Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 107. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						16
MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 14, MAl 1971
Utotttj	wWí&it*
Útgefandi	hf. Árvakur,  Reykjavík.
Framkvaemdastjóri	Haraldur Sveinsson.
Rilstjórar	Matthías  Johannessen.
	Eyjólfur  KonráS Jónsson.
Aðstoðarritstjóri	Styrmir Gunnarsson.
Ritstjómarfulltrúi	Þorbjörn  Guðmundsson.
Fréttastjóri	Björn Jóhannssoti.
Auglýsingastjóri	Árni Garðar Kristinsson.
Ritstjórn og afgreiðsla	Aðalstræti 6, sími 10-100
Auglýsingar	Aðalstraeti 6, sími 22-4-80.
Áskriftargjald 195,00	kr. á mánuði innanlands.
I lausasðlu 12,00 kr. eintakiS. -----------------------—------------¦	
TVISKINNUNGUR
FRAMSÓKNARFLOKKSINS
| stjórnmálayfirlýsingu
* flokksþings Framsókn-
arflokksins segir að fækka
eigi bönkum og fjárfestingar-
sjóðum. Á því sama flokks-
þingi, sem samþykkti þessa
yfirlýsíngu, sagði Jón Kjart-
ansson, alþingismaður, að
þetta væru að vísu fögur orð,
en alþingismenn flokksins
hefðu þó jafnan greitt at-
kvæði með stofnun hvers nýs
banka. f>etta er ágætt dæmi
um þann tvískinnung, þar
sem orð og efndir fylgjast
ekki að og í nokkuð nánu
samræmi við stjórnmála-
stefnu og stjórnmálaathafn-
ir Framsóknarflokksins al-
mennt.
Þannig hefur dagblaðið
Tíminn haldið því fram í sí-
fellu, að nú þegar sé út-
þenslan í ríkiskerfinu of mik-
il. f orði kveðnu hefur Tím-
inn þá stefnu, er landsfund-
ur Sjálfstæðisflokksins ítrek-
aði nýlega um hlutverk ríkis-
ins og fyigt hefur verið í
framkvæmd á undanförnum
árum með markvissum að-
gerðum til aukins sparnaðar
og hagsýslu í ríkisrekstrin-
um. í þessu sambandi er því
fróðlegt að líta á samræmið
milli tillöguflutnings stjórn-
arandstöðuflokkanna á Al-
þingi og fagurgala þeirra í
ræðu og riti. Á seinasta þingi
fluttu stjórnarandstöðuflokk-
arnir 43 þingsályktunartillög-
ur og frumvörp til laga, sem
fólu í sér stórkostlega þenslu
í ríkiskerfinu með nýjum
nefndum, ráðum og stofnun-
um. Ef tillögur þessar hefðu
komið til framkvæmda, er
áætlað, að nefndarkostnaður-
inti einn saman hefði numið
um 5,3 millj. kr. Alls hefðu
þessar tillögur haft í för með
sér 526,6 millj. kr. aukningu
ríkisútgjalda, ef þær hefðu
allar komið til framkvæmda.
Tillöguflutningur þessi er
hinn fjölskrúðugasti og
kennir þar margra grasa. Þar
má nefna þingsáiyktunartil-
lögur um stofnun ýmis konar
ráða og nefnda og á Fram-
sóknarflokkurinn stærstan
hlut í þeim. Þá má nefna
þingsályktunartillögur, sem
fela ríkisstjórninni undirbún-
ing Iöggjafar, er í flestum
tilvikum hefur nefndastofn-
un í för með sér. Einnig má
finna tillögur um stofnun
nýrra ríkisfyrirtækja, og loks
eru frumvörp til laga um
stofnun margs kyns fyrir-
tækja, sjóða og nefnda. Enn-
fremur er að finna tillögur
"um fjölgun í nefndum og
ráðum.
Framsóknarflokkurinn á
undantekningarlaust stærst-
an hlut þessara tillagna.
