Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 41. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR19. FEBRÚAR 1986
43'
Minning:
Sveinbjörn Daníels-
son frá Svefneyjum
Þann 12. febrúar 1986 andaðist
Sveinbjörn Daníelsson á Dvalar-
heimili aldraðra sjómanna í Hafnar-
firði. Sveinbjörn fæddist í Gufudal
í Barðastrandarsyslu 29. mars
1907. Foreldrar hans voru María
Guðmundsdóttir og Daníel Jónsson
bóndi í Gufudal. Hann missir móður
sína 1914 aðeins 7 ára gamall og
flyst þá út í Skáleyjar til Jóhannesar
bónda þar.
Honum líkar vel í Skáleyjum
enda var vel við hann gert þar og
líka voru þar mörg börn á hans
reki. Hann er í Skáleyjum þar til
hann giftist 1931 Sigríði Þórðar-
dóttur. Þau byrja svo búskap á
parti úr Skáleyjum 1932 og bjuggu
þar til 1939 að þau flytjast í Svefn-
eyjar. Þar kom vel í Ijós hinn mikli
dugnaður sem í Sveinbirni bjó, nú
er mikið unnið en lítið sofið, enda
sér þess fljótt merki að rétt er
haldið á hlutunum, hann er fljótt
kominn í röð betri bænda í eyjunum
°g þegar miðað var við snyrti-
mennsku eða heyjaforða þá var
sagt, lítið á búskapinn í Svefneyj-
um, tveggja ára heyjaforði og
snyrtimennskan eftir því og ekki
síður innanhúss hjá konunni. Að
koma í Svefneyjar sem gestur, það
var eftirminnilegt, þá var veisla,
allt það besta borið fram og þó að
væri brakandi þerrir og mikið hey
flatt mat Sveinbjörn það meira að
tala við gestina en sinna heyinu.
Að ræða við Sveinbjörn um málefni
lands og þjóðar, þar var ekki komið
að tómum kofunum, hann fylgdist
vel með öllum þjóðmálum og sér-
staklega málefnum bænda. Hann
setti fram skoðanir sínar í hverju
máli og að fá hann til að breyta
þeim var ekki á allra færi. Svo
hættir Sveinbjörn búskap í Svefn-
eyjum og flyst suður í Helgafells-
sveit, býr fyrst eitt ár í Ögri og svo
á Staðarbakka 5 fimm ár, og þó að
hann byggi þar vel fannst mér alltaf
að hann miðaði allt við Svefneyjar,
þangað leitaði alltaf hugurinn. Þó
að gott væri að búa á Staðarbakka
var rótin í Svefneyjum og þegar
rótin er slitin upp, fjúka þá ekki
blöðin með vindinum? Svo er bú-
skapnum hætt og 1964 er farið til
Reykjavíkur, eyjabóndinn er kom-
inn á mölina. Þá fyrst liggja leiðir
okkar saman, þegar hann fer að
vinna hjá Hafnamálastofnun og
undir minni stjórn í nokkur ár. Það
er erfitt að vinna við bryggjusmíði
hvort sem það er tré eða járn, þá
er gott að hafa menn sem eru bæði
verklagnir og útsjónarsamir. Þá
eiginleika hafði Sveinbjörn í ríkum
mæli, þessi dugnaðarþjarkur sem
aldrei þurfti að sofa, var alltaf til-
búinn að vinna erfiðustu verkin og
færði líf og áhuga inn í vinnuflokk-
inn.
Það verður aldrei nógu vel þakk-
að. Sveinbjörn og Sigríður eignuð-
ust þrjá syni, Guðmund, dáinn fyrir
nokkrum árum, Birgi, búsettur á
Eyrarbakka, og Þórð, sem býr í
Hafnarfirði.
Sigríður, ég samhryggist ykkur
í sorg ykkar og veit að sá sem
ræður lífinu mun færa ykkur þá
huggun, sem hann veit að ykkur
kemur best.
Bergsveinn Breiðfjörð Gíslason
Minning:
Ari Bergþórs-
son skipstjóri
Fæddur 9. september 1913
Dáinn 26. janúar 1986
Rólegt, yfirlætislaust fas og hlý-
legt viðmót var einkennandi fyrir
Ara Bergþórsson. Þessir eiginleikar
hans eru mér minnisstæðir allt frá
því ég kynntist honum fyrst fyrir
tæpum fjörutíu árum. Hann hélt
sömu fumlausu ró hvort sem maður
hitti hann þar sem hann sagði fyrir
verkum í brúnni á skipi sínu eða
fór á hestbaki um hreindýraslóðir.
