Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 107. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						10
MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 14. MAl 1971
„Hann er ósköp sætur topp-
urinn, en það þarf mikið að
hafa fyrir honum"
— rætt viö skipstjórana á aflahæstu bátunum í
Grindavík, en í fyrrakvöld var aflamunurinn
aðeins 3 tonn og tveir róðrar eftir
ÞAÐ var enginn -asi í Grinda-
víkurhöfn þegar við komum
þangað í fyrrakvöld til þess að
hitta að ináli skipstjórana á
Albert og Arnfirðingi, en þeir
keppa nú um titilinn aflakóng-
ur og í fyrrakvóld, eftir mið-
nætti, þegar búið var að landa
úr báðum bátunum, var Albert
með 1287 tonn og Arnfirðingur
með 1281 tonn. Ólafur á Arn-
firðingi hafði verið hærri það
sem af var vertíðinni, en Þórar
É»
Þórarinn   Ólafsson
skipstjóri á Albert
inn á Albert fór þrjú tonn upp
fyrir í fyrrakvöld, en vertíðar-
aflinn er reiknaður út 15. maí.
Það var heldur ekki von á
neinum asa, komið fram í miðj-
an maí, en bátarnir komu jafnt
og þétt til lands, yfirleitt með
ágætan afla. Grindavíkurhöfn
tekur ná á hverri vetrarvertíð
við ótrúlega miklum afla og
auk þess að heimabátarnir 40
Ianda daglega á vertíðinni,
landar þar einnig oft annar
eins f jöldi af aðkomubátum og
stundum meira. Sýnir þetta m.
a. mikilvægi Grindavíkurhafn-
ar, þar sem bátar frá verstöðv-
um vestan Reykjanesskagans
geta landað afla sínum í Grinda
vík ef þeir stunda veið'ar fyrir
austan nesið og það hafa þeir
gert undanfarin ár mikinn
hluta af vertíðinni. Þannig
spara þeir sér langa siglingu á
miðin og aflinn er fluttur land
leiðis í heimaverstöðvar þeirra.
Annað kvöld kemur í Ijós
hvor verður hærri á vertíðinni
í Grindavík að aflamagni,
Albert eða Arnfirðingur, en
hér fer á eftir rabb við skip-
stjórana, Þórarinn Ólafsson á
Albert og Ólaf Finnbogason á
Arnfirðingi:
Þóraririin var komiran heim
til sin, þegar okkur bar að, en
hanin var þá búinn að landa 32
tonnum og fór þar með upp
fyrir Annfirðing, að mininsta
kosti í bili. Báðir bátaoiir eru
um 220 tonn að stærð.
„Þetta er óvenjulegt," sagðli
hanin, „komið fram á þenmam
tíma. Það er víða fiskur, grunnt
og djúpt. Og það merkilega er
að fiskurinm er efcki búinn að
hrygna ennþá og á meðan get-
um við haldið áfram með von
í afla. Einu sínni man ég þó að
við nokkrir bátar tókum netin
um 27. maí, eftir að hafa afl-
að ágætlega í miaí. Þá vorum
við með netin úti á Faxadýpi,
úti í kamtinum."
„Þú hefur aflað vel í maí?"
„Það má segja það, við erum
búmir að fá yfir 200 toran í maí
af þeim tæplega 1300, sem viö
höfum Jandað. Netabátunum
hefur fæfckað allverulega og
flestir aðkomubátarindr eru farn
ir. Þeasir bátar, sem eru hætt-
ir, hafa mikið orðið að hætta
vegna manniskapsiiros. Hér hafa
ráðizt í skipsrúm margir sveita
menm og nú er sauðburður haf-
inin og vonstörf og ekki þýðir
að láta þau daokast. Eins er
með vimnuaflið í frystihúsunum
og það má segja að það séu
komin hálfgerð lok í þetta þó
að reytingur sé af afla."
„Hvað er langt stím í tross-
urnar?"
„O, blessaður, við erum hér
rétt við baeiardynraar, á trillu-
miðunum, eims og þeir segja.
Við erum 10 mínútna siglingu
frá höfninnd, rétt fyrir austan
Hópsnesið í Þórkötlustaðasund-
inu. Við erum búnir að fiska
þar vel i marga daga."
„Eru fleiri bátar þarnia?"
„Nei, það er þarna smábleð-
ill, ágætur fyrir nokkrar tross-
ur og svo er ekkert í krimg."
„Hvernig fiskur hefur þetta
verið í vetur?"
„Það hefur verið langmest
þorskur. Ætli við séum ekki
með um 1000 tonn af þorsfci,
250 tonin af ufsa og svo ýsu.
Upp á síðkastið hefur engin
ýsa veiðzt, en í apríl var hún
óvenjumilkil austur með land-
inu, allt graðýsa.
Anraans er þorskuriinn smár,
venjulega um 190 í tonnið og
það er mikið."
„Hvað eruð þið með margar
trossur?"
iðasta vertíð, sem ég hef lengi
verið á, lítið filskirí yfirleitt og
leiðindaveður á sjónum og að
vera á netum alveg frá áramót-
um er það ömurlegasta, sem
hægt er að gera. ÞaS geri ég
aldrei aftur. Framan af er ekk-
ert nema helvítis ufsarusl, sem
ekkert fæst fytrir á þessum árs-
tíma."
