Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 65. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						52

+

MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 19. MARZ 1987

Afmæliskveðja:

Ole Bentzen

yfirlæknir

í dag er dr. med. Ole Bentzen,

f.v. yfirlæknir^ heyrnarstöðvar

danska ríkisins í Arósum, sjötugur.

Hann er sérfræðingur í háls-,

nef- og eyrnalækningum og var

skipaður yfirlæknir heyrnarstöðv-

arinnar pegar hún var stofnuð árið

1952 og á langan og heillaríkan

starfsdag að baki nú þegar hann

hefur lokið störfum. Hann er þekkt-

ur fyrir þjóðfélagsleg umbótastörf

og ber ótakmarkaða umhyggju fyr-

ir öllum sem eiga í erfiðleikum með

að samlagast þjóðfélaginu sökum

einhvers konar andlegra eða líkam-

legra vanheilinda. Einkum leggur

hann þó rækt við heyrnarskert börn

en það er sérgrein hans að rann-

aska þau, lækna og ákveða á hvern

hátt þeim verði sem best hjálpað.

Er þetta ekki síst til að stuðla að

því að þau geti lifað eðlilegu lífi

innan um heilbrigða jafnaldra sína

en þurfí ekki að alast upp á sérstök-

um hælum og útilokast þannig frá

'venjulegu samfélagi.

Hann telur að börn, sem þurfa

að læra að tala sitt eigið móður-

mál, geri það hvergi betur en innan

um talandi fólk og talandi börn.

Málleysingjar læra ekki að tala af

öðrum málleysingjum. Ole Bentzen

segir: „Heyrnardauf börn þurfa

fyrst og fremst á þessu að halda:

að þau séu tekin til skoðunar nógu

snemma og fái góð heyrnartæki

sem allra fyrst. Þá þurfa þau að

alast upp í frjálsu samneyti við

önnur börn, ganga í venjulega skóla

og vera ekki álitin öðruvísi en ann-

að fólk. Ekki er síst mikilsvert að

sambandið við fjölskylduna styrkist

sem best."

„Það er ekki í mínum verkahring

að sækjast eftir vinsældum," sagði

dr. Bentzen einu sinni, „hinsvegar

er mitt verkefni að hafa á réttu að

standa. Og við förum ekki með

neitt fleipur. Við höfum margra ára

reynslu að baki og vitum vel um

hvað við erum að tala." Sá sem

mælti þessi orð var sérfærðingur á

sviði skipulags heyrnarmála og öt-

ull starfsmaður Alþjóðaheilbrigðis-

stofnunarinnar (WHO) um margra

ára_ skeið.

Á Zontamóti í Kaupmannahöfn

árið 1959 heyrðu íslenskar Zonta-

konur þessa merka manns fyrst

getið, eldhuga sem kom hugsjónum

sínum í framkvæmd. Á mótinu

kynntust þær forstöðukonu leik-

skóla þar sem heyrnarskert börn

voru með hinum heilbrigðu talandi

börnum. Var skólinn rekinn í

tengslum við heyrnarstöðina og

fylgst þar með málþróun heyrnar-

skertu barnanna og framförum.

Þegar forstöðukonan, Bodil Wille-

moes, heyrði að Zontaklúbbur

Reykjavíkur hefði stofnað styrktar-

sjóð til hjálpar heyrnarlausum árið

1944 hvatti hún íslensku Zontakon-

urnar til að heimsækja heyrnarstöð-

ina og kynnast starfinu þar. Boðið

var þegið og stöðin heimsótt.

Zontakonunum var tekið opnum

örmum. Það sem kom þeim nokkuð

á óvart var hvernig allt virtist

ganga eðlilega fyrir sig. Þegar bet-

ur var að gáð voru mörg börn með

heyrnartæki í báðum eyrum. Þarna

ríkti glaðværð og gasprið glumdi.

Þessu næst var heyrnarstöðin

skoðuð. Yfirlæknirinn, dr. med Ole

Bentzen, tók vingjarnlega á móti

Islendingunum, skýrði starfið,

kynnti starfsfólk og sýndi hús,

heyrnarmælitæki og hvers kyns

búnað sem nauðsynlegur er í full-

kominni heyrnarstöð. Ekki aðeins

fengu börnin fullkomna þjónustu

heldur og foreldrarnir sem einnig

þurfa á hjálp að halda.

