Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 65. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 19. MARZ 1987

25

greinar og nýsköpun til þess að

fjölga framleiðslustörfuiiL Þessi

hugmyndafræði er úrelt á íslandi í

dag.

Hinn nýi veruleiki í þessum efn-

um hljóðar svo: Fólki í framleiðslu-

iðnaði mun fækka jafnframt

aukinni framleiðslu. Hlutverk fram-

leiðslunnar nú er aukin framleiðni

til að standa undir nýjum störfum

í öðrum greinum.

íslenskir framleiðsluatvinnuvegir

fá ekki nóg fólk til starfa og er

þess ekki að vænta að á því verði

nein breyting til batnaðar, frekar

skulum við gera ráð fyrir því að

ástandið versni.

Unga fólkið í dag sækir ekki í

hefðbundin störf í framleiðslufyrir-

tækjunum.

Nútímaíslendingurinn sækir í

langskólanám og krefst starfs-

frama í samræmi við menntun sína.

Þessari þróun verður ekki breytt.

En hún kallar á ný og breytt vinnu-

brögð í fyrirtækjunum og hún

krefst gjörbreyttrar atvinnustefnu

af stjórnmálamönnum.

Krafan til framleiðsiuatvinnu-

veganna í dag hljóðar svo: Þið

verðið að framleiða meira með

færra fólki til þess að standa undir

framfærslukröfum þjónustuþjóð-

félagsins.

Staðreyndih er sú, að þessi þróun

er hafin og hún heldur áfram með

vaxandi hraða hvort sem okkur

líkar betur eða verr.

Breytt atvinnuskipting

Ég ætla hér að taka nokkur

dæmi um mannaflaskiptinguna í

atvinnulífinu máli mínu til stuðn-

ings.

Arið 1966 störfuðu 32 þúsund

manns við vöruframleiðslu en 24

þúsund í opinberri þjónustu og ann-

arri þjónustu eða voru lífeyrisþegar.

í þessar tölur vantar greinar eins

og samgöngur og byggingastarf-

semi enda er mannafli þar nánast

óbreyttur og greinarnar hlutlausar

í þeim samanburði sem hér um

ræðir.

1971 störfuðu 34 þúsund í fram-

leiðslunni og jafnmargir í þjónustu-

greinum, eða voru lífeyrisþegar.

1976 störfuðu 36 þúsund í fram-

leiðslunni en 43 þúsund í þjónustu-

greinum.

1981 var hlutfalliið 38 þúsund á

móti 55 þúsundum og 1986 var það

orðið 39 þúsund í framleiðslunni en

þá voru lífeyrisþegar og starfsmenn

í þjónustunni 59 þúsund.

1990 gæti þetta orðið 35-39

þúsund í framleiðslugreinum en

yfir 60 þúsund í þjónustugreinum.

Eins og þessar tölur sýna er þró-

unin yfir í þjónustuþjóðfélagið

löngu liafin hér á landi, en það sem

tölurnar sýna einnig er að hraði

breytinganna eykst jafnt og þétt.

Það er þessi aukni hraði sem

krefst nýrrar hugsunar og breyttrar

atvinnustefnu svo fyrirtækin geti

aukið sjálfvirkni og þar með afköst

með færra fólki en áður.

Aðgerðaleysi og gömlu hugsan-

irnar munu leiða til þeirrar þróunar

að íslensk framleiðslufyrirtæki fái

ekki í náinni framtíð risið undir

sívaxandi framfærslukröfum þjón-

ustuþjóðfélagsins jafnframt því að

við yrðum undir í þeirri friverslun-

arsamkeppni sem við verðum að

búa við.

Ný stefna, nýjar aðferðr í at-

vinnumálum munu leiða til tækni-

byltingar og sjálfvirkni í íslenskum

framleiðslugreinum og tryggja

framfærslu þjónustuþjóðfélagsins

og bætt lífskjör í framtíðinni.

Ný stefna í

atvinnumálum

Hin nýja stefna í atvinnumálum

verður að taka mið af því að aukn-

ar framfærslukröfur þjónustuþjóð-

félagsins heimta miklar fjárfesting-

ar af framleiðsluatvinnuvegum.

