Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 67. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLADIÐ, MIDVIKUDAGUR 21. MARZ 1973
21
kvenna
dúiKan
Lambakjöt
og minnimáttarkennd
Hambor garar í matinn
Ef til viU þykir svökallaður
hamborgari ekki neinn sérstak
ur hátiðamatur, en ýmislegt má
gera til að færa hann í sparibún-
inig. Á myndinni sjáum við 12
misimiunandi vegu við að bera
frarn hamborgara úr höklkuðu
nautakjöti.
Efsta röð frá vinstri:
1)   Tómatar, ferskir eða niður
soðndr, settir ofain á, síðan ost-
ur, ansjósur og ólifur þar ofan
á, sett inn í ofn þar tiil osturinn
bráðnar.
2)   Avocado-sneið sett ofan á,
sítrónus&fi, salt og pipar sett á.
Hálifur tómatur, sem innimatur-
iirm hefur verið tekinn úr, settur
afam á og síðan fylitur með
„lauk-dýfu", (tilbúin úr pakka).
Steinselja sett á og „Mme"-sneið.
3)   Þykkar, steiktar lauíksneið
ar settar ofan á og þykk sneið
af osti. Dálitið eff dhili-sósu sett
á, og þetta sett inn i ofn þar til
osturinm bráðnar.
4)   Ofan á kjötið sett sneið af
ananas, (má vera brugðið á
pönnu áður). Þar ofan á eru
settar soðnar gulrótarsneiðar,
sem aðeins eru soðnar I ottíu,
bætt í ananassafa, soya-sósu og
sykri eftir simekk. Sósan sett yf
ir kjötið ásamt steiktu baconi og
„pickles".
Miðröð:
1) Soðnar gulrœtur, sem að-
eins hefur verið brugðið á
pönnu,  settar  oíam   á,   „thyme"
Ekið inn í
bílskúrinn
SUMIR eiga erfitt með að aka
þráðbeint inn i bílskúrinn,
þeim til armæSu og erfiðleika,
sem næstir þurfa að „bakka"
út.
Við heyrðum uni gott ráð.
Annaðhvort má mála rendur
á gólfið, þar sem hjólin eíga
að vera eða þá að gera hringi
á vegginin, á móti hurðinni,
þannig að ljósin á bilnum falli
beint á hringina, ef böft-
uim er rétt lagt.
Ekki svo slæm hugmiynd,
finnst okkur?
kryddi stráð yfir,  grasiauki þar
ofan á.
2)   Franskar kartöflur, heitar,
settar ofan á, laukhringur, sem
steiktur er eins og kartöflurn-
sx, síðan heit „barbecue"-sosa
sett ofan á.
3)   Grænn piparhringur stei'kt
ur í oliu, settur á kjötið, inn i
hringinn settir steiktir sveppir
og rauður pipar.
4)  Karrý-hrisgrjónum og græn
um baunum blandað saman, sett
ofan á kjðtið, skreytt með
„chutney" og rifnum appelsiinu-
berki.
Neðsta röð:
1)  Heitar belgbaunir, litlir hvít
ir laukar settir ofan á, kryddað
eftir smekk, risitaðar möndlur
má einnig setja ofan á, papriku
stráð yfir.
2)     Agúrkusneiðar (afhýddar
ef vill) edik og sykur að smekk
látið  stand£  dágóða stund áður
en sett er á kjötið. Majones sett
yfir og ef til vill mokkrar rækj
ur og sí'trónusneið.
3)   Sýrður rjómi með kúmeni
í settur yfir, gerð dæld í kjöt-
sneiðina. Skreytt með radisu-
sneið, þegar þær eru fáanlegar.
4)          Köld         kartöflustappa
krydduð með salti, pipar og sinn
epi. Gerðar kökur aðeins minni
en kjötsneiðarnar, velt upp úr
saxaðri steinseljunni og sett á
kjötið. Skreytt með „pickles" og
radisu.
MIKIÐ hefur mér oft gramizt,
þegar ég heyri fólk tala með lít-
iisvirðingu um lambakjötið okk-
ar ágæta. Það er engu líkara en
ýmsuin þeim, sem farið hafa
nokkrar ferðir til annarra
landa og forframazt, finnist
lambakjöt ákaflega lítilfjörlegur
matur á eftir. Þeir hinir sömu
tala þá af mikilli hrifningu um
nautasteikur og annað góðgæti í
útlandinu og ergja sig yfir að
geta ekki fengið það samia hér.
