Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 50. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						18
MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 29. FEBRÚAR 1980
Rúnar Vilhjálmsson félagsfræðinemi:

Það var hálf óhuggulegt að lesa
í Morgunblaðinu hinn 12. febrúar
síðastliðinn. Þar var kominn fram
á ritvöllinn ungur maður á aldur
við mig, með fullt höfuð af laga-
tilvitnunum. Þessi maður heitir
Kristófer Ingi Svavarsson og er að
læra lögfræði í Háskólanum. Til-
efni greinar Kristófers er grein
mín í Morgunblaðinu 31. janúar
s.l., þar sem ég ræði um fóstureyð-
ingar. Ég tek það fram strax, til
að forðast misskilning, að hvert
orð í grein minni hinn 31. janúar
stendur óhaggað og mun gera
áfram.
í fyrstu fannst mér grein laga-
nemans alls ekki svaraverð, en
vegna þess að manninn má eflaust
skoða sem fulltrúa margra ungra
manna og kvenna á íslandi, taldi
ég mér skylt að svara grein hans.
Það var táknrænt, að á sömu
blaðsíðunni og grein Kristófers
ber upp á, er Dagrún Kristjáns-
dóttir að tala um rétt og rangt í
grein með samnefndri fyrirsógn.
Dagrún hefur m.a. þetta að segja:
„Okkur var gefin tungan til þess
að tjá hugsanir okkar ... okkur
voru gefnar hendur til þess að
vinna með. En voru okkur gefin
þessi tæki til sjálfsbjargar ein-
göngu, þ.e. í eiginhagsmuna-
skyni?" Hvernig tengjast þessi orð
Dagrúnar umræðunni um fóstur-
eyðingar? Það er von mín að mér
takist að svara því í lok þessarar
greinar.
En snúum okkur að annars
makalausri grein Kristófers.
Hann heldur því blygðunarlaust
fram að konan eigi að ráða yfir
líkama sínum sjálf og það eigi að
vera skýlaus krafa hennar að
ráðstafa því lífi sem hún gengur
með til eða frá. Kristófer leyfir sér
að segja eftirfarandi um fram-
tíðaróskir sínar varðandi fóstur-
eyðingar: „Hver kona á þá þetta
við sig, sínar aðstæður jafnt
siðferðilegar sem félagslegar, sína
samvisku og sinn líkama." Hér
virðist mér á ferðinni stórlega
varasamur málflutningur. Við
hvað á konan að miða, þegar hún
stendur frammi fyrir því að meta
verðgildi fóstursins í líkama
sínum? Hún á „meðal annars" að
miða við samvisku sína, segir
Kristófer. En hver er þessi sam-
viska? Á hverju byggist hún?
Kristófer ver ekki einu orði í að
syara þessum spurningum. Þetta
eru þó grundvallarforsendur um-
ræðunnar um fóstureyðingar. En
laganeminn lætur það sér í léttu
rúmi liggja. Hins vegar fer hann
út á þann hála ís, að réttlæta
fóstureyðingar með því að vitna í
lög! Hvaða manni dettur í hug að
réttlæta siðferðilega athöfn með
því að vitna í lög? Veit ekki
laganeminn, að lög eru staðfesting
á samkomulagi á löggjafarsam-
komu og annað ekki. Lög grund-
vallast á siðferðishugmyndum
þeirra sem lögin setja og umbjóð
enda þeirra. Það er því á siðferð-
isstiginu sem fóstureyðingarum-
ræðan byggist, en ekki lagastig-
inu. Lögin eru afleiðingar hug-
mynda, ekki hugmyndirnar sjálf-
ar. En um siðferðishugmyndir
ræðir Kristófer alls ekkert í grein
sinni. Þetta er meginástæðan fyrir
því að ég taldi grein hans ekki
svara verða.
En laganeminn heldur áfram.
Hann telur 8. grein fóstureyð-
ingalaga fela í sér, að fóstur sé
ekki mannlíf fyrr en eftir að
fóstureyðing er orðin óheimil að
lögum!! Hvergi nokkurs staðar í
íslenskum lögum er talað um það
að fóstur sé eitthvað annað en
mannlíf. Meira að segja hefur
fóstur, strax og við verður vart,
fullan erfðarétt á við fæddan
einstakling, svo tekið sé dæmi úr
erfðalögunum. En Kristófer þvæl-
ir 8. gréin fóstureyðingalaga þar
sem talað er um að fóstureyðing sé
læknisaðgerð  sem  komi   til   .....
