36 MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 26. SEPTEMBER 1978 Vltf> KAFf/NU Já — nei — já — nei — já — nei. — Þú sefur sem sé í baðkarinu en mamma ( þínu rúmi! Tókst yður að finna þennan kynflokk, prófessor? BRIDGE Umsfón: Péll Bergsson í úrspilsæfingu vikunnar þarf að ákveða í upphafi vinnings- möguleikana og síðan að reyna þá í réttri röð. Við lítum aðeins á hendur norðurs og suðurs en austur og vestur hafa alltaf sagt pass. Og fyrir þá, sem hafa gaman af að segja á hendurnar má við bæta, að suður gaf. Norður S. K1086 H. ÁKG T. ÁD L. K432 Suður S. ÁDG954 H. 92 T. 54 L. Á86 Við erum með spil suðurs, leikum sex spaða og vestur spilar út trompsjö. Hvernig myndir þú spila spilið? Samningurinn er góður og kannski meiri hætta á að lenda í alslemmunni. En við sjáum einn tapslag í laufi og hugsanlega annan í tígli. En eigi vestur bæði hjartadrottningu og tígulkóng eru þrettán slagir upplagðir. Við hugsum þó ekki um það. Reynum heldur að vinna spilið með nokkru öryggi. Möguleikarnir eru þrír og við hugsum okkur auðvitað að reyna þá alla sé það nauðsynlegt. Við höfum þegar nefnt hjarta- drottningu eða og tígulkóng á hendi vesturs og þriðji mögu- leikinn er, að laufin skiptist 3—3. En það sem ræður, er að þessir þrír möguleikar séu reyndir í réttri röð. Eftir að hafa tekið trompin af höndum andstæðing- anna tökum við á hjartakóng. Spilum síðan laufi á ásinn og svínum hjartagosanum. Takist það er spilið búið. En komi í ljós, að austur á drottninguna reynum við næst laufið. Segjum að hann spili laufi. Borðið fær slaginn, látum lauf í hjartaásinn og trompum lauf. Þá kemur í ljós hvort laufin falla en þá yrði þrettánda laufið tólfti slagurinn. En reynist annarhvor and- stæðinganna hafa átt aðeins tvíspil í laufinu verðum við að setja traut okkar og hald á tígulsvíninguna, þriðja og síðasta möguleikann. 7766 COSPER Hva. ... er þetta eigin rauðvínsframleiðsla? þetta væri hvítöl! Hélt Sofandaháttur eða glannaskapur „Hvers vegna koma svo skyndi- lega upp slysaöldur í Reykjavík? Hvers vegna gerist það svo oft á góðviðrisdögum að árekstrum fjölgar skyndilega? Hvort eru menn sofandi í umferðinni eða glannar? Þessum spurningum er sjálfsagt erfitt að svara og jafnvel þó svör finnist er alls ekki víst að menn séu sammála þeim og því síður sammála um aðgerðir í umferðar- málum eða stefnumörkun. Hvernig á að bregðast við þegar slysum fjölgar skyndilega? Á að lækka ökuhraðann, eða á að grípa eingöngu til þess að reka meiri áróður fyrir bættri umferðar- menningu? Því er líka erfitt að svara, en fyrst og fremst verður að vakna, fólk verður að vakna til umhugsunar um það að slys getur borið að hvenær sem er og því er auðvitað skylda að vera ávallt varkár og vakandi í umferðinni. Slysaöldur rísa þegar við sofnum. Allt hefur verið í lagi í umferðinni í langan tíma og síðan gerast óhöppin og valda bæði eignar-, fjártjóni og hörmungum meðal þeirra sem meiðast eða jafnvel látast. Bent hefur verið á að agi í íslenzkri