Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 65. tölublaš og Ķžróttafréttir 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						44
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 22. MARZ 1977
Sú gamla stendur við orð sín,
það er óhætt að bóka það — og
sama hvað veðri og vindum l(ð-
ur?
\M
<$
Biðst afsökunar
vorum að hætta!
— það kom óvænt uppá aukavinna þegar við
Það er í sjálfu sér ekki til
skammar að vera táningur Oli
minn. — En vel að merkja, f
næstu viku verðurðu 34 ára.
Vélsleðaplágan
Reykvíkingar hafa eignazt
skemmtilegt skíðaland í Bláfjöll-
um, en galli er á gjöf Njarðar, ef
dæma má af bréfi, sem Velvak-
andi fékk frá „Reiðum skíða-
manni":
„Kæri Velvakandi.
Ég er einn af þeim, sem gríp
hvert tækifæri til þess aö komast
á skíðí. Eftir að vegurinn var lagð-
ur um Bláfjallasvæðið og lyftur
settar þar upp hefur aðstaða okk-
ar hér á höfuðborgarsvæðinu til
skíðaiðkana stórbatnað. En eitt er
það, sem spillir mjög ánægjunni
af að vera þarna, það er að segja
vélsleðaplágan. Það er óþolandi
plága að hafa vélsleða þarna þjót-
andi um skíðalandið.
Ég ætla ekki að ræða um slysa-
hættuna, sem af þeim getur staf-
að og þá ekki sízt fyrir börn og
fólk, sem óvant er á skiðum og á
óhægt með að sveigja frá aðvíf-
andi aðskotahlutum. Hún liggur í
augum uppi, þó að mér þyki trú-
legt  að  vélsleðamenn  gefi  slíku
fólki  sérstakar gætur. En  hæfni
þeirra allra er kannski ekki söm."
0   Mengun
í friðlandi
„Ég óttast ekki að rekast á
vélsleða, en hávaðinn frá þeim
ætlar allt að æra og er yfirþyrm-
andi. Það er óþolandi, þegar mað-
ur leitar til fjalla og vonast eftir
þeirri friðsæld, sem þar á að vera,
að losna ekki við skarkala borgar-
innar. Að flytja hann þangað með
sér er mengun á friðlandi.
Nú er mjög rætt um mengun
hér og þar, en um þessa mengun
hef ég ekki heyrt talað. Menn tala
meira að segja um að eyða hundr-
uðum milljóna til að koma í veg
fyrir mengun, en til þess að koma
i veg fyrir þessa mengun þarf
engu að eyða. Vélsleðakapparnir
þurfa aðeins að fara að settum
reglum og hverfa á braut. Ég segi
að settum reglum, því að sam-
kvæmt skiltum, sem þarna eru, er
þeim óheimilt að skrölta um á
þessu svæði."
BRIDGE
Umsjón: Páll Bergsson
EINS og oft áður á þriðjudögum
reynum við úrspilsþraut í dag.
Þú, lesantli góður, ert sagnhafi í 6
spöðum, spiluðum í suður. Anzi
harður samningur en við höfum
oft lent f þeim verri.
* Gjafari norður, allir utan
hættu.
Norður
S. 32
H. KDG72
T. 73
L. Ð872
Suður
S. AKDG105
H. —
T. AK82
L. A96
Austur og vestur sögðu alltaf
pass en vestur spilar út spaðaníu.
Hvernig á nú að spila spilið?
I fyrstu virðist spilið vonlaust.
Og þó — ekki alveg. Hugsanlega
getur spilið legið nóu vel til að
það vinnist. Austur verður að eiga
hjartaás en fjögur tígulspil og
laufkóngur þurfa að vera á sömu
hendi.
Við vonum því, að allt spilið sé
þessu likt.
Norður
S. 32
H. KDG72
T. 73
L. D872
?36/
,ll/,                      *l       .1»'",,      •''"
¦*   COSPER
Já, óþekkur   er ekki orðið yfir þennan dreng. —
Hann var að leika sér með eldspýtur.
Nrí.
f^/n,      fíSSW,
>•
,.*#,   I
Vestur	Austur
S. 987	S. 64
H.9854	H. A1063
T. D109	T. G654
L.G43	L. K105
Suður
S. AKDG105
H. —
T. AK82
L. A96
Eftir að hafa tekið fyrsta slag
spilum við tígulás og kóng, tromp-
um tígul og síðan hjartakóngur
frá blindum. Austur leggur ás-
innn væntanlega á (látum annars
siðasta tígulinn) og við trompum.
Spilum öllum trompunum og eig-
um þá eftir fjögur spil á hendi,
einn tigul og laufin þrjú. Austur
fær síðan næsta slag á tfgul.
Nú er sama hvort hann spilar
hjarta eða laufi frá kóngnum. I
báðum tilfellum gefur hann okk-
ur innkomu á blindan og við tök-
um þá hjartaslagi, sem við þurf-
um til að vinna spilið.