áður en fóstrið nær lifvænlegum
þroska." En nú verð ég enn að lýsa
undrun minni, því Kristófer held-
ur að  lífvænlegur  þýði  lífrænn,
eða að eitthvað sé af lífrænum
toga. Lífvænlegur þýðir einungis
að eitthvað hafi líkur á að lifa.
Orðið lífvænlegur snertir alls ekki
eðli þess lífs sem um er að ræða.
Hvorki fóstureyðingalög né önn-
ur lög tala nokkurs staðar um
það að fóstur sé eitthvað annað
en mannlíf.
í grein sinni fullyrðir Kristófer
berum orðum að fóstureyðingar
séu ekki morð! Og hvernig í
ósköpunum rökstyður hann það?
Jú, hann segir einfaldlega „...
enda hlyti Hæstiréttur íslands að
hafa ógilt þessi lög (fóstureyð-
ingalögin)  ef hann  teldi  að um
endurteknum fósturlátum, sem
venjulega eru ekki fyrr en á
4.-6. mánuði. Skýringin á því er
sú að leghálsinn hefur rifnað við
fóstureyðinguna og þolir þess
vegna ekki það eðliega álag, sem
þarf til þess, að legið geti þanist
fullkomlega og barnið orðið f ull
burða (bls. 187)." Á sömu
blaðsíðu segir ennfremur: ... þeg-
ar gerður er holskurður „lítill
keisaraskurður" verður ör á leg-
bolnum og ef konan seinna geng-
ur með er hætta á því, að þetta ör
láti undan og rifni, þegar nálgast
fæðinguna, og er þá bæði móðir
og barn komið í lifshættulegt
ástand."
í könnuninni um orsakir og
afleiðingar fóstureyðinga, sem áð-
ur var greint frá dregur Kristófer
,,£& er tekur upp
hanskann ..."
manndráp væri að ræða"!! „Hvað í
ósköpunum er maðurinn að fara?
Heldur maðurinn að Hæstiréttur
hafi náðarvald af himnum til að
úrskurða um eðli mannlegs lífs?
Nei, ó nei. Meginverkefni Hæsta-
réttar er heldur ekki að úrskurða
um rétt og rangt, heldur að túlka
og dæma eftir lögum, sem byggja
á hugmyndunum um rétt og rangt.
Mér virðast lagalegar röksemdir
Kristófers meiriháttar gatasigti
og elti ekki frekar ólar við þær
hér.
I grein sinni kemur Kristófer
með tölulegar upplýsingar um
fóstureyðingar. Þær eru teknar úr
könnun, sem stjórnskipuð nefnd
lét gera í kjölfar endurskoðunar
laga um fóstureyðingar. Könnunin
fór fram 1971 og tók til athugana
á orsökum og afleiðingum fóstur-
eyðinga fyrir árin 1966 og 1967.
Kristófer lætur óútskýrt hvernig
tölurnar eru unnar, hvert svar-
hlutfall er í könnuninni og það
sem verra er: Hann beitir tölu-
legum rangindum, sem er maka-
laus dónaskapur í opinberri um-
ræðu. Kristófer leyfir sér að segja
eftirfarandi um afleiðingar fóst-
ureyðinga: „Aðeins tveimur kon-
um af 76 eða 1,5% spurðra tókst
ekki að eignast barn síðar." Hið
rétta er að þessar tvær konur
sem Kristófer neínir, eru aðeins"
úr hópi þeirra kvenna sem
„þráðu" að eignast barn á tíma-
bilinu innan 4—5 ára frá fóstur-
eyðingu, en þær konur voru
19,7% af heildarfjöldanum. Hins
vegar stendur í fyrstu setningu
kaflans sem Kristófer vitnar í:
„52,6% af konunum (40) hafa
ekki orðið barnshafandi aftur. af
þeim voru 9 gerðar ófrjóar ..."
Hér hefur Kristófer gert sig sekan
(Um fóstur-
eyðingar
að gef nu
tilefni)
um hlut, sem maður á erfitt með
að trúa. Staðreyndin er sú, að
engar upplýsingar liggja fyrir um
það hver raunveruleg ófrjósemis-
hætta er af fóstureyðingum á
íslandi. Ástæðan er sú að fóstur-
eyðingar eru viðkvæmt mál og því
mjög erfitt að afla traustvekjandi
gagna. Auk þess kemur ófrjósem-
in ekki fram beint heldur óbeint
og erfitt að sýna fram á hana.
Hins vegar tala læknar yfirleitt
um að „tiltekinn" fjöldi kvenna
verði ófrjór og fer það mjög eftir
starfsþjálfun læknis og stærð
fósturs, hver ófrjósemishættan er.
