62 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 14. DESEMBER 1986 A DROTTINSWffl Baráttan við sinnuleysið Stór blaðastafli hafði safnazt saman á.skrifborðinu mínu og beið þess að ég færi í gegnum hann og kæmi til skila til ykkar því, sem mér þætti eiga til ykkar erindi. I vikunni ákvað ég að fylgja góðum ráðum og ljúka erindum, sem höfðu beðið. Eg vænti þess að fyll- ast að kveldi þeirri góðu tilfinn- ingu, sem flestir fá við að ljúka lengi geymdum störfum. En raun- ar varð ég heldur döpur við lestur- inn og velti því fyrir mér hvort ég skyldi fleyta fréttunum áfram til ykkar, kæru lesendur. En ég geri það nú samt og ykkar er að meta hvort fréttirnar eru í rauninni dap- urlegar. Þverrandi forysta Vesturlanda Áður hef ég sagt ykkur frá frétt- um af þverrandi fqrystu Vestur- landa í kristindómi. í kirkjublöðun- um, sem ég las í vikunni, var enn rætt um þetta og sagt að miðstöðv- ar kristinnar trúar hefðu flutzt til þriðja heimsins. Allt stafar þetta af minnkandi áhuga kristins fólks á Vesturlöndum á sinni eigin trú. En hvaða áhrif skyldi þetta hafa í framtíðinni á menningu og þjóðlíf allt á Vesturlöndum? Kirkjuleiðtogar þriðja heimsins leggja oft á það áherzlu að tími sé til kominn að snúa straumnum við og fara að senda kristniboða þaðan og hingað. En sumt kirkju- fólk í Evrópu biður um meiri athygli sinna eigin evrópsku systk- urkirkna. Á þingi lúterskra kirkna, sem eru í minnihluta í löndum sínum, kom fram sú skoðun að lúterska kirkjan væri nú að átta sig á því að þessar minnihlutakirkj- ur, sem oft eiga í miklum erfiðleik- um, væru jafn verðugur vettvang- ur athygli og hjálpar og kirkjur þriðja heimsins. Trúboð í norðri Fyrir skömmu minntist ég hér á þing, sem haldið var í Svíþjóð um „Trúboð í norðri". Þar komst fólk að þeirri niðurstöðu að ríkjandi kirkjuform hér um slóðir væri að syngja sitt síðasta en nýtt að fæð- ast. Hinn fámenni hópur, sem starfrækti kirkjuna, væri í erfiðri stöðu. Hann þyrfti bæði að loka augum þeirrar kirkju, sem væri að deyja, og vera ljósmóðir kirkju, sem væri að fæðast. Enskum kirkjum breytt í íbúðir Og áfram las ég að nálægð ensku kirkjunnar yrði nú í minna mæli áþreifanleg og sýnileg í grjóti og gleri hinna háreistu dómkirkna. Síðan 1958 hafa nær 2.000 af 16.000 safnaðarkirkjum í Englandi verið lagðar niður og fjórðungur þeirra rifinn. Mörgu kirkjufólki er þetta mikil raun og prestar og safnaðarfólk mótmæla af lífs og sálar kröftum. Fjölmargt fólk lítur á þessar gömlu og virðulegu kirkjubyggingar sem nauðsynlega umgerð kirkjuathafna og getur ekki hugsað sér kirkjuna án slíkra sýnilegra tákna. Kirkju Heilags Klemenzar í London hefur verið breytt í 23 nýtízkuíbúðir og Kirkju heilags Markúsar er ætlað að verða Garfunkels-matsöluhús. Trúarbragðakennsla í stað kristinfræði _í_kirkjublaði frá Danmörku les ég svo að eðlilegra sé að trú- fræðsla í dönskum skólum sé trúarbragðafræðsla en kristin- dómsfræðsla. Þetta er að vísu bara álit höfundarins, sem telur hollt bæði fyrir kirkjuna og nemendurna að kirkjan annist kennslu krist- innar truar en skólinn gefi öðrum trúarbrögðum meira rúm. Önnur trúarbrögð verði enda æ stærri hluti af þeim heimi, sem dönsk börn hrærast í, bæði vegna inn- flytjenda og þess að fjarlægðir minnka milli landa og siða. Kirkjan, sem var Og þá læt ég lokið upptalningu frétta, sem mér þóttu dapurlegar en nauðsynlegar íhugunar. Því jafnan mun hollt og skylt að gera sér grein fyrir raunveruleikanum. Ég lýk þessum pistli með hugleið- ingu úr einu hinna erlendu rita, þar sem höfundur íhugar stöðu kirkjunnar núna í samanburði við fyrri tíðir. Hann segir að á dögum heittrúarstefnunnar á 16. og 17. öld og raunar fram á þessa öld hafi kirkjan verið miðstöð manna- móta og upplýsinga. Engin dag- blöð voru gefin út, engin tímarit, og sums staðar voru engar póst- samgöngur. Kirkjan var eini reglulegi fjölmiðillinn. Prédikanir prestsins fjölluðu um daglegt líf sóknarbarnanna og beindu ljósi Ritningarinnar að því svo að þeim fannst Guð tala. Hann fullvissaði þau um dóm Guðs og náð, bað þau að treysta aldrei á góðverk sín né trúarstaðfestu en vera jafnan vak- andi í trúnni og góðum verkum. Og kirkjan, sem er En nú er kirkjan ein af mörgum þáttum í fjölbreyttu þjóðfélagi. Margs konar framboð af alls kyns efni býðst seint og snemma í margs konar fjölmiðlum. Orð kirkjunnar og samfélag hennar eiga í keppni við gnægð af öðrum orðum og samfélagi. Það eru ekki fyrst og fremst annars konar trúarbrögð, sem gera aðsúg