Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 226. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						32
MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 13. OKTÓBER 1977
KAW7NO \\  r1
flftf*
GRANI   göslari

Það er til þín!
Þetta eru furðulegustu hljóð,
sem ég hef heyrt í nokkrum
manni!
Hann hefur setið þarna siðan f fyrrakvöld er síðasta ferð Titanic
var sýnd!
Batnandi gatna-
gerd í Reykjavík
Að undanförnu hefur verið tals-
vert um það hjá Velvakanda að
ökumenn hafa kveðið sér hljóðs,
ef svo má að orði komast og gert
að umtalsefni ýmislegt varðandi
umferðarmál og akstur í og við
Reykjavík, slysahættu o.fl. Hér er
enn einn ökumaður á ferðinni og
ræðir um gatnagerð, sem hann
telur að hafi farið mjög batnandi
á síðustu árum:
„Ég held að enginn fái mótmælt
því að götur Reykjavikur hafa
tekið miklum breytingum í fram-
fararátt undanfarin ár og það er
lengur naumast til sú gata sem
ekki er malbikuó, eða með varan-
legu slitlagi, eins og á kannsi að
segja. Þegar ný hverfi eru skipu-
lögð og húsin reist er yfirleitt
farið að byrja á gatnagerðinni og
þá allt  malbikað löngu áður en
BRIDGE
Umsjón: Páll Bergsson
I keppnisbridge skipta góðar
sagnir og lokasamningar ávallt
miklu máli. En aðrir þættir spils-
ins þurfa cinnig að vera i lagi ef
árangur á að nást. Spilageta er
mun nauðsynlegri en fínar sagnir
og flókin sagnkerfi. Enda er lögð
mun meiri áher/la á hana íöllum
bridgeskólum en á sagntækni. En
einn þátt spilsins er ekki hægt að
kenna til hlítar. Það er fyrsta
útspil. Aðeins reynsla hjálpar í
því eíni og verða menn þó seint
fullnuma.
Gjafari suður. allir á hættu.
Norður
S. AK10542
H. 84
T. AÐ
L. A64
Vestur                           Austur
S. 8                                S. ÐG9763
H. 109762                      H. Ð53
T. 652                            T. 10
L. KG92                         L. Ð73
Suður
S. —
H. AKG
T. KG98743
L.1085
Spil þetta er frá leik Dana og
Frakka í siðasta Evrópumeistara-
móti. Og á ödru borðanna skipti
útspilið sköpum. Með hendur
norðurs og suðurs enduðu
Danirnir í sex tíglum og fengu
auðveldlega þrettán slagi eftir að
vestur spilaði út spaða:
En Frakkarnir sögðu þannig:
Surtur                Norður
1 t íuu II              2 spaoar
lilÍKlar             4 tljjlar
4 hjortu            4 grönd
.) lííílar             'i i-rönd
7 lítflar             pas-s
Alslemman er greinilega mjög
góður samningur en Frakkarnir
voru mjög óheppnir. Danskurinn
fann banvænt útspil. Hann spilaði
út laufi. Og með þessa skiptingu á
höndum austurs og vesturs var
spilið þá orðin óvinnandi.
Það er mjög óvenjulegt að spila
út frá kóng og gosa í alslemmu.
En í þessu tilfelli þó engin tilvilj-
un. Daninn hafði sagnirnar sér til
leíðbeiningar. Suður átti greini-
lega hjartaásinn en norður hina
þrjá. Og var eina vonin þvi, að
taka innkomu á blindan of
snemma.
En til að kóróna óheppni Frakk-
anna voru sjö grönd upplögð úr
því austur átti hjarta-
drottninguna.
J
LCOSPER
7SSO
Lækniö þér mig af stelsýkinni, hvernig á ég þá að
fara að því að borga yður læknir?
RETTU   MER  HOND   ÞINA
67
Þegar þeir voru komnir aftur
heilu og höldnu fyrir vaðið, fór
að síga f Erik.
—  Þetta er bölvað og vid-
hjóðslegt líf, sem þú lifir.
Fyrirgefðu, að ég blóta. En
seröu nokkurn tilgang með
slíku lífi?
