Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						8
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 9. JULl 1977
Frjálslegur vestri
GAMLA BtÓ:
HJÖRTU VESTURSINS
(HEARTS OF THE WEST)
Leikstjóri:      Howard      Zieff.
Handrit: Bob Thompson. Tón-
list: Ken Lauber. Gerð af MGM
1976.
Lewis Tater (Jeff Bridges)
er sveitapiltur austur í Iowa
fylki, sem dreymir dýrðar-
drauma um gamla, villta vestr-
ið. En i hans hugarheimi, sem
einkum er mótaður af Zane
Grey, er það ennþá óbreytt frá
tímum landnemanna — þótt að
komið sé fram á fjórða áratug-
inn. Og drengur er ákveðinn I
því að kynnast þessu stórkost-
lega lifi af eigin raun, enda
ætlar hann sér að verða rithöf-
undur, og er sísemjandi frá
morgni til kvölds.
En margt fer öðru visi en
ætlað er. Tater fær upplýsingar
um háskóla þar vestur frá fyrir
verðandi vestrahöfunda, en
þegar á hólminn kemur, reynist
hann aðeins vera svikamylla
tveggja braskara. Tater kynnist
þeim félögum á lítið uppörv-
andi hátt, og má halda undan
þeim á flótta — en óviljandi
með fésjóð þeirra, digran, und-
ir höndum. Tater er slðan
bjargað á flóttanum, nær dauða
en lífi, af hópi kvikmynda-
gerðarmanna sem eru að taka
útiatriði I vestra einhvers stað-
ar I námunda við Hollywood.
Og þó að á ýmsu gangi i skáld-
sagnagerð hins upprennandi
skálds, því litríkari verður fer-
ill hans sem stuntmaður og
aukaleikari I hinum forkostu-
lega óraunveruleika í Holly-
wood kreppuáranna. Og ætíð
eru glæponarnir á hælum hans.
Eins og búast má við af
Howard Zieff (SLITHER) þá
er á ferðinni ærið óvenjuleg
mynd, hvað efni og stllbrögð
varðar. Hann gerir góðlátlegt
grín að öllu heila fratinu I
Hollywood; stjörnudýrkuninni,
1. Jeff Bridges, einn af fram-
tfðarmönnum bandarfsku leik-
arastéttarinnar, fer á kostum I
myndinni HJÖRTU VESTURS-
INS.
hlálegri          handritagerðinni,
kapphlaupinu við að komast
áfram f höfuðstöðvum tilgangs-
leysisins og sýndarmennskunn-
ar. Zieff verður aldrei fóta-
skortur i sínum hálf-absúrd
gamanstfl og þó að áhorfendur
veini sjaldnast af hlátri, þá er
myndin óslitin skemmtun frá
upphafi til enda, vfðsfjarri vel-
kunnum slóðum I gerð gaman-
mynda.
Zieff lýsir Hollywood fjórða
áratugarins I gegnum auga hins
lítt reynda sveitapilts, sem
lengst af gerir alla hluti öfugt
og kemst að raun um það að
frægðin er engum færð á silfur-
f ati. Eða einsog einn vinur hans
orðar það: „Það verður enginn
rithöfundur á því að halda því
fram sjálfur, heldur eftir að
aðrir telja það." Sá hinn sami
„vinur" á þó eftir að stela frum-
burði    Taters    á   ritvellinum,
handritinu að vestranum
„Hearts of the West" og verða
frægur af. Oftast er stutt I slíka
meinfyndni I ágætu, oft bráð-
fyndnu handriti Thompsons.
Jeff Bridges hefur það mik-
inn, náttúrlegan sjarma og leik-
hæfileika til að bera, eins og ég
hef áður sagt á þessum siðum,
að hann er einn eftirtektarverð-
asti karlleikarinn vestan hafs í
dag. Bæði sem gamanleikari, og
hér fer hann svo sannarlega á
kostum, og ekki sfður I drama-
tfskari hlutverkum — sbr. THE
LAST PICTURE SHOW.
