Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 223. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						50
MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 15. NÓVEMBER 1984
Minning:
Kristjana P. Helgw
dóttir lœknir
Fædd 5. ágúst 1921
Dáin 8. nóvember 1984
Kveðja frá starfsfólki
Háaleitis Apóteks
Kristjana hafði læknastofu sína
síðustu árin í sama húsi og apó-
tekið og kom við á hverjum degi til
að sækja póstinn sinn. Þannig var
það að starfsfólkið kynntist
Kristjönu og hún kom á morgnana
og drakk kaffi með okkur. Þessar
stundir með Kristjönu urðu öllum
mjog kærar og hún kom alltaf
jafn kát og hress. Kristjana hafði
sérstaka hæfileika til að gæða
frásögn sina lífi og léttleika, og
hreif hún alla með sér. Þegar
Kristjana fór í frí var hennar sárt
saknað og taldir dagarnir þar til
hún kæmi heim aftur.
Alltaf var hægt að leita til
Kristjönu ef eitthvað bjátaði á og
hún var ætíð úrræðagóð og tilbúin
til að aðstoða. Kristjana hafði
yndi af handavinnu og blómarækt
og nutum við oft góðs af þeirri
þekkingu hennar. Eftirminnilega
samverustund áttum við með
Kristjðnu og Finnboga á heimili
þeirra f tilefni 60 ára afmælis
hennar.
Nú þegar Kristjana er öll er
skarð sem ekki verður hægt að
fylla.
Við vottum eiginmanni hennar,
Finnboga Guðmundssyni, og dótt-
ur, Helgu Laufeyju, innilega sam-
úð okkar.
Fimmtudaginn 8. nóvember lést
Kristjana P. Helgadóttir, læknir,
og viljum við kveðja hana með
nokkrum orðum.
Kynni okkar hófust fyrir um
það bil 10 árum og tengdumst við
fljótt vináttuböndum, sem héldust
þar til yfir lauk.
Kristjana var einstök kona og
góðum gáfum gædd. Hún var ætið
létt í lund og henni fylgdi ávallt
gleði hvert sem hún fór. Kristjana
var mjög atorkusöm og féll henni
aldrei verk úr hendi. Hún hafði
yndi af handavinnu og mikið af
frístundum sínum notaði hún til
að prjóna og sauma út, og margir
hlutir, sem hún vann prýða heim-
ili hennar.
Umhyggja Kristjönu fyrir
sjúklingum hennar, vinum og
kunningjum var mikil, og var hún
alltaf tilbúin til hjálpar, ef eitt-
hvað bjátaði á.
Við viljum þakka þær samveru-
stundir, sem við áttum með
Kristjönu og fjölskyldu, og mun-
um geyma þær minningar í hug-
um okkar um ókomna tíð.
Við vottum eiginmanni hennar,
Finnboga, og dóttur hennar,
Helgu Laufeyju, innilega samúð
okkar.
Erna og Gulla
Við kveðjum í dag Kristjönu P.
Helgadóttur lækni. Það eru marg-
ir, sem sakna hennar, enda var
hún vinmörg.
Kristjana var dóttir sæmdar-
hjónanna Helga ólafssonar, tré-
smíðameistara og konu hans, Þóru
Guðrúnar Kristjánsdóttur. Þau
bjuggu að Austurgötu 45, í litlu
húsi rétt við lækinn í Hafnarfirði.
Þar ólst Kristjana upp ásamt
systrum sínum þrem, Þórunni,
Olafíu og Sólrúnu. Var Kristjana
næst elst þeirra systra. Það var
afar elskulegt að koma i heimsókn
til Hafnarfjarðar. Það leyndi sér
ekki, að þar ríkti vinsemd og ein-
stök hjartahlýja, öllum leið vel, er
heimsóttu þetta gestrisna heimili.
Allar endurminningar frá þeim
tíma eru hugljúfar.
Kristjana var fyrst við nám við
Flensborgarskólann i Hafnarfirði.