Þegar dr. Bentzen heyrir að eng-

in heyrnarstöð sé til á íslandi verður

honum að orði: „ísland getur ekki

án heyrnarstöðvar verið. Úr því að

Zontaklúbburinn á sjóð til styrktar

heyrnardaufum þarf að verja hon-

um til að koma slíkri stöð á fót."

Þegar hann sá hvernig konunum

varð við bætti hann við: „Ef ég get

aðstoðað við að slík stöð komist upp

skal sú aðstoð fúslega veitt, ef leit-

að er til mín."

Þau orð, sem dr. Bentzen lét sér

þarna svo óvarlega um munn fara,

drógu dilk á eftir sér og urðu upp-

haf merkra starfa hans í þágu

íslendinga.

Einhverjum kalt. .

Hinir landskunnu hitablásararfrá $5-^

ffitablásarar:

Thermozone:

Geislaofnar:

Kam bofnar:

Viftur:

tilnotkunar:   iðn.húsnœði, nýbyggingum, skipum.

—              lúguop, hurðarop, o.fl.

—             svölum, garðhúsum, lagerhúsnœði.

—             skipum, útihúsum, rökum stöðum.

—             skrifstofum, iðnaðar- og lagerhús-

nœði.

Ifasa.

Stærðir: 2-23 kw. 1 fasa og 3 fasa.

Talið við okkur. — Við vitum allt um hitablásara.

Eftir áhrifamikla heimsókn var

haldið heim á leið og Zontaklúbbn-

um færðar fréttir af heimsókninni

í heyrnarstöðina í Arsósum.

Áhuginn var vakinn og ákveðið

að hefjast handa þótt styrktarsjóð-

urinn væri ekki digur.

Frá þessari stundu varð nánast

bylting í félagsstarfinu og allt sner-

ist um heyrnarmál. Skipulagsskrá

sjóðsins var breytt og klúbburinn

fékk frjálsar hendur til að hefjast

handa um að verða litlu börnunum

að liði. Fyrra verkefninu, að halda

árlega skemmtun fyrir heyrnar-

lausa, skyldi þó haldið áfram

óbreyttu.

Enginn vafi er á að viðkynning

klúbbsins við heyrnarlausa, sem

tókst á skemmtikvöldunum, hafði

brýnt Zontakonurnar til riáða. Hin

alvarlega fötlun, heyrnarleysið,

snerti þær djúpt. Hér var verkefni

til að láta að sér kveða_ heyrnleys-

ingjum til framdráttar. Ákveðið var

að hefjast handa. Og á löngum tíma

og eftir mikið starf kom árangurinn

í ljós.

Þegar litið er til baka furðar mig

á hve mikið og erfitt starf var lagt

á herðar dr. Bentzen við að koma

á fót heyrnarstöð hér á landi. Aldr-

ei dvínaði samt elja og áhugi þessa

stórhuga brautryðjanda. Farsælt

starf hans varð til þess að heyrnar-

stöðin var opnuð og tók til starfa

1. nóvember 1962.

Allir styrkþegar Zontaklúbbsins

nutu kennslu dr. Bentzen. Hann

skipulagði þjálfun þeirra í ýmsum

deildum sem voru hluti af heyrnar-

stöðinni í Árósum og lagði sig til

hins ýtrasta fram við að undirbúa

þá sem allra best undir ábyrgðar-

mikil störf sem biðu þeirra heima.

Leit hann á þá sem hlekki í sér-

fræðikeðju sem hvergi mátti bila.

Leið dr. Bentzen og konu hans

Lotte lá oft til íslands eftir þetta,

m.a. til fyrirlestrahalds. Þegar

Nordisk Audiologisk Selskab hélt

hér ráðstefnu 1968 var hann for-

maður samtakanna. Þau þinguðu

um stefhumarkið: Að vanheil börn

skyldu ekki einangruð, þau til-

heyrðu þjóðfélaginu og þjóðfélagið

þarfnaðist þeirra. Síðast kom hann

til landsins fyrir þrem árum og

flutti enn erindi um uppeldismál.

