Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 172. tölublaš og Ķžróttablaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						14
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 10. ÁGÚST 1982
„Ég tel vinnuna fyrir öllu"
Eggert Guðmundsson
listmálari hefur málað
tvær myndir, þar sem
myndefnið er landnám
Grænlands, til að minnast
þess að þúsund ár eru nú
liðin frá því að norrænir
menn námu þar land, eins
og minnst hefur verið á
Grænlandi að undan-
förnu. í tilefni af því, hafði
Morgunblaðið samband
við Eggert og spurði hann
fyrst um tildrögin að því,
að hann málaði þessar
myndir.
„Ég hef fimm sinnum verið í
Grænlandsferðum, fyrst fyrir
15 árum, en þá bauð Flugfé-
lagið mér til Austur-Græn-
lands, í fyrstu túristaferð sem
þangað var farin. Síðan fór ég
tvisvar til Bröttuhlíðar og var
dálítið hrifinn af aðstæðum
landnámsmannanna þar og
fór strax að hugsa um, að það
hefur enginn gert neitt í sam-
bandi við landnám íslendinga
á Grænlandi og gerði skissur,
sem ég hef síðan safnað sam-
an. Þá fór ég til Angmagssalik
og var þar í nokkra daga og
fékk að sigla þar töluvert með
hóteleigandanum, því að hann
hafði skip gangandi til að
flytja ferðamenn, og ég kynnt-
ist dálítið ísnum við það og fór
að hugsa að það hefði verið
erfitt fyrir þessi litlu skip að
fara í gegnum þetta allt og
önnur myndin á sína kveikju í
því. Ég fór til Bröttuhlíðar
nÚHa síðast til að sjá betur að-
stæður, hvar þeir mundu hafa
lent og annað slíkt og þetta er
í stórum dráttum aðdragand-
inn að gerð myndanna. Hin
myndin   er   af   Eiríki   rauða,
segir Eggert Guðmundsson listmálari
þetta hefur verið mikilúðlegur
karl, sterkur og harður. Svo er
ég einnig með stærri mynd í
smíðum um þetta sama efni og
meiningin er að sýna þessar
myndir allar í haust, á sýn-
ingu sem ég ætla að hafa í
október. Svo er ég að vinna að
teikningu af konu Eiríks, sem
reisti fyrst manna kirkju í
Grænlandi. Ég er með hana í
frumteikningu og meiningin
er að ljúka henni fyrir haust-
ið."
HvaA með andlitið á Eiríki,
hafðirðu einhverja fyrirmynd?
„Nei þetta var svona ákveð-
in stemning, áhrif frá staðn-
um, sem komu svona út. Ég
vann þessa mynd hratt og það
verður oft best þegar svo er.
Eggert Guðmundsson stendur við málverkin, sem hann befur málao í tílefni 1000 ára landnáms íslendinga á
Grænlandi.
Ég hafði engan ákveðinn
mann í huga, ekki úr okkar
lífi, þetta hefur bara komið
svona fram, þegar ég hef verið
að vinna. Kannski hefur karl-
inn verið ánægður með að
maður skyldi minnast hans og
haft einhver áhrif, það gæti
alveg eins verið."
Getur |ni sagt mér eitthvað frá
þessari sýningu, sem þú fyrir-
hugar að halda í haust?
„Nei, ekki beint, annað en
það, að ég ætla að halda nokk-
uð stóra sýningu, þar sem ég
verð aðallega með myndir úr
íslensku þjóðlífi. Hún verður í
heimkynnum Oddfellow-regl-
unnar, þeir hafa boðið mér að
halda hana hjá sér og ætla að
aðstoða mig við hana. Ég ætl-
aði ekki að halda neina sýn-
ingu, ég er orðinn allt of gam-
all, 76 ára, en ég ákvað að
halda þessa sýningu til að
sýna hvað aldraður maður get-
ur gert á ári hins aldraða
manns. Þeir kipptu af mér
listamannsstyrknum í tilefni
ársins, sennilega vegna þess
að ég er orðinn of gamall. Ég
fékk fyrst listamannastyrk
1940 og það er dálítið erfitt að
skilja þetta. Það er ekki eins
og maður sé sestur í helgan
stein, ég vinn þetta 12—14
tíma á dag, alla vega á meðan
á undirbúningnum að þessari
sýningu stendur. Mér líður
líka best þegar ég er að vinna.
