Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 46. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						40
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 24. FEBRUAR 1979
KAFÍ7N0
Kfl?2_
£2,        ^?
rff- ":
GRANI GÖSLARI
Er ekki betra að þú sækir kjötið, en ég höggvi það?
Ég  er  nefnilega  haldin  inni-
lokunarkennd!
„Leirtextahöfundar"
BRIDGE
Umsjón: Páll Bergsson
Einföld svíning gat nægt sagn-
hafa í spilinu hcr að neðan. Og
vissulega hefði honum þótt slíkur
möguieiki viðunandi væri ekki
annar enn hetri fyrir hendi.
Austur gaf, norður-suður á hættu.
Norður
S. 765
H. KG
T. ÁG32
L. KG86
Vestur
S. K94
H.10753
T. KD107
L. 42
Austur
S. G1032
H. D986
T. 9654
L. 3
Suður
S. ÁD8
H. Á42
T.8
•     L. ÁD10975
Suður var sagnhafi í sex laufum
og fékk út tígulkóng. Við athugun
mátti sjá, að heppnaðist svíning í
öðrum hvorum hálitanna var spil-
ið öruggt. En spilaranum þótti það
ekki nógu gott og kom brátt auga á
!eið, sem mátti heita örugg.
Hann tók útspilið í borðinu og
trompaði strax tígul með níunni.
Báðir fylgdu þegar suður spilaði
lauffimminu á sexið og það varð
suður öruggur með sig. Trompaði
aftur tígul, tók á trompás, hjarta-
kóng og ás og trompaði hjarta. Þá
voru fimm spil á hendi.
COSPER
Auðvitað verðum við að hafa borðið tilbúið þegar bezti
gestur   okkar kemur!
Velvakanda hefur borizt
svofelld athugasemd frá manni,
sem ekki er sama um íslenzka
tungu:
Úr öllum áttum er vegið að
tungunni okkar. Nú síðast birtist
einhver fáránleg vísa í
Velvakanda, sem fjallar um
smjörlíki, (verðugt viðfangsefni!)
og er skýrt frá því, að hún hafi
fengið verðlaun í einhverjum jóla-
leik hérlends fyrirtækis. Auðvitað
hlaut þessi vísa verðlaun, því hún
er sönnun þess, að sá, sem hana
orti og þeir, sem dæmdu hana til
verðlauna, eru ónæmir fyrir ljóð-
list, og skortir með öllu það, sem
nefnt hefur verið á íslenzku:
brageyra.
Því miður færist það mjög í
vöxt, að þessi skortur setji svip á
þá framleiðslu, sem stundum er
kennd við ljóðlist, en á ekkert
skylt við annað en eldfastan leir.
Hefur þetta því miður einkennt
fjöldann allan af dægurlaga- og
popptextum og er það miður, svo
mjög, sem þeir virðast ná til
æskunnar.
En nú virðist röðin komin að
íslenzku lausavísunni, sem hefur
að mestu verið laus við þessa
óáran. I henni gilda ákvæðin
lögmál eins og hefðbundnum
skáldskap yfirleitt og ættu
klístrarar að kynna sér þessi
lögmál áður en þeir efna næst til
verðlaunasamkeppni. Þeir hafa
augsýnilega aldrei heyrt talað um
áherzlu- og áherzlulaus atkvæði,
stuðla og höfuðstafi, bragliði,
vísuorð og svo framvegis. Allt
þetta hefur verið íslenzkri alþýðu í
blóð borið í þúsund ár, og vonandi
fáum við enn að njóta þessarar
merku alþýðumenningar enn um
skeið og án þess leirtextahöfundar
hafi forystu í íslenzkum skáldskap
og bókmenntum.
• Skólabókar-
dæmi um
leirhnoð
I Velvakanda á fimmtudag er
gerð tilraun til að útlista með
hverjum hætti fyrrnefnd vísa er
	Norður	
	S. 765	-
	H. -	
	T. G	
	L. K	
Vestur		Austur
S. K94		S. G1032
H. 10		H. 9
T. D		T. -
L. -	Suður S. ÁD8 H. -T. -L. DIO	L. -
Sagnhafi spilaði þvínæst tígul-
gosanum frá borði, lét spaða af
hendinni og tilneyddur fékk vestur
slaginn. Það var bjarnargreiði því
sem næsta útspili varð hann að
rétta sagnhafa tólfta slaginn.
