Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 240. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ. LAUGARDAGUR 29. OKTÓBER 1977
11
FNAÐARHEIMIU BUSTAÐAKIRKJU
álengdar   við   boró   umkringdur
kvenfólki.
,,Ég varð svo hrifinn af erindi
sem hann Lárus flutti í útvarpið
um daginn og veginn að ég orti
þessa visu til hans."
Ólafur kvaðst mjög ánægður
með þessa nýbreytni, þött hann
væri í sjálfu sér ekkert einmana
því hann ætti konu og nýuppkom-
in börn. Hann er 82 ára og ern
mjög, starfaði við bæjarvinnu
áður en hann fór á ellilaun.
„ÉG A HEILMIKIÐ
í POKAHORNINU"
Eldra fólkið var nú óðum að
týnast á brott og smávaxin kona
með stóran handavinnupoka bjóst
einnig til brottfarar. Einn handa-
vinnukennaranna, Magnea Finn-
bogadóttir, benti okkur á hana og
sagði: „Þetta er hún Björg Arna-
dóttir. Hún er hafsjór af fróðleik
og þið megið til með að spjalla við
hana." Björg brosti og augun
ljómuðu  af fjóri. Hún bar þess
Hún er ánægð á svip enda tilbreyting að hitta fólk á síiiu reki í
safnaðarheimili Bústaðakirkju.
sjálf. En við vorum fimmtán syst-
kinin. Foreldrar mínir fluttust þá
frá Hrjóti í Hjaltastaðaþinghá til
Hólalandshjáleigu í Borgarfirði-
eystra. Fyrstu húsbændur mínir
voru þau Þorsteinn M. Jónsson og
Sigurjóna Jakobsdóttir. Hún er
enn á lífi, býr hér í Reykjavík. Ég
talaði við hana í síma um daginn
og sagði þá: „Manstu hvað ég grét
mikið þegar ég fór frá ykkur
sextán ára gömul. Atján ára kom
ég til Reykjavíkur og dvaldist þá
hjá Guðmundi Finnbogasyni
prófessor og vann á saumaverk-
stæði hálfan daginn. Eiginmaður
minn er Guðjón Óiafsson bóndi á
Stóra-Hofi í Gnúpverjahreppi, en
þar höfum við búið í fimmtiu ár á
vori komanda. Þá verður slegið
upp samkvæmi og vona ég að ein-
hver frá Morgunblaðinu láti sjá
sig þar. Nú er Stóra-Hof orðið
höfuðból, en það var i ömurlegu
ástandi þegar vió hjónin flutt-
umst þangað. Eftir jarðskjálftana
miklu árið 1896 var allt í rúst þar
og við byggðum upp hvern ein-
asta kofa og ræktuðum yfir
þrjátíu hektara lands.
Nú er maðurinn minn orðinn
heilsulaus og sjálf er ég einnig
bágborin til heilsunnar. Var úr-
skurðuð 75 prósent öryrki fyrir
nokkrum árum, en ég lærbrotnaði
árið 1973 og hef ónýtt bak. Það
Lárus Salónionsson við enda
Kristfnu Gísladóttur (t.h.) og
ur,   Inu   Jansen   og   Rannveigu
má segja að ég sé spitalamatur en
ég þrjózkast við og hlakka til
hvers einasta miðvikudags, þegar
ég kem hingað f safnaðarheimílíó.
Ég veit ekki hvernig veturinn
hefði liðið hefði þessari starfsemi
fyrir einmana og aldrað fólk ekki
verið komið á fót. Ellilífeyririnn
býður ekki upp á neinn munað og
hann er alls ekki í samræmi við
dýrtiðina. Ég hef ekki farið í bíó
árum saman. Hvað þá tekið leigu-
bíl. Svo held ég upp á þennan
stað, Bústaði, og þegar ég fer, vil
ég að haldin verði minningarat-
„Ég hef ekki undan neinu að
kvarta," sagði hann. „Sízt af öllu
unga fólkinu eða afskiptaleysi af
þess hálfu. Ég hef ella tíð notið
hlýju."