ROSIR - KOSSAR - 0G DAUÐI
61
inum og þrúgandi drunginn
hafði einnig áhrif á okkur, svo
að samræður okkar urðu hægar
'og langorðar. Soiniia þorðum
við að alhuga nánar að svo virt-
ist scm Frederik Malmer væri
eftirlætisumræðuefni Kalla —
eða réttara sagi dauði hans.
Hér eygðí Christer allt í einu
möguleika að leiða samræðurn-
ar inn á þær brautir sem okkur
hafði fýst að f ara.
—  Já, sagði hann og kinkaði
kolli við langri romsu Kalla um
dyggðir Frederiks Malmers. —
Hann virðist haf a verið einstak-
lega gjafmildur maður og mik-
¦ 11 höfðingi, að minnsta kosti
gagnvart Birni. Urðuð þið ekki
hissa þegar hann bauðst til að
kosta menntun hans, sem var
ba-ði löng og kostnaðarsöm.
—  Ja, það er náttúrlega ekki
skrftið þótl maður ysði dálftið
hissa... Og mikið urðum við
glaðir... En Bjórn, hann var
alitaf frá fyrstu tfð svo mikill
námshestur... og glaðvær og
myndarlegur,    svo    að    gamli
maðurinn hefur senniiega taiið
að hann væri þess virði að
hjálpa honum. Og svo héld ég
að honum hafi fundist við eiga
um sárt að binda... þar sem
Gertrud var nú horfin og allt
það...
—Gerlrud hafði tinnið á
herragarðinum einu sinni, var
það ekki ?
—  Jú, jú. Lfkast til. Hún var
þar f tvii ár, áður en hún átti
Björn. Og ég held að þeim hafi
þótt afskaplega vænt um hana.
—  Heldurðu þeim hafi iilluni
þött það? sagði Christer og
deplaði augunum tii gamla
mannsins.
Kalli hló undarlega hljðð-
lausum hlálri.
—Ja, nú er iögregiuforinginn
eitthvað að fara sem við skilj-
um báðir. Það er engu Ifkara en
hann hafi þekkt Gertrud; Ja,
hún var nú sjðn að sjá, það get
ég fullvissað ykkur um ... og
það var alll I lagi með kroppinn
á henni og hárið var eins og
gull — eiris og se'gir f ævintýr-
unum. Ég man, já eins og það
hefði verið f gær, þegar hún
kom heim frá herragarðinum
og sagði: „Nú skal ég segja ykk-
ur að hann er alveg snarvitlaus
f mér og vill alltaf vera að
kyssa mig... Og hún sagði að
hann væri sérstaklega aðsóþs-
mikiii niðri f kjaliaranum. Og á
iaugardagskvðld, þegar hún var
hér heima, sá eg ekki betur en
ungi herrann rataði bærilega
hingað og brennivín haf öi hann
með sér og svo virtust þau
skemmta sér konungiega og fðr
svona ifka dægilega á með
þeim.
Einar tðk pfpuna ut úr munn-
inuni og skaut gætilega inn f:
—   Það var sem sagt Otto
Malmer sem kom hingað með
brennivfn.
— Nei, f járakornið. Hann var
svo líiill, barn um þetta leyti,
ekki fermdur held ég. Nei, ég
er að taia um Jan Axel, hann
var .iafngamall Gerlrud okkar,
glaðsinna ungur maður, það
getið þið bðkað.
—   Segðu mér, Kalli, sagði
Christer alvörugefinn. — Hv'er
af öiium þessum aðdáendum
Gertrud heldurðu að hafi veríð
f aðir Biörns?
Framhaldssaga   eftir   Mariu
Lang
Jóhanna   Kristjónsdóttir
þýddi
—   Það getur maður náttúr-
lega ekki bðkað og ég veit ekki
hvort borgar sig nokkuð að vera
að hrjóta heilann um það
... hvað unga herranum við-
kemiir þá fðr hann til útlanda
og giftist þar útlenzkri konu.
En þau skrífuðust nð á og ég
held ég muni það rétt að hiín
hafi eínmitt verið að skrifa
honum þegar hún kom hingað f
sfðasta skiptið áður en hðn
hvarf. Þvf að ég varð að fara
með það til herragarðsins.
—  I il herragarðsins? En Jan
Axel var f Austurrfki. Hvað
áttu við með þvf, Kalli?
—  Já, þetta er dáiftið skrft-
ið... kannski ég sé að rugla
saman. Það hlýlur þá að hafa
verið eitthvað annað.
Christer færði sér þögnina I
nyi sem mí kom og setti fram
aðra spurningu:
— Þegar Gertrud var heima f
sfðasta skiptið áður en hún
byrjaði að vinna i Skðgum,
hvernig var hún i skapinu. Var
hún ðstyrk á taugum? eða sýndi
framkoma hennar einhvern
vott þess að hún væri kvfðin?
— Nei, ekkí það ég man. Mér
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
24-25
24-25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48