að kristinni trú. Það er fyrst og fremst afskipta- leysið um trúna. Og þetta afskipta- leysi herjar ekki aðeins á kristna trú heldur ríkir meira og minna afskiptaleysið um trúna. Og þetta afskiptaleysi herjar ekki aðeins á kristna trú heldur ríkir meira og minna afskiptaleysi um alla trú. Sjá ég er með yður alla daga Eftir þennan fréttalestur þykir mér sjálfri gott að opna Biblíuna og lesa niðurlag Matteusarguð- spjalls. Þegar það var skrifað var kirkjan líka í vanda. Önnur trúar- brögð og áhugaleysi fólks ógnaði henni. Kirkjufólk ræddi stöðuna, reyndi að meta raunveruleikann. Svo er Guði fyrir að þakka að nið- urstaðan varð sú að leitað skyldi til Jesú Krists um ráðleggingar og forystu. Hann hafði heyrzt heita liðveizlu Heílags Anda. Og það mun enn hið bezta ráð. Baráttan fyrir prestvígslu finnskra kvenna hefur tekið langan tíma og reynt mikið á þolinmæði þeirra. Nú eru um 1.550 kvenguð- fræðingar i Finnlandi. Konur verða prestar í Finnlandi í nóvember samþykkti kirkju- þing finnsku kirkjunnar stjórnar- skrárbreytingu, sem leyfir konum að taka prestvígslu. Prestvígsla kvenna hefur verið til umræðu í finnsku kirkjunni í nær 30 ár og mikið baráttumál bæði kvenna og karla. Finnska þingið þarf síðan að ræða stjórnarskrárbreyting- una. Það verður því í fyrsta lagi árið 1988, sem finnskar konur geta vígzt. Búizt er við að yfir 100 konur muni sækja um vígslu. Guðfræðimenntaðar konur í Finnlandi hafa nú heimild til að prédika með leyfi safnaðarprests- ins en er óheimilt að skíra, gifta og greftra. Þrjá fj'órðu hluta atkvæða þurfti til á kirkjuþinginu til að konur fengju rétt til prestvígslu. 87 kirkjuþingsmenn greiddu at- kvæði með breytingunni en 21 var á móti. Nægilegt hefði verið að 81 þingmaður hefði greitt henni atkvæði. Allir biskupar landsins að einum undanskildum voru breytingunni meðmæltir. ALFA - kristin útvarpsstöð Sunnudaginn 30. nóvember var kristileg útvarpsstöð vígð og formlega tekin í notkun. Það er útvarpsstöðin Alfa. Hún sendir út dagskrá sína á FM-102.9. Eiríkur Sigurbjörnsson er út- varpsstjóri. Hann segir að kristið fólk, bæði hér á landi og erlendis, hafi um árabil beðið þess að á ísiandi yrði stofnað til kristilegs útvarps, sem sendi út fagnaðar- boðskapinn í tali og tónum. Eiríkur segir að útvarpsstöðin standi öllum opin, sem eigi lífið í Guði, samfélag við föðurinn og son hans Jesúm Krist og þau, sem standi að útvarpsstöðinni trúi því að hún sé upphafið að almennri trúarvakningu á Islandi. Nú nær Alfa til fólks á höfuðborgarsvæð- inu, Akranesi og í Keflavík. En ætlunin er að stöðin eignist síðar aflmeiri sendi, sem breiði boð- skapinn um Jesúm Krist yfir allt landið og hafið umhverfis það. Ég átti um daginn tal við tvær konur. Önnur þeirra var íslenzk fjölmiðlakona, önnum kafin en íhugul um eigin hjartafrið mitt í erlinum. Hin var frammákona í alþjóðlegu starfi, ferðast oft og víða, býr fjarri fjölskyldu sinni. Líka hún íhugar sinn eigin hjarta- frið í lífsmunstri sínu. Svo vildi til að í tali mínu við þær báðar, sem ég hitti hvora fyrir sig, bar kirkjumál á góma. Ég spurði þær báðar hvort þær færu í kirkju. Og báðar sögðust fara í kirkju þegar þær væru í útlöndum. Is- lenzka konan sagðist ganga inn í stóru dómkirkjurnar í erlendum borgum, sitja þar og íhuga mál sín í friði og kyrrð. Útlenda konan sagðist ætla að fara inn í stóru, nýju kirkjuna, Hallgrímskirkju, og sitja þar um stund með sjálfri sér. Síðan fhuga ég það stundum hvers vegna þær fari ekki í kirkj- ur hver heima hjá sér. Kirkjur eru nefnilega ekki alltaf lokaðar. Og þótt hver ráði auðvitað sjálfum sér, Guði sé lof, og það sé ekki á mínum snærum að ýta fólki í kirkju, þá vildi ég að við kynnum öll betur, ég jafnt sem þær, að nota okkur þann frið til íhygli um eigin mál, sem opnar kirkjur veita okkur. Engum okkar blandast hugur um að streitan og hraðinn gerir okkur einatt öðruvísi en við vildum vera. Við vildum geta skipulagt betur hug okkar og hjarta, orðið sáttari við óhjá- kvæmilega ærustuna og betri friðflytjendur sjálfum okkur. Á aðventunni lærum við eitt lítið leyndarmál. Það er það leyndar- mál að stundarkorn með Jesú gerir okkur svo óendanlega gott. Stundarkorn í erlinum. Þau stund- arkorn þarf ekki endilega að eiga í kirkju. Það er hægt að hitta Jesúm hvar sem er. Guð gefí okk- ur góð stundarkorn á þessari aðventu. Guð geymi þig. Það er hægt að hitta Guð í kirkju. Það er líka hægt að hitta hann hvar sem er og ræða við hann stundarkorn. ———^————.—
Beinir tenglar
