Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 273. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						46

MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 5. DESEMBER 1982

hafði náð í Róm árið áður. Og því-

líkt mark. Einn blaðamaðurinn

líkti afreki Dalglish er hann skor-

aði markið við það ef golfleikari

setti niður pútt af 40 feta fs^ri.

Ekki slæm samliking.

Hann fékk góða sendingu frá

Graeme Souness — sem einnig var

á smu fyrsta tímabili hjá Liver-

pool — og í stað þess að skjót.a

strax á markið eins og margur

hefði gert, beið hann sallarólegur

eftir því að markvörðurinn Jensen

væri kominn úr jafnvægi, og sendi

knöttinn síðan snilldarlega yfir

hann í fjærhorn marksins.

Þeir þrír framherjar sem hér er

getið eru allir frábærir leikmenn

— hver á sinn hátt, og margreynd-

ir landsliðsmenn. I herbúðum Liv-

erpool eru nú fjölmargir lands-

Iiðsmenn, og hafa verið á undan-

förnum árum, en engu að síður

hefur margoft verið hamrað á því

að engar „stjörnur" séu hjá félag-

inu. A.m.k. ekki í þeirri merkingu

að það séu leikmenn sem vinni

leiki upp á eindæmi, heldur 'felist

styrkleiki liðsins fyrst og fremst á

sterkri         liðsheild,         „Liver-

pool-vélinni" svokölluðu. Þegar

vélin sú fer almennilega í gang er

hún illviðráðanleg og oft nánast

óviðráðanleg.

vélarinnar. „Það er kviknað í!"

hrópaði ég upp yfir mig. Fólk

mændi í ofvæni út um glugga vél-

arinnar til að sjá hve mikill eldur-

inn væri og ég fullyrði að hjartað í

mér stöðvaðist í nokkrar sekúndur

—  þar til einhver gáfaðri en ég —

og minna drukkinn — gerði sér

ljóst að alls ekki var kviknað í

heldur var hér um að ræða reyk

frá gosinu.

Þegar við vorum lentir þurfti ég

nauðsynlega að bregða mér á af-

vikinn stað, en þar sem hótelið var

nálægt flugvellinum og ekkert

stoppað á leiðinni varð ég að bíða.

Er á hótelið kom flýtti ég mér

að næla í lykilinn að herbergi

mínu og gerði þarfir mínar. En þá

ienti ég í meiriháttar vandræðum:

hvernig átti að sturta niður á ís-

lensku klósetti? Ég sá þrjá hnappa

fyrir framan mig — en engin

keðja eða handfang. Ég ýtti á einn

þessara hnappa, og viti menn, ís-

kalt vatn gusaðist úr sturtunni

fyrir ofan mig. Bað hefði að vísu

verið vel við hæfi á þessum tíma

— en þar sem ég var alklæddur og

auk þess með ferðatösku í hend-

inni var þetta ekki mjög heppilegt.

í annað sinn á örfáum klukku-

stundum gerði ég mig svo að fífli

þegar ég hljóp sem fætur toguðu

Hilly Liddell, framherjinn frábæri sem lék með Liverpool á sama tíma og

Bob Paisley lék tvisvar fyrir lið Bretlands gegn liði skipuðu mónnum frá

öðrum löndum Evrópu. Hann heilsar hér hinum fræga Puskas, sem var

fyrirlioi andstæðinganna.

niður í anddyri, í öllum fötunum

og rennandi blautur, til að vara

hina við hættunni sem því fylgdi

að fara á klósettið á íslandi."

Úrslit leikjanna urðu svo eins

og við var búist — íslensku áhuga-

mennirnir höfðu ekki mikið erindi

í Englendingana og þeir unnu

stórt í báðum leikjunum — 5:0 í

Reykjavík og síðan 6:1 á Anfield.

„Eiturlyfjaneytendur"

Er Liyerpool lék gegn Inter Mil-

an frá ítalíu vorið 1965 í undan-

úrslitum keppni meistaraliða varð

sleppti hann þeim, hrækti á gólfið

fyrir framan mig og arkaði leiðar

sinnar.

„En indælt," hugsaði ég með

mér. Ég hafði lent í því að „gert

var" í vasann hjá mér þar sem ég

stóð í „The Kop" og fylgdist með

leik, en þar var a.m.k. beðist af-

sökunar. „Fyrirgefðu ... ég var al-

veg í spreng."

Liverpool liðið átti að koma til

borgarinnar á þriðjudegi, og þetta

var á sunnudegi. Eg ákvað því að

eyða tima mínum í það að skoða

hinn risastóra leikvang San Siro.

Ég komst að því að þar var verið

að leika og keypti mér því miða

inn á völlinn."

Síðan segir hann frá því, að þeg-

ar leiknum lauk hafi nánast

dimmt yfir vellinum, því þúsund-

um lítilla bréfmiða hafi verið hent

ofan af þaki stúkunnar. Hirti

blaðasnápurinn einn þar sem

hann hélt hann vera auglýsingu

frá einhverjum skemmtistaðnum í

borginni. En annað kom á daginn.

Einn af aðdáendaklúbbum Inter

Milan hafði látið prenta þessa

miða og á þeim var því haldið

fram að liðið sem von væri á til

borgarinnar samanstæði af mönn-

um sem ofurseldir væru eit-

urlyfjum. „Leikmennirnir nota

eiturlyf og áhangendur liðsins

verða svo drukknir að þá þarf að

bera frá leikvelli á börum."