Hitt duldist að vísu ekki þeim sem
næmir voru, að hann naut sín betur
við sjó en á fjöllum, enda hafði sjór-
inn verið starfsvettvangur hans frá
unga aldri.
Ari fæddist á Norðfirði og voru
foreldrar hans Bergþór Hávarðsson
sjómaður og kona hans Stefanía
María Magnúsdóttir. Var Ari elstur
fimm barna þeirra hjóna. Næstur
var Stef án sem drukknaði af togara
fyrir allmörgum árum, en á lífi eru
Hávarður, sem býr við Reyðarfjörð
og Guðmundur og Björg sem búsett
eru í Reykjavík.
Ari réð sig á skip þegar um
fermingaraldur og næstu árin
stundaði hann sjóróðra á ýmsum
bátum sem gerðir voru út frá Norð-
fírði. Kom þá strax í ljós sá dugnað-
ur og það kapp sem einkenndi störf
hans alla tíð. Rúmlega tvítugur að
aldri var hann orðinn formaður á
bát og áratug síðar settist hann í
Stýrimannaskólann í Reykjavík til
að afla sér víðtækari réttinda. Lauk
hann skipstjóraprófi þaðan árið
1947. Eftir það var hann ýmist
stýrimaður eða skipstjóri á smærri
bátum og stundaði jöfhum höndum
sfldveiðar og aðrar veiðar eða sigl-
ingar eftir því sem fiskigengd og
markaðir gáfu tilefni til. Um tíma
var hann með eigin útgerð. Sjósókn
stundaði Ari af kappi og forsjá, og
var mjög farsæll skipstjórnarmað-
ur. Hann kappkostaði að hafa reglu
á hlutunum um borð og var hirðu-
semi hans viðbrugðið. Var honum
umhugað um að hafa alla hluti til
reiðu ef til þurfti að taka fyrirvara-
lítið.
Dugnaður og harðfylgi Ara Berg-
þórssonar á sjónum kom þó best í
ljós er hann og skipshöfn hans
björguðu Ásþór í höfn í Neskaup-
stað ljóslausum og löskuðum. Eina
neyðarkall sem þeir náðu að senda
frá sér kvaddi allan flota Norðfirð-
inga til leitar en skipið fannst ekki
ljóslaust í myrkinu. Þegar leitin stóð
enn sem hæst kom Ásþór af sjálfs-
dáðum inn í Norðfjarðarhöfh. Oft
tók Ari til þess, hve vel þeir hefðu
staðið sig þá, ungu mennirnir sem
voru á bátnum hjá honum.
Eftir að Ari hætti á sjónum vann
hann lengst af við netagerð. Stund-
aði hann það starf þar til fyrir l'áum
árum er hann varð að hætta allri
vinnu vegna heilsubrests.
Ari kvæntist Guðlaugu Aðal-
steinsdóttur árið 1948. Þau eignuð-
ust fimm böm. Þau eru Kolbeinn,
flugmaður, Stefanía, atvinnurek-
andi, bæði gift og búsett í Perth í
Ástralíu; Steina, liffræðingur, gift
og búsett í Svíþjóð, og Bergþóra
og Hrefna sem eru við nám. Hjóna-
band þeirra Ara og Guðlaugar var
mjög farsælt og fjölskyldan einkar
samhent. Kom oft fram hjá Ara hve
mikils hann mat konu sína og hve
vænt honum þótti um börn sín.
Síðustu árin átti Ari við erfiðan
sjúkdóm að stríða sem háði starfs-
getu hans og ferlivist. Var það hans
kappsama og atorkumikla skip-
stjóraskapi mikil raun að þurfa að
sæta þeim kjörum. En hann var
einnig mjög þakklátur öllum þeim
læknum og hjúkrunarliði sem gerðu
allt sem i þeirra valdi stóð til að
gera honum lífið bærilegra. Þó var
eins og hann sækti jafhan mest
traust til Guðlaugar og liði þá best
er hún var nær.
Fyrir hönd venslamanna Ara
Bergþórssonar þakka ég honum
fyrir samfylgdina og bið ástvinum
hans og afkomendum allrar bless-
unar.
Jón Hnefill Aðalsteinsson
Ingibjörg Jóns-
dóttir - Minning
Þá er dáin ein gömul kona, sem
lagði með sínu samtíðarfólki grunn-
inn að nýja íslandi.
Við gerum jafnan upp þjóðfélags-
dæmið, þegar við kveðjum háaldrað
fólk, hugsum til þess sem var og
undrumst það sem orðið er í lífs-
háttum þjóðarinnar. Jafnframt
aumkvumst við, sem munum aðra
tíð, dálítið það fólk, sem man ekki
nema eitt Island.
