Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 70. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						2*
MORGLTNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 24. MARZ 1973
Eliszabet Ferrars:
Samíariis i dairiann
handa  henni,  en  sá  þá,  að  hin
haf ði verið tekin inn.
— Sástu hana þá?
—  Nei, ég var að flýta mér í
búðina, áður en lokað yrði um
hádegið, svo að ég hélt áfram.
Það fór snögglega hrollur um
hana. — Ef ég hefði ekki gert
það, heldur dokað við, ef ein-
hver hefði verið þarna hjá
henni. . .
—   Það gaztu nú ekki vitað,
sagði Roderick snðggt. — En
nú skulum við leita úti.
Hann gekk fram að stigagat-
inu. Jane var fyrir neðan stig-
ann, og starði upp til þeirra
sömu starandi augunum og áður.
—      Hefur eitthvað hræði-
legt gerzt? spurði hún. — Er
það morð?
Þá datt Rakel í hug, að þó að
stúlkan væri eins hrædd vlð
blóð og hún sagði, þá væri hún
ekkert  hrædd  við  að  nota  orð,
sem hún sjálf hefði ekki getað
látið út úr sér, hvað sem það
kostaði.
Roderick hljóp niður stigann,
greip utan um Jane og dró hana
með sér fram að útidyrunum.
— Við förum heim til Hard-
wicke, sagði hann, — Rakel ætl-
ar að biðja hann pabba sinn um
að koma hingað aftur með mér
og athuga, hvað við getum gert.
Mér dettur í hug, að við gæt-
um kannski kallað á lögregluna,
en ég býst við, að hr.
Hardwicke sé miklu fróðari um
það allt en við erum.
Hann leiddi Jane áfram út að
hliðinu.
Rakel gekk á eftir þeim og
velti þvi fyrir sér, á hverju
hann byggði þetta mat á föður
hennar. Sjálfri hefði hann
aldrei getað dottið í hug að telja
hann fróðan um lögreglumál. En
kannski   leitaði   Roderick   bara
KOMID OC SJÁIH
fagrar litmyndir af síðustu
ferðum Páls postula
i Aðventkirkjunni á morg-
un, sunnudag, kl. 17.
Allir velkomnir!
Aðventsöfnuðurinn.
ósjálfrátt til sér eldri manns,
þegar hætta vofði yfir. Eða
kannski var þetta bara bragð
til þess að koma Jane út úr
húsinu.
Henni fannst dálítið hrær-
andi, með sjálfri sér, er hún
gekk á eftir þeim, þar sem þau
héldu hvort utan um annað.
Henni hafði ekki dottið í hug,
að Roderick ætti þetta til. Að
vísu þekkti hún hann nú ekki
sérlega mikið, en hún hafði ein-
hvern veginn tekið það sem gef-
inn hlut, að hann ætti ekki til
mikla hlýju, eða áhuga á öðr-
um en sjálfum sér. En kannski
var þetta nú bara vegna þess,
að hún hafði næstum aldrei séð
hann nema að frænku hans við-
staddri. Öll viðbrögð hans við
henni höfðu alltaf verið eitthvað
kuldaleg og varfærin, rétt eins
og hann væri hræddur við þessa
sýnilegu ást hennar á honum, og
væri stöðugt reiðubúinn að
bregðast illa við kröfum þess-
arar ástar.
Þau fundu Paul Hardwicke
einan. Frú Godfrey var farin
og Paul var orðinn óþolinmóð-
ur eftir hádegismatnum, en hugg
aði sig á meðan við nokkrar kex
kökur. Hann hafði verið uppi,
þegar Jane og Roderick komu
og hafði séð út um gluggann,
þegar þau hittu Rakel. Hann
hafði séð Roderick ganga aö
hinu húsinu og koma aftur, og
hafði  skynjað  einhverja  spennu
í loftinu, en þó ekki talið, að
hún boðaði nein vandræði. En
nú, þegar Rakel fór að segja
honum frá ástandinu i húsinu,
tók hann því með einhverju af-
skiptaleysi, sem hún vissi, að
var til þess ætlað að minna
á hádegismatinn, og að matinn
vildi hann fá strax.
En þegar hann varð þess var,
að þessi truflun á venjulegri
sunnudagsdagskrá stafaði ekki
einvörðungu af gestakomunni,
heldur hefði eitthvað alvarlegt
gerzt, sagði hann: — Já, auð-
vitað skal ég koma og það strax.
Hann svipaðist svo um eft-
ir frakkanum sínum, sem hékk
á snaga rétt hjá honum. — Rak-
el, farðu inn með frú Dalziel
og gefðu henni tesopa. Og hafið
þið engar áhyggjur. Ég er viss
um, að það er ekki ástæða til
þess.
