Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 105. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						Æf
MÖítölíflfeCAöm,1 MWMrmiAGUR lC/.tM'Al''ira6>f •
Ferðamál á Islandi
— eftir Einar Þ. GuÖjohnsen
KRISUVIK
Nýlega kom sú frétt í Mbl., að tvö
fyrirtæki í heilsurækt, annað þýzkt
en hitt svissneskt, hefðu sýnt veni-
legan áhuga á að kaupa Krísuvík-
urskólann, sem verið hefur auður og
yfirgefinn árum saman og þvf í
niðurníðslu. fslenzkir aðilar hafa
einnig sýnt skólanum áhuga en til-
boð þeirra ekki þótt nógu góð.
Hér virðist vera mál á ferðinni,
sem snert gæti ferðamálin, því að
hverjir ættu viðskiptavinir hinna
erlendu aðila fyrst og fremst að
vera aðrir en erlendir ferðamenn í
leit að heilsulindum og heilsubót.
Fljótt á litið virðist mér, að þarna
gætu verið girnileg tilboð, sem
vert væri að sinna. Hugsanlegt er,
að erlend heilsuræktarstarfsemi í
Krísuvík gæti bætt atvinnulífið og
aukið ferðamannastraum til
landsins án minnstu áhættu fyrir
okkur.
Oft er búið að ræða og skrifa um
hugsanlegar heilsulindir á al-
þjóðavísu hér á íslandi en Iítið
orðið úr framkvæmdum, trúlega
mest vegna kostnaðar og áhættu.
Ég álít, að tilkoma erlendrar
heilsuræktarstöðvar í Krísuvík
mundi ekki skyggja neitt á starf-
semina í Hveragerði, þar sem
fyrst og fremst íslendingum er
sinnt og mikil áherzla er lögð á
mataræðið, né heldur á Bláa lónið,
þvert á móti örva alla slíka starf-
semi í landinu.
Þannig var t.d. stofnun Útivist-
ar á sínum tfma ékkT néinn bana-
biti fyrir Ferðafélag íslands held-
ur miklu fremur uppörvandi, og
bæði félðgin döfnuðu vel í hæfi-
legri samkeppni.
Þessi nýi áhugi á Krísuvík
minnir okkur á annað Krísuvík-
urævintýri sem hefði getað orðið
að veruleika en varð ekki. Fyrir
um það bil 10 árum var gerð hér
meiriháttar könnun á möguleikum     þvf, að þjónusta innlendra aðstoð-      Krísuvík. Gerðu þeir viðamiklar
íslands    sem    ferðamannalands.     armanna var greidd af islenzka      áætlanir um  hvernig að málum
Könnun þessi var gerð á vegum      ríkinu. Þes"'/ erlendu rannsókn-      skyldi þar staðið.
Sameinuðu þjóðanna, og okkur að     araðilar, Checchi and Company,         En hvernig var þessum áætlun-
kostnaðarlausu að öðru leyti en      sáu fyrir sér mikla möguleika í      um tekið hér heima? Menn brostu
góðlátlega og viturlega með sjálf-
um sér, málin voru litin sem hver
önnur óframkvæmanleg skýja-
borg. Þessi Checchi-áætlun var
lögð til hliðar, gersamlega án
nokkurra viðbragða eða athuga-
semda, svo óraunhæfar þóttu allar
„skýjaborgirnar".
í stuttu máli sagt var hugmynd-
in að reisa mjög svo sérstætt hótel
á gróðurlitlum og nú einskisnýt-
um hóli skammt frá Austurengja-
hver. Undir gleri og plastþökum
átti þar að vera suðrænn gróður
og heilsuræktar- og íþróttasvæði
af ýmsum tegundum inni og úti.
Margvíslegar teikningar og fjár-
hagsáætlanir fygldu þessum
Krísuvíkurhugmyndum, en senni-
lega lásu þetta fáir. Svo draum-
órakennt   þótti   allt   dæmið,   að
IGfJHE 1-15
MULTI-FURPOSE RES< ••'¦ I
STTE DEVELOPMEMT
#
Skipulagsteikning af svæðinu. (Úr áætlun SÞ um framkvæmdir í Krísuvík.)