Þessar ásakanir voru svo alvar-

legar að ég fékk málaprófessor til

að þýða þetta orðrétt.

Síðan er liðið kom til borgarinn-

ar var gerður aðsúgur að leik-

mönnum, lýðurinn hrækti á lang-

ferðabifreiðina sem liðið var í og

veifaði fánum með áletrunum eins

og „Eiturlyfjaneytendur" og „Liv-

erpool — eiturlyfjaliðið". Þannig

var mestallur tíminn sem dvalið

var á ítalíu og allt var brjálað á

vellinum er leikurinn fór fram. ít-

alirnir komust áfram í keppninni

Þessi mynd er tekin í leik við Burnley í apríl 1950. Er hún merkileg fyrir það að Bob Paisley — núverandi

framkvæmdastjóri félagsins er á henni. Er hann annar frá vinstri í hvítri skyrtu.

íslancl

Liverpool hefur marga hildi háð

í Evrópukeppninni og hafa þar

skipst á skin og skúrir eins og

verða vill. Eins og áður kom fram

hófst Evrópuævintýri félagsins í

Reykjavík gegn KR. Við skulum

grípa niður í bókina „Liverpool —

Champions of Europe" þar sem

Mike Ellis, blaðamaður The Sun,

segir frá þessari fyrstu ferð Liv-

erpool í Evrópukeppninni. „Mikið

vatn hefur runnið til sjávar síðan

þá. Borið saman við ferðina til

Rómar, sem farin var í beinu þotu-

flugi frá Liverpool, var ferðin til

íslands næsta frumstæð. Frá

Rimgway héldum við til Prest-

wich-flugvallar í Skotlandi — það-

an var flogið til Renfrew þar sem

vélin til Reyjkavikur (!) var tekin.

Það kemur sjálfsagt mörgum á

óvart, en blaðamenn eru stundum

gjarnir á að fá sér aðeins neðan í

því til að slaka á og róa taugarnar

— og í þessu flugi til íslands var

engin undantekning gerð. En ég

var óvanur að fljúga á þessum ár-

um — og það ásamt áfenginu gerði

ferðina lítt skemmtilega fyrir mig.

Mér var ekki kunnugt um að

fyrir sunnan ísland var eldgos í

fullum gangi á þeim tíma sem við

fórum þangað og hafði flugstjóri

vélarinnar tilkynnt að hann flygi

yfir gosið þannig að fólk gæti virt

það fyrir sér. Eg hafði misst af

þessari tilkynningu hans og varð

því meira en lítið hverft við er við

flugum yfir eyna, sem seinna var

nefnd Sertsey (!), því mér datt

fyrst í hug að kviknað væri í væng

Oft hefur gengið mikið á í leikjum erkifjendanna Liverpool og Everton í

gegnum árin. Á myndinni er Emlyn Hughes að skora gegn Everton á

Goddison Park árið 1969, og er varla hægt annað en að vorkenna Everton-

leikmanninum sem Hughes riðlast á.

„Hvað er það sem hefur fjóra fætur og skorar mörk?" Hér fagna Keegan og

Toshack innilega eftir að enn ci'.í markið var orðið að veruleika.

liðið fyrir heldur óskemmtilegri

reynslu. Fyrri leikinn vann enska

liðið á heimavelli sínum með

þremur mörkum gegn engu, en

tapaði síðari leiknum 0:3. I bók-

inni sem áður var vitnað í, „Liv-

erpool — Champions of Europe",

segir Leslie Poole, blaðamaður

Daily Express, frá dapurlegri

reynslu sinni frá ferðinni til

ítalíu. Gefum honum orðið:

„Ég flaug frá London ... beint

til móts við það mesta hatur á

einu knattspyrnuliði sem ég hef

kynnst á ævinni.

Strax á flugvellinum gerði ég

mér ljóst að baráttan var þegar

hafin. (Þess má geta að Poole kom

til borgarinnar nokkrum dögum á

undan liðinu og áhangendum

þess.) Burðarmaður tók töskur

mínar en um leið og ég sagði hon-

um   að   ég   væri   frá   Liverpool

en leikmenn Liverpool sátu eftir

með sárt ennið, en mikla reynslu í

því hvernig ferðir til annarra

landa geta verið.

Síðan þetta var hefur Liverpool

farið ótal ferðir til þátttöku í Evr-

ópuleikjum enda liðið leikið í ein-

hverri Evrópukeppnanna stans-

laust síðan 1964, eða í 18 ár sem

telst að sjálfsögðu frábær árang-

ur. Hægt væri að skrifa heilmikið

til viðbótar um þetta sigursælasta

lið allra tíma á Bretlandseyjum,

en sennilega er brátt mál að linni.

Sigurganga þessa félags hefur

verið með ólíkindum undanfarinn

áratug og rúmlega það og ekkert

virðist benda til þess að lát verði á

þeirri sigurgöngu í náinni framtíð.

Eða eins og Shankly sagði: „Liver-

pool var byggt til að standa að

eilífu."     .,.,,     .                     ...

I'y". endursaKl °lí Bamantekio og

<*uA má vita hvað: — SH.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48