Til þess að ná nauðsynlegum

árangri verðum við því að gera

margvíslegar ráðstafanir til að örva

og jafnvel þvinga fram nýsköpun

og fjárfestingu í framleiðslunni.

1. Það þarf að búa þannig um

hnútana að áhættufjármagn fái

betri kjör skattalega en annað

sparifé. í þeirri umræðu skiptir

ekki máli hvort menn skattleggja

eða láta vera að skattleggja arð af

sparifé, aðeins hitt að áhættufjár-

magnið fái mun betri skattkjör en

annað sparifé.

2. Það þarf að gjörbreyta skatt-

lagningu atvinnufyrirtækjanna

þannig að skattar fyrirtækjanna

verði greiddir af gróða þeirra og

látið verði af þeim hætti að skatt-

leggja rekstrarkostnaðinn eins og

nú er gert í alltof ríkum mæli. Ríkið

og sveitarfélögin verða að sæta því

að fá skattana af hagnaði fyrirtækj-

anna og lúta afkomusveiflum í

atvinnulífinu í stað þess að seilast

fram fyrir og skattleggja fram-

leiðslukostnaðinn eins og nú er gert

og halda þannig fyrirtækjunum

niðri með ofsköttun.

í nýlegri athugun Félags

íslenskra iðnrekenda á sköttum fyr-

irtækja á íslandi og í Danmörku

kom í ljós að á íslandi eru */b af

fyrirtækjasköttunum lagðir á fram-

leiðslukostnaðinn en aðeins

V6 kemur af hagnaði. í Danmörku

koma aftur á móti 8A af fyrirtækja-

sköttum af hagnaði en 2h eru

kostnaðarbundnir skattar.

Ef til viðbótar eru tekin með

uppsöfnunaráhrif núverandi sölu-

skattskerfis svo og uppsöfhunar-

áhrif núverandi tolla- og vöru-

gjaldakerfa erum við í raun að tala

um að Vio hlutar fyrirtækjaskatt-

anna hér á landi eru kostnaðar-

tengdir en aðeins Vio hluti kemur

af hagnaði. Þetta er nema von því

að græðgi hins opinbera í kostnað-

arsköttuninni hindrar hreinlega

hagnaðarmyndun í fyrirtækjunum.

I þessu sambandi er rétt að hafa

í huga að þegar stjórnmálamenn

ræða um skattgreiðslur fyrirtækja

er aðeins talað um þau 10% sem

koma af hagnaði en hinum 90% sem

tekin eru með því að skattleggja

framleiðslukostnaðinn er sleppt.

Eða með öðrum orðum; stjórn-

málamenn gangast við 1300 millj-

ónum króna sem skattgreiðslu

atvinnulífsins en afneita rúmlega

9000 milljónum sem teknar eru með

skattlagningu framleiðslukostnað-

arins.

3. Breyta þarf afskriftareglum

fastafjármuna og heimila hraðari

afskriftir til þess að örva nauðsyn-

lega nýfjárfestingu.

Grundvöllur kaup-

máttaraukningar

Með slíkum breytingum á skatta-

kjörum fyrirtækanna yrði lagður

grundvöllur að þeirri tæknivæðingu

og framleiðniaukningu sem óhjá-

kvæmileg er í íslenskum fram-

leiðslugreinum til þess að standa

undir framtíðarkröfum þjónustu-

þjóðfélagsins. Jafnframt gætu

fyrirtækin lækkað núverandi launa-

kostnað til þess að standast

síðharðnandi alþjóðlega samkeppni.

Með lækkun launakostnaðar er

ekki átt við lækkun raunlauna

starfsmanna í framleiðslugreinum.

Þessi nýja stefna og sú tæknivæð-

ing sem henni myndi fylgja leggur

þvert á móti grunn að raunlauna-

hækkunum starfsfólksins.

