Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 273. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						44

MORGUNBLADID, SUNNUDAGUR 5. DESEMBER 1982

„Hefur þig einhverntíma langað

svo mikið í einhvern hlut að þegar

þú loksins fékkst hann vissirðu

ekki hvað þú áttir að segja eða

gera? Þannig leið mér einmitt

þegar blásið var til leiksloka á

Ólympíuleikvanginum í Róm á

þeim stórkostlega degi er Liver-

pool vann Evrópubikar meistara-

liða.

Það er erfitt að útskýra við-

brögð manns við einhverju eins og

þessu — þetta gerir mann í raun-

inni algerlega orðlausan. Ég man

eftir því er ég opnaði öskjuna og

skoðaði verðlaunapeninginn. Ég

man að ég hugsaði: „Þetta er alveg

það sama og þegar við unnum

UEFA-keppnina."

En áletrunin á baki peningsins

gerði mér ljóst á hverju ég hélt:

„Coup des Clubs Champions Eour-

opéens". Minn æðsti draumur —

sem ég hafði beðið eftir í 13 ár —

hafði ræst."

Þannig lýsir Ian Cailaghan,

einn kunnasti leikmaður enska

liðsins Liverpool um árabil,

augnabliki því sem hvað áhrifa-

ríkast var á margra ára ferli hans.

Augnablikinu þegar ljóst var að

liðið hafði tryggt sér sigur í Evr-

ópukeppni meistaraliða í fyrsta

skipti. Það gerðist 25. maí 1977,

aðeins fjórum dögum eftir að liðið

hafði tapað í úrslitaleik ensku bik-

arkeppninnar (FA Cup) fyrir

Manchester United á Wembley-

leikvanginum í London. Liverpool

hafði þegar tryggt sér enska

meistaratitilinn og hafði því

möguleika á hinni ótrúlegu

þrennu sem ensku liði hefur aldrei

tekist að vinna — og tekst örugg-

lega aldrei — meistaratitlinum,

bikarnum og Evrópukeppninni.

Úrslitaleikurinn í Róm var 83.

Evrópuleikur Callaghans ... sinn

fyrsta hafði hann leikið í Reykja-

vík gegn KR, en það var einmitt

fyrsti Evrópuleikur beggja liða.

„Evrópuævintýri" Liverpool-liðs-

ins hófst því í Reykjavík, en síðan

hefur liðið þrívegis sigrað í

Evrópukeppni meistaraliða, tví-

vegis í UEFA-keppninni og einu

sinni Super Cup-keppni milli sig-

urvegara meistarakeppninnar og

keppni bikarhafa — auk margra

glæstra sigra heima fyrir.

Fyrir núlifandi kynslóð hófst

saga Liverpool líklega í desember

1959, er maður að nafni Bill

Shankly var ráðinn framkvæmda-

stjóri hjá félaginu. Bill, sem lést

síðastliðinn vetur, gerði Liverpool

að því stórveldi sem það er í dag,

lagði í það minnsta grunninn að

velgengni liðsins. Hann hætti

störfum eftir að félagið sigraði í

bikarkeppninni vorið 1974, og við

tók aðstoðarmaður hans, Bob

Paisley, sem náð hefur frábærum

árangri síðan.

„Liverpool var byggt

til að standa að eilífu"

Hvað framtíðin ber í skauti sér

getur auðvitað enginn sagt til um,

en telja verður miklar líkur á því

að Liverpool verði á meðal stór-

velda í knattspyrnuheiminum um

ókomna framtíð. „Liverpool var

byggt til að standa að eilífu," sagði

Shankly einhvern tíma, og víst

gæti það ræst.

Mönnum þykir það kannski

ótrúlegt, en nafn félagsins hafði

verið skráð á spjöld sögunnar

löngu áður en Shankly kom til

skjalanna, og hafði félagið m.a.

fimm sinnum orðið Englands-

meistari. Saga Liverpool Football

Club hófst í rauninni næstum því

fyrir einni öld. Félagið var stofnað

árið 1892, en upphafið má rekja

aftur til 1878, er félag að nafni St.

Domingo FC var stofnað. Sex ár-

um síðar var nafninu breytt í Ev-

erton FC, og var völlur félagsins

nefndur Anfield Road. Árið 1892

hófust deilur milli félagsins og

eiganda vallarins, sem enduðu

með því að Everton FC fluttist til

Goodison Park, þar sem liðið er

enn þann dag í dag. Sama ár yfir-

tók nýtt félag Anfield Road —

Liverpool FC.

Liðið hóf þá að Ieika í Lanca-

Liverpool-liðið keppnistímabilið 1976—77, liðið sem næst allra liða hefur komist að vinna hina ótrúlegu þrennu —

deildina, bikarinn og Evrópukeppnina. Aftari röð frá vinstri: Joey Jones, John Toshack, Ray Clemence, Phil

Thompson og Phil Ncal. Miðröð: Joe Fagan, aðstoðarframkvæmdastjóri, Alec Lindsay, David Fairclough, Ray

Kennedy, David Johnson, Peter Cormack og Ronnie Moran þjálfari. Fremsta röð: Jimmy Case, Steve Heighway, Ian

Callaghan, Bob Paisley, framkvæmdastjóri, Emlyn Hughes, Kevin Keagan, Terry McDermott. Á myndina vantar

Tommy Smith. Verðlaunagripir eru uppskera keppnistímabilsins á undan. Frá vinstri: UEFA-bikarinn, Góðgerðar-

skjöldurinn og Englandsmeistarabikarinn.

