Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						22
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 4. DESEMBER 1971
Kristinn Indriðason
öðalsbóndi á Skarði
Faeddur 10. nóvember 1887.
Dáinn 21. nóvember 1971.
„Er nú skarð Skarði, skjöld-
ungs hofgarði fallið fyr varði
fyrir SkjaldbarSi." — Þannig
kyað Matthias Jochumsson um
frænda Kristins og afa konu
hans, Elmborgar. Vinir berast
bUrt með timans straumi, það er
hjð óumbreytanlega lögmál lífs-
ins, sem allir verða að beygja
sig fyrir. Ferjumaðurinn mikli
h£fur nú numið í burtu frænda
minn og vin, Kristinn Indriðason
á Skarði, einm hinna svipimiklu
bændahöfðingja þessa lands,
mann, sem um meira en hálfrar
aídar skeið hefur verið í farar-
broddi okkar ágætu bændastétt-
ar, manma, sem trúa á landið,
framtíð þess og heill.
Undir hárri brekku í skjóli fyr-
ir norðannæðingi rís garnla höfð-
ingjasetrið Skarð á Skarðsströnd
með stórbrotnu útsýni yfir
Breiðaf jörð, allt frá Snæfellsjökli
að Skor — með óvenjulegri mynd
auðgi í litum og línum. Það er
talið, að á þessu býli hafi sama
ættin búið frá landnáinstíð, frið-
samir höfðingjar, sem oftast
leiddu hjá sér stórdeilur annars
staðar í landinu.
1913 kvæntist Kristinn frænku
sinni, Eltnborgu M. Bogadóttur,
bæði komin af ætt Magnúsar
Ketilssonar sýslumanns og hafa
Elsku litla dóttir okkar,
Lára Elín,
lézt af slysförum þann 25. nóv-
ember. Jarðarförin hefur far-
ið fram.
Þökkum    innilega   auðsýnda
samúð og vinarhug.
I>uríður Óskarsdóttir,
Guðbrandur Þorvaldsson
og aðrir vandamenn.
þau búið á Skarði síðan með
rausn og prýði.
Kristinn fæddist 10. nóvember
1887 að Hvoli í Saurbæjarhreppi.
Foreldrar hans voru Indriði Ind-
riðason, Gíslasonar alþingis-
manns á Hvoli og kona hans
Guðrún Eggertsdóttir, Stefáns-
sonar Eggertssonar prests á
Ballará. Þau hjón eignuðust þrjá
syni, Indriða (miðil), Kristinn
og Sigvalda, voru þeir allir frá-
bærir hæfileika- og ágætis-
menn.
Þau Elinborg og Kristinm eign-
uðust 3 dætur, Bogu, gifta Egg-
erti Ólafssyni á Skarði II, Guð-
borgu, dó ung, var gift. Þorsteini
Karlssyni í Búðardal og Ingi-
björgu, gifta Jóni Jónssyni frá
Stykkishólmi.
Eins og aðrir ungir menn við
Breiðafjörð vamdist Kristinn við
margþætt störf til lands og sjáv-
ar. Það kom fljótt í ljós að Krist-
inn var laginn til allrar vinnu,
áræðinn og athugull. Jörðiin var
erfið þar sem stunda þurfti eyja-
heyskap, selveiðar og umhirðu
æðarvarps í hinuim stóru og
dreifðu Skarðseyjum, er það að-
eins fyrir glögga og aðgætma
menn að rata og stýra um hinn
straumþunga og skerjótta Breiða
fjörð, en alltaf stýrði Kristinn
báti sinum heilum í höfn.
Heimajörðina hefur Kristinn
mikið bætt, bæði heima og niðri
í landinu, svo hefur hinn erfiði
eyjaheyskapur lagzt niður.
Það gat ekki farið hjá því, að
slíkur hæfileikamaður sem Krist-
inn var, veldist til ýmdssa trún-
aðarstarfa í sveit sinni; hann var
góðum gáfum gæddur, velviljað-
ur og tillögugóður í öllu er til
framíara   horfði.   Hann   var   í
Innilegar þakkir fyrir auð-
sýnda samúð og vináttu við
andl&t og jarðarför
Þorbjargar Eiríksdóttur,
Básenda 3.
Jarþrúður Bernharðsdóttir,
Giiðniundur Júlíusson.
Þökkum innilega auðsýnda
samúð og vinarhug við andlát
og útför eiginmanns míns,
föður, tengdaföður, afa og
langafa,
Sigurðar J.
Guðmundssonar,
Hólmgarðl 44.