Lambakjöt þykir jafinvel sums
staðar varla nógu góður matur
til að bera fyrir gesti.
Nú er svo sem á boðstólum
annað kjöt hér og margt ágætt.
Kjúklingar hér standa áreiðan-
lega ekki að baki slíkum mat
annars staðar, þó að ekki sé um
ýkja langa reynslu i ræktun
þeirra að ræða.
Einhvern tíma verður kannski
á boðstólum hér fyrsta flokks
nautakjöt, sem aldrei svíkur þau
fyrirhe^t um gæði, sem lofað er.
Við eigum áreiðanlega ekki völ
á ljúffengara kjöti en lambakjöti
í bili. Það hefur þó orðíð ögn
hversdagslegri matur í margra
augum en efni standa til. Má þar
áreiðanlega um kenna áhugaleysi
íramleiðenda á kynningu, einhæf
um skurði og sundurtekningu, og
oft of mikilli fitu. Og svo er það
auðvitað þessi landlæga minni-
máttarkennd okkar, svona ramm
íslenzkwr matur getur ekki verið
finn matur.
Hvernig „ropar"
barnið?
ALLIR hiutir eru athugaðir
nú til dags og er það eflaust
gott.
Dr. Milton M. Rerger, vel
þekktur sálfræðingur í New
York, álítur eftir langvarandi
athuganir, að með því að fylgj
ast með hvernig ungbarnið
„ropar" megi segja til um viss
an þátt í skapgerð þess sem
fuJ.ltíða marans.
Þau börn, sem eru treg til
að „ropa" en gera það svo all
myndarlega þegar það kem-
ur, álítur hann að sýni á-
kveðni   og  styrk,  og  séu   vel
faldiln til forystu. Hin sem
gera þetta með minni hávaða,
rólegar og sjaldnar álítur
hann verða framtaksminni og
hikandi.
Ef til vill er eitthvað til í
þessu. Reyndar þekkjum við
hér á landi þá trú að ráða
megi af gráti smábarna hvern
ig skapferli þeirra verður.
1 fyrrasumar b!w*».t i timariti
hér viðtal við þ&kktan hótel-
stjóra, þar sem hann sagði: „Við
eigum ekki alltaf að vera með
þetta lambakjöt." Kvað hann
ferðameren jafnvel kvarta undan
því.
Á sama tíma komu hér hópar
brezkra kvenna, meðlimir í Kven
félagasambandi Bretlands og
dvöldust hér í vikutíma á hóteli
í borginni. Sumar þessara
kvenna höfðu ferðazt mjög viða
um lönd á vegum sambandsins.
Eftlr 4—5 daga dvöl hér kvört-
uðu konurnar mjög yfir því að
fá ekki að bragða ísleinzkan mat.
Matseðillinn var ákveðinn fyrir
hópinn, val tveggja rétta hvert
sinn. Það sem þeim var boðið
upp á þessa daga var nautakjöt
með frönskum kartöflum, Wien
arsnitzel með frönskum kartöfl-
um o. fl. með frönskum kartöfl-
um. Sögðu þær sem satt var að
slikan mat gætu þær fengið í
hverri „kaffiteríu" í heimalandi
sínu. Le'ðinleg mistök skipuleggj
arda ferðarinnar eða þeirra, sem
matseðli ráða. En vegna þess að
þær kvörtuðu fengu þær lamba-
kjöt og fisk og urðu glaðar mjög.
Nei, við þurfum síöur en svo
að bera kinnroða fyrir lamba-
kjötið okkar (á það reyndar við
um fleira af mat okkar) en við
þurfum að læra að matbúa það á
fleiri vegu, gera tilraunir með
nýja rétti og matbúa á nýjan
hátt.
Þelr, sem kaupa háifa eða
heila skrokka í einu geta sagt til
um og ráðið skurði að vild.
