Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 67. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						28
MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 21. MARZ 1973
Eliszabet Ferrars:
Ssfiiiaría i dsurlairi
Jane leit á hana steinhissa. —
Ég beinlínis tilbið hána, sagðj
hún. — Mér þykir miklu vænna
um hana en mitt eigið fólk. Við
erum nú nýkomin frá því, og ég
er alveg uppgefin eftir, enda
þótt Roderick væri svo yndis-
legur við það. En ég hlakka til
að búa í hlöðunni. Þú skilur, að
það var eitt af því fyrsta, sem
Margot sagði þegar hún heyrði,
að við Roderick værum gift. Það
var á föstudagskvöldíð. Við gift
um okkur allt í einu, meðan hún
var í Genf, og hann bjóst við,
að hún yrði bálvond — það var
vegna þess, að hann hafði ekki
séð, hvað okkur kom vel saman,
og hún vildi i rauninni alltaf,
að við giftum okkur — jæja og
þess vegna varð hún alls ekkert
vond, heldur sagði, að við gæt-
um fengið hlöðuna . . .
Hún þagnaði og leit á Rakel,
forvitin á svipinn.
Rakel vissi vel, að þetta var
af því að hana var farið að hita
í kinnarnar, og hún gat ekki
haft hemil á svipbrigðum sínum.
1 gærkvöldi hefði . hún sagt
Brian, að hann þyrfti ekkert að
vera hræddur um, að hon-
um yrði byggt út úr hlöðunni,
af því að ungfrú Dalziel mundi
aldrei gera það fyrirvaralaust.
En nú virtist henni hafa skjátl-
ast.
Ilenni datt í hug, að stúlkan
vissi ekki, að hlaðan var þegar
setin, og sagði: — Hún lætur
sjálfsagt búa út baðherbergi
handa ykkur?
— Já, já og fínt eldhús, sagði
Jane glaðlega, — og svo ætlar
hún að láta gera við þakið. Hún
hringdi strax til bróður síns —
hann er húsameistari — og bað
hann að koma hingað um helg-
ina, svo að við gætum öll ráðg-
azt um þetta.
—  Já, sagði Rakel. — Ég hitti
hann í gær.
—   Nú, þá hefur hann sjálf-
sagt sagt þér, að við Roderick
værum búin að gifta okkur?
sagði Jane.
—   Nei, sagði Rakel, — hann
sagðist bara vera kominn til
þess að tala við ungfrú Dalzi-
el, en hún virtist ekki vera kom
in . . . Hún þagnaði, því að nú
kom Roderick aftur í ljós, við
hliðið að húsinu og flýtti sér til
þeirra. Hann var eitthvað ein-
kennilegur á svipinn.
Fiskibátar til sölu
Til sölu 64ra lesta stálbátur (ný mæling), nýstandsettur,
tilbúinn á veiðar. 25 lesta eikarbátur, endurbyggður með
nýju stýrishúsi, 35 — 51 — 77 og 84 lesta eikarbátar. —
5 — 12 LESTA SÚDBYRGÐINGAR.
ADALSKIPASALAN
Austurstræti 14. 4. hæð.
Sími 26560, Guðm. Karlsson heima 30156.
—  Jæja, þau hafa þá loksins
skammazt, sagði Jane. En það
þoli ég ekki. Ekki i dag. Þetta
átti að verða svo yndislegur dag
ur.                                                    |
Roderick staðnæmdist fyr-
ir framan Rakel og sneri sér að
henni, en ekki Jane. Hann var
háværari en hann átti að sér.
—  Ég er hræddur um, að hér
sé eitthvað ekki i lagi, sagði
hann. — Þetta er einkennilegt.
Ég skil það ekki. Það lítur . . .
ískyggilega út. En ég veit ekki,
hvernig . . . Kánnski er það
ímyndun hjá mér. Heldurðu, að
þú vildir koma með okkur, Rak
el, og segja mér, hvað þú heldur
um það. Ef þér væri sama væri
ég þér afskaplega þakklátur.
Hann sneri sér við og lagði
strax af stað til hússins.
Rakel flýtti sér á eftir honum.
— Er hún þar þá ekki? spurði
hún.
— Ekki núna.
—    En hefur verið, er það
ekki?
— Það virðist svo.
—   Ég held hún hafi komið
heim í gærmorgun.
—   Já, kannski. Þú færð nú
að sjá það.