Fyrir þrem árum átti ég við
dálítið heilsuleysi að stríða, í
fyrsta skipti á æfinni, og
þurfti að liggja á spítala. En
ég er ánægður þegar ég vinn,
þá finn ég að ég er glaður og
kátur og þá batnar heilsan. Ég
tel vinnuna fyrir öllu," sagði
Eggert Guðmundsson listmál-
ari að lokum.
Staraflóin
og starinn
Eftfr Sigurð H. Richter
dýrafræðing
Staraflóin (Ceratophyllus gall-
inae) ætti samkvæmt latneska
heiti sínu fremur að nefnast
hænsnafló. Það er a.m.k. víst að
hún getur lifað á mörgum tegund-
um fugla, en algengust er hún á
spörfuglum er gera hreiður sín
hátt yfir jörðu. Hún er útbreidd í
Evrópu og N-Ameríku og hefur án
efa verið lengi til hér á landi.
Lífsferill og lifnaðarhættir
starafióarinnar eru þessir: Full-
orðnu flærnar lifa í eða við hreiðr-
in og sjúga blóð úr fuglum þeim er
þar búa. Þær eru dökkbrúnar eða
nær svartar, 2—3 mm á lengd,
þunnvaxnar til hliðanna og búa
yfir miklum stökkkrafti. Flærnar
verpa eggjum sínum í hreiður
fuglanna og úr flóaeggjunum
koma ormlaga lirfur er lifa á ýms-
um lífrænum efnum í hreiðrinu,
m.a. skít fullorðnu flóanna. Þegar
líður að hausti hætta lirfurnar að
hreyfa sig, mynda um sig harða
skurn og kallast þá púpur. Á
púpustiginu verður gagnger breyt-
ing á dýrunum frá lirfum í full-
orðnar flær. Næsta vor þegar fugl-
inn kemur aftur í hreiðrið, klekst
fullvaxna flóin út úr púpuhamn-
um og tekur að sjúga blóð.
Staraflóin finnst á ýmsum teg-
undum fugla hér á landi og hefur
án efa stundum lagst á fólk. Það
var þó fyrst eftir að staranum fór
að fjölga hérlendis og hann tók að
breiðast út suðvestanlands, þ.e.
undanfarin 15 ár, að staraflóin fór
að verða mönnum algengt vanda-
mál. Starinn er að því leyti ólíkur
flestum öðrum fuglum, að hann
sækist mjög eftir að gera sér
hreiður við og í húsum manna og
er þá stundum mjög aðgangsharð-
ur. Lifir hann því oft í mjög nánu
sambýli við menn.
Flestar flær eru bundnar við að
sjúga blóð úr fáum náskyldum
tegundum dýra, en séu þær soltn-
ar, geta þær bitið önnur dýr. Þess
vegna getur staraflóin bitið menn,
en hún getur ekki lifað af blóði
þeirra til lengdar.
Flóarbit finnst venjulega sem
Fulloröin starafló, egg, lirfa og púpa.
Talsvert hefur verið
um það á undanförnum
árum að svonefndar
staraflær bíti fólk hér á
Jandi og hafa þær sums
staðar prðið hin versta
plága. I þessari grein er
sagt í stuttu máli frá
þessari fló, lifnaðarhátt-
um hennar og útrým-
ingu, svo og hvernig lifa
megi í sátt við starann.
lítið, hart, rautt þykkildi og fylgir
því mikill kláði. Oft sést gatið eft-
ir stungu flóarinnar í miðjunni.
Nær ómögulegt er að þekkja fló-
arbit frá biti eða stungum margra
annarra smádýra. Einnig eru
viðbrögð einstaklinga við þessum
bitum mjög misjöfn. Sumir bólgna
mjög en aðrir verða lítið við þau
varir. Algengast er að flóabit séu
á fótleggjum manna.
Nokkur hætta er á biti meðan
starinn og ungar hans eru í
hreiðrum eða fyrst eftir að þeir
eru farnir. Mest virðist þó vera um
bit seinni part vetrar og á vorin
áður en starinn kemur í hreiðrið á
ný. Fullvaxnar flær eru þá í óða
önn að koma úr púpum sínum og
er þetta kynslóðin sem orpið var
sumarið áður. Oft skipta þessar
nýju flær tugum eða hundruðum
Stari. — Oft í mjög nánu sambýli vift menn.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48