í riti Heilbrigðis- og Trygg-
ingamálaráðun. nr. 4, 1973, er að
finna læknaskýrslu með lýsingum '
á því hvernig hinum ólíku fóstur-
eyðingaaðferðum er beitt eftir
stærð fósturs og þroska. Þetta eru
hroðalegar lýsingar sem ég mun
ekki hafa yfir hér. Að lýsingunum
loknum er talað um skort á
upplýsingum um ófrjósemishættu
af fóstureyðingum, eins og ég hef
áður getið. Síðan er greint frá því
að í nýlegum læknaritum sé talað
um „... hve þær konur, sem
fengið hafa fóstureyðingu oftar
fæða fyrirburði eða verða fyrir
laganemi fram tölur um sálrænar
afleiðingar fóstureyðinga fyrir
konur, sem spurðar voru 1971, 4 og
5 árum eftir fóstureyðingu. Þar
kom i ljós að 9,2% spurðra fundu
fyrir verulegri sektarkennd,
18,4% til samviskubits eða vægra
sjálfsásakana og 72,4% fundu
ekki til sjálfsásakana. Þessar
tölur eru vægast sagt mjög vafa-
samar og nánast út í hött miðað
við núverandi aðstæður. í fyrsta
lagi var um að ræða viðtalskönn-
un, og þess vegna ólíklegt að allar
konurnar drægju öll vandamál sín
í dagsljósið. I öðru lagi var
könnunin gerð, eins og áður sagði,
4 og 5 árum eftir fóstureyðingu og
segir þess vegna lítið um sálar-
ástand konunnar fyrst eftir fóst-
ureyðingu. í þriðja lagi var könn-
unin gerð þegar fóstureyðingalög
voru mun strangari en nú er, og
því má réttilega búast við að
aðstæður kvenna hafi verið hlut-
fallslega erfiðari en nú er og þess
vegna „auðveldara" fyrir konurn-
ar að sættast á fóstureyðinguna
en nú væri. Því má búast við að
sálræn eftirköst séu mun hærra
hlutfall fóstureyðingatilfella nú
en áður.
Ég læt hér staðar numið að
greina frá hættum þeim, sem
móður og barni stafar af fóstur-
eyðingum, en legg áherslu á
þrennt sem nú er staðfest í
þessum efnum: a) Fóstureyðing
stóreykur líkur á fósturláti síðar
meir, og þessi fósturlát eru oft
síðbúin. b) Ófrjósemislíkur og
síðari tíma fósturlátslíkur eru
mjög háðar því hver færni læknis-
ins er við fóstureyðinguna. Einn-
ig gildir sú regla að því þroskaðra
sem fóstur er, því meiri líkur eru á
að fóstureyðing leiði til ófrjósemi
12
MORGUNBLADID, ÞRIÐJUDAGUR 12. FEBRÚAR 1980
Kristóter Ingi Svavarsson laganemi.
Af sljreni varð mér liliö yfir
grein Rónsrs Vilhjilmssonar fé-
LitrsfrasðiiM.ma i Morgunhlaðlnu
bann 31. janúar sloaatliðinn
Likaði itrír "i lesning ékkí aem
ekyldi Ber þar margt til enda af
nargu aA taka Orðkstuddar ok að
því er viröiit heldur betur vara-
samar fullyrðingar hellast yfir
hsundann eins og-eldur og brenni-
ateinn yfir íboa Sódómu hér iður
tar fyrr, vjrðast aitir undir sðmu
sðkiiu seidír, morðingjar skulu
.þeir vera, Iseknar, alþingismenn,
konur er titið hafa eyðn fostri og
þyí «ém nsest allir sem a einhvern
hitt hafa-stuoLnð að framKangi 't
(tr. l_S5/i»75.
ÁRSeti lesandi. þannig hljoðar
uoarasdd lagagrejn
Jt. grein Fóstureyðing er heim-
it:
1   Krlar-leKar ÍKtsrour:
Þegar  sella   mi   að  þungun   og
tílkoma barns verði  konunni og
hennar  ninustu  of erfið  vegna
ðviðraðanlegra             félagslegra
isUeðna. Við slikar aðstseður skal
tekið tillit til eftirfarandi: al Hafi.
kohan alio morg oorn með stuttu
millibili og skammt er iiðið frí
siðastt barnshurði b) v.iyt konan
við að búa bigar rieimilisistfeður
vegns ómexðar eða alvarlegs
heilsuleysis annarra á heimilinu.