Borgar SH sínum
mönnum út í hönd?
— eftir Hallgrím
Sveinsson
Sú umræða, sem fer nú fram á
Alþingi og úti í þjóðfélaginu um
rekstrar- og afurðalán landbúnað-
arins, hefur ekki komið á óvart í
sjálfu sér. Þessi umræða hefur
komið upp með jöfnu millibili
undanfarin ár og er það út af fyrir
sig ágætt og nauðsynlegt að ræða
þetta mál öðru hvoru, ekki síður
en önnur.
En sá tónn sem oft kemur fram
í umræðum þessum í garð vinnslu-
stöðva landbúnaðarins og sölufé-
laga bænda er vægast sagt ekki
alltaf viðkunnanlegur, svo ekki sé
meira fullyrt. Þeir, sem lítið
þekkja til, gætu freistast til að
halda að áðurnefndir aðilar séu
glæpafélög upp til hópa og verstu
óvinir bændastéttarinnar og haldi
þeim á einhverjum viðskipta-
legum klafa og guð má vita hvað.
Eyjólfur Konráð Jónsson, al-
þingismaður, fékk með miklu
harðfylgi samþykkta tillögu á AI-
þingi fyrir nokkrum árum sem
gekk út á að greiða rekstrar- og
afurðalán beint til bænda. Margir
töldu þessa tillögu af hinu góða og
þeirra á meðal sá sem hér heldur á
penna. Þegar nánar var að gáð,
kom í ljós að mörg Ijón voru á
veginum í framkvæmd málsins.
Er ekki vitað til að þetta sé nokk-
urs staðar komið til framkvæmda,
enda margir bændur mótfallnir
þessu, þar sem þetta kostar þá
bæði aukna skriffinnsku og fleiri
ferðir í kaupfélög og bankastofn-
anir.
Guðmundur H. Garðarsson er
nú þessa dagana fyrsti flutnings-
maður að tillögu á Alþingi um út-
tekt á rekstrar- og afurðalána-
kerfi atvinnuveganna. f umræðum
á þinginu, sem hafa orðið nokkrar,
hefur einkum komið fram áhugi
hjá mönnum um að athuga þessi
mál sérstaklega hjá landbúnaðin-
um. Minna hefur verið rætt um
aðra atvinnuvegi. Ég leyfi mér að
taka hér upp orðrétt nokkrar setn-
ingar úr Alþingistíðindum, sem
Guðm. H. Garðarsson lét frá sér
fara þann 13. marz sl. í umræðum
um málið. Honum fórust svo orð:
„En staða bænda er því miður orð-
in með þeim hætti, eins og kemur
fram í skýrslu þeirri sem fylgir
umræddri þingsáltill., að þegar
þeir skila sínum afurðum til slát-
urhúsa, sem eru í þessu tilfelli
sauðfé, eru þær lagöar inn á reikn-
ing bænda í flestum tilfellum. Það
tíðkast ennþá, sem við þekktum
hér fyrir hálfri öld á mölinni, að
stundum er látið nægja að bænd-
urnir taki síðan bara út úr sínum
reikningi en taki ekki við fjár-
munum um leið og afurðin er af-
hent sláturaðila.
Ég verð að segja frá mínum
sjónarhóli séð að þetta er furðuleg
framkvæmd og ég er sammála
þeim sjónarmiðum, sem hafa
komið fram frá hv. þm. Eyjólfi K.
Jónssyni, að auðvitað ber að
breyta þessu kerfi. Við krefjumst
þess að fá okkar vinnu greidda í
launum mánaðarlega. Ég tel að
það sé ekkert það kerfi sem rétt-
læti þetta fyrirkomulag sem er
hjá bændum, að til greina komi að
afhenda þeim einhverja seðla eða
úttektarnótu á mögulega úttekt í
einhverju ákveðnu verslunarfé-
lagi. Þetta eru úreltir viðskipta-
hættir sem ættu ekki að þekkjast
á því herrans ári 1984 á fslandi.