Möguleikar til matargerðar eru
áreiðanlega óteljandi. Af þeim
mörgu réttum sem ég hef búið til
úr lambakjöti þó að uppskrift
hafi gefið upp kálfa- eða svina-
kjöt, hefur það sannarlega ekki
brugðizt heldur orðið fjölakyldu
og gestum tii ánægju. Sj'álfsagt
hafa margir sömu sögu að segja.
Framleiðendur ættu að gera
meira af því, að kynna nýjungar
og efna jafnvel til samkeppni um
lambakiötsrétti til að kynna
ágæti þess. Það þarf enginn að
skammast sín fyrir að bera
lamibakjöt á borð, jafnvel
fyrir sjálfan kónginn, ef það er
vel matreltt.
Bergljót.
Lale Anderson 1947 og 1972
„Lily Marlene"
MARGIR kannast við lagið „Lily
Marlene" sem án efa var vinsæl-
asta lagið, sem sungið var í
seinni heimsstyrjöldinni bæði af
hermönnum í herbúðumum og
ekki síður borgurunum heima
fyrir. Lagið var upphaflega
kveðjulag útvarpsins í Relgrad,
sem þá var i hömdum Þjóðverja,
em barst þaðan viða um lönd. —
Textinn var þýddur á 42 tungu-
mál, og hlaut ásamt lagi, fádæma
vinsældir.
Stúlkan, sem söng þetta lag
inn á plötu og gerði frægt, var
þýzk og hét Lale Anderson. —
Hún ritaði endurmmningar sím-
ar og kom bókin út i haust undir
nafninu „Litir himinsins eru
margir" („The Sky Has Many
Colours!) Lætur hún þar í ljós
undrum sina á vinsældum „Lily
Marlene". Lale Anderson lézt i
Vin í september síðastliðnum, 59
ára að aldri, rétt eftir að bókm
kom út.
Hvað hefur hún á
borðum?
MARGOT Nycop er sæmsk blaða-
kona, sem er sérhæfð í þvi sem
viðkemur mat- og neyzluvenjum.
Hún er þekkt í Svíþjóð og víðar
vegna greima sinna i blöðunum
„Damernas Várld", „Svensk
Femina" og „Expressen".
Á heimili frúarinnar virðast
góðir matarsiðir hafa skapazt, og
hún verið mjög varkár í vali á
vörum. Hún segist aldrei kaupa
n'ðursoðinn mat, gosdrykki, sæl-
gæti, sætar kökur, pylaur, tilbúið
álegg, mat eða drykki i duft-
formi. Frúin á þrjá uppkomna
syni, sá elzti nær þrítugur, og
hefur aldrei þurft að láta gera
við tönn.
Hér er svo smá yfirlit yfir
kaup á ýmsu til heimilis Margot
Nycops.
Sykur: Mjög lítið magn keypt,
kannski nokkur hundruð grömm
á ári, handa gestum.
Hveiti: Aldrei keypt og heldur
ekki hveitibrauð. Brauðristin var
tekin úr notkun fyrir áratug.
Hún kaup'r þýzkt imnflutt súr-
deigsbrauð, sænskt gróft brauð
og Ideal 4 hrökkbrauð.
Saltaður matur: Kjöt eða fisk-
ur kemur aldrei á borðið
Egg og fugia kaupir hún stund
um og þá beint frá búunum.
Grænmeti og ávextir eru ríkur
þáttur í daglegri fæðu. Græn-
meti, bæði nýtt og frosið, helzt
það, sem hefur verið ræktað ám
tilbúins áburðar og úðunar.
Salat, borðað daglega. Salat-
blöð, piparávext'.r, tómatar, ag-
úrkur, steimselja. Kartöflur borð
aðar á sumrin og haustim og soðn
ar með hýði. Á veturna notuð
hrísgrjón með hýði í staðinn.
Ostur. Daglega á borðum,
norskur mysuostur (salt- og syk
urlaus)   og   Schweizer-ostur.   ör
Margot  Nycop
liitið smjör.   Aidrei smjörlíki.
Salt.  Aldrei sett i mat, meirm
notað salt með kryddi í.
Kaffi: U.þ.b. 2 bollar á dag, ann
ars ávaxtasafi.
Sólblómaolía til að steikja úr,
aldrei harðsteikt, engar hveitisó»
ur eða  jafnimgar.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32