Vorið 1937 lauk hún gagnfræða-
prófi þaðan. Um haustið settist
hún í 4. bekk Menntaskólans i
Reykjavík. Þar hittumst við fyrst.
Stúdentsprófi lauk hún vorið 1940.
Haustið 1940 innritaðist hún í
læknadeild Háskóla íslands.
Kristjana var góðum gáfum gædd
og átti því auðvelt með að tileinka
sér þau fræði, sem hugur hennar
stóð til. Hún var hugulsöm og hlý
og sérstaklega kjarkmikil kona.
Hún lauk kandidatsprófi frá
Háskóla fslands vorið 1948. Þá tók
vinnan við. Varð hún fyrst aðstoð-
arlæknir á Vifilsstöðum og síðan á
Landspítalanum. Árið 1949 lagði
hún leið sína til Kanada og fór til
Winnipeg. Þar lagði hún stund á
sérnám í barnalækningum, fyrst á
Grace Hospital og síðan á Childr-
en Hospital og loks á Municipal
Hospital til ársins 1952. Um
sumarið 1952 kom hún heim og
varð starfandi læknir í Reykjavík
frá því í ágúst 1952 og var þá orðin
sérfræðingur i barnalækningum.
Aftur fór hún til náms til Kan-
ada haustið 1955 og starfaði á
Grace Hospital þar til i mars 1956.
Þann 1. október 1955 giftist
Kristjana eftirlifandi maka sin-
um, dr. phil. Finnboga Guðmunds-
syni landsbókaverði, syni Guð-
mundar Finnbogasonar lands-
bókavarðar og Laufeyjar Vil-
hjálmsdóttur. Hann er fyrir löngu
þjóðkunnur maður. Ég tel það
beggja lán að leiðir þeirra lágu
saman. Þau hafa alla tíð verið
óvenju samhent hjón og sambúð
þeirra verið til fyrirmyndar. Þau
eignuðust eina dóttur, Helgu
Laufeyju, sem fæddist 25. janúar
1964. Hún varð strax sannkallaður
sólargeisli heimilisins. Helga
Laufey lauk stúdentsprófi frá
Hamrahlíðarskóla fyrir tæplega
tveimur árum og leggur nú stund
á tónlistarnám. Helga Laufey er
fjölhæf eins og hún á kyn til og
snemma bar á tónlistarhæfileik-
um hennar. Hún var lítil stúlka, er
hún hóf nám í píanóleik. Minnist
ég þess, er feðginin léku fyrst fjór-
hent saman á pianóið. Ekki leyndi
sér þá ánægja beggja foreldra,
enda var það vissulega ánægjulegt
á að hlýða.
Það var áreiðanlega engin til-
viljun, að Kristjana kaus að helga
líf sitt læknisfræði. Hún kaus sér
það hlutskipti að hlusta á og ráða
framúr vandamálum annarra. Var
henni létt að láta aðra njóta þekk-
ingar sinnar og mannkosta.
Kristjana var ætið stærst er hún
var mestur stuðningur fyrir aðra.
Það vitum við best, vinir hennar,
sem áttum því láni að fagna að
njóta samfylgdar hennar i tugi
ára. Hún hugsaði minnst um
sjálfa sig en mest um aðra. Þess
vegna var hún lánsöm i lífi sínu.
Hún var mjög barngóð. Er hún
vitjaði sjúkra barna, áttu þau von
á vini sínum ekki siður en lækni.
Þrátt fyrir oft langan vinnudag,
átti hún mesta myndarheimili.
Þangað var gott að koma. Hafa
þau bæði hjónin flutt með sér það
besta af bernskuheimilum sinum.
Þar ríkti mikill menningarbragur,
gesti bar oft að garði og öllum vel
fagnað.
I dag er hún kvödd, allt of
snemma og allt of ung. Hún barð-
ist hetjulegri baráttu við erfiðan
sjúkdóm árum saman. Það vissu
sennilega fæstir, enda var hún dul
um eigin hag. Við bekkjarféiagar
og samstúdentar söknum hennar
mikið. Hún skilur eftir sig vand-
fyllt skarð. Mætti vor fámenna ís-
lenska þjóð eignast fleiri slíkar
konur.