Á meðan við vorum að rabba
saman hringdi síminn. Það var
þá Guðbjörn á Þorsteini að
spyrja um aflanm hjá Albert og
Arnfirðingi. Það er alltaf spenin
ingur á milli hæstu báta og
þegar litlu munar fylgist fólk
í sjávarplássum með eins og for
fallnir kniattspyrnuunnendur
fylgjast   með   únslitum   kapp-
leikja. Ég spurði Þórtarim u«i
kappið í lokin, þegar litlu mun-
aði.
„Ekki er hægt að neita því,"
sagði hanin, „að alltaf er kapp-
ið undir ndðri. Hann er ósköp
sætur   toppurinn,   en  það  þarf
Olafur   Finnbogason
skipstjóri á Amfirðingi
manna úit úr vinnu sinni og
eru 20 tonn þá ágætur atfli, ef
Sieppt er ölluim þeiim meta-
fjölda, sem báitannir eru með.
Þetta er niú dýrðin hjá sjó-
mönruunum og er þó um að
ræða afiahæstu bátana.
Um  11 leytið í fyrrakvöld voru bátarnir enn að koma til hafna
Ljósmynd Mbl. á. johnsen
eins    og    sést    á    myndinni.
„Við erum með 14 trossur og
drögum 10—11 trossur daglega,
en hitt anman hvern dag. Matið
hjá okkur er mjög gott enda
fiskurinn góður. Ég reikna til
dæmis með því að við séum
með betri hlut núna úr 1300
tonnum, en 1500 tonnum í
fyrra, sem gáfu um 250 þúsund
krónur í hásetahlut.
Aninars hefur þetta verið erf-


-
Ljós bátanna spegluðust í  haffletinum  í   Grindavíkurhöfn  og  Iangt   fram   á   nótt   eru   gluggar
frystihúsanna upplýstir.
mikið lyrir honum að hafa. Það
er mikil vinina á bak við þenir^-
an afla og ekki hægt að ná
þessu nema með hörkudugleg-
um mönirium. Það hefur mikið
reynt á karlana."
„Heldurðu að það verði edn-
hver reytingur áfram?"
„Það er allt útlit fyrir það
einis og er, að það fiskist áfram,
en þorekurinn gerir heldur eng
in boð á undan sér þegar hann
hverfux og þá hverfur hamm
rækilega. Annars er ómiögulegt
að segja nema hanin skelli sér
vestur yfir röstina og eitthvað
dýpra norður. f'að er töluverð-
ur fiskur og það mígur skratti
mikið úr honum ennþá svo
hann er að hrygna. Þetta hefur
verið furðulegt í vetur og þá
sérstaklega á Eyjamiiðunum.
Fiskurinn gekk aldrei suður og
austur fyrir Selvogsvitann og
rnaður getur alis ekki gert sér
grein fyrir ástæðunni. En að
það sé miMia af fiski í sjónum
en áður, hef ég ekki trú á.
Fjandinn hafi það."
Arníirðingur lagðist að
bryggju lausit fyrir miðnætti
með rúm 20 taran. Þeir höfðu
farið út kl. 4 um nóttina áður
og túrinn hafði því tekið 20
tíma og aMan tiímann voru
mennirnir að vinna vvm borð,
því á keyrislunurn milli trossa
er unnið við að leysa af, steina
niður og svo er ekkert smá-
verk að draga daiglega 10—11
trossur. EÆ reitonað er með 180
til 190 kr. á mantn úr tonininu,
ebns og ætla miá, og svo vinnu-
tímann hina vegiar, hafa þessir
menn   efldci   tómavinnu   verka-
Ólafur skipstjóri á Arnfirð-
ingi sagði að þeir æfctu sSnar
14 trossiur á mörgum stöðuim
5—12 mílur út. Sagði hann
að framan af vetri heifðu þeir
verið iheð 8 trossiur, en eftir
því sem daginn fór að lengja
bættust fleiri trossur við. Þedlr
hafa verið með 12—13 eins og
á Albert.
Ég spurði ólaf hvort hanm
tettdi að það ætti að takmarka
netaf jöldann ?
„Ég tel að það ætiti að tak-
marka netaifjöldann, en hins
vegiar held 6g að það verði
erfitit að framfyigja slílkum
regium. Það er misjafn mann-
skapur á báfcunum og því mis-
jafnt hvað hver batur getur
dregið og svo hitt að það eru
allt frá 8-—13 menin á neta-
bátunum og því einndg mis-
jafnt hvað þeir geta dreg-
ið á dag. Ég held að það væri
ágæbt að takmarka trossiurnar
við 10, að minnista kosti eftir
að liðið er á vertiðina, því þá
er hægit að draga 10 trossur
daglega."
„Hvennig hefur þér fundizt
ganigurinn i vertiðinni?"
„Hún hefur gengið sæmilega,
en verdð erfið og tíðin imjög um
hleypiragasöm framan af. Leið-
inda sjosóton. En láitum það
vera, það alvarlegasta er hins
vegar að ég tett öruggt að fisk-
urinin mimnkar ár frá ári og ef
við færum ekki út landhelgina
eins ffljótt og unnt er, verður
ekki mikill f iskur hér á næstu
áruim. Það sem sleppur af fistó
frá togurunuim inn fyrir Mn-
Framhald á bls. 19
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32