Sú gamla kona, sem hér er að
kveðja og jarðsett verður í dag,
Ingibjörg Jónsdóttir, varð tæpt 98
ára, fædd 4. maí 1888 á Eyri í
Seyðisfirði vestra, þar sem foreldrar
hennar voru þá vinnuhjú. Hún fékk
kynnin af gamla íslandi, þessi kona,
með striti, soðningu í öll mál, hlóð-
areldhúsi, baðstofulofti með skjá á
stafni og við þindarlaus hlaup í
kringum sauðkindina blessaða.
Ingibjörg ólst upp með foreldrum
sínum, Helgu Jónsdóttur og Jóni
Guðmundssyni, sem voru dugnaðar-
manneskjur og björguðust vel á
þeirrar tíðar mælikvarða, en Jón
fékkst við smíðaf og sjómennsku.
Svo sem títt var um unglings-
stelpur í þá daga, var Ingibjörg
iánuð í vist, — en svo reistu foreldr-
ar hennar sér hús í Folafæti, nesi
milli Seyðisfjarðar og Hestfjarðar,
og settust þar að, en þar var út-
ræði. Horfði þá allt til betri vegar.
En einn haustdag í blíðskaparveðri,
var báturinn, sem faðir Ingibjargar
var á, að koma úr róðri, þegar
honum hvolfdi í margra augsýn
skammt undan landi og sléttum sjó.
Fórust þar allir, nema unglingspilt-
ur einn, sem komst á kjöl bátsins
og varð bjargað. Hvalur mun hafa
hvolft bátnum.
Þá var sú sæla búin í Fætinum
og hreppstjórinn kom að skrifa upp
búið; nýbyggt hús og á því stór
skuld. Þær stóðu eftir slyppar og
snauðar mæðgurnar, Helga og tvær
dætur hennar, unglingar að árum.
Þá tók við vist á ný, 20 króna árs-
kaup, sem ekki var greitt, — en
síðan fór að rætast úr, 60 króna
árskaup næst. ísland var að vakna
til skárri tíðar, fiskur nógur og
gott verð — en engin blóm f haga
fyrir vestan. Þar var fólk að veiða
fisk og verka fisk, meðan fólk i
ýmsum öðrum sveitum landsins
tíndi sóleyjar, orti vísur og lét sig
dreyma um það land, sem það
ætlaði að byggja fyrir fiskinn, sem
þeir veiddu fyrir vestan. Og enn er
það svo, að það á að gera margt
fyrir fiskinn, sem þeir veiða fyrir
vestan.
Svo var það hjónabandið, fyrst
tilhugalíf, það var í þennan tfma,
meira en nafnið eitt, það var stórt
í mannlffinu þá. Unnusti hennar,
sem hún síðar giftist, föðurbróðir
minn Sigurður Bárðarson, var sjó-
maður í Bolungavík. Þau höfðu
kynnst í Bolungavík, þar sem Ingi-
SiggeirM. Eiríks-
son - Minning
Fæddur 23. febrúar 1920
Dáinn 28. desember 1985
Hinn 28. desember sfðastliðinn
lést f Landspftalanum tengdafaðir
minn. Siggeir Eiríksson, 65 ára að
aldri. Hann fæddist á Gestsstöðum,
Fáskrúðsfirði, sonur hjónanna Ei-
ríks Stefánssonar og Guðrúnar Jón-
ínu Jónsdóttur, sem alls eignuðust
12 börn og eru 3 þeirra á lffi í dag.
Geiri, eins og hann var oftast
kallaður, kom því frá stóru heimili
þar sem verkefnin voru mörg og
allir þurftu að taka til hendinni og
fylgdi það Geira alla ævi að vilja
vera sívinnandi. Hann var í vinnu-
mennsku á bæjum í sveitinni og
eins hér fyrir sunnan fyrstu árin
eftir að hann kom til Reykjavíkur.
Um 1951 fór hann að starfa sem
vörubílstjóri    hjá    Sambandi    ísl.
samvinnufélaga og starfaði hann
þar um 30 ára skeið eða þar til
hann lét af störfum vegna heilsu-
brests 1979.
Einnig var Geiri alltaf viðloðandi
veitingahús bróður síns, Sigur-
björns Eiríkssonar, fyrst Vetrar-
garðinn sfðan Glaumbæ og loks
Klúbbinn og eru fáir sem ekki
kannast við Geira dyravörð, og það
af góðu því Geiri var mjög glaðvær
maður en tillitssamur um leið.
Fljótlega eftir að Geiri kom til
Reykjavfkur kynntist hann eigin-
konu sinni Esther Th. Jónsdóttur,
og eignuðust þau 4 börn sem öll
eru á lífi. Þau slitu samvistir árið
1967 en héldu alltaf góðum vin-
skap. Geiri bjó svo um 13 ára skeið
með Guðrúnu Guðnadóttur, en síð-
ustu árin með Guðrúnu Stewart.
