Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 223. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 8. OKTÓBER 1977
17
Vörn Guðjóns Skarphéðinssonar:
Séð inn í Landroverjeppann, sem Erla, Sævar og Kristján sögðust hafa
notað við flutninginn á líki Geirfinns upp í Rauðhóla.
Verjandi Ásgeirs Ebenezers Þórðarsonar:
Næg ref sing að
lenda í að verða
ákærður í sam-
bandi við morðmál
FINNUR Torfi Stefánsson hdl..
verjandi Ásgeirs Ebenezers ÞórSar-
sonar, talaSi síSastur verjendanna,
en Ásgeir var ákærSur fyrir aS hafa
flutt inn 2'/? kg af hassi ásamt fleir-
um meS bíl GuSjóns SkarphéSins-
sonar haustiS 1975. Játning liggur
fyrir i málinu og krafSist verjandinn
lægstu hugsanlegrar sektar, sem
væri ein króna.
Verjandinn gerði að umtalsefni þá
meðferð, sem skjólstæðingur hans
fengi af hálfu ákæruvaldsins Mál hans
væri tekið með í ákæru stófelldra
morðmála án þess hann kæmi þar
nokkuð nærri og hefði þetta valdið þvi
að almenningur tengdi Ásgeir við
málið Þyrfti ekki að lýsa þvi hvilikum
óþægindum og hugarangri mál þetta
hefði  valdið  skjólstæðingi   sinum  og
fjölskyldu hans Mál hans væri agnar-
smátt í sniðum i samanburði við þau
mál, sem hér væri fjallað um en þrátt
fyrir það væri hann tekinn með í þann
hóp. sem ákærður væri fyrir
Guðmundarmálið Jafnvel i blöðum,
sjónvarpi og útvarpi hefði verið svo
ónákvæmlega skýrt frá, að Ásgeir hafi
verið tengdur málinu alsaklaus.
Verjandinn sagði að lokum að þarna
væri um að ræða tveggja ára gamalt
brot og hefði Ásgeir Ebenezer ekki
gerzt brotlegur við lög siðan og stund-
aði hann sína vinnu sem stýrimaður á
bát kappsamlega Það væri út af fyrir
sig full refsing fyrir hann að verða fyrir
þvi að vera ákærður i sömu ákæru og
ákært væri i mjög alvarlegu máli og fá
nafn sitt út um allt Krefðist hann þvi
lágmarksrefsingar
— SS.
„Allan vafa um sekt sökunauts
ber að skýra honum í hag"
BENEDIKT Blöndal hrl., verjandi
GuSjóns SkarphéSinssonar. hóf vörn
sína i málinu skömmu fyrir hádegi i
gær. Hann krafSist sýknu til handa
GuSjóni af ákærum um aS hafa ban-
aS Geirfinni Einarssyni í Keflavik aS
kvöldi 19. nóvember. LagSi hann
éherzlu i þaS. aS allan vafa um sekt
sökunauts bæri aS skýra honum i
hag og aS sönnunarbyrSin væri í
höndum ákæruvaldsins. Til vara
gerSi Benedikt þær kröf ur aS GuSjón
yrSi dæmdur til vægustu refsingar
aS lögum. Þá krafSist hann máls-
varnarlauna úr rikissjóSi.
Benedikt sagði i upphafi að aðnr
verjendur hefðu i ræðum sinum gagn-
rýnt rannsókn málsins, sérstaklega þó
frumrannsóknina Hann tæki ekki und-
ir það allt en hann vildi þó nefna
nokkur atriði Fyrst nefndi hann að i
skýrslu um fyrstu rannsókn Geirfinns-
málsins í Keflavík vantaði 60 blöð af
400. þau væru ekki lögð fram, sem
væri rangt Vöntun a skjölum kæmi
viðar fram, t.d. væri hvergi hægt að
finna skýrslu Erlu Bolladóttur frá 22
janúar 1976 þar sem hún átti ótil-
kvödd að hafa opnað Geirfinnsmálið
Engin heildarskrá væri yfir gögn og
a.m.k. tvö dæmi hefðu verið nefnd um
það að sönnunargögn hefðu týnzt
Réttur hinna
grunuðu brotinn
Benedikt sagði. að hvað varðaði
Geirfinnsmálið hefði réttur hinna grun-
uðu verið brotinn. Þeim hefði t.d. ekkt
verið gefinn kostur á því að málið færi
strax til dómara eins og tiltekið væri i
lögum Kvað Benedikt það vera sina
skoðun að dómurinn ætti að finna að
við rannsóknarlögregluna i dómi sin-
um þvi þarna væri um að ræða grund-
vallaratriði almennra mannréttinda.