Fyrir hönd barna, tengda-
barna, barnabarna og barna-
barnabarns,
Ingimunda Bjarnadóttir.
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og vinarhug við arid-
lát og jarðarför
ARA ÞORGILSSONAR,
forstjóra.
Helga  Jónsdótir,
Þorbjörg Aradóttir, Steinþór Ingvarsson
og dótturbörn.
Þökkum innilega öllum þeim, sem sýndu samúð og vinarhug
í sambandi við andlát og jarðarför systur okkar og mágkonu,
MARGRÉTAR ANDRÉSDÓTTUR,
Hamrahlið 17,
Sérstaklega þökkum við þó stjórn Blindrafélagsins og vinnu-
félögum á Blindraheimilinu fyrir ógleymanlega vinsemd og virð-
ingu til hinnar létnu, sem sýnd var á útfarardegi hennar.
Marta Andrésdóttir, Bjami Benediktsson,
Magnús Andrésson, Hafliðína Hafliðadóttir,
Andrés Andrésson, Marta Guðjónsdottir
og Björn J. Andrésson.
f jölda ára hreppstiórd, sýsihi-
nefndarmaður, kaupfélagsútdfoús-
stjóri, í hreppsnefnd og fleira.
Á Skarði var oftast mann-
margt, og mörg gamalmenni
nutu þar skjóls og aðhlynningar
í ellinni og kom fraim i því sem
öðru göfugiyndi, hjartagæzka og
hjálpsemi húsráðanda til þeirra,
sem minni máttar voru.
Kristinn og hans fjöiskylda
eignuðust marga vini, sem kunnu
að meta þeirra mannkosti að
verðleikum. Þeir bræður voru
ágætir söngmenn, og á manna-
mótum hrókar alls fagnaðar. Ég
minnist margra ánægjustunda á
Skarðsheimilimu. Þar var alltaf
gestkvæimt og öllum tekið af al-
úð og sannri islenzkrl gestrisni.
Kristinn var þéttur á velli og
þéttur i lund, sviphreinn og höf ð-
imglegur, og vakti eftirtekt hvar
sém hann fór. Megi minningin
um mannkosta- og gæða mann-
inn Kristinn Indriðason verða
oss sem ijós og hvatning til feg-
urra lífs og hjálpfýsi til sam-
ferðamannanna.
Kristinm var mikill gæfumað-
ur, eignaðist ágætan lífsförunaut
þar sem eiginkonan var, sem
aldrei vék frá honum í veikind-
um hans nú síðustu árin, og
hjúkraði honum af ástúð og íórn-
fýsi. Samfoúð þeirra var þeim
uppspretta óþrotlegrar ham-
ingju. Svo langri og innilegri
samfylgd verður ekki slitið án
þungrar sorgar og varanlegs
trega.
Ég bið þér, kseri frændi, og
vinur allrar guðsblessunar á þín-
um nýju og Ökunnu slóðum og
sendi innilegar samúðarkveðjur
til írændfólksins á Sakrði.
Kr. Sveinssön.
Kveðja.
Þegar ég heyrði andlátsfregn
vinar rnins frá æskuárunium,
Kristins Indriðasonar, óðalis-
bónda á höfuðbólinu Skarði á
Skarðsströnd. Komu fram í huga
minn margvísiegar mirmingar
frá því ég var drengur að aJast
upp í Rauðseyjum. Rauðseyjar
vpru hjáleiga frá Skarði og fað-
ir minn var þvl landseti þeirra
Skarðsverja. Það voru því tíðar
samgöngur og góð kynni þar á
milli. Og svo var einnig við
aðra búendur Skarðsstrandar.
Allar eru þessar minningar á
einn og sama veg.
Minningar um duigmikið, hjálp
samt og elskulegt fólk, sem
vann hðrðum hðndum, vann
sigra, beið ósiigra, eins og verða
vll f Mfi voru hér í þessum
heimi.
Einn meðal þessa fóBcs var
Kristinn á Skarði, kannski sá
„sem ber einna hæst yfir hina
þar í sveit. Og bar þar margt
tií.
Ég mun ekki rekja ætt og upp
runa Kristins Indriðasonar, vii
aöeins geta þess að hamn var í
báðar ættir kominn af merku og
mikilhæfu fólfci,   sem   gætt  var
Þökkum inriilega auðsýnda
samúð og vináttu við andlát
og jarðarför
Ragnars Péturssonar,
matsveins frá 1 saf irðl.
Fyrir hönd sona, systkina og
annarra vandamanna hins
látna,
Kristín Jóhannesdóttír.