Lárus S:lómonsson fyrrverandi
lögregluþjónn naut sýnilega mik-
illar kvenhylli, þar sem hann sat
við borð ásamt fjórum konum og
spilaði. „Við drógum hann hingað
til okkar," sögðu þær hlæjandi.
Eiginkona Lárusar, Kristin Gísla-
dóttir, var við handavinnu. Lárus,
sem er á 72. aldursári, kvaðst hafa
gefið út þrjár ljóðabækur og eitt
kver um ævina. „Já, já, ég er
skáld á grænni grein. Æ, annars
slepptu þessu með grænu grein-
ina. Matthías ritstjórinn þinn
verður eflaust pirraður að heyra
slíkt gort."
augljós merki að hafa fengizt við
handavinnu með útprjónaðan
kraga um hálsinn, sem hún benti
á og sagðist hafa gert ótal fleiri,
sem hún gæfi.
„Ég er ættuð frá Bústöðum,"
hóf hún mál sitt. Afi minn var
Jóhannes Oddsson, ættaður frá
Reykjum í Lundarreykjadal og
var þremenningur við Jón for-
seta. Hann hóf sinn búskap hér i
nágrenninu á Bústóðum og þar
bjó mamma til 18 ára aldurs. Þá
fór hún austur á Hérað með Þor-
varði Kjerúlf lækni og konu hans
og þar kynntist hún pabba, Árna
isakssyni frá Eyvindará. En
móðir Isaks Jónssonar skólastjóra
er föðursystir mín." Og síðan snýr
Björg talinu að sjálfri sér. . . „Tólf
ára gömul fór ég alfarin úr for-
eldrahúsum til aó sjá fyrir mér
Fólkið hrósaði kaffinu óspart og
heiðurinn af þvf.
hér eru þær að störfum, seni eiga
Ljósm.: Rax.
borðsins ásaml konu sinni
þeim Guðbjörgu Guðmundsdótt-
Stefánsdóttur.
höfn um mig hér og allir fái gott
kaffi," segir þessi fjörlega kona
og bætir við: „Þvi staðurinn
heitir eftir bænum hans afa."
Síðan fer hún með vísu, sem hún
orti þegar hún lá á Landakoti árið
1973. „Það var í mesta skamm-
deginu:
tangjr ðngKf mæða liór
myrkríð sa'kir á mÍK
ÉK sfill lléll að sólskinið
véki aldrei frá mór.
Kölkuu Ih'vkíi' bakið mitl -
BrjóskfyðiiiKÍn líka
því fkkert dugar þetta m>. liitl
þranlir aukasl llka.
Ég á heilmikið i pokahorninu
og þeir hafa lesið þó nokkuð eftir
mig hér á samkomum. Ég má til
með að segja þér frá visunni sem
ég orti fyrir stofufélaga minn á
. Landakoti. Hún hafði fengið
blómvönd frá syni sinum og sagði
við mig: Æ, Björg min, getur þú
ekki ort eina visu um blómvönd-
inn frá honum Jónasi minum. Ég
sagðist ekki vera neitt skáld og
gæti ekki ort eftir pöntun. En viti
menn, þegar ég er búin að breiða
yfir mig sængina um kvöldið datt
mér þessi visa í hug:
Kallt-u cru hlómin Jónasi frá
ástfangin horfi <"•« knúppana á
Aðnr cn varir dauðann að bcr
dapurlcg huKsun því hvarflar að mér.
Ég þorði ekki að botna vísuna á
þennan hátt fyrir konuna og bjó
þvi til annan vísuhelming.
Skömmu síðar dó hún."
Og Björg kveður okkur með
blíðu brosi.
ði liðið án þessarar starfsemi
if
geosjukum
KIWANISHREYFINGIN Á ÍSLANDI
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40