Roderick var einkennilega
mikið niðri fyrir. Þegar þau
komu   að  húsinu,   gekk  hann   á
í þýáingu
Páls Skúlasonar.
undan Rakel, ýtti upp hurðinni,
gekk þvert yfir gólfið í forstof-
unni og niður tvær tröppur í
setustofunni. Rakel elti hann og
var næstum dottin um ferðatösk
urnar tvær, sem Roderick hafði
skilið eftir.
Húsið var hlýtt og það staf-
aði frá rafmagnshituninni, sem
var höfð á, allan liðlangan vet-
urinn, hvort sem ungfrú Dalziel
var heima eða ekki. Auk þess
hafðí einhvern tíma verið kynnt
upp i arninum í setustofunni. En
nú var þar samt ekkert nema
öskuhruga, svo að eldurinn gat
verið búinn að vera dauð-
ur klukkustundum eða jafnvel
dögum saman. Rakel tók
einhvern veginn eftir þvi,
að ekki var allt með eðlilegum
hætti, meðan hún var að reyna
velvakandi
Velvakandi svarar i síma
10100 frá mánudegi til
föstudags kl. 14—15.
0   Smámyntin
og seðlarnir
Þá er hér pistill frá 7877—
8083:
„Það er staðreynd að íslend-
ingar bera helzt ekki á sér smá-
mynt hvað svo sem því veldur,
og enda þótt þeir dragi einstöku
sininum fram budduna, og eigi
þar nóga smápeninga, þá er
næsta hlægilegt að sjá þá reyna
að telja þessa peninga.
Smápeninga kalla Islendingar
einu nafni „rusl" og finnst lítið
tö um. Þeir kunna auðsjáan-
lega ekki hið gamla spakmæli
að „margt smátt gerir eitt
stórt".
Það er svo sem engin furða
þótt afstaða fólksina til pening-
anma sé slík, því meðferðtn á
hinum íslenzka gjaldmiðli af
hálfu Seðiabankans og auðvit-
að ríkisstjórnanina er fyrir neð-
an allar hellur og því næsta eðli
legt, að almenningur sýni pen-
inigunum þessa lítilsvirðingu.
Myntsláttan okkar er Mka
með þvílíku smekkleysi að með
endemum er. 50 kallinn lítur út
eins og spilapeningur, enda var
hann upprunalega gefinn út
sem minnispeningur um afmæli
fullveldis okkar. 1 sparnaðar-
sfcyni væntanlega, var áletrun-
fai um þetta afmæli máð af
mótinu, og hókus-pókus 50 kall-
inn var kominn. Nú — 10 eyring
urinn okkar „flýtur" með pund-
inu og öðrum alvöru gjaldeyri,
og 25 eyringarnir og 1 eyring-
arnir eru orðnir rándýrir safn-
gripir.
Ein króna eru 100 aurar, og
við skulum ekki missa sjónar
á því.
Svo erum við af eintómu
monti að hafa ofinin silfur-
þráð í seðlum okkar, eins og
einhverjum dytti í hug að falsa
þennan gervigjaldmiðil, sem áð-
ur en lýkur verður máski prent
aður með 7 núllum á einum
seðli, eins og þýzka markið sál-
uga, ef við gáum ekki að okk-
ur.
Við höfum látið prenta 5
þúsund króna seðil, og legg ég
til; að í hann verði ofinn gull-
vír, sem væri þá það verðmæt-
asta, sem fyndist í gjaldmiðli
okkar.
Upp með krónuma okkar,
hefjum hana til vegs og virð-
ingar en þrýstum henni ekki
niður í svaðið.
7877—8083."
0   Völuspá og fleira
Sigiuðnr Draumland skrifar:
„Fyrir hátíðarnar í vetur
kom út mesti fjöldi bóka, svo
sem endranær á slikum árstím-
um. Eina af þessum nýju bók-
um las ég fyrir fáum dögum.
Eigi þarf að geta nafns bókar,
né höfundar. En hann kemur
víða við, þar sem bókiin er eink-
um minningaþættir, og það á-
gætir. Á einum stað í þáttunum
stendur þessi setning:
„Sjálfsagt er þessi trú á
dómsdag miklu eldri en kristin
trúarbrögð. Það sýnir m. a.
Völuspá." — Það út af fyrir
sig er ekki að aakast um, enda
mætti með nokkrum rétti segja.