Framsóknarflokkurinn hefur
þannig í nánu samræmi við
eðli stefnu sinnar hafið inn-
an Alþingis markvissa sókn
fyrir útþenslu ríkiskerfisins,
en gumar svo hins vegar í
málgagni sínu, Tímanum,
með þær hugmyndir, að rétt
sé og skylt að draga úr ríkis-
kerfinu. Það kemur trúlega
nokkuð oft fyrir í stjórnmál-
um, að ósamræmis gæti miili
orða og athafna. En trúlega
er         Framsóknarflokkurinn
fyrsti stjórnmálaflokkurinn,
sem gerir sér far um að sýna
sem ljósast tvískinnung í öll-
um málum.
Það verður að segjast eins
og er, að oft er nauðsynlegt
að stofna nefndir til þess að
undirbúa lagasmíð. Séu hins
vegar einhverjir á móti
þessu í orði, er það lágmarks-
krafa að þeir séu það einnig
á borði.
Tímasetning landhelgisútfærslunnar
ITm það hafa orðið all
*-' skiptar skoðanir, hvenær
skynsamlegast sé að færa
fiskveiðilandhelgina út í 50
sjómílur, en það er það tak-
mark, sem al'lir eru nú ásátt-
ir um að stefna beri að. En
hvað veldur þessum ágrein-
ingi, sem nú er uppi? Flestir
virðast sammála um það, að
ekki eigi að grípa til tafar-
lausrar útfærslu þegar í stað
að óbreyttum ástæðum. í til-
lögum stjórnarandstöðuflokk-
anna, sem fram komu á Al-
þingi, var gert ráð fyrir að
bíða með útfærslu í 1% ár.
Þessi tímasetning er mála-
miðlun milli stjórnarand-
stöðuflokkanna innbyrðis   og
sýnir bezt, að í þeirra aug-
um er þetta lífshagsmuna-
mál þjóðarinnar fyrst og
fremst kosningamál. Nú hef-
ur verið stofnuð landhelgis-
nefnd skipuð einum fulltrúa
frá hverjum þingflokki. Þessi
nefnd á að semja frumvarp
um landhelgismálið, er leggja
á fyrir næsta Alþingi á hausti
komanda. Það liggur í augum
uppi, að nægilegt hefði verið
að taka þá ákvörðun um nán-
ari tímasetningu útfærslunn-
ar, þar sem stjórnarandstöðu-
flokkarnir liafa þegar talið
1% árs biðtíma eðlilegan.
Þessi afstaða sýnir, að það
er   almennt   viðurkennt,   að
^^^®^^^^^^^^^í
SJÓNARMIÐ
EFTIB
EIXERT B. SCHBAM
NOKKUÐ hefur borið á því að undan-
förnu, að húseigendur og almenningur
yfirleitt óttist verulega hækkun fast-
eignaskatta. Sá grunur er rökstuddur
vegna þess, að ýmsir mœtir menn hafa
gerzt talsmenn slíkrar hækkunar og
ennfremur hefur nýtt fasteignamat leitt
til alls konar ályktana í sama dúr.
Umræður um skattlagningu fasteigna,
sem annarra verðmæta tengjast óhjá-
kvæmilega pólitískri afstöðu manna og
flokka til eignaréttarins og hlutar ein-
staklinganna og ríkisvaldsins í dreifingu
verðmæta og f jármuna í þjóðfélaginu.
Kenningar Marx og útlærðra læri-
sveina hans gera ekki ráð fyrir eigna-
rétti borgaranna og er það að sjálf-
sögðu einfaldasta lausnin á svo borgara-
legu spursmáli sem því, hversu
mikla skatta skuli leggja á eignir
manna. E>ær skoðanir hafa hins vegar
enn ekki átt upp á pallborðið hjá. Is-
lendingum og þvi eru slík vandamál að
bögglast fyrir brjóstum okkar. Sem
betur fer.
•
Hitt er rétt, að þær raddir heyrast I
einhverjum mæli, sér í lagi meðal ungs
fólks, sem fordæma áhrifamátt pening-
anna og gera litið úr efnalegu kapp-
hlaupi nútímamannsins.
Enda þótt allt tal um forréttindi „auð-
valdsins" hér á landi sé bábilja ein,
ættu allir að geta sameinazt um að
hverju sinni skuli hindra misnotkun
og misrétti í skjóli peningavalds. Efnað
fólk á ekki að njóta valds eða aðstöðu
i skjóli eigna sinna. Að því leyti verð-
skulda slíkar raddir alla athygli.
Á því er hins vegar mikill munur, að
þjóðfélagið skapi möguleika til tekju-
öflunar i samræmi við framlag hvers
og eins; að með heiðarlegum hætti sé
mönnum heimilt að hagnast og eignast,
ef hugur þeirra stendur til þess. Slikt
er lögmál þess þjóðfélags, sem við höf-
um valið okkur, og telst ekki glæpur,
nema i augum þeirra, sem þurfa ætíð
að öfundast og ónotast yfir velgengni
annarra.
•
Dreifing fjármagns og efnalegt sjálf-
stæði borgaranna er af augljósum
ástæðum ein grundvallarforsenda raun-
hæfs lýðræðis. f samræmi við þá skoð-
un, hefur meginþorri þeirra, sem fylgja
Sjálfstæðisflokknum að málum, skoðað
almenna eign eigin íbúða sem eitt
helzta takmark þeirrar stefnu. Fæstir
gera sér grein fyrir þeirri sérstæðu en
stórmerkilegu staðreynd, að   fjórar   af
hverjum fimm íbúðum hér á landi, eru
í einkaeign.
Þessi húsnæðismálapólitík hefur orðið
ofan á, að sjálfsögðu vegna þess, að hún
hefur verið stjórnmálalega studd og
rekin, en einkum þó vegna þess, að hún
hefur verið ríkjandi takmark flestra fs-
lendinga, ungra sem gamalla, hjá háum
sem lágum.
•
En fleira kemur til. f þjóðfélagi verð-
bólgu og óstöðugleika í fjármálum hef-
ur fasteignin verið sú fjárfesting, sem
bezt hef ur dugað. Á því er að vísu sá ann-
marki, að sparifé hefur ekki safnazt sem
skyldi og atvinnurekstur hefur skort
fjármagn. í þvi tilliti eru fasteignakaup
afleiðing en ekki orsök vandamálsins
og eru reyndar of rótgróin og æskileg í
sjálfu sér, til að við þvi ástandi verði
hróflað.
Ungt fólk lætur það verða sitt fyrsta
verk að koma sér upp íbúð — gamalt
fólk stefnir að því að eignast skjólshús
í ellinni. fslendingar yfirleitt láta stjórn-
ast af þeirri eðlishvöt að standa á eig-
in fótum, að vera sjálfra sín herrar og
öðrum óháðir. Það er þessi skrítna
sjálfbjargarviðleitni, þegar allt kemur
til alls, sem hefur svarað með viðeig-
andi hætti kenningunum um hið eign-
arlausa þjóðfélag öreigans.
•
Það er ekki tilviljun að Sjálfstæðis-
flokkurinn hefur verið eindregnasti
málsvari þeirra lífsviðhorfa, sem byggj-
ast á sjálfsbjargarhvötinni og efnalegu
sjálfstæði borgaranna. Ein ályktun síð-
asta landsfundar Sjálfstæðisflokksins
segir m.a.:
„Markmiðið er að gera borgarana
efnahagslega sjálfstæða og stuðla að
því, að f jölskyldur búi í eigin íbúð, enda
sé þeim ekki íþyngt um of vegna skulda
eða fasteignaskatta".
Það er í hrópandi andstöðu við þessa
stefnu, ef einhverjum dettur nú i hug,
að nota ibúðir fólks til skattpíningar.
Eðlileg skattlagning er óumflýjanleg en
vitaskuld kemur ekki til greina að haga
skattlagningu svo, að hún dragi úr vilja
manna til að koma sér upp eigin ibúð-
um; að hún íþyngi svo fólki, að það hafi
ekki efni á að búa í eigin húsnæði.
Það á þvert á móti að auka möguleika
fólks til að eignast eigið húsnæði og
stærsta verkefnið nú, er að endurskoða
eða beinlínis að fella niður vísitölubind-
ingu húsnæðismálalána og stórauka lán
út á eldri hús og íbúðir.
Undir öllum kringumstæðum á að
forða því í þessum málum sem öðrum
að fólk fjötrist í vítahring skulda og
skatta.
Vökumenn
ÉG hefi kynnzt mörgum þeirra
á lariigri ævi. Og ég hefi dáð þá
meir og meir með árum og aldri.
Þeir eiga rödd sem aldrei má
þagna í þessum undarlega mann-
heimi, sem atöðugt virðist milli
svefns og vöku og gengur illa að
átta sig. Og þeir seim trúa því,
að mönanum sé ætlað mikið Mut-
verk, sem hinnar æðstu skepnu,
og að þeir eigi mikla möguleika
til andlegs og siðlegs þroska, og
að hver þjóð, hvert samfélag
manna, srtórt eða smátt, eigi vel-
ferð sína undir þvi, að hin verri
öfl nái hvergi undirtökuim, þeir
hljóta að dá þessa vökuimenn,
sem aldrei sofa á verðinuim, allt-
af eru að benda á nauðsynteg
verkefni og hvetja til að þeim
verði sinnt og eru sjálfir boðnir
og búnir til starfa.
Einn þessara vökumanna er sr.
Áredíius Níelssom. Hann hefir um
áraitugi verið þessi sivakandi
rödd, og ekki heldur látið sitja
við orðin tóm. Með hreinskilni
og djörfung hefir hann ritað og
rætt veundajmál niannlagB samfé-
lags og hvergi spareð sig til þess
að verða að liði í barátiburani fyr-
ir hamingjuisamari heimi.
Nú eins og fyrr si*ur hann
„við gluggann", sér margt ferm-
inigarbarnið sitt og annarra lenda
á viliigötium og verða óham-
ingjunni að bráð. Hann hrópar
til þjóðarinnar um aðgerðir til
vamar, í 10 liðum, það sem gera
má og gera þarf. Það sé mögu-
legt, ef menn vilji.
Fyrir mörgum árum kornu
saman nokkrir prestar og kenn-
arar    norðanfcunds,    og    ræddu
þesai vandamál með úrbætur í
huga. Var þó vandinn minni en
nú. En þeim kom saman uim að
senda þa eindregnu óisk til
sitjomvailda landsins í mennta-
og kirkjumálum, að mefnd nokk-
urra úrvalsmanna væri setit á
laggir til þess að athuga hvemig
skóli og kirkja, þessar mattar-
stoðir opinbers uppeldiis, gætu
hver uim sig og í sarnistarf i, leyst
siem bezt af höndum hið mikla
og margþaetfca menningarhlut-
verk, sem þeim er ætflað.
Slíkir menn hafa víst eíkki enn
verið kvaddir til startfa. Margt
er reynt og ýmislegt gert, en
ílest á tvístringi. En er nú eklki
kominn tómi til að kallaðir væru
saman 10—12 úrvalsmenn til
þeas að íhuiga þessi 10 atriði,
sem séra Árelius nefnir og gerir
að tilögum sínium í Mbl. 25.
apríl sl. Öllum kemur málið við.
Og það er aðkallandi.
Snorri Sigfússon.
tíminn vinnur með okkur í
þessum efnum. Því er það vit
anlega skynsamlegast að taka
ekki ákvörðun um tímasetn-
inguna nú í kosningahitanum,
heldur að kappkosta að vinna
málstað okkar fylgis á undir-
búningsfundum hafréttarráð-
stefnunnar og annars staðar
á alþjóðavettvangi. Með þeim
hætti trýggjum við áraingur
í þessari baráttu.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32