„Liverpool var

byggt til að

standa að eilífii"

Leikmenn Liverpool hafa ósjaldan haft ástæðu til að fagna innilega. Hér hefur David Johnson skorað gegn Borussia

Mönchengladbach í Evrópukeppni. Johnson liggur á vellinum en aðrir á myndinni eru Souness, Ray Kennedy, Neal,

Case, Thompson og ('allaghan.

shire-deildinni og vann hana, en

lenti svo í því að greiða 127 pund

fyrir nýjan bikar, þar sem sá er

þeir unnu týndist einhverra hluta

vegna. Þannig hófst saga þessa fé-

lags — félags sem í gegnum tíðina

hefur eignast óteljandi áhangend-

ur víðs vegar um heim, auk þeirra

fjölmörgu sem dá liðið í hafnar-

borginni miklu við Mersey-ána —

heimaborg liðsins.

Kvenskörungurinn mikli, Vikt-

oría Englandsdrottning, lést í

janúar 1901 og ríkti þá að vonum

mikil' sorg í landinu, og það var

einmitt um svipað leyti sem Liv-

erpool varð Englandsmeistari í

fyrsta skipti. Titilinn tryggði fé-

lagið sér 30. apríl sama ár með

sigri á West Bromwich Albion.

Dauði Viktoríu og hin almenna

sorg varð þes valdandi að niður-

röðun leikja deildarkeppninnar

riðlaðist að miklu leyti, og í síð-

asta mánuði tímabilsins kom upp

sú staða að Liverpool og Everton

urðu bæði að leika heimaleik sama

daginn, nokkuð sem ekki hefur

komið fyrir síðan.

í lok fyrri heimsstyrjaldarinnar

er knattspyrnan fór í gang aftur

var tekin upp sú tilhögun að leika

tvöfalda umferð — þar sem tvö lið

mættust heima og að heiman með

átta daga millibili. Þetta fyrir-

komulag var lagt niður eftir fimm

keppnistímabil — en hafi aðferðin

verið misheppnuð, var þessi tími

minnisverður fyrir Liverpool. Lið-

ið varð tvívegis meistari (1921—22

og 1922—23) og hafnaði tvívegis í

fjórða sæti.

Unnu strax að

stríðinu loknu

Meðan á síðari heimsstyrjöld-

inni stóð var að sjálfsögðu ekki

um skipulagða knattspyrnukeppni

í Englandi að ræða en er hún fór í

gang á ný lenti titillinn á Anfield

eins og eftir fyrra stríð. Þetta var

tímabilið 1946—47, og meðal leik-

manna liðsins þá var enginn ann-

ar en Bob Paisley — fram-

kvæmdastjórinn í dag. Eitilharður

varnarmaður sem þarna var að

byrja hjá félaginu. Hann kom á

Anfield 1939 — og er þar enn, 43

árum síðar. Eftir að hann hætti að

leika hefur hann gegnt ýmsum

störfum hjá félaginu og unnið sig

upp í framkvæmdastjórastólinn,

sem hann settist í 1974 er Shankly

hætti. Nú hefur Paisley gefið út þá

yfirlýsingu að yfirstandandi

keppnistímabil sé hans síðasta

sem stjóra, en hann mun þó ekki

yfirgefa Anfield, heldur starfa

sem ráðgjafi hjá félaginu. mikið

hefur verið rætt og ritað um það

hver hreppi starf Paisley og marg-

ir nefndir í því sambandi. þar á

meðal eru John Toshack, marka-

skorarinn mikli sem lék með lið-

inu um árabil, og núverandi stjóri

Swansea, Emlyn „Crazy Horse"

Hughes, fyrrum fyrirliði liðsins,

og núverandi stjóri Rotherham.

Aðrir fyrrverandi Liverpool-

leikmenn og núverandi fram-

kvæmdastjórar knattspyrnuliða

hafa einnig verið nefndir svo sem

Gordon Milne hjá Leicester.

Ekki kæmi á óvart þó einhver

þessara manna hreppti hnossið, en

Liverpool hefur haft orð á sér

fyrir að vera eins og ein stór fjöl-

skylda, þar sem völd gangi í arf,

og aðstoðarmenn Paisley, þeir Joe

Fagan og Ronnie Moran, koma því

báðir til greina. Þá er eins manns

ógetið; hann er enn ungur að ár-

um, aðeins 32 ára, Roy Evans heit-

ir sá og hefur verið með varalið

félagsins í nokkur ár og náð þar

frábærum árangri. Evans var leik-

maðúr félagsins en varð að leggja

skóna snemma á hilluna vegna

meiðsla.

Fátækt

í Liverpool og nálægum sveitum

er mikil fátækt — einhver sú

mesta í Englandi, en þrátt fyrir

það á liðið trygga aðdáendur sem

fylgja því hvert sem það fer. Það

þótti saga til næsta bæjar er

26.000 dyggir stuðningsmenn liðs-

ins fylgdu því til Rómar fyrjr úr-

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48