Ef verkalýðshreyfingin er reiðu-

búin til samstarfs við atvinnulífið

um þessar heildarbreytingar í

skattamálum framleiðslugreinanna

og þær næðu fram að ganga, væri

hér lagður grundvöllur að því að

hægt væri að gera kjarasamning

til iangs tíma sem kvæði á um

umtalsverðar hækkanir lágmarks-

launa í framleiðslunni á næstu 6—8

árum. Þannig yrði verulegur þrýst-

ingur lagður á framleiðslugreinarn-

ar að hrinda fram mikilli

tæknivæðingu á skömmum tíma.

í þessu sambandi á ég ekki við

raunhækkun lágmarkslauna sem

nemur einhverjum örfáum prósent-

um heldur breytingar sem mældar

yrðu í tugum prósenta á umræddu

tímabili án þess að hér verði gerð

tilraun til þess að skilgreina þær

stærðir frekar.

Það skal tekið skýrt fram að þær

raunlaunahækkanir    sem    fylgja

myndu slíkri tæknivæðingu, kæmu

í fyrstu lotu aðeins til starfsfólks í

framleiðslugreinum og launþegar í

þjónustugreinum yrðu einfaldlega

að bíða eftir því að aukin fram-

leiðni framleiðslufyrirtækjanna

gæti staðið undir raunlaunahækkun

til þeirra.

Við íslendingar verðum að átta

okkur á því að í þessum efnum er

ekki lengur um neitt val að ræða.

Þróunin frá framleiðsluþjóðfélaginu

yfir í þjónustuþjóðfélagið verður

ekki stöðvuð.

Við verðum því strax að gera

nauðsynlegar ráðstafanir til þess

að gera framleiðslunni kleift að

standa undir siaukinni framfærslu

vegna þjónustunnar.

Að vísu getum við keypt okkur

nokkurra ára fest með því að flytja

inn ódýrt vinnuafl frá þriðja heimin-

um líkt og aðrar vestrænar þjóðir

hafa gert á undanförnum árum, en

þar yrði aðeins um gálgafrest að

ræða jafnframt því sem slík þróun

myndi leiða af sér ófyrirsjáanleg

vandamál í þjóðfélaginu.

Besta leiðin er sú að gera nú

þegar þær breytingar sem nauðsyn-

legar eru til þess að tryggja stór-

aukna tæknivæðingu framleiðsl-

unnar, það er raunár eina leiðin sem

tryggir til frambúðar hærri laun og

þau lífsþægindi sem við viljum hafa

hér á landi.

Þróunin síðustu áratugina sýnir

okkur svo ekki verður um villst að

íslendingar gera kröfur til þess að

tekjur og lífskjör hér á landi séu

jafngóð og það sem best gerist

annars staðar.

Til þess að það geti tekist verðum

við að leysa atvinnumálaumræðuna

undan þrætum og flokkspólitísku

þvargi og sameinast um það að búa

framleiðsíuatvinnufyrirtækjunum

bestu starfsskilyrði sem hugsanleg

eru.

Á þann hátt munu framleiðslu-

fyrirtækin áfram mala þjóðinni gull

og standa kröftuglega undir vax-

andi framfærslukröfum þjónustu-

þjóðfélagsins.

ER SAMSTILLT LIÐSHEILD

vortiibod

Allir hlutar hvers Volvobíls ganga í gegnum strangaskoöun og þolraunir áöur en þeir eru metnir hæfir til aö taka

sæti í liðsheild volvobilsins. Árangur heildarinnar ræöst af frammistöðu hvers einstaklings. Einn skussi gæti því

haft afdrifarík áhrif.

Kertí B-19, B-20, B-230	441,-

Platína B-19, B-21, B-230	165,-

Membra í blöndung	286,-

Framdempari 240	2.982,-

Afturdempari 240	1.373,-

Olíusía    Allar bensínvélar	354,-

Pústkerfi 240	7.222,-

Tímareim B-19, B-21, B-230	548,-

Spindilkúla 240	1.232,-

Framhjólalegusett 240	f rá 968,-

SUÐURIANDSBRAUT 16 -. SlMI 35200

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72