Benedikt ræddi um fikniefnakæru
þá, sem borin er á Guðjón I þvi
sambandi nefndi hann að þótt ákæran
hefði verið útgefin 8 desember og birt
fljótlega i blöðum hefði hún ekki verið
birt ákærða fyrr en eftir áramót, og
væri það aðfinnsluvert Hvað varðar
fikniefnaákæruna sagði Benedikt að
Guðjóni Skarphéðinssyni væri gefið að
sök að hafa sent bifreið sina frá Rotter-
dam í Hollandi áleiðis til Islands i lok
nóvember 1 975 en í bilnum voru falin
2.5 kg af hassi Krafðist Benedikt
sýknu. þar sem ekki væri sannað að
skjólstæðingur hans hefði vitað um
tilvist hassins í bilnum. Til vara að
refsað yrði eins vægt og lög leyfa og
kæmi gæzluvarðhaldsvist til frádráttar
Væri   ákærði   margfaldlega   búinn   að
taka út refsingu fyrir að blandast inn i
fíkniefnakaup Sævars Ciesielskis og
Ásgeirs Ebenezers Þórðarsonar.
Hvað ákæruna fyrir manndráp varð-
ar. sagði Benedikt, að hann teldi ekki
sannað að það hefðt verið ásetningur
Guðjóns að ráða Geirfinni bana Sam-
kvæmt skýrslum sem hann gaf 1 2 júlí
8.1. hefði hann einmitt skýrt frá þvi að
hann tíefði ætlað að koma Geirfinni á
brott þegar hann gerði sér Ijóst að
þessi viðskiptaferð til Keflavikur var
misskilningur á misskilning ofan. Hann
hefði talið eigin hag vera í hættu ef illa
færi Þvi hefði hann tekið i upphand-
legg Geirfinns til þess að beina honum
brott af svæðinu en Geirfinnur hefði
misskilið þetta Hann hefði þó ekki
verið reiður en Kristjáni og Sævan
hefðu verið lausar hendur og allt hefði
farið i bál og brand rétt eins og neisti
kveikti i púðri Þetta hefði ekki verið
ásetningsbrot heldur miklu fremur
hryggilegt slys Framburður Guðjóns i
málinu væri afdráttarlaus og án
skugga. svo notuð séu enn einu sinni
orð saksóknarans í sóknarræðu hans
Ekki auðvelt
að skilja hismið
frá kjarnanum
Benedikt Blöndal sagði að yfirheyrsl-
ur málsins hefðu verið erfiðar í fram-
burði ákærðu. Erlu, Sævars og Krist-
jáns, hefði öllu ægt saman. nokkrum
sannleikskornum að því virtist en mest
hefði þetta verið þeirra eigin hugar-
burður, eins og berlega hefði komið i
Ijós En loks hefði tekizt að skilja hism-
ið frá kjarnanum en það hefði ekki
verið auðvelt fyrir þá. sem að rann-
sókninni stóðu
Verjandinn ræddi nokkuð um yfir-
heyrslur, sem fram fóru yfir Guðjóni
Skarphéðinssyni sumarið 1976, en þá
var hann kallaður fyrir sem vitni, en i
nóvember sama ár var hann svo hand-
tekinn sem grunaður i mátinu Við
þessa fyrstu yfirheyrslu hefði Guðjón
verið spurður allmargra spurninga og á
meðan hefði Kristján Viðar fylgzt með
úr öðru herbergi Hefði Kristjári þá
sagt, að hann þekkti þennan mann,
þetta væri útlendingslegi maðurinn,
sem hefði verið með þeim i Keflavik
kvöldið, sem Geirfinnur lét lifið ..Þessi
sakbending. ef sakbendindu skal kalla.
brýtur algerlega i bága við lög," sagði
Benedikt Eftir þetta væri ekkert að
marka framburð Kristjáns um Guðjón.