umferð sé hverfandi lítill og er það að mínu viti réttmæt Kirsuber í nóvember Framhaldssaga eftir Mariu Lang Jóhanna Kristjónsdóttir íslenzkaöi 75 þetta eitur í sig. sagði læknir- inn — er engin bjb'rgun og ekkert móteíni við því. Fólk deyr áður en liðin er... — En ég vil ckki dcyja! hrópaði hún. — Heyrið þið það! Ég vil ckkí deyja! — Iljálpaðu okkur þá, sagði Christcr scfandi. — bú leynir okkur enn einhverju og meðan þú gerir það vofir lika hatta yfir þér, Manneskjan «em framdi morðið fyrtr tuttugu og fimm árum ga-ti reynt að koma þcim fyrir kattarnef sem talin væri ógna öryggihu sem hugs- anlcgt vitní. — Já. já, sagði hún óróleg. — En þú verður að hjálpa mér. Ég veit alls ekki... — Jú, þú veizt. sagði Chríst- er. — Þegar ég byrja að leggja fyrir þig spurningar mínar, þá muntu sjá að þú étt ckki í neinum vandræðum með að gefa svör við þeim. Svo mótaði hann spurningar sínar hægt og rólcga og allir viðstaddir héldu niðri í sér andanum. - IIVERS VEGNA VAR MATTI SANÐOR MYRTUR? - HVER VAR ÁSTÆÐA ÞESS AÐ HANN VARD ALLT I' EINU ÓGNUN FYRIR YKK- UR? - HVAÐ VISSI MATTI? - HVAÖ SÁ MATTI? Með fjórðu spurningunni hitti hann f mark. Allt í einu vaknaði þokiikcnnd skynjun Niínnu Kifeju til lífsins. — Hann opnaði umslagið... sagði hún. — Og hann sá hvað var í því! 19. KAFLI HVERNIG DÓ MATTI? Skyndilcga töluðu þau hvert upp í annað. — bað kcmur bara alls ekki hcim, sagði Judith Jernfeldt. — Ja. nú lízt mír á, sagði Severin læknir. — Hvað, sagði ég ekki. sagði Rolle Norell. — Hann var sem sagt réttur og sléttur þjófur. — Nei. það er að minnsta kosti ekki satt, hrópaði Klem- cns upp yfir sig. Ekki MATTI. En lögregliíoringinn sneri sér vinalcga að þessu nýja vitni •sýiu og sagði. — Og umslagið? Ertu þar mcð að gefa í skyn að um sé að tefla peningaumslagið sem hvarf írá Mobökkum. — Já, kannski það, sagði Nanna Kasja hikandi. — En þá vissi ég ekki um þjófnaðinn á Vlóbiikkum. En umslagið var brúnt og úttroðið af seðlum. — Hvað sagði Matti Sandor Ixgar þú uppgbtvaðir þetta? — Ekkert... Hann «á... mig ekki. — Sá hann þig ekki? — Klukkan var svo margt, sagði hán afsakandi. — Og ég var líka á sokkalcistunum. — Andartak. sagði Christcr. — Hvenær var þetta. — Sunnudaginn sem Zachar- ias dó? Hún reyndi cnn að væta skrælþurrar varirnar. Svo reyndi hún að halda áfram. — Nci. nei. Það var viku síðar. Ég hafði haft móður þína og Lisu Billkvist í kvöldverð hjá mór og Matti hafði Ifka íengið hciinsókii. bessara skiituhjúa þarna. Hún kinkaði kolli til hinna nýtrúloíuðu og sagði illkvittn- islegai — Og þau æptu og görguðu þannig að ég hcf aldrei heyrt annað eins og ég varð forvitin. — Hvað gcrðir þó? — Ég læddlst inn um eldhús- dyrnar hjá honum. Þegar þau voru farin og ég a-tlaði að forvitnast um hvað þau hefðu verið að rííast um. — Og var hann þá einn? — Alcinn? Til að byrja með stóð hann við kominóðuna og horíði á umslag cn svo gekk hann að borðinu og settist. Hann hélt á hnífí í hendinni og hann virtist ákaflcga hugsi
Beinir tenglar