Eins og fyrr segir var Geiri glað-
vær maður og tillitssamur, einnig
var hann einstaklega hjálpsamur
og engan veit ég sem betra var að
leita til ef aðstoðar var þörf þvi
hann var alltaf boðinn og búinn að
hjálpa. Ég kveð tengdaföður minn
með þakklæti í huga fyrir góða og
hlýja viðkynningu.
Sigríður Arna Ar nþórsdótt ir
björg var þá í vist hjá Árna Áma-
syni kaupmanni.
Þau Ingibjörg og Sigurður flutt-
ust til ísafjarðar 1909 og þar fædd-
ist þeim fyrsta barnið, Guðbjörg
Þórunn, sem varð skammlíf.
1913 fluttu þau suður og
skömmu síðar réðst Sigurður á
togara. Hann var með miklum afla-
mönnum, en lengst með Guðmundi
Markússyni eða í 28 ár. Sigurður
var á togurum í 40 ár, en alls í 50
ár til sjós, byrjaði í Bolungavík
1904, en fór í land 1954 og fór þá '
að vinna í bæjarvinnunni í Reykja-
vík. Sigurður lézt 17. desember
1979tæpt92ára.
Eftir að þau hjón fluttust suður
bjuggu þau lengst af á Laugavegi
22 og þar fæddust þrjú barna
þeirra: Valgerður 1916 og tvíbur-
arnir Bárður og Þorsteina 1921.
Árið 1922 keyptu þau húsið Lauga-
veg 24 og þar fæddist yngsta barn-
ið.Jakob, 1923.
Á Laugavegi 24 hóf Ingibjörg
að reka umfangsmikla matsölu, - "
sem síðan rak 5 fjölda ára hér í
Reykjavík á vetrum, en um mörg ár
einnig á Siglufirði á sumrum. Þá
rak Ingibjörg einnig um tima verzl-
un á Laugavegi 33.
Það var í miðri kreppunni, 1936,
sem þau Ingibjörg og Sigurður
keyptu sér stærra hús að búa f á
Njálsgötu 7. Þar bjuggu þau nokkur
ár, en keyptu sér svo hús á Njáls-
götu 30b. Það hús seldu þau eftir
nokkur ár og keyptu 1944 hús á
Bergþórugötu 2, og byggðu í félagi
við syni sína, Bárð og Jakob, ofan
á það hæð og ris og er það nú
mikið hús, verzlunarhæð neðst en
sfðan tvær íbúðarhæðir og port-
byggt ris. f þessu húsi bjuggu þau •*'
æ sfðan, nema nokkur sfðustu árin
sem Ingibjörg átti langa sjúkrahús-
vist og erfiða.
Eftir að Ingibjörg hætti matsöl-
unni rak hún um mörg ár litla
verzlun suður á Keflavíkurflugvelli
og hætti ekki þeim rekstri fyrr en
hún handleggsbrotnaði illa, komin
undir nírætt. Það má nú segja um
þá konu, að hún hafi staðið að verki
meðan stætt var.
Öll eru börn þeirra hjóna á lífi,
nema sem fyrr segir Guðbjörg Þór-
unn. Eru afkomendur Ingibjargar
og Siguðar nú um sjötfu.
Valgerður er gift Guðlaugi Eyj-
ólfssyni, fyrrum kaupfélagsstjóra,
og eiga þau hjón 5 börn.                    »
Bárður, löggiltur endurskoðandi,
á einnig 5 börn, en hann var kvænt-
ur Ernu Þorsteinsdóttur, sem dó
fyrir aldur fram frá barnahópnum.
Þorsteina er gift Benedikt Haf-
liðasyni, verzlunarmanni, og eru
þeirra börn einnig 5.
Jakob, vaktstjóri hjá Strætis-
vögnum Reykjavíkur, er kvæntur
Gyðu Gfsladóttur og eiga þau 6
börn.
Allir eru afkomendur þeirra Ingi-
bjargar   og   Sigurðar  hið   mann-
vænlegasta fólk, svo sem þeir eiga *
kyn til.
Ingibjörg Jónsdóttir var atgervis-
kona, dugleg með afbrigðum, hjálp-
söm og glaðlynd, vel gerð mann-
eskja til lfkama og sálar. Hún stóð
í ströngu um ævina og skilaði miklu
verki. Ég átti henni gott upp að
unna, eins og fleiri, og minnist
hennar meðhlýjum huga.                  -»
Ásgeir Jakobsson
_
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56