Seinna hefði farið fram alvöru sak-
bendind og hefði Kristján þá auðvitað
þekkt Guðjón
Benedikt tók nú fyrir skjöl, sem lágu
fyrir i málinu og kvartaði yfir frágangi
málsins Til dæmis væri hvergi að
finna bréf, sem Erla Bolladóttir á að
hafa ritað Schútz hinum þýzka og væri
þó vafalaust um að ræða mjög mikil-
vægt bréf, þar sem Erla á að hafa lýst
þvi hvernig stæði á þvi að hún teldi sig
hafa margt eftir Sævari við yfirheyrsl-
urnar.
Ekki marktækar
yfirheyrslur
Næst vakti verjandinn athygli á þvi
að Guðjón hefði dag einn verið yfir-
heyrður í samtals 10 kíukkustundir
þótt lög byðu að aðeins mætti yfir-
heyra i 6 klukkustundir dag hvern Sú
skýring hefði fylgt að rannsóknarmenn
hefðu gert samkomulag við Guðjón um
Framhald á bls. 22.
ffl
Guli sendibfllinn, sem svo mjög var leitað að f sambandi við Geirfinns-
málið.
Verjandi Erlu Bolladóttur:
„Leiksoppur örlaganna, án sjálfstæðs vilja"
AD lokinni ræSu Bénedikts Blöndals.
hrl , i gær. hélt GuSmundur Ingvi
Sigurðsson, hrl., verjandi Erlu Bdlla-
dóttur. varnarræSu sina.
Hann gerSi þær dómkröfur aS Erla
Bolladóttir yrSi sýknuS af ákæru út-
gefinni 16. marz 1977, og til vara aS
hún yrSi dæmd til vægustu
refsingar. Fyrir brot þau sem henni
eru gefin aS sök i ákæru sem útgefin
var B. des. 1976. fjársvik, skjalafals
og persónufals. krafSist verjandinn
vægustu refsingar og aS refsingin
yrSi skilorSsbundin. Auk þess
krafSist hann þess, aS gæzlu-
varShald sem hún hefSi sætt kæmi
aS fullu til frádráttar refsingu. Og aS
sakarkostnaSi af sameiginlegum
brotum hennar og Sævars
Ciesielskis yrSi skipt i hlutfalli viS
sök hvors, og krafSist aS auki réttar-
gæzlu- og málssóknarlauna.
Guðmundur Ingvi sagði í byrjun
ræðu sinnar. að hann ætlaði ekki að
taka fyrir rannsóknina sem slika.
Guðmundar- og Geirfinnsmálin væru
mjög snúin og að það væri alltaf
auðvelt að vera vitur eftir á. Ef
rannsóknarmenn þessara mála hefðu
dansað á markalinu þess sem leyfilegt
er, þá hefði það ekki haft áhrif á sekt
sakborninganna eða sýknu i þessum
málum. Ef leikreglurnar hafi verið
brotnar   rýri    það   þó   sönnunargildi
viðkomandi yfirlýsinga sakborning-
anna Hann sagði m.a. að auðvitað
væri sökunautur i varnarstöðu þegar
rannsóknarmaður væri duglegur við
starf sitt Hann sagði ennfremur að
hann teldi undirbyggingu málsins til
fyrirmyndar Þó yrði hann að taka
undir það með öðrum verjendum i
málum sakborninganna að erfitt væri
að henda reiður á staðreyndum Geir-
finnsmálsins
Siðan tók verjandinn fyrir auðgunar-
brot Erlu Bolladóttur Hann sagði skjól-
stæðing sinn hafa verið ruglaða og
viljalaust verkfæri soambýlismanns
sins, og bæri að taka tillit til þess
Erla opnaði málið
Á þessu stigi ræðunnar gat hann
þess einnig að Erla Bolladóttir hefði
með skýrslu sinni þann 20. desember
1975 gefið þær upplýsingar, sem
leiddu til rannsóknar þessa máls
Verjandinn sagði jafnframt að vart
væri mark takandi á hvikulum fram-
burði sakborninganna. þeir hefðu
orðið margsaga og yrði í þvi sambandi
að taka tillit til þeirra aðstæðna sem
þeir bjuggu við, einangrun og ömur-
legan aðbúnað. Það yrði einnig að
deila á það að eftir allar lygarnar, sem
þeir voru sannir að i upphafi
rannsóknarinnar, skyldi áburði þeirra á
fjórmenninganna vera trúað á sinum
tima   Fjórmenningarnir efðu verið sett-
ir i  gæzluvarðhald á vafasömum for-
sendum
Eru nægilegar
sannanir fyrir hendl?