Þetta kalla ég ákveðna tegund átt-
hagafjötra."
Undirritaður er nokkuð kunnug-
ur innviðum og starfsemi eins af
kaupfélögum þessa lands, Kaupfé-
lagi Dýrfirðinga, sem rekur fjöl-
breytta starfsemi bæði til sjós og
lands. Ég verð að segja frá mínum
sjónarhóli séð, svo notað sé orða-
lag þingmannsins, að það er vægt
sagt dálítið undarlegt og kemur
manni í opna skjöldu að einn af
þingmönnum þjóðarinnar skuli
láta sér detta f hug átthagafjötra í
sambandi við rekstur áðurnefnds
kaupfélags. Ekki geri ég ráð fyrir
að K.D. sé neitt undanskilið í
málflutningi þingmannsins og
leyfi mér því að koma hér með
smáinnlegg í málið.
Á haustdögum koma bændur
með dilka sfna til frálags í
vinnslustöð kaupfélagsins eins og
gengur og gerist á landi hér. Ekki
er vitað til að nokkur neyði þá til
að leggja dilka sína inn hjá K.D.
eða standi í vegi fyrir því að þeir
ráðstafi þeim á þann hátt sem
þeim sjálfum sýnist. Þeir gætu
þess vegna lagt þá inn f hvaða
vinnslustöð sem væri á Vestfjörð-
um eða selt þá til kynbóta á Falk-
landseyjum. Nú auðvitað fá bænd-
ur sínar innleggsnótur um leið og
afhending fer fram. Nema hvað?
Nú, nú, næsta skrefið er að afurðir
bændanna eru færðar í reikning.
Ekki er kunnugt annað en bændur
geti hvenær sem er gengið að sinni
inneign frá og með 15. okt., en þá
lýkur slátrun hér um slóðir. Einn
fimmta afurðaverðsins hefur ekki
verið hægt að greiða fyrr en af-
urðirnar eru seldar. Fullir banka-
vextir eru svo greiddir á allar inn-
eignir bænda hjá Kaupfélagi
Dýrfirðinga og að sjálfsögðu verða
menn að greiða vexti af skuldum.
f framhaldi af þessu má svo
segja að komi rúsfnan í pylsuend-
anum. Þegar menn eru búnir að
eyða inneign sinni eftir ýmsum
leiðum, bæði með úttekt á vörum
eða peningum, allt eftir hentug-
leikum hvers og eins, þá fara sum-
„Æskilegast væri að
kaupfélagsstjórarnir
stæðu á tröppunum og
teldu seðla í mann-
skapinn um leið og dilk-
arnir renna í sláturhús-
in. En því miður er þetta
ekki svona í reynd og
varia framkvæman-
legt."
ir að skulda, t.d. þeir sem standa í
byggingarframkvæmdum á jörð-
um sínum. Þessar skuldir geta
jafnvel numið nokkrum hundruð-
um þúsunda króna í sumum til-
fellum. Af þessum skuldum greiða
menn venjulega viðskiptavexti,
allt óverðtryggt. Og nú skal spurt
af fullri einurð. Er það heppilegra
fyrir bóndann að tölta í sparisjóð-
inn eða bankann, knékrjúpa fyrir
sparisjóðsstjóranum eða banka-
stjóranum og biðja um verðtryggt
lán til þess að geta svo farið til
kaupmannsins eða út í kaupfélag
til að kaupa sínar vörur? Nei, má
ég þá frekar biðja um hina aðferð-
ina. Og svo sannleikurinn sé allur
sagður í þessu máli, þá hefur það
borgað sig fyrir bóndann að
skulda sem allra mest í kaupfélag-
inu sínu til þessa og setja svo allt
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48