Hugheilar         samúðarkveðjur
sendum við eiginmanni hennar,
dóttur og systrunum þrem. Þeirra
er missirinn mestur.
Blessuð sé minning hennar.
Geirþrúðnr Hildur Bernhðft
Þegar ég sest niður og hugsa um
Kristjönu kemur margt upp i huga
mér, fleira heldur en lýst verður
með fáum kveðjuorðum.
Kynni okkar hófust þegar dóttir
hennar, Helga Laufey, og ég sett-
umst i fyrsta bekk i Kvennaskól-
anum i Reykjavik. Við Helga
Laufey urðum strax mestu mátar
og varð ég tíður gestur á heimili
þeirra hjóna, Kristjönu og Finn-
boga. Fjölskyldan var samhent og
lifði hamingjusömu lífi. Það var
mannbætandi að staldra við á
heimilinu, sem rekið var af mikl-
um menningar- og myndarbrag.
Þrátt fyrir kynslóðabil var
Kristjana eins og jafnaldra okkar.
Hún var áhugasöm um allt mann-
lif, hafði létta lund og það var
bæði gaman og gott að tala við
hana. Hún var hrókur alls fagnað-
ar hvar sem hún kom. Vinirnir
voru margir.
Kristjana var í hópi fyrstu
kvenna er luku læknaprófi fra Há-
skóla íslands og varð síðar viður-
kenndur sérfræðingur í barna-
sjúkdómum frá Winnipeg. Hún
var þannig á undan sinni samtið
og hefur án efa haft hvetjandi
áhrif á stúlkur er síðar fetuðu i
fótspor hennar.
Kristjana hafði mikinn og
sterkan persónuleika. Ég og fjöl-
skylda mín mátum hana mikils.
Eitt hið mikilvægasta i lífinu er
að eiga góða og sanna vini. Góð
vinátta er ómetanleg. Fyrir þessa
vináttu viljum við þakka.
Elsku Helga Laufey og Finn-
bogi. Við hér í Blikanesi 12 vottum
okkar innilegustu samúð í ykkar
miklu sorg. Minningin um ein-
staka konu og góðan lækni mun
lifa í hugum okkar allra.
„Far þú í friði
friður Guðs þig blessi
hafðu þökk fyrir allt og allt."
Marfa Soffía
Kristjana P. Helgadóttir læknir
kvaddi þetta líf að kvöldi dags 8.
nóvember, 63 ára að aldri.
Síung og vökul, hress í bragði og
létt i tali fram á síðustu daga,
þrátt fyrir þungbær veikindi.
Ég hitti Kristjönu i fyrsta sinn
fyrir rúmum 30 árum, þegar
Finnbogi mágur minn kom með
hana á heimili tengdamóður
minnar og kynnti hana sem konu-
efni sitt. Hún hafði þá lokið
læknaprófi frá Háskóla íslands og
einnig sérfræðinámi i barnasjúk-
dómum i Winnipeg. En það var
einmitt þar sem þau Finnbogi
kynntust er hann starfaði þar sem
kennari í islenskum fræðum við
Manitoba-háskóla.
Ég laðaðist strax að þessari
glæsilegu konu, sem var svo skýr
og skemmtileg og við bundumst
hlýjum vináttuböndum sem aldrei
bar skugga á þrátt fyrir annríki
beggja og oft langan tima milli
funda.
Kristjana var dóttir öðlings-
hjónanna Helga ólafssonar tré-
smíðameistara í Hafnarfirði og
konu hans, Þóru Guðrúnar Krist-
jánsdóttur. Hún var næstelst fjog-
urra systra og ólst upp við mikið
ástríki. Kristjana unni foreldrum
sínum mjog og reyndist þeim af-
burða góð dóttir. í voggugjöf hlaut
hún þær gjafir sem best prýða
konur. Hún var bæði gáfuð og fal-
leg, en einnig ötul og atorkusöm,
verkhög með afbrigðum og afar
farsæl í lífi og starfi.