Hjartans   þakkir   til   ykkar
allra,   sem   auðsýndu   okkur
frábæran vinarhug og hjálp-
semi vegna veikinda og and-
láts eiginmanns og föðurs,
Einars Jónssonar,
bónda á Hvanná.
Guð blessi ykkur.
Kr's'jana Guðmundsdóttir
ojí börn.
	m
m	f.
mk MBBm	
miklum   gafium   og    listrænum
hæfileikum.
Unigur kvæntíst hann Elín-
borgu Bogadóttur, Magnússen á
Skarði og komu þar saman tveir
stofnar af stórum ættum. Skarð
á Skarðsströnd er eitt elzta og
fegursta ættaróðal á landi hér,
og þar bjuggu þau hj'ón alla
sina búskapartíð.
Það er einkar blýlegt undir
brekkunni þar sem bærinn á
Skarði stendur og útsýnið vítt
yfir hinn fagra Breiðaf jörð, með
SnæfeBsjÖkul I suðvestri, Skor
arf jall i norðvestri, að ógleymd-
um ölum þeim aragrúa af eyj-
um og skerjum mieð sundin blá,
seli, fugla og fiska. Og haföld-
urnar, sem brotna við klettótta
strönd, mirma á það ægiafl, sem
haíið hefur yfir að ráða og nær
efckert f ær staðizt.
Það var þetta útsýni, sem hér
er lýst, sem Kristinn ólst upp
við og hafði fyrir augunum nær
hvern dag aBt sitt líf og sem ef
til vim hefur mótað llfsviðhorf
hans meira en allt annað.
Kristinn hafði akveðna og fast
mótaða skapgerð. Var ávaHft
glaður og reifur, hlýr í viðmóti,
flutti mál sitt jafnan af hrein-
skikii og drenglyndi, og talaði
tæpitungulaust, hvort sem var
um menn eða málefni. Enda var
hann vinsæll og virtur, að ég
held af öllum, sem fcynntust hon
um. Kristinn var fríður maður
og vel Mmaður, karlmenni að
burðum, enda afkastamaður, þeg
ar hann gekfc að verki. Smiður
var hann góður bæði á tré og
járn. Hann var félagslyndur og
hjálpsamur að eðlisfari og vildi
hvers manns vanda leysa, enda
oft til hans leitað, bæði af grönn
um hans og öðruim.
Krisitinn var söngmaður góð-
ur, hafði þrótrmikla og fagra
söngrödd. Það var oft sungið
mikið á Skarði, ekki sízt þegar
þeir sungu saman bræðurnir
Kristinn og Sigvaldi.
Mörgum er minnisstætt, þegar
þeir bræður voru að fflytja
Ólafseyjarheyið frá Stöðinni
heim að Skarði, höfðu oft tutt-
ugu undir reiðing og voru oft
að fram í myrkur á kvöldin.
Þá riðu þeir og ráku lestina og
sungu, þegar logn var. Þá voru
nágrannamir stundum úti og
Mustuðu á söng þeirra í kvöld-
kyrrðinni og nutu þess.
Það var oft gestkvæmt á
Skarði. Þar í stofunni voru
haMnir þingmáilafundir og fund
ir sveitarinnar. Þangað lagu leið
ir æðri sem lægrL Það var siður
Kristins, þegar gest bar að
garði, að ganga niður að tröð-
um. Þar stóð hanm brosandi með
újfcbreiddan faðminn móti þeim,
sem að garði bar. Slík var alúð
hans og f jölskyldiunnar alirar.
Ég kom síðast að Skarði fyrir
um 6 árum. Það var jafn ánægju
legt að koma þar þá og áður
fyrr.
Nú er þessi mmnisstæði og
góðviljaði bændahöfðingi geng-
inn til feðra sinna. Hið sögu-
fræga ætitairóðai, Skarð á
Skarðsströnd, hefur orðið svip-
minna í bili við fráfall hans. En
eftir dimma nótt rís nýr og bjart
ur dagur, og svo mun einnig
verða í sögu Skarðs, nú og sáðair.
Við hjónin vottum frú Etín-
borgu og f jölskylduinni alri
dýpstu samúð.
Blessuð sé minnáng Kristins á
Skarði.
i.:íiiih Ag. Gíslason.
Hann var öllum ógleymanteg-
ur, er áttu þess kost að kynn-
ast honum. Það sópaði af þess-
um sveitarhöfðinigja og sægarpi
hvar sem hann kom og alils stað
ar skildi hann eftir þann fersk-
leika og það einstaka viðmót, er
fylgdi honum til hinztu stumdar.