Blythe Danner er ung og efni-
leg leikkona sem vakti athygli
mfna I hörmuleg skrifuðu hlut-
verki I FUTUREWORLD, sem
sýnd var á dögunum í Hafnar-
bíói. Hér hefur hún mun bita-
stæðara hlutverk sem sviðs-
stjóri hjá kvikmyndaveri og
vinkona og hjálparhella sögu-
hetjunnar.
Þá standa „gömlu mennirnir"
sig með mikilli prýði; Andy
Griffith sem afdankaður auka-
leikari og rithöfundur sem gef-
ur Tater misholl ráð. Þá bregð-
ur Donald Pleasence fyrir á
sínu gamla, brjálæðislega
eilífðartrippi, og Alan Arkin
svíkur aldrei og slst af öllu þeg-
ar hann fer með hlutverk
manns sem ætíð er á mórkum
þess að f á móðursýkiskast.
Eins bregður fyrir allmörg-
um gamalkunnum andlitum úr
aukahlutverkum i vestrum,
sem flestir leika þarna sjálfan
sig. Þeir krydda myndina óneit-
anlega mikið. Þarna eru t.d.
Richard B. Shull, Herbert Edel-
man, Alex Rocco og Anthony
James.
Gerð HJÖRTU VESTURS-
INS er að öllu leyti hin vandað-
asta og nær myndin hámarki
þegar hið sérstæða skopskyn
þeirra Zieffs og Thompsons
nýtur sln til fullnustu. Þá
skyggja þeir á velflesta starfs-
bræður sína.
MACHISMO
I Mbl. í dag (7.7) er hin
ágæta hðrkumynd Robert
Aldrich,           FOLSKUVÉLIN
(THE LONGEST YARD), aug-
lýst í síðasta sinn. Það er miður,
þvi myndin er bæði spennandi
og vel gerð þó að einhverjum
hafi sjálfsagt ofboðið gegndar-
laust ofbeldið. En það er vöru-
merki Aldrichs, sem er sann-
kallaður „karlmannamynda"-
leikstjóri, en kvenpersónur
eiga ekki uppá pallborðið hjá
þessum yfirlýsta kvenhatara.
A undanförnum árum hefur
Aldrich gert hverja myndina á
fætur annarri sem fjalla um
átök og baráttu á meðal karl-
manna, og nægir að nefna I þvl
sambandi        THE        DIRTY
DOZEN, EPEROR OF THE
NORTH, TO LATE THE HERO
og ULZANA's RAID. Enginn
kemst jafnfætis Aldrich í
þessari gerð mynda nema ef
vera skyldi Peckinpah. Og vlst
er að áhorfendur fá allnokkuð
fyrir snúð sinn þegar karli
tekst vel upp — það sönnuðu
undirtektir áhorfenda á þeirri
„ýningu sem ég var viðstaddur I
Háskólabíói  á dögunum.  Bók-
staflega allir stóðu á öndinni I
hatrömmustu atriðunum og
nautnastuna steig frá áhorfend-
um þegar einhver „vondu
kallanna" hlaut makleg mála-
gjöld. Ja, svei.
En ég vona þó svo snnarlega
að FÓLSKUVÉLIN gangi enn
þegar þessar línur birtast, og
fólk láti ekki makalausan texta
I auglýsingu villa sér sýn.
Það er nýjast að frétta af
Aldrich að hann mun vera
langt kominn með kvikmynda-
gerð bókarinnar THE CHOIR-
BOYS, — sem að sjálfsögðu er I
anda karls og einhver
harðsvfraðasta lögreglusaga
sem undirirritaður hefur aug-
umlitiðsfnadaga.
THE CHOIRBOYS á sér vafa-
laust marga unnendur hér-
lendis, þar sem hún hefur
fengist um all-langa hríð i
pappirskiljubroti I helstu bóka-
búðum borgarinnar. En bókin
trónaði uppundir ár á metsölu-
lista NEW YORK TIMES
BOOK REVIEW. Hún er skrif-
uð af fyrrverandi lögreglu-
manni, Joseph Wambaugh, sem
m.a.      samdi      THE      NEW
CENTURIONS, sem kvikmynd-
uð var og sýnd á jólum I
Stjörnublói fyrir nokkrum
árum.