el Þegar konan getur ekki vegna
sesku og þroskaleysis annast barn-
mati beirra serfrteoinga er stoðu
að samningu laganna ekki mann-
vera i eiginlegri merkingu heldur
aðeins og einvörðungu fostur, þe.
frumusamband sem verður aö
mannvem er liða tekur ft raeð
KönKutimann H ki laKanna unil
iretrikar þetts en hún hijóðar
þannifr: .FðstureyðinK samkvmmt
Iðfrum þessum er latknisaOKerð
sem kona Kengst unitir i þvi skyni
að binda endi á þungun, Mur en
fáncrið hefnr nAð tlfvs-nliKum
þmnka." (undirstr. mín). Enda
hlyti hæstiréttur íslands að hafa
óftilt þessi Iok ef hann u-lili að um
manndráp vssri að rasða. Kins uk
Rúnar veit brytur slíkt nefnilega í
big» við okkar aKattu stjðrn-
arskri.
Itúnar vill ekki að fóntureyð-
KrÍHtófer Ingi SvavarKStun
LegHtt ásUefttim ¦> alltof rúm
r.kki cigi ao Icyfa fóstureyftingu
þo alit laskna og aérfrtvoinga ligKi
fyrir um ao sennilega se eítthvao
atvarleirt að fðatri. BtcoÍ er þaö að
Rúnar telur lig þess umkominn að
vega og meta hvort sírfra?ft
ingarnir aéu nú i raun og veru
nokkrir aerfrseðingar, þeír séu
ayóaamrnala hver öðrum", .meira
að HK>a rtérfræðingarnir eru ekki
¦ ¦ rr um það i mörgum tilvikum.
iivurt eitthvað sem þeir telja
afbrigðilegt, l.d. hjá ófriskri konu,
sé hwgt að lækna. eða hvort það er
að 'íllu leyti háð erfðum", Og ,»'<
þeír séu .ðnákvæmir" (en þessar
fullyrðingar eru að xjálfaögðu ekkl
studdar neinum rOkumi. Og þótt
sannað sé að fðstrið sé afbrigði-
legt þá eigi konan er gengur með
það engan rett a að .myrða" það
Tja.  þvílikir  ford6mar!  Það  að
fostureyfiingu
Uandspitalana áriðj
bls   119 a toflu
þær upplýaingarJI
er þátt u.ku i kf
fundið fyrir
eöa 9^1
tima t
18,4%!
til        j
spurðral
síðar
þrátt  fyl
huga að f
hátt á IVr M
K.i I
Fóstureyðingar
eru mannréttindi
imtar af félaKsteKum astseðum
seu leyíðar. Um það efni seKÍr
hann: .Það á ekki að leysa félags-
leg vandamál með fóstureyðing-
um, heldur á samfélagið sn hera
ibyrgðina og leysa þessi felags-
legu vandamil, t.d   með aukinni
i. sfðan verði ákvseð-
r   enda   se   það   þi
legu aðgerður
ið fellt niðu
óþarft.
En því miöur virðist sú ekki
vera raunin. í greinargerðinm fer
Þorvaldur aðeins almennum orð-
um um almennt kunna staðreynd,
tillðKum
kona fengi ekki fóstureyöingu 1
aannanlega KenRÍ með skert fóstur
og treysti sér ekki tii að annast og
ala upp hið afbrigðileKa barn í
framtiðinni vseri slik niðsla á
ðllum KrundvallarreKlum mann
réttinda að vart tetti sinn llka. Tal
um ratlað folk í iijWlifmii i alls
ekki við i slfku eamhengi og kemur
"lonunnar
fylKdi
vatKast     !
.iþað   að   vfl
sumum
léttvaeK mótrok. 1
verða æ    . ¦        ¦
úruletu samlima.1
sig ófrjóar i jafn sjl|
og menn fara til  ta|
Það versu sem ksemi t
_initiiiinki.nl
skildu   við   manninn   .
hreinlega misstu hann,
slðan   oðrum   manni   s
langaði   að   eignast   n
ÝmisleK    onnur    óKte:
ófrjóseminni imii auðj
þessar „nútímakonui
hull, þrungið kvá
furðulegri grerd
úrulefTl, hvað þfl
Rúnatr  vflLr
hrimil   fóstu(T
rrlð
og skaðlegra aukaverkana. c)
Verulega hátt hlutfall kvenna
verður fyrir skaðlegum sálrænum
áhrifum af fóstureyðingu, sumar
varanlegum.