Og hann sendi Jane bezta
huggunarbrosið, sem hann átti
til. Honum fannst hún líkjast
mest hræddum fugli, sem hefði
lent inn í stofu og væri að lemja
vængjunum í ósýnilega ógnun
rúðunnar. Svo lagði hann af stað
með Roderick.
4. kafli.
Rakel leiddi Jane inn í setu-
stofuna og sagði: — Vildirðu fá
tebolla, eða vildirðu kannski
heldur fá eitt glas? Ég held ég
eigi eitthvert viski.
—   Viskí   væri   ágætt,   sagði
í þýóingu
Póls Skúlasonar.
Jane. Hún lét fallast niður
á stói, andvarpandi, og lokaði
augunum.
Rakel gekk að skápnum,
þar sem vínið var geymt.
— Viltu sóda eða vatn?
—   Nei, bara eintómt, þakka
þér fyrir.
Rakel hellti viskíi í glas og
fékk Jane það, gaf henni vindl-
ing og kveikti í öðrum handa
sjálfri sér, settist síðan á stól-
brík, og horfði á veikbyggðu
stúlkuna sloka viskíið.
—  Ég held, að eitthvað hræði
legt hafi gerzt, sagði Jane eftir
litla þögn. Heldurðu það ekki
líka?
Rakel reyndi að herða sig
upp í að segja, að það héldi
hún ekki, en fann, að það gat
hún  ekki  og  svaraði  því  engu.
—  Jú, sagði Jane. — En ég get
bara ekki skilið, að það geti
staðið í neinu sambandi við það,
að við Roderick fórum að gifta
okkur, eða heidurðu það?
—   Nei, vitanlega ekki, sagði
Rakel.
—  Ég hef verið að hugsa um
þetta, skilurðu, sagði Jane. —
Ég hef verið að hugsa um Mar-
got og Roderick. Þetta samband
þeirra er svo flókið, að mig var
farið að gruna .  .  . Hún leit á
velvakandi
Veivakandi svarar í síma
10100 frá mánudegi til
föstudags kl. 14—15.
£   Bruðlað
með gróðurmold?
Halldór Jónsson, verkfræð-
Ingur skrifar:
„Það fær engum dulizt, sem
fer um nágrenni Reykjavikur,
að gróðurberandi jarðvegur er
af skornum skammti og víða
enginn. Ég hef horft nú um
skeið á fyllingarframkvæmdir
Reykjavíkurborgar í Elliðavog
inum. Þar hefur verið keyrt í
sjó út með mest af þeirri mold,
sem upp kemur við fram-
kvæmdir í borginni. Ekki
finnst mér vogurinn hafa fríkk
að við þetta. Nú er auk þess
verið að keyra meira en metra
þykku moldarlagi ofan á
gróið land við hestinn hans Sig
urjóns. Hví er ekki reynt að
fara betur með þetta tiltölu-
lega sjaldgæfa efni, gróður-
berandi jarðveg? Nota hann til
þess að græða upp holtin i
kring, jafnvel búa til tún sem
borgarbúar gætu heyjað sér til
heilsubótar og gagns. Höfum
við ráð á þessu?
Halldór Jónsson verkfr."
0  Broslegt brambolt!
Húsmóðir með sex manna
fjölskyldu hringdi. Hún sagð-
ist hafa lesið leiðara í Tíman-
um s.l. fimmtudag. Yfirskrift-
ln var: Broslegt brambolt.
Sjaldan sagðist hún hafa les
ið annan eins skæting í garð
nokkurrar stéttar og þarna var
um húsmæður. „Leiðarahöfund
urinn þarf ekki að halda það,
að persóna hans eða skoðanir
eigi upp á pallborðið hjá reyk-
vískum húsmæðrum eftir þenn
an óhróður um þær. Hann læt
ur sér tíðrætt um valkyrjur frá
„finum heimilum". Komi þær
konur, sem nú ganga fram fyr-
ir skjöldu frá „fínum heimil-
um" þá gott og vel. Það er
kannski ekki sama hvaðan
þetta „broslega brambolt" kem
ur?
En það er kannski von, að
Framsókn eigi í vök að verj-
ast, eins og ástandið er, og lík-
lega lítur maddaman öfundar-
augum þá, sem sýna af sér eitt-
hvert framtak, ekki sízt þar
sem stjórnarseta hennar hefur
einkennzt af flestu fremur en
einmitt framtaki."
£   Stöndum saman!
Á þessa leið fórust húsmóð-
ur þessari orð. Ennfremur sagð
ist hún hafá farið að taka
saman það, sem hún greiddi fyr
ir mjólk og skyr á mánuði fyr
ir sína sex manna fjölskyldu.
Lauslega reiknað væru það kr.
5.175. -, en þá reiknaði hún
með sex lítrum af mjólk og kílói
af skyri á dag. Auk þess bætt-
ist við rjórni, sem keyptur væri
stöku sinnum, svo og smjör,
ostur og aðrar mjólkurafurðir.