Og til gamans fyrir þá sem
lesið hafa THE CHOIRBOYS,
ætla ég að birta myndir af þeim
harðjöxlum sem fara með aðal-
hlutverkin I myndinni. Hér
hefur Aldirch tekist að smala
saman misvelþekktum hóp
grimmdarfésa, sem ÖH eiga það
sameiginlegt að lítt væri spenn-
andi að mæta þeim í myrkri.
Jafnvel þótt þeir væru I lög-
reglubúningi.
Pulmonaria
I'vrir allmörgum árum var ég
að bauka I garðinum nifnum og
kom þá auga á fræplöntu sem
ég hugði vera kvöldstjörnu.
Setti ég hana f sólreit og fór
hún fljótlega að dafna. Þegar
blöðunum fjölgaði sá ég að
ekki gat þetta verið kvöld-
stjarna, blöðin voru lengri og
mjúkhærð og nú varð ég spennt
að vita hvaða gestur væri hér á
ferðinni.
Að tveim árum liðnum, strax
og snjóa leysti, kom upp blóm-
kollur jafnframt fyrstu blöðun-
m og fljótlega sýndu fyrstu
blómin lit. Þau voru rauðleit en
urðu blá með tímanum. Ég sá
strax að þetta var forláta garð-
jurt en hafði ekki hugmynd um
nafn á henni. Svo lifði hún og
blómgaðist þó kalt væri í veðri
og blómstönglarnir urðu fleiri
með árunum og héldu áfram að
koma  fram  eftir  sumri.   Með
af Pulmonariu t.d. P.mollisina
sem ber skærblá blóm mjög
snemma vors og P.rubra með
tlgulsteinsrauð blóm sem koma
nokkru seinna.
Þá má ekki gleyma lækninga-
jurtunum LUNGNA- og
NÝRNAJURTUNUM          sem
koma fyrst með bláleit blóm
snemma vors en eru aðallega
ræktaðar vegna blaðanna sem
eru með silfurhvitum flekkjum
og verða stór og gróskumikil
þegar líður á sumarið, eru þær
kjörnar til þess að þekja mold-
ina milli trjáa og runna. P.
angustifolia er með löng græn
blöð og dökkblá blóm og
blómstrar seinna en hinar.
Fleiri tegundir eru til og
munu flestar vera harðgerðar
hér og afbragðsgarðplöntur.
Þeim er auðfjölgað með
skiptingu eftir blómgun. Best
líður þeim  í djúpum  moldar-
HUNÐATUNGA
tfmanum varð þetta föngulegur
brúskur, 35—40 sm hár og álíka
um sig. Ég sýndi Jóni heitnum
Rögnvaldssyni forstöðumanni
Lystigarðsins á Akureyri plönt-
una og sagði hann að hún héti
Cynoglossum — HUNDA-
TUNGA — á islensku. Nú er
hún flokkuð undir nafninu Pul-
monaria mollis.
Margar fleiri tegundir eru til
(Ljósm. Mbl.Kr.Ol.)
jarðvegi því ræturnar eru mjög
langar. Þegar þeim er skipt
þarf að stýfa af rótunum og
hafa holurnar svo djúpar að
ræturnar bögglist ekki þegar
gróðursett er. Best er að planta
nokkuð djúpt 3—4 sm ofan við
rótarhálsinn.
Pulmonaria    er    af    muna-
blómaætt (Boraginaceae).
H.P. Fornhaga.
Verzlun til sölu
Vegna óvæntra aðstæðna  er til  sölu  arðbær
matvöruverzlun í fullum rekstri.
Tilboð merkt: Júlí — 6108 sendist Mbl. fyrir
mánudagsköld 11. þ.m.
W
Morgunblaóió
óskareftir
blaðburdarfólki
AUSTURBÆR
Sigtún
UTHVERFI
Blesugróf
UPPL YSINGARISIMA 35408
JM*Y0tsiiÞI*fc£fc
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40