu m'anna, sem
greindr smáatiriðin firá aðalatirið-
uim og geniguir raklieitt að kjarnia
mfilsras. Hanin er gagnrýniiinin á
manga hlluiti í vetröild nútímiams,
og þó er hanm um miargt bjart-
sýndsmaðuir. Það eru hátíða-
stundir að hitta Heflga og spjallá
við hann.
Fyrir hönd gömlu kynslóðar-
inniar úr Borganfirði óska ég
honiuim hj artanfliega til hamingju
á þassuim  timamótuim.
ólafur Hansson.
í
— Króata
Framhald af bls. 3
venja að einn vopnaður vörð
uir sé stöðugt á verði við
sanidiriáðið  í   Stokkhóllmi.
— Ef haft er í huga, að
Króatar réðust fynr í veitiur
inin í ræðismannsskrifstofu
Júgósltevíu í Gautaljorg, eir
gáfeysi lögregluinin'ar sænskri
löggæz'Iu til stónskammar,
segir í leiðara Dagens Nyhet-
er dagilnon eftir og / blaðið
kriafst þesis að málið verði
ramnlsakað þegar í sað.
Olof Palmie, forsætisráð-
herra, sagði í fréttaviatali
skömffnu eftir atburðinn, að
hanm harmaðd það sem gerzt
hefði og sagðist vona að
hægt yrði að koma í veg fyr-
ir það, að erCiendir ofstækiB-
hópar notuðu sænlskt land-
svæði til óhæfuvenka. Það
bæri að harma það, ef sá
styrtkur og skiflindinigur, seim
Svíair heífðu ¦sýnit stjórn'miáflia-
samitökuim, sem ílengju akki
að starifa í eigin beimalandi,
væri misnotaðuir tifl óhæifu-
verika. Að svo stöddu vildi
foTBætisráðharanin ekki segia
mieira uim málið.
Lögraglan hefur komizt yf-
dr leymlegan ldsta, sam gekk
á miJIH meðal hóps Króata,
en á hornuim aru nöfn þeinra,
sem samtökin hafa í hyggju
að ryðia úr vegi. Efstur á
l'istanium    ar    sendiherrann    í
Stokkhóimi, síðan ræðismað-
urinm í Gautaborig, og aðrir
opinlberir sendimenn Júgó-
Slava í Svíþjóð.
Júgósfliavar í Svíþjóð eru
um 40 þúsuind, en mjög lítiilll
hópur þeirra eir í ten'gsfluim
við hreyfingu Króata. Þess
má geta að Króatar eru í
mikluim minnihliuita í þeissiuim
hóp. Þegar ininirésarmiennirin-
ir tveir voru leiddir hand-
járnaðir úr sendiráðdniu, réðu
þeir sér naumiast fyrix kætd
og sunigu ful'knm. hállsd: —
Lifi frjáls Króatía.
I viðtali, sem Expiressen
átti við ininrásaimieninina,
sagja þeiir að ætTlumiin með
ininrásiinni hafi verið sú að
ræna siendihenranum og halda
honuim í gíslingu til að krefj-
ast þess, að júgósflavnesk yfir
völd létu lausa níu Króata,
sem sitja í fangabúðum í
Júgóslavíu vagna pólitískra
skoðan'a sinna, og eiga þeir
þunga reifisingu yfir höfði.
— Fyrirmynd olklkar var,
segja þeiir, sú aðferð, sem
skæruiliðiar í Siuðuir-Ameiríkiu
hafa notað til að knýja stjórn
völd þar till að Mta lausa póli
tíska famga. Við eruim ekki
fasiistar eða hvað sam þið kal
ið okkur, heldur ein'staMInig-
ar, sem barjasit fyrir frel&i
kúgaðrar þjóðar. Ofbeldi er
eina leiðin, sam hinigað til heÆ
ur getað vakið athygli á bar-
átltu okkar. Orsökin til þess
að við neyddunrst til að nota
skotvopn, var sú, að sendi-
riáðsfólkið hlýðnaðist ekfei
skipumiuim oklkair, en greip
sjáiift till vopma.
Þegar lögneigfan hafði hand
samað inntrásarmien'ninia tvo,
dró eiiín sendiráðsmaninanna
upp 3kotvopn og skaut á þá.
Kúlan íiaug á milli lögregflu-
þjóna án þess að særa nokk-
unn, en. maðurinin var afivopn
aðuir.