Hún      sagðist     vilja      láta
aðra urn það að reikna út hver
heildarneyzla landbúnaðaraf-
urða hjá sex manna fjölskyldu
væri, en þessar rúmu fimm þús
und krónur á mánuði fyrir ný-
mjólk og skyr einvörðungu
hlytu að tala sinu máli.
Að lokum sagðist hún vilja
hvetja húsmæður til þess að
standa nú einu sinni vel sam-
an og láta ekki örfáa úrtölu-
gemsa eyðileggja þetta nauð-
synjamál.
Q   Hleypum ekki
skemmdarvörgum
inn í helgidóminn
Stgr. Daviðsson skrifar:
„Á næst næsta sumri ætlum
við Islendingar að minnast ell-
efu alda búsetu í okkar ást-
kæra landi. Þjóðhátíðarnefnd
var kosin snemma á síðasta ára
tug. Þeir vísu menn hafa margt
á prjónum sinum, sem gera
skal hátíðina sem veglegasta,
og minna á ljóslega á land-
námsöldina, og er það vel. Eitt
er það að byggja svokallaðan
sögualdarbæ. Eitthvað vefst
nú fyrir mönnum, hvernig
fyrstu bæir landnámsmanna
hafi verið að allri gerð. Þarf
þó ekki að hika við bygging-
una þess vegna, við höfum i
höfuðdráttum góða lýsingu á
bæjunum. Annað er að byggja
knörr, ætlum að „eignast skip,
þó enginn kunni að sigla". Það
kann enginn að sigla knerri nú.
pað er þá líklega bezt að láta
skipið   standa   hjá  styttu   Ing-
RAUÐI KROSS ÍSLANDS
nýtt símanúmer 26722
ólfs á Arnárhóli. Þessar fram-
kvæmdir kosta aldrei minna
en 20 milljónir, litlu krónanna
okkar. Hvar er svo bænum ætl
aður staður? Það veit enginn
enn. Væri þó rétt að fara að
taka fyrstu skóflustunguna, ef
bærinn á að verða fullbyggður
fyrir mitt sumar 1974, þegar
miðað er við vinnuhraða nú á
dögum. Eðlilegast væri að láta
bæinn standa hér í Reykjavík,
auðvitað í eðlilegu umhverfi,
en það mun torfundið. Réttast
mun, að gera líkön af bænum
og knerrinum, og hafa til sýn-
is í Þjóðminjasafninu.
%  Höldum reisn
með hófsemi
Sjálfsagt er að minnast þess-
ara tímamóta með veglegri út-
gáfu á sögu þjóðarinnar, og
byggingaþróun til þessa tíma.
Ég vil leggja til, að í stað
sögualdarbæjar, verði gerðar
upp þrjár fornaldar búðir
merkustu sögualdarmanna, á
Þingvöllum, tjaldaðar, svo sem
þá var venja og að öllu gerðar
eins og þær voru á dögum
Njáls og Snorra goða. Á
hverju sumri hér eftir skulu
búðirnar tjaldaðar að nýju, svo
sem gert var á söguöld. Þetta
ætti ekki að kosta tugi millj-
óna.
Það er hrein fásinna að
stefna hálfri þjóðinni til Þing-
valla. Þingvellir voru rétti stað
urinn fyrir þúsund ára minn-
ingarhátíð Alþingis, en byggð-
arsöguhátíðin á þar ekki heima
og hana má ekki halda þar. í
fyrsta lagi ber að halda þá há-
tíð hér i Reykjavík, annað er
móðgun við Ingólf og Hallveigu.
1 öðru lagi er synd að hleypa
ölvuðum skemmdarvörgum inn
í þennan forna helgidóm þjóð-
arinnar, eða minnast menn
ekki framferðis þessara ungl-
inga á árlegum þjóðhátíðum síð
ustu árin? Og jafnvel þó að
ekki væri slíku til að dreifa,
mundi hundrað þúsund manna
flokkur stórspilla þjóðgarðin-
um og stuðla að slysförum.
Svo ætti líka vel við, að ellefu
hundruð ára afmælis íslands
byggðar yrði minnzt i hverju
héraði landsins. Högum okkur
skynsamlega. Verum hófsamlr,
en höldum þó fullri reisn.
Stgr. navíðsson."
eða...
næst er þér
haldið samkvæmi;
FERMINGAR-
AFMÆLIS-
eða
T7EKIF7ERISVEIZLU
erum við reiðubúnir
að útbúa fyrir yður:
Kalt borð, Heita rétti,
Smurbrauð, Snittur,
Samkvæmissnarl.
Auk þess matreiðum
við flest það, sem
yður dettur f hug,
— og ýmislegt fleira!
Sœlkermn
HAFNARSTRÆTI 19
Sfmi 13835 og 12388.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32