Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 268. tölublaš - II 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Sunnudagur
6. desember
nrgmniMtóí^
Bls. 49-96
Það var föstudaginn 2. nóvember árið 1906 klukkan sjö aö kvöldi, að danskur
Ijósmyndari, Peter Petersen, myrkvaði salinn í Breiðfjörðshúsi við Aðalstræti og
kveikti á sýningarvélinni. í salnum fyrir neðan sýningarklefann gat hann greint
hvirfilinn á yfir tvö hundruð uppáklæddum íslendingum sem komnir voru til að sjá
fjörutíu og fimm mínútna langa dagskrá með „lifandi myndum" af landslagi,
merkisviðburðum og spaugi. Reykjavíkur Bio-
graftheater var tekiö til starfa í Fjalakettinum.
Bíóiö var oröið hluti af íslenskri menningu. For-
stjón fyrirtækisins, Daninn Alfred Lind, hafði
verið gerður út af Warburg nokkrum. stórkaup-
manni í Kaupmannahöfn. Sá haföi keypt tæki til
sýninga og töku kvikmynda og falið Lind að
koma upp kvikmyndahúsi í Reykjavík. Rekstur-
inn gekk vel og Reykjavíkur Biograftheater
auglýsti nýtt prógram í hverri viku, hljóðfæra-
slátt og raflýsingu. Sýningarnar voru hvert
kvöld klukkan sjö og níu. Fólk var nægjusamt
þá daga. Það var ekki fyrr en mörgum áratugum
síöar að farið var að auglýsa sýningar klukkan
„þrju, fimm, sjö, níu og ellefu-fimmtán". Þegar
Nýja Bíó tók til starfa var farið að kalla bíóiö í
Breiðfjörðshúsi „Gamla Bíó" og þegar það flutti
í eigiö húsnæði á þriðja áratugnum stóð þaö
nafn á nýbyggingunni. Á fyrstu áratugum aldar-
innar áttu sér stað miklar breytingar á högum
manna hér í álfu. Nýjar hugmyndir ruddu sér til
rúms á öllum sviðum og fé streymdi frá nýlendunum og gerði kleift aö hrinda þeim
i framkvæmd. Til þessara ára má rekja margt og kannski flest af þvi sem einkennir
vestrænt nútímasamfélag. Hlutir sem nú eru hversdagslegir voru þá í fyrsta sinn að
líta dagsins Ijós í ófullkominni mynd á verkstæðum og tilraunastofum. Bílar, flug-
vélar, útvarp svo nokkuð sé nefnt. Og kvikmyndir. Danir uröu ásamt ítölum forystu-
menn á sviði kvikmyndagerðar á öðrum tug aldarinnar og því er
það ekki undarlegt að áhugi á kvikmyndum ^^        vaknaöi snemma meðal
íslendinga |JF!       %               og þeir kynntust
Hanna Ralph og Gunnar Tolnæs í hlutverkum sínum í kvik-
myndinni „Det Sovende Hus", sem Guomundur Kamban
geröi fyrir Nordiska Films Kompagni í Danmörku ário 1926.
sömuleiöis snemma „máli ljóssins",eins og Jóhann Sigurjónsson kallaöi hina nýju
listgrein. Alfred Lind og Bíó-Petersen tóku hér kvikmyndir samhliöa því að þeir
sýndu í Fjalakettínum. Erlendir menn tóku hér heimildamyndir fyrir fyrri heims-
styrjöld og áriö 1919 kemur mikið lið frá Nordisk Film Kompagni og tekur hér upp
mikinn hluta kvikmyndarinnar „Borgslægtens Historie" eftir skáldsögu Gunnars
Gunnarssonar. Tveimur árum áöur höföu Svíar
kvikmyndað Fjalla-Eyvind Jóhanns Sigurjóns-
sonar, sem vakið hafði mikla athygli á fjölum
konunglega leikhússins í Kaupmannahöfn og í
Stokkhólmi. í upphafi þriöja áratugar-
ins hófust svo afskipti þriöja íslenska rithöf-
undarins af kvikmyndagerð og árið 1924 stofn-
aöi hann ásamt fleirum eigið kvikmyndafélag og
hélt til eylandsins í norðri til að gera kvikmynd
eftir eigm leikriti sem sýnt hafði verið í „Kon-
unglega". Sá var Guðmundur Kamban. Það telst
til meiriháttar afreka nú á dögum að gera
kvikmynd, enda leggur fólk mikið á sig við slíka
vinnu og miklir fjármunir eru jafnan í húfi. Þá
leggja leikarar og aörir starfsmenn sig gjarnan í
mikla hættu þegar áhrifamikil atriöi eru fest á
filmu við erfiðar aðstæður. Það er því athyglis-
vert að hugleiða andartak hvernig það hefur
verið að vinna að meiri háttar kvikmyndagerð á
dögum hestvagna, óbrúaðra stórfljóta og ým-
issa annarra ópæginda sem nú heyra sögunni
til. Kvikmyndir þær sem hér er fjallað um voru teknar með handsnúnum myndavél-
um á 35 milhmetra svarthvítar filmur, sem stundum voru litaðar eftir á. Eitt var það
sem kvikmyndagerðarmenn þessa tíma voru þó lausir við. Þeir þurftu ekkert að
hugsa um tal eöa önnur hljóð. Rétt eins og fólk ætlaðist ekki til að konungurinn
kastaði á það kveöju þar sem hann hékk í gyllta rammanum á stofuveggnum, átti
það ekki von á því að hreyfimyndafólkið á hvíta tjaldinu
í Breiöfjörðshúsi færi að hafa í frammi hávaða og yfirgnæfa kannski
með því slaghörpuspiliö.    SIB.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
70-71
70-71
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80
Blašsķša 81
Blašsķša 81
Blašsķša 82
Blašsķša 82
Blašsķša 83
Blašsķša 83
Blašsķša 84
Blašsķša 84
Blašsķša 85
Blašsķša 85
Blašsķša 86
Blašsķša 86
Blašsķša 87
Blašsķša 87
Blašsķša 88
Blašsķša 88
Blašsķša 89
Blašsķša 89
Blašsķša 90
Blašsķša 90
Blašsķša 91
Blašsķša 91
Blašsķša 92
Blašsķša 92
Blašsķša 93
Blašsķša 93
Blašsķša 94
Blašsķša 94
Blašsķša 95
Blašsķša 95
Blašsķša 96
Blašsķša 96