Og ekki vitna ég í nefnda bók
vegna þess, að hún sé uim þetta
sérstæð í íslenzku ritmáli. En
mig grunar, að þarna sé skoð-
unin sú, að heiðmi og kristni
séu eitthvað alveg aitt hvað.
Það er nefnilega ein af mörg-
um reginvitleysunum í sam-
bandi við skilgreiningu norr-
æros heiðiindóms, sem við ís-
lendingar erum taldir hafa
varðveitt beztar heimildir um,
að telja Völuspá eldri en krist-
imdóminn, og þó einikum það
sem verra er: álita sjálfan heið-
indóminn  hjá germönskum og
norrænum þjóðum vera tvennt
alveg ólíkt. En hvaðan komu
þjóðir til Evrópu í árdaga?
Komu virkilega forfeður þeirra
kynialóða, sem lifðu á þessum
landsvæðum eftix daga Krists,
þangað sem villimenn? Allar
evrópskar þjóðir eru ætlaðar að
austan. Hafi á timabili verið
snautt um „menningarlega"
þjóðhætti meðal þeirra, stafaði
það fremur af einangrun um
nokkurt skeið.
0   Um skyldleika heiðin-
dóms og kristindóms
Germanir þeir, sem Rómverj-
ar áttu í höggi við, og geta um
í ritum sínum, munu hafa litið
út sesm barbarar í augum hins
þóttafulla kynflokks: grísk- og
etrúsk-menntaðra Rómverja.
Það er engin söniniun gegn
neiwu. Voru þjóðir meginlands-
ins ekki kominar af sömu for-
feðrum og Skandinavíubúar?
Og „germanslkur" og „norr-
ænin" heiðindómur, sá sem að
lokum komst í brotum til ís-
lands, var hann virkilega ætt-
aður f rá steinaldar- eða eiraldar
fólki? Var haran ekki fremur
kominn með þjóðflutningshætti
austan úr löndum. Steinöld og
eiröld og fleiri málmaaldir,
virðast ákafiega hæpin hugtök,
til að byggja heiðiindómsfull-
yrðingu á. Hvaðan voru einnig
fyrstu þjóðir Norðurlanda runn
ar, nema að sunnan og aust-
an?
Himn þroskaði heiðindómur á
Skandinavíuskaga, og síðar á
íslandi, hefur átt rætur sínar
að rekja til þúsunda ára gam-
alla trúarbragða. Þegar kristn-
in var lögtekin á íslandi, átti
Kriatur eitt þúsund ára afmæli.
Nú þarf ekki mikla greind til
áð sjá, að kristindómurinn er í
fjölimörgum atriðum svo skyld-
ur heiðindómi, að segja mætti,
að þeir væru skilgetnir bræður.
Og Völuspá er ort svo siðla á
íslandi, að hún dregur freimiur
dám af kristinni trúanmenin-
ingu Kelta á Bretlandseyjum,
ásamt náttúrufari Islands og
ítalíu, en því sem nefnt er
„hreinræktaður" heiðindómux.
Og var norðurhvelsheiðindóm-
ur, hreínræktaður, nokkurn
tíma til?
Sögn um „þjóðflutnding"
Göngu-Hrólís sýnir, að hans
tíma norrænir menn áttu í
kunn hús að venda. Og var
ekki eimhvar að skrifa uin
menninigarskyldleika Araba og
íslendinga, fyrir nokkrum ára-
tugum?
Signrður Draumland.''
^¦.¦.'.'.¦¦'.'¦'¦¦.'.'.;.;-i.i.i.:^'-H-w-H-!j-
Lykillinn að nýjum
Þér lærió nýtt tungumál á
LiNGlÍAPHONE
Tungumálanámskeió á hljómplötum eóa
segulböndum tii héimanáms:
ÉJySKA,   ÞÝ2KA,   fRANSKA,   SPÁNSKA,
PORTUGAI.SKA.   ITALSKA.   OANSKA
SÆNSKA.   NOBSKA.   FINISISKA.
RUSSNESKA.  GRISKA.   JAPANSKA o    fl
A-fborgunarskilmabr
lÍtoáíŒrahús Rcyftjauikur im,.„„,m^m
mm
3
íÍÍuiiiÍíii
ELDHUS-
innréttingar
Fallegar.vandaðar
ÓDÝRAR
Sýningareldhús
á staðnum.
Húsgagnaverkstæbí ÞÓRSINGÓLFSSONAR
SÚÐAVOGI 44    SÍWI 31360  (genqið inn há Kænuvogi)
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32