Hann stóð á hiaðinu þennan
sumardag, er við fundumst í
fyrsta sinm. Meðalmaður, grá-
hærður með smyrtilegt yfirvara-
skegg og fríðan anólitssvip og
tók í nefið. Hann héit á siMur-
dósunum í vinstri hendi, breiddi
út faðmimn og bauð okkur vel-
komma af göimlum íslenzkum
sveitasið. Mér fammst við hefð-
um þekfczt um árabffl eftir þessa
fyrstu heimsókn mina að Skarði.
Kristinn fæddist að Hvolá I
Saurbæ, 10. nóv. 1887 og var
þvá 84 ára er hamn lézt. For-
eldrar hans voru hjónin Indriði
Indriðason bóndi þar og kona
hans Guðrún Eggertsdóttir.
Hann fluttist með foreldruih sín
um 5 ára gamall að Króksf jarð-
arnesi og síðar að BaMará.
Hann var hagur vel í höndiuim
og stundaði iðnskólamám I tré-
smiði i Reykjavífc á yngri áruim.
Hann kom að Skarði árið 1910.
Þar kynntist hamn eftirlifandi
konu sinmd, EMmborgu Magnus-
sen og þau giftu sig 6. septemb-
er 1913. Var það mikiil gæfudag-
ur í lifi þeira. Þau hófu bú-
skap að Skarði ári seinna og
hafa dvalið þar síðan. Skarð er
fomfrægt höfuðbóL Hefur það
verið lengur I eigu sömu ætt-
ar en nofckurt annað býHd á Is-
landi eða um 800—900 ár. Er sú
ætt rakin aftur tál Húnboga Þor
gilssonar, sem talinn var bróðir
Ara fróða.
Á Skarði bjó Björn Þoirteiifs-
son, hirðstjórL sá sem drepinm
var í Rifi af Englendingum, en
Ólöf rika, ekkja Björns, safmaði
liði og hefndi manns síns. Hafði
Ólöf 50 enska faniga um skeið í
haldi og jafnmarga menn is-
lenzfca til að gæta þeirra. Heit-
ir þar Manheimar, sem fang-
anna var gætt. Ótal sagnir
fyigja þessu fræga höfuðbóli,
sem ekki verða taldar hér.
Kristni var margt til lista lagt
sem kom sér vel á. slífcu heimiiii.
Sjosókn var mikil og hlumn-
indi sótt í hókna og sker. Hamn
þótti afburða sjómaður, fór ætíð
gætilega en með festu og örygigi.
Flutminigar voru þá rniklir út í
eyjar og ætíð notaðir opnir bát-
ar. Alt gekk með ágætum, þó
leiðin væri lömg og veður mis-
jöfn.
A þeim árum þótti það kost-
ur mikiM að geta fengizt við
læknimigar dýra. Mun Kristinn
hafa lesið sig eitthvað til í þeim
efnum en reynslan orðið honum
bezti skólinm. Hann þótti nær-
gætinn við skepmur og leituðu
margir hjálpar hans.
Kristlimn gegmdi mörgum störf
uwi fyrir sveit sína og sýsJufé-
lag. Hann var hreppstjóri, sýslu
nefndarmaður, formaður sóknar
mefndar og forsöngvari, í skóla-
nefnd, átti þátt í stofnum Kaup-
félags Stykkishóikns og útibús-
sfcjóri þess í Skarðsistöð, kjöt-
matsmaður, simstöðvarstjóri og
formiaður sfcattanefindar svo eitt
hvað sé nefnt. Hann var seemd-
ur riddarakrossi fáJlkaorðurmar
árið 1965.
Þau sæmdarhjón eignuðust 3
börn: Bogu Kristínu, sem býr
að Skarði II, gift Eggert Ólafs-
synd, Guðborgu, sem er iátin, og
Ingibjörgu Kristrúnu, sem býr
að Skarði, gift Jóni Jónssyni. —
Eiga þau nú öll um sárt að
binda en samúðarkveðjur sendi
ég og fjöiskylda min heim að
Skarðl.
Kristinn Indriðason var sitór-
brotimn og eftirminnantegur
sveitarhöfðingi. Hanm var
hrekklaus en hafði sinar skoð-
anir á mönnum og málefmum og
þræddi 'oft óvenjuíLeigar slóðir í
máifiutninjgii og frásaignarlist,
sem honum einum var laigið.
Hann var laus við yfirborðstega
tilifinndnigasemi og afstaða hans
til mátefna kirkjumnar var ein-
iæg, þvi hjartað var gott, sem
undiii- sló. Hann söng messu síð-
asta daginn og sat á íali við sókn
Framhald á bls. 19.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32