Þau atriði sem ég hef hingað til
fjallað um eru á engan hátt
aðalatriði málsins heldur miklu
fremur aukaatriði. Það sem
skiptir sköpum í umræðunni um
fóstureyðingar er sjálfur grund-
völlurinn; siðgæðishugmyndirnar,
inntak þeirra og forsendur. Þessar
hugmyndir hljóta athafnir
mannsins, og þar með lógin, að
endurspegla. I þessu sambandi er
rétt að leita svara við eftirtöldum
fimm grundvallarspurningum: 1)
Hver er siðferðisgrundvöllur fóst-
ureyðingastefnunnar? 2) Hverjar
eru ástæður hans? 3) Stenst þessi
siðferðisgrundvöllur aðrar sið-
gæðishugmyndir í samfélaginu? 4)
Túlka landslög þennan siðferðis-
grundvöll? 5) Er þessi siðferðis-
grundvöllur varanlegur og hverjar
eru forsendur varanlegs siðferðis-
grundvallar.
1.  spurning: Hver er siðferðis-
grundvöllur fóstureyðingastefn-
unnar? Fljótt á litið virðist þrennt
einkenna fóstureyðingastefnuna.
a) Álitið er að fóstur í móðurkviði
sé ekki líf. Samkvæmt þessu
sjónarmiði hefst lífsferillinn við
fæðingu einstaklingsins. Einhver
ófullkomin útgáfa þessarar hug-
myndar kemur fram hjá áður-
nefndum laganema. Hann heldur
fram þeirri makalausu, hugmynd
að mannlíf hefjist ekki fyrr en í
fyrsta lagi eftir 3 mánuði frá
meðgöngutíma fósturs, af þeirri
einföldu ástæðu að lögin heimili
fóstureyðingu þangað til!! Hug-
myndin um upphaf lífsferils við
fæðingu er stóralvarleg. Ef fóstur
er ekki mannlíf felur það í sér, að
móðirin hafi skýlausan ákvarð-
anarétt um lífsskilyrði fóstursins.
Þessi hugmynd gerir ráð fyrir
eðlisumbreytingu fósturs við fæð-
ingu, sem á hér enga líffræði- eða
læknisfræðilega stoð í veruleikan-
um. Þessi hugmund mismunar
lífsskilyrðum barna, eftir því
hvert líffræðilegt ásigkomulag
þeirra er (þroskahömlun), þó tala
menn um í orði kveðnu að enginn
sé í stakk búinn til að meta
verðgildi mannlegs lífs. Með fóst-
ureyðingastefnunni er mannlegu
lífi (foreldrum) falinn réttur til að
hindra framgang mannlegs lífs!
Úr því að við þiggjum lífið,
hvernig getum við skammtað öðr-
um það?
b)   Fóstureyðingastefnan álítur
að réttindi mannsins hafi forgang
fram yfir skyldurnar. Að því er
varðar fóstureyðingar ber konan
t.d. enga ábyrgð á því að stunda
kynlíf. Ef svo óheppilega vill til að
konan verður ófrísk, er það nefni-
lega réttur hennar að eyða því lífi
sem hún gengur með. En hverjar
ern þá skyldur konunnar í þessu
efni? Þær hef ég því miður ekki
komið auga á.
c)    Samkvæmt fóstureyðinga-
stefnunni er gjarnan litið svo á, að
viðhorf konunnar ein skipti máli
varðandi „réttinn" til fóstureyð-
inga. Sjónarmið karlmannsins
skipta málsvara fóstureyðinga-
stefnunnar yfirleitt litlu eða engu
máli.
2. spurning: Hverjar eru ástæð-
ur fóstureyðingastefnunnar?
Til að lengja ekki umræðuna úr
hófi, langar mig að geta hér
aðalskýringanna: a) Örrar þróun-
ar í læknavísindum, sem gerir
fóstureyðingar mögulegar. Þessari
þróun var flýtt vegna ástæðna í b)
og c) lið. b) Minni tími til
barnauppeldis, meiri krafna um
frítíma. c) Harðnandi lífsgæða-
kapphlaups, þéttbýlisþróunar og
þátttöku kvenna á vinnumarkaði.
3.   spurning: Stenst siðferðis-
grundvöllur fóstureyðingastefn-
unnar aðrar siðgæðishugmyndir
i samfélaginu? Að mínu mati er
svarið við þessari spurningu
neikvætt vegna einnar djúpstæðr-
ar mótsagnar: Þeir sem fylgja
fóstureyðingastefnunni eru flestir
ef ekki allir sammála því, að allir
þegnar samfélagsins eigi að njóta
sömu réttinda til virðingar,
menntunar   og   starfa.   En   þeir
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48