—  Finnst þér það viðbjóðs-
legl? Mér finnst það skemmti-
legt og þægilegt.
Örn reyndi að látast rðlegur
og kærulaus. Hann horfði beint
fram fyrir sig.
— Er þcr fullkomin alvara?
— Nei.
—  Nú, en hvers vegna heldur
þú þá áfram? Þu átt væntan-
lega ekki við, að þú gerír þetta
af eintómri löngun til áð fðrna
sjálfum þér?
—   Neí, þvl fer fjarri. Það
vottar kannski fyrir gofugum
hvötum, en við þær bætast aðr-
ar og óljósari ástæður. Okkur
langar alla svolitið I ævintýri.
Og svo viljum við vcra einhvers
metnir, leljast göfugir og þar
fram eftir götunum. i dag hef
ég til dæmis reynt eftir mætti
að sýna þér hctiulund. Með
öðrum orðum, alls konar hvatir
og ástæður.
Erik leit rannsakandi á Örn.
—  Ertu nú ekki að reyna að
ganga í augun á mér með
auðmýkt?
— Rétt, því verður víst ekki á
móti mælt.
Oþolinmæði og þreyta lá f
loftinu. Erik langaði til þess að
þjanna svolítið betur að Erni.
—  Nú, en ef til er einhver
rannveruleg ástæða til þess, að
unnið sé að kristniboði hefðir
þú þá ekki átt að bfða átekta,
þangað til hvatir þíniir væru
alveg hreinar?
—    Þú ert snjall að láta
dæmið ganga upp. Þá hefðum
við tii ila-mis átt að lála troða
konuna og fðstur hennar til
dauða. meðan ég sæti heima og
rannsakaði, hvað það er, sem
knýr mig áfram. Nú höfum við
að minnsta kosti komið henni
af stað til sjukrahussins, og þar
Hður henni vel. Það skiptir
hana litiu máli, hvaða hvatir
réðu gerðum mfnum gagnvart
henni.
Þörgn rfkti, það sem eftir var
heimferðarinnar. Það var orðið
næstum aldimmt. Örn slakaði á
spennunni. Hann lét sig
dreyma um máltið og mjítkt
rúm. Þegar þeir komu auga á
síðustu ána nokkur hundruð
metra frá Jagersdrift, and-
varpadi hann — og orðin komu
úr djupi sálar hans: — Nú þrái
ég kyrrðina og friðínn í stór-
borginni. Lífið hér uti á lands-
byggðinni hefur verið eins frio-
sælt og hægt er að hugsa sér í
oi'iislu í slriðinu.
— Já, en það er sjaldatt, sem
hægt er að komast f önnur eins
ævintýri og við höfum ratað f í
dag.
Sl arfsdagur I ZúlúJandi var á
enda runninn. Erík var daufur
í dálkiun. Örn var hress og
ánægður. En við vaðið yfir
síðuslu    ána    féll    kornið.sem
Framhaldssaga eftir
GUNNAR HELANOER
Benedikt         Arnkelsson
þýddi
fyllii mælinn, einmitt um það
bil, sem Erik fór að velta því
fyrir sér, hvort hann hefði
krafta til að haida sér í
hnakkinn síðasta smáspöl
vegarins. Örn sagði, rólegur
óþvingaður og fljótmæltur: —
Það er Ifklega bezt, að við
láliim fyrir berast hér f nótt.
Það er ekki þorandi að f ara yf ir
þetta vað núna f myrkrinu.
—   Hvernig stendur á þvi?
Eru krókódílar hér? Það var
greinilegt, að Erik hafði runnið
í skap. Gamla axlarmeinið ur
Brakpan-ferðinni fðr að minna
hann á að það værí enn þá til.
— Nei, ekki hérna. En hér er
árbotninn sleipur. Hestarnir
sjá ekki, hvar þeir stiga niður
fóitinum. Við skulum reyna,
strax og sólin kemur up».
Það mátti fremur segja, að
Erík ylti ur hnakknum en að
hann stigi ur honum. Hann
ihtigaði hvort Örn segði þetta
af íilgirni en hann hafði ekki
þrek til að malda i moinn.
StundU síðar stóðu heslarnir
bundnir við tré, og félagarnir
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36