Kristjana giftist Finnboga Guð-
mundssyni landsbókaverði þann 1.
október 1955. Þau byggðu sér
fljótlega fagurt heimili á Set-
bergsvegi 1 í Hafnarfirði. Þótt
bæði störfuðu á ólíkum vettvangi,
þá var það þeirra lifslán að eiga
hvort annað, og samheldni og ást-
ríki sat jafnan í fyrirrúmi á þeim
bæ.
Einkadóttirin, Helga Laufey,
var augasteinninn þeirra, enda
óvenju vel gerð stúlka, sem fékk
að vaxa og þroskast sem einstakl-
ingur við kærleiksrika og eðlilega
heimilishætti, laus við allt ofdek-
ur.
Það var Kristjönu einkar lagið
að samræma lífsmynstur sitt og
sinna öllu fádæma vel, hvort sem
það var læknisstarfið, heimilis-
störfin eða aðalhugðarefnin,
hannyrðir og blómarækt. Vinnu-
þrekið var einstakt, hún stundaði
heimilislækningar um þriggja
áratuga skeið. Hún þótti frábær
læknir og var elskuð og virt af
sjúklingum sínum. Hún sat á
lækningastofunni dag hvern og ók
síðan i vitjanir út um allan bæ.
Aldrei lét hún óblitt veðurfar
aftra sér frá því að setjast upp í
bilinn og vitja sjúklinga sinna.
Hún var mikil hannyrðakona, og
var þá sama hvort um var að ræða
fegursta isaum, prjónaða kjóla eða
hekl, allt lék i höndum hennar.
Enda sat hún aldrei auðum hönd-
um. Hún ræktaði ótal tegundir
blóma, kunni skil á þeim öllum,
fylgdist með vexti þeirra og ann-
aðist þau af stakri nærfærni. Fyr-
ir þrem árurn byggðu þau Finn-
bogi blómaskála við húsið svo að
blómin fengju notið sín betur.
Landareign þeirra í kringum hús-
ið á Setbergsvegi er einn gróður-
reitur og þeim gróðri sem fyrir
var einnig leyft að dafna og njóta
sín. Það var unun að ganga með
Kristjönu um landið þeirra, hún
þekkti hvert lyng, hvern sprota og
að öllu hlúði hún. Það mætti ætla
að svo starfsöm kona hefði litinn
tíma aflögu fyrir vini sina og fjöl-
skyldu, en svo var ekki. Það var
mjog náiö samband milli hennar
og systra hennar og hún var afar
vinmörg. En með Finnboga lifði
hún lifinu, þau studdu hvort ann-
að i starfi og leik. Þau ferðuðust
víða um lönd og áttu einnig
sumarbústað i Fljótshliðinni. Hún
sagði oft, það á enginn betri mann
en ég, og það er vist að stór er sá
maður sem stendur við hlið konu
sinnar eins og hann gerði i erfið-
um veikindum hennar. Hann létti
henni stundirnar eins og hægt var
og eygði alltaf vonina.
Kristjana var fágæt kona sem
nýtti hverja stund til jákvæðra
verka. Hún var lánsöm i lifi sinu,
og tók skapadómi sinum af óbil-
andi ró og æðruleysi.
Hún var læknir fjölskyldu
minnar um langt árabil, var þátt-
takandi í lífi okkar, trygg og örugg
og alltaf boðin og búin að hjálpa ef
til hennar var leitað.
Við kveðjum hana með sárum
söknuði og þökkum samfylgdina.
Guð gefi Finnboga og Helgu
Laufeyju styrk í þeirra miklu
sorg.
Þuríður Pilsdéttir
Minning:
Phillip Phillips
Phillip Phillips lést á spitala 7.
september sl., 91 árs gamall.
Fiilippus Filippusson fæddist
21. febrúar 1893, sonur sæmdar-
hjónanna Filippusar. Filippusar-
sonar (f. 27. ágúst 1852, d. 19.
febrúar 1905) bónda og útgerð-
armanns í Gufunesi og Guðrúnar
Guðmundsdóttur (f. 20. febrúar
1860, d. 1. mars 1941).