Við heimsóknirnar til íslands

hefur dr. Bentzen notið þess að sjá

heyrnarstöðina þróast og verða að

merkri sérfræðistofnun, Heyrnar-

og talmeinastöð íslands. Yfirlæknir

stöðvarinnar, Einar Sindrason, og

forstöðumaður hennar, Birgir Ás

Guðmundsson, voru báðir undir

handleiðslu dr. Bentzen á námsár-

unum. Annar forystumaður, Stefán

Skaftason, sem varð yfirlæknir ný-

stofnaðrar háls-, nef- og eyrna-

deildar Borgarspítalans 1969,

dvaldi einnig um skeið undir hand-

arjaðri dr. Bentzen við nám í

Arósum. Gegnum alla lærisveina

sína hefur dr. Bentzen auðnast að

hafa veruleg áhrif á þróunina á

íslandi.

Lotte, kona dr. Bentzen, var hon-

um stoð og stytta en hún er nú

látin fyrir nokkrum árum. Þekkti

hún lítið til landsins en var af

merkri islenskri ætt, Stephensen-

ættinni, sem hún kynntist hér í

fyrsta sinn.

í stuttri grein verða ekki gerð

tæmandi skil víðfeðmu ævistarfi

manns sem starfaði ekki aðeins í

heimalandi sínu og hér á landi.

Hann var og ráðgjafi alþjóðastofn-

ana og skipulagði heyrnarverndar-

mál víða um heim.

Fyrir störf sín að íslenskum

heyrnarmálum var dr. Bentzen veitt

Fálkaorðan árið 1970. Metur hann

þá gjörð þjóðarinnar mikils sem

staðfestu náinna tengsla og vináttu.

Áður en látið er staðar numið

skal hér eins getið sem lýsir mann-

inum vel.

Þegar hann hlaut að láta af störf-

um í Danmörku fyrir aldurs sakir

kom hann auga á nýtt framfarasvið

í heilbrigðismálum. Gekkst hann

árið 1984 fyrir því ásamt fleirum

að stofnað var heilsuhæli við Lima-

fjörð á Jótlandi, Ranum-centret.

Þessi stofnun hefur síðan fengið

fulla viðurkenningu heilbrigðis- og

tryggingayfirvalda Danmerkur þótt

óvenjulegt sé. í stofnuninni er leit-

ast við að samhæfa alþýðu- og

náttúrulækningahefð nútímalækn-

isfræði. Er þetta gert í því skyni

að hið besta væri jafnan notað úr

hvaða flokki fræða sem væri;

hnykklækningar, nálarstunga, ilja-

nudd,         smáskammtalækningar,

grasalækningar, náttúrulækning,

jurtafæði og þannig má lengi telja.

Þarna er dr. Bentzen í essinu sínu

í hópi færustu sérfræðinga, leitandi

nýrra aðferða, brautryðjandi sem

fyrr.

Þessum orðum skal nú lokið með

því að ég færi vini mínum dr. med.

Ole Bentzen hugheildar kveðjur á

70 ára afmælinu. Fyrir hönd

margra (slenskra vina hans vil ég

einnig færa honum þakkir þeirra

sem kynntust í honum merkum

manni, lækni og íslandsvini.

Megi honum endast líf svo nýtt

verkefni fái að skila miklum árangri

ekki síður en hin margháttuðu

brautryðjandastörf hans í þágu

heyrnarskertra víða um lönd.

Friede P. Briem

Morgunblaðið/EG

Endurvarpsstöðin á Vogastapa sem verður tekin í notkun eftir 2-3

vikur.

Vogar:

Endurvarpsstöð sjón varps

tekin í notkun eftir 2-3 vikur

JTRÖNNING SundaborÆ

sími 84000

Vogum.

ENDURVARPSSTÖÐ fyrir sjón-

varp verður tekin ínotkun eftir

2-3 vikur fyrir Vogana, en þar

hefur hæð fyrir norðan þorpið

skyggt á sjónvarpssendingar.

Endurvarpsstöðin er við Fálka-

þúfu á Vogastapa og mun varpa

sjónvarpssendingum yfir Voga.

Síðar er gert ráð fyrir að frá stöð-

inni verði sjónvarpsefni endurvarp-

að til Grindