Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 219. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						22
MORGUINBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 29. SEPTEMBER 1971
Lilja Björnsdóttir,
skáldkona - Minning
LILJA Björnsdóttir, skáldkona,
er ekki lengur meðal okkar. Það
er e.t.v. ekki undanlegt í sjálfu
sér þvi hún var orðin full-
orðin kona, farin að heilsu og
kröftum eftir erfið ævikjör. En
það sem veldur mér trega er að
hún er ekki lengur til viðræðu.
Ég, sem þetta skrifa, þekkti
hana í rauninni lítið og veit ekk
ert um ætt hennar né uppruna.
Ég hafði oft hitt hana á fundum
og ferðalögum i okkar góða fé-
lagi, Guðspekifélaginu, sem við
vorum sammáía um að hefði ver
ið okkar lifslán að kynnast. En
í sumar er leið hitti ég hana
nokkrum sinnum austur á Eski-
firði, þar sem hún dvaldist I sum
arleyfi hjá dóttur sinni. Og þá
var það sem ég hafði bezt tæki
færi tij cS kynnast lífsviðhorfi
þessarar greindu og lifsreyndu
konu. Ég átti leið til hennar einn
fagran sólskinsdag, og þá sat hún
úti   fyrir   húsinu   og   lét   sólina
Hjartkær     eiginmaður
fósturfaðir,
og
Óle Magnussen,
frá Tjörnuvík, Faereyjum,
varð bráðkvaddur 27. sept.
Elín Jónsdóttir,
Stígur  Lúðvík  Dagbjartsson.
verma sig. Ég spurði hana um
Iíðan hennar. Hún sagði: „Hvað
getur maður haft það betra, mað
ur nýtur anganar jarðarinnar,
heyrir lækjarniðinn og fugla-
sönginn og sólin skín. Hún gerði
ekki meiri kröfur til lífsins og því
likan lærdóm maður gæti haft
af þessu lifsviðhorfi. Þessi kona,
sem hafði lifað erfiða ævi við
fátækt og barnamissi. Henni
fannst lífið dýrölegt af því að hún
fékk notið þeirra dásemda iífs-
ins, sem okkur hversdagslegu
fólki finnst vera sjálfsagður hlut
ur.
Ég ætlaði sannarlega að heim-
sækja hana á Hrafnistu, þar sem
hún hafði dvalarstað siðustu ár-
in, en ég varð of sein, dauðinn
varð á undan mér. Ég hugsa að
hann hafi verið henni kærkom-
inn gestur, því að hún var far-
in að heilsu og þótt hún kynni
að meta dásemdir lífsins hugsaði
hún gott til þeas sem beið henn
ar hinum megin við tjaldið. Þá
held ég að hún hafi hugsað: „Því
hvað er það að deyja, annað en
standa nakinn í blænum, og
hverfa inn í sólskinið."  (K.G.)
Vertu sæl Lilja mín og þakka
þér lærdómsríka viðkynningu.
Anna Kristjánsdóttir.
ÞAÐ er með trega, sem við í
Kvenfélagi          Laugarnessóknar
kveðjum Lilju Björnsdóttur,
skáldkonu. Hún gekk í félagið
snemma eftir stofnun þeas og I
Faðir okkar,
Davíð Júlíus Björnsson,
frá Þverfelli,
til heimilis að Nýbýlavegi 16,
andaðist að Borgarsjúkrahús-
inu 27. þ. m.
Börn hins látna.
Móðir okkar, tengdamóðir og
amma,
Anna Kristófersdóttir,
andaðist 27.  þ.  m.  á Landa-
kotsspítala.
Börn, tengdabörn og
barnabörn.
Ástkær     eiginkona,      móðir,
tengdamóðir og amma,
Guðný Petersen,
andaðist 27. september.
Eiginmaður, börn, tengda-
börn og barnabörn.
Faðir okkar,
Björgúlfur Einarsson,
frá Blönduhlið, Hörðudal,
lézt að Elli- og hjúkrunar-
heimilinu Grund mánudag-
inn 27. sept.
Kristbjðrg Björgúlfsdóttir,
Óiafur Björgúlfsson.
krafti gáfna sinna og skáldgáfu
skipaði hún frá upphatfi þann
sess, sem var tilefni þess, að fé-
lagið hélt henni samsæti á 70
ára afmælisdegi hennar og gerði
hana þar að einum af fyrstu heið
ursfélögum   sínum.
Við áttum henni svo margt að
þakka. Hún veitti okkur fúslega
af sínum andans gnægtarbrunni
og ótal voru yrkisefni hennar,
stundum alvarlegar hugleiðing-
ar um lífið, móðurástina. fegurð
arþrá og eilífðiha. En eins oft
smellnar              tækifærisstökur,
græskulaust gaman eða hárbeitt
háð. En alltaf var eitthvað, sem
vakti athygli, hlátur og gleði. —
Þegar félagið varð 15 ára, tileink
aði hún félaginu afmælisljóð, sem
síðan hefur verið sungið við há-
tiðleg tækifæri og verður okkur
nokkurs konar arfur, sem mun
varðveitast.
Hinn sérstæði persónuleiki
Lilju mun aldrei gleymast. Við
erum þakklát fyrir allt, sem hún
veitti okkur undantfarin ár. Henn
ar ævi var á ýmsan hátt erfið og
ef til vill var það skáldskapur-
inn, sem hjálpaði henni, þegar
myrkast var og gaf henni útrás.
En einlæg guðstrú var það akk
eri, sem gerði hana styrka. Hann
leiði hana nú um ókunna stigu.
Við biðjum Hánn að blessa ást
vini hennar alla.
Vivan Svavarsson.
NÚ, ÞEGAR Lilja Björnsdóttir
er horfin okkur, finn ég, að hún
skilur eftir skarð opið og ófyllt
— því hún var engum öðrum lík,
heldur sérstæður persónuleiki
Ég   mætti   henni   snemma   á
starfsárum minum í Laugarnes-
Maðurinn minn, faðir, tengdafaðir og afi
SIGURDUR BJARIMASON,
múrari,  Barónsstíg 39,
verður jarðsunginn frá  Fossvogskirkju fimmtudaginn 30.  þ.m.
kl. 1,30 e.h.
Guðný Gísladóttir,
Haraldur Sigurðsson,  Guðrún  Samúelsdóttir,
Sigurður  Guðni   Haraldsson,  Arni   Haraldsson.
Útför eiginmanns míns, fósturföður og tengdaföður
HELGA SIGURÐSSONAR,
verkfræðings,
verður gerð frá Dómkirkjunni 30. september kl.  1,30.
Guðmundína Guttormsdóttir,
Hafsteinn   Guðmundsson,   Þóra   Ragnarsdóttir.
Útför föður míns,
Stefáns G. Stefánssonar,
fyrrverandi veitingamanns,
fer fram frá Fossvogskirkju
fimmtudaginn 30. sept. kl.
3 e. h.
Ástvaldur Stefánsson.
Innilegar þakkir til allra sem
auðsýndu samúð og vináttu
við andlát og útför móður
okkar, tengdamóður, ömmu
og langömmu,
Sesselju   Þorgrímsdóttur,
frá  fsafirði.
ÁsgTÍmur Benediktsson,
Árndis Stefánsdóttir,
Haukur Benediktsson,
Arndís Þorvaldsdóttir,
Guðmundur Benediktsson,
Jóna Jónsdóttir,
barnabörn og barnabarna-
barn.
sókn. Ég sá hana í gleði og í sár
ustu sorg og missi, er hún stóð
uppi ein með börnunum eftir lát
mannsins síne. Þá voru aðrir tím
ar en nú eru og oft þungt undir
fótinn, ef nokkuð gekk úr skorð
um. Bæði þá og við sonarmissi
síðar sýndi Lilja þann hetjuskap
og þrek, er minrati á fornkonur
þær í þjóðarsögunni, er við ber
um mesta virðingu fyrir.
En það er hin bjarta mynd
Lilju, sem mér nú er ríkust í
huga — skáldkonunnar í félags-
starfinu í Laugarnessókn, sérstak
lega hér fyrr á árum. Þar var
hún hrókur fagnaðar, sú sem átti
ljóðsins talandi tungu við hvert
tækifæri, á gamalmannaskemmt
unum, á kvenfélagshátíðunum.
Þá stóð hún upp og dró að sér
allra eyru með bros á brá. Lyfti
öllum með gleði sinni og hnyttni
og þeim varma, er fyllti hverja
þá stöku eða ljóð, er hún þá bar
fram. Þetta viljum við í Laugar
nessókn, sem kynntumst henni,
sannarlega þakka.
Það má segja, að Ijóð hennar
öll séu borin uppi af trú, von og
kærleika, af hlýju til mannsbarns
ins á jörðinni í striti þess, gleði
og sorg. Jesús sagði: „Þannig lýs
ir ljós yðar mönnunum." — Lilja
Björnsdóttir bar okkur þar innra
í félagsstarfinu, svo mikla birtu,
að við munum aldrei gleyma
henni.
Garðar  Svavarsson.
í DAG verður til moldar borin
skáldkoman Lilja Björrasdóttir
frá Þingeyri. Hún andaðist að
Hrafnistu þ. 20. þ.m.
Lilja Bjönnsdóttiir var fædd á
Kirkjubóli á Bæjamesi á Barða-
strönd 9. apríl 1894. Foreldrar
heninar voru Björn Jónisson bóndi
þar og Vigdís Samúelsdóttir.
Þegar Lilja var 1 árs gömul
flutti faðir heniniar búferlum frá
Barðaströnid til Dýrafjarðar.
Valdi hamin hina skemmstu leið
um fjallvegu og var það yfir
Glámujökul þveran. Mundi flest-
um þykja ófýsilegt að leggja í
slíkt ferðalag með börn og bú-
slóð, en í þá daga var ekki margra
kosta völ í samgömgumáluim, sázt
af öllu á Vestfjörðum. Sagt var
að miargir hefðu latt Bjönn far-
arininiar og talið ófært. En Bjöm
var maður styrkur og óf ælirm og
lét fátt hitndra fyrirætlanir sínar.
Mun hann líka, eins og títt var
á þeim tímia, hafa byrjað ferðir
símar og athafnir með bæn og
öruggri trú á handleiðslu Guðs,
og við það öðlazt styxk og
áræði, þótt mörgum þyíd slíks
lítt við þuxía mú á dögum. Var
svo ferðin hafin og búið um
Lilju í heylaupi s&m bundinin
var ofan á milli bagga á einum
hestinum. Gekk ferðin sJysa-
laust, þrátt fyrir erfiða leið og
óhagstætt veður, og var talið
þrekvedki, enda mun slíkt ferða-
lag vera eimsdæmi, jafnvel á ís-
laradi. Og oft minintist Lilja þess-
arar ferðar og jafnan með hlýj-
Innilegar þakkir til allra, sem
auðsýndu samúð og vináttu
við andlát og útför móður
okkar,
Margrétar  Björnsdóttur,
Sólvallagötu 6.
Jóhanna Hallgrimsdóttir,
Guðbjörg Hallgrimsdóttir,
Haraldur Hallgrimsson.
um huga, er mér nær að halda
að minmiingin um þetta eimistæða
atvik, þessa fyrsitu lífsraum hafa
verið henmi hvöt og jafnvel
styrkur seiinnia á lífsleiðinni,
þegar hún þurfti að kanma kalda
vegu á öðrum vettvangi jarð-
lífsins.
Lilja ólst upp á Hrauni í
Keldudal í Dýrafirði, en fluttist
svo til Þingeyrar og giftist
miainini sánum Jóni Erlendssyni
sjómanini og hófu þau búskap og
bjuggu á Þingeyri um nær
þriggja áratuga skeið. Síðain
fluttu þau til Reykjavíkur og
þar andaðist Jón 1. febrúar 1948.
Þeim hjóaium varð 8 barna auð-
ið og eru 6 þeirra á lífi. Þau eru:
Ingibjörg, búsett í Reykjavík,
Hreiðar, múrari í Reykjavík,
Úlfljótur, búsettur í Gautaborg,
Bjarni, vélsmiður í Reykjavík,
Jóhannes, vélamaður á Ljósa-
fossi og Gíslína, búsett á Eski-
firði. Tvö eru látin: Gíslína, sem
dó ungbartn og Pétur, sem um
skeið var skipherra hjá Land-
helgisgæzlunni og kom allmikið
við sögu í „Þonskastríðinu" svo-
niefnda. Haran lézt af slysföruoi.