Miro Baresie, anmar iniranás-
armannainina, segdr: — Það
hefuir hvað eftir anmað vardð
reynit að myrða mdg af út-
sendiuiruim           j úgóslavmiesku
leyniillögreigliuininiair, og júgó-
slavniesk stjómvö'ld hafa lagt
háar fjárhæðir til höfuðs mér.
Hvað geirit verður við mig
héðain af, skiptir mig engu
mál'i.
Þe'tta kemuir í rauminni vel
heiim og saman við það, sem
dagblöðin hafa eftir háittseitt-
um embættismönn'uim d Júgó-
slavíu, s.am þau neifna ekkd
með miafnd. Þeir segja, að
báðdr ininrásarmieinmrmdr hafd
verið dæmdir til dauða, og
hvort sem sænsk yfirvöild
framselji þá eða ekki, miuini
þeir verða teknir af l'iifi, hvað
sem 'það kostar. — Fufll hefnd
verður okkar eina svar.
Mjög erfitt er að geta sér
tifl uim, hver verða örfög Kró
atanma tveggja. Má] þedirria er
þegar orðið að stjórnmála-
legu. vandamáli, sam enfitt
getur reynzít að l'eysa.
Króatarmiir voru að vísu
tekinir fastir í iúgósliavmeska
semdiráðinu, sem skoðast
júgós'lavineskt Iandsvæði, em
það voru sænskir lögr'eigfliu-
menn, sem hamdtóku þá, að
beiðni júgódlavnieskra yfir-
vailda. Síðustiu fréttdr heirma
þó, að sænsk yfirvölld maimd
ekki firam'sel'ja þá umdir
nokfcruim krdinlgurnstæðum.
Júgóisflavniaska utamiríkis-
þjóniustan hefuir látið í það
skínia, að veTði innirásarmiemm
irndr ekkd framselddr, sé
hugsanlllegt, að bað þýðd
mdninlkamdd viniáttutengsl mili
þjóðanma og jafnvefl fufl'l sldt
á stjónnim;álllasarnibandi. —
Konisúill Júgósflava i Gauita-
bong hefuir verið kvaddur
heim.
Inmrásarmienmirmir tveir,
hei'ta Andierko Girajkowic og
Miiro Baresie, og eru þedr
rúmfllega tvítugir. Þeir hafa
búdð i Gauitaborg og kormu
gagnigert til Stokkhókns til
að ráðast imm í semdiráðið.
Þeir neiltia því statt og stöð-
ugt að hafa fenigið skipum um
framkvæmd aðgerðianma frá
æðri stöðum í Us'tasia-hreyf-
ingunini, og segja að inmrásin
hafi verið þedrra eiigið fraim-
tak, þrátt fyrir að þeir séu
féiagar í hrevfdmigumini.
•
Þess má geta, að Vl'adimir
Rafliovic, semdiherma Júgó-
Slava í Svíþjóð, var um skeið
Sönidihenra   lands   sínts   á   ts-
landi, sarnitímis því sam hamn
var þá semdiherra lands síns
í Noregi og hafðd þá aðsetur
í ósló. Hann afh'emiti forseta
ísllamds trúniaðarbréf sitt 11.
febrúar 1959 og nokkiiuin
dögumi síðar hélt hamm fund
mieð ísitenzikuim fréttamönm-
um. Þar sagði Rolovic m. a.,
að hanm hefði ungur gemgið
í flokk skænu/liða í heima-
landi sínu og barizit með þeim
frá upphafi í heimisstyrjöld-
inni siðari og hafði nú hlotið
hershöfðinigjatign í her lands
sims,
Rolovic sagði onmfneimiuir 4
þessum fuindi, að meini hliuiti
atmemmiimgs í Júgósflavíu
hefði staðið með ..Þjóðfnefl'sis-
hneyifiniguinini", þegar húm
steypti stjórniinnd af stó'li —
og hefði ástæðan m. a. verið
sú, að fólkinu hefði fallið vel
það, sem kommúnístar sögSu,
þeir hefðu sagt saninÖleikanin.
Aðspuirður um það, hvort
meiri hlluiti alimeminiings væri
svo ánægðiur mieð það, siem
komimúniiistar beifðu gert —
og efntt, svanaði hanm því til,
að hamn vil'di ekkemt segja
um það. Hægast væri að
spyrja þjóðina sjállfa  að  því.
Á þeissuim futndi með ís-
lenzlkuim fréttamömtnium var
Rol'ovic ennifremuir spurður
uim mláil'eíni júgósllavnieska
stjónnimiáliamanmsins og riithöf
unidiarins Djilasars, en hanm
kvaðst ekki hafa tíma til þess
að ræða það mráletOní,
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28