„Fjólur — mín Ijúfa"
Framhaldssaga ettír Else Fischer
Jóhanna Kristjónsdottir pyddi
68
—  Já, m ég hef ekkert að
segja, sagði Susanne.
—  Og er það rétt að þér
hafið fundið gleraugun f vasa
Lydiu? spurði Bernild.
Susanne fann roðann hlaupa
f ram í kinnar sór. Hiín vissi að
Bernild sá á henni að hún þagði
yfir einhverju, en hún gat ekki
fengið af sér að segja að hún
hefði fyrst séð gleraugun þegar
Lydia hefði dregið þau upp úr
vasa Martins og að hún hefði
daginn áður séð Martin hcygja
sig niður og taka þau upp á
skógarstígnum.
—   Ég fann gleraugun í vasa
Lydiu, endurtók hún.
—   Og hvað eruð þér samt að
fela? Bernild gafst ekki upp.
—   Ég er ekki að fela neitt.
Af hverju látið þér mig ekki í
friði. begar ég var síðast hérna
hjá yður, neydduð þér mig til
að segja frá einhverri bévaðri
vitleysu   með  peningana  og
sfðan hefur öil fjólskyldan
beinlínis íryst raig og reynir
eftir föngUBi að fá þessu svo
fyrirkomið að ég verði ákærð
fyrir það sem ég veit ekkert
um.
Susanne kjökraði og tók
þakklát á móti sígarettu, sem
Bernild bauð henni.
—  Þetta bévaða mál með
peningana var nú kannski ekki
lítilvægt, sagði Bernild. — Það
hefur beint okkur inn á nýtt
spor. Einar Einarsen var
tryggingasö'lumaður þegar
Ðania hvarf og það kynni að
vera að hann hefði vitað of
mikið. Við eruin nú að athuga
hvað há tryggingafjárha>ð var
greidd og hvort þjófurinn var
gripinn eða ekki. Trygginga-
félagið er að láta kanna þctta.
—  Og ef eitthvað finnst at-
hugavert? hvfslaði Susanne.
—  Já, þá er væntanlega ein-
hver tengsl á milli Einars
Einarsens og Hermans Kelvin
sem ekki verður horft framhjá
án þess að athuga það nánar,
sagði Bernild.
—  Já, en Einar Einarsen
kom mjög sjaldan hingað,
svaraði Susanne hikandi. —
*>að veit ég. Hann var sýknt og
heilagt á Mosahæð hjá Jasper
Bang, en hingað kom hann
ekki ýkja mikið. Jú, að vísu
fyrir þremur árum pegar hann
var með Gittu og bjó þá til
þessa Ijótu fórnarkrukku, en
þegar þau hættu að vera saman
gerði hann Iftið af því að koma .
hingað.
—  Hafi verið brógð f tafli
gæti hann hafa komið vitneskj-
unni áfram tii Ja^pers Bang.
Bernild var eins og annars
hugar.
—  Já, auðvitað getur það
hafa gengið þannig fyrir sig.
Hann hafði sjálfur alltof
miklar tekjur á heiðarlegan
máta tit að fást við fjárkúgun,
en hvað nú ef hann hefur sett
Jasper Bang inn i málið. Ekki
af illsku, heldur svona bara f
mesta meinleysi vegna þess
hann vissi að Jasper Bang og
Herman Kelvin voru mátar?
—  Þá hlýtur hann að hafa
sagt eitthvað meiniaust, sem
skyndilega fær svona hræði-
lega mikla þýðingu, þegar
maðnr þekkir málið frá hinni
hliðinni, greip Susanne fram f
fyrir honum. — Já. svoleiðis
gæti það hafa gerzt. Og svo
hefur Einar Einarsen uppgbtv-
að að Jasper Bang hef ur kúgað
íé út Úr Kelvinf jölskyIdunni og
þegar hann kemur hingað til
að reyna að kippa málinu í
liðinn er hann myrtur á leið-
inni.
Hún varp öndinni feginsam-
lega.
—  Já, svoleiðis hefur það
náttúrlega gengið fyrir sig. Ég
hef allan tímann vitað að það
gæti ekki verið Martin eða
fjölskylda hans sem hefðu haft
puttan í spilinu. Það er auðvit-
að Jasper sem hefur myrt hann
af ótta við að Einar Einarsen
myndi ljóstra upp leyndar-
málinu.
—   En hvað þá með hina
hliðina á tryggingamálinu?
spurði Bernild mjúkmáll.
—   Hún er auðvitað eitthvað
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44