Lilja Bjönnsdóttir var með
svipmestu og glæsilegustu kon-
um, svipurinin lýsti eimurð og
festu, en um leið góðvild. Stór-
gáfuð var hún og átti dýpri og
víðtækari lífsskilning en títt er.
Þótt skólamámið væri ekki mikið,
varð það henmi undlrstaða til
þess náms, sem oft hefur reynzt
traustasit, sjálfsnámið. Með því
náði hún svo miklum tökum á
fróðleik og víðtækri bókttnenmjt,
að slíks eru ekki mörg dæani,
vakti það undrun þeirra ex til
þekktu, hve mikið hún komst
yfir að lesa, jafn'hliða anmtríki við
stóram barnahóp, enda hafði hún
afburða námsgáfu og stálmmni.
Þegar á unga aldri tók að bera
á skáldgáfu henmar og orkti hún
snemima vísur og kvæði, seim
flugu víða og þóttu bera vott um
góða Ijóðgáfu. Ekki mun húm
hafa haldið sam.an ljóðum siímum
á ungdónnsárunum, svo að til-
tölulega fátt er til af þeim og er
það skaði. En 1935 kom fyrsta
bók heranar út / á ísafirði og
niefnist         „Augniabliksanyndir".
Kostaði hún sjálf útgáfuna( en
vegna fjárhagsörðugleika varð
hún að hafa upplagið mjög tak-
markað. Bókin seldist þegar upp
og er nú í fárra höndum. Eni
1948 kom svo önnur bók henmar
út, „Vökudraumar" og hlaut hún
eimnig miklar vinsældir. Seinasta
bók hennar, „Liljublöð", kom út
1952.
Lilja Björnisdóttir var félags-
lymd kona í bezta lagi var með-
limur í ýmsum félögum og alls-
staðar virt og vel látin, því húm
lagði jafnan gott til allra mála.
Samúð henmar, skilmingur á
lífi og kjörum hinma smáu og
lágt settu í samfélagimu lýsa vel
göfuglyntdi henmar og kærleifca.
Húm var jafinam reiðubúin að
reisa við hinm brákaða reyr og
rétta hjálpandi hönd, hvort sem
í hlut áttu memm eða málleysinigj-
ar. Bkkert aumt var henmi óvið-
komandi.
Við, sem stömdum hérma megin
mærannia miklu þökkum herra al-
lífsims fyrir þanm ávimming, sem
samfylgd Lilju Björrusdóttur var
okkur öllum.
Einar Einarsson.
Fundur
í Prag
Innilegar   þakkir   fyrir   auð-
sýnda samúð við fráfall konu
minnar, móður okkar, tengda-
móður, ömmu og langömmu,
Kristínar Jónsdóttur,
Blesastöðum, Skeiðum.
Guðmundur Magnússon,
börn, tengdabörn, barna-
börn og barnabarna-
börn.
Prag, 27. sept, NTB, AP.
FULLTRÚAB ríkisstjórna Vest-
ur-Þýzkalands og Tékkóslóvakíu,
Paul Frank ráðuneytisstjóri og
Niri Goetz aðstoðarutanríkisráð-
herra komu í dag saman til
þriðju undirbúningsviðræðnanna
um samning, sem á að færa sam-
skipti landanna í eðlilegt horf.
Aðalásteytingarsteinninn í við-
ræðunum er sem fyrr Miinchen-
sáttmálinn frá 1938.
Tékkóslóvafcar krefjast þesa að
Vestur-Þjóðverjar lýsi því yfir að
sáttmálinm hafi verið ógildur frá!
byrjun, em fallist Vestur-Þjóð-
verjar á það rísa flófcim lagaleg
vanidamál vegna mörg þúsund
Súdeta-Þjóðverja, sem voru teto
ir frá Tékfcóalóvakiu og búa nu í
Vestur-Þýzkalamdi
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32