Siðan sneri verjandinn sér að Geir-
finnsmálinu
Hann visaði til þess. að lik Geirfinns
Einarssonar hefði ekki fundizt, og
engin vissa væri fyrir þvi að hann væri
látinn Hann gat þess, að dómararnir
hlytu að vera i óvissu um það, hvort
hægt væri að dæma sakborningana
fyrir morð af ásettu ráði Hann vitnaði i
dóm hæstaréttar frá 1971 þar sem
sýknað var af morðákæru. þar sem
vafasamt þótti, að málið væri sannað á
fullnægjandi hátt Þar var morðvopnið
sjálft fyrir hendi. og öll frásögn sak-
borningsins um sína hagi fjarstæðu-
kennd. Verulegar likur þóttu vera fyrir
sekt hans og öll atriði málsin.s metin,
en sýkna dæmd
I sama máli var sýknað af ákæru á
sama mann um hlutdeild i morði.
vegna þess að huglæg refsiskilyrði
skorti til refsiáfalls
Verjandinn kvað þennan dóm bera
þess vott. að það væri meginregla i
islenzkri dómsmálameðferð að gera
strangar kröfur til sönnunar þegar
21 1. gr  hegningarlaganna væri beitt
Það væru dómararnir sem mætu
hvort nægileg sönnun væri fram
komin,   m a.   hverja  þýðingu  skýrslur
sökunauts hefðu um það Hefðu aðrir
verjendur i þessum málum fært skyn
samleg rök fyrir þvi, að sönnun fyrir
meintum sökum sakborningarina væri
e.t.v. ekki fullnægjandi
Geirfinnur
hjartveikur?
Bæri þar hæst þá staðreynd að
ekkert lík hefði fundizt Jafnvel mætti
efast um. að átökin sjálf samkvæmt
framburði sakborninganna hefðu leitt
Geirfinn til dauða. Eiginkona hans
hefði skýrt frá þvt að hann hefði um
tima áður en hann hvarf, kvartað yfir
verkjum fyrir hjartanu Það má þvi
spyrja. hvort ekki sé hugsanlegt, að
Geirfinnur hafi þar dáið úr hjartaslagi
Þvi mætti velta fyrir sér varðandi hvarf
hans Það væri eðlilegt að efasemdir
riktu um dánarorsökina
Ásetningur um
manndráp?
Sönnun þyrfti einnig að liggja fyrir
um huglæga afstöðu sakborninganna,
vildu þeir ráða Geirfinn af dögum
Ferðin til Keflavikur var ekki gerð i
þeim tilgangi samkvæmt framburði
þeirra, heldur var ætlunin að gera
einhver kaup á spira
Verjandinn sagði það vera álit sitt.
að meintir atburðir hefðu á sér meira
yfirbragð slyssins en ásetningardráps-
ins Sagði hann sannanir ákæruvalds-
ins hafa verið vefengdar með skynsam-
legum rökstuðningi undir mál-
flutningnum
Er ákæra saksóknara röng?
Siðan hélt verjandinn áfram Erla
Bolladóttir væri ákærð fyrir hlutdeild i
morði Verjandinn skýrði þau laga-
ákvæði sem hún er ákærð fyrir Hann
lét þess getið að i ákæruskjalinu væri
engin lýsing á því broti sem hún er
talin sek um, en þar eigi að greina
skýrlega frá málavöxtum i grófum
dráttum Hann rökstuddi þá skoðun
sina að ekki væri hægt að ákæra hana
fyrir hlutdeild og sagði jafnframt, að
aðrir sem viðstaddir voru meint morð á
Guðmundi Einarssyni og sendiferðabil-
stjórinn í Geirfinnsmálinu hefðu ekki
verið ákærðir fyrir hlutdeild. Verjand-
inn spurði hvað ylli svo mismunandi
afgreiðslu á svona málum Þvi hefði
verið slegið föstu i norskum dómi, að
nærveran ein væri ekki nægileg til
hlutdeildarrefsingar Erla hefði sam-
kvsemt framburði sakborninganna
verið aðgerðalaus allan timann i Kefla-
vik Aftur mætti segja að henni hefði
borið skylda til að hjálpa Geirfinni á
þeirri stundu.
Verjandinn tók fyrir ásetningskröfur
fyrir refsingu fyrir hlutdeild og að hann
teldi    ásetning   ekki    hafa   verið   fyrir
hendi
Framhald á bls. 22.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40