Eftir að Filippus dó futti Guð-
rún með börnin til Reykjavikur,
en þau voru: Þuríður, Guðmundur
málarameistari, Filippus og
tengdamóðir mín, Ingibjðrg, og
eru þau öll látin.
Árið 1911 fór Filippus, þá 18 ára
gamall, til Winnipeg og dvaldist
þar í 7 ár. Þá breytti hann nafni
sínu í Phillip Phillips.
Hann gekk í kanadiska herinn
og var 18 mánuði í hernum, þar af
7 mánuði í Frakklandi. Hann
flutti til íslands 1918 og var hér i 8
mánuði en flutti þá út til Amer-
íku. Hann settist að i San Franc-
isco og átti einnig hús í Palo Alto
og viöar. Hann starfaði sem bygg-
ingameistari og verktaki i San
Francisco og umhverfi í um 50 ár,
jafnframt þvi sem hann byggði
hús og íbúðir, sem hann leigði út.
Phillip giftist Helgu ólafsdótt-
ur, vestur-íslenskri konu, 1923, en
þau slitu samvistir 1953. Þau eign-
uðust eina dóttur saman, Guðrúnu
Luice Weiss og á hún þrjú börn.
1961 giftist hann svo eftirlifandi
konu sinni, Sally Phillips, sem var
ekkja og á tvær dætur, en Phillip
reyndist þeim og fjölskyldum
þeirra sem besti stjúpfaðir.
Síðustu árin hafa þau mest
haldið sig í húsi sinu i Sebastopol.
Þótt heilsu  hans væri  farið að
hraka sl. ár þá var hann alltaf að
ditta eitthvað að húsinu.
Phillip hafði sterkar taugar til
íslands og ættingja sinna, sem eru
nokkuð margir, og nokkrum sinn-
um heimsótti hann landið sitt. T.d.
var hann undanfarna 12—18 mán-
uði að nefna það við Sally að
panta nú flugmiða, svo þau gætu
séð ísland i siðasta sinn.
Hann naut þess að hitta ætt-
ingja sína og vini og skoða sig um.
Hann hafði mikið gaman af lax-
veiði og einnig að fara með kon-
unni minni eða okkur út á árabát
frá Flekkuvik á Vatnsleysuströnd
og leggja 2—3 rauðmaganet svo og
að fara á handfæraveiðar.
Við hjónin heimsóttum þau i
San Francisco fyrir um það bil 10
árum. Phillip vildi allt fyrir okkur
gera, bæði sýna okkur sem flest
markvert og fór meðal annars með
okkur í laxveiði á Mexikóflóa á
stórum og góðum bát sem hann
átti og þótt íslenskan hjá honum
væri svolitið stirð til að byrja með
þá batnaði hún með hverjum deg-
inum. Hann bauð flestum Vestur-
Íslendingum i borg sinni og ná-
grannabyggðarlögum í heimsókn,
svo við gætum hitt þá. Flestir töl-
uðu þeir íslensku og höfðu sðmu
taugarnar til Islands.
Það sem ég hafði aldrei hugsað
út í var, að eftir að hafa kynnst
þeim kom í ljós að þetta voru
hörkukarlar, sem höfðu komist
mjög vel af með dugnaði. Flestir
voru byggingameistarar og verk-
takar, sem byggðu heilu hverfin
og seldu síðan.
Phillip sagði okkur að þegar þar
að kæmi, vildi hann láta brenna
sig og láta síðan jarða sig í leiði
móður sinnar og fleiri ættingja.
Jarðarförin fór fram í kyrrþey.
Við ættingjar og vinir sendum
fjölskyldu hans i Bandarikjunum
okkar bestu samúðarkveðjur.
Blessuð sé minning hans.
Pétur O. Nikulásson
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76
Blašsķša 77
Blašsķša 77
Blašsķša 78
Blašsķša 78
Blašsķša 79
Blašsķša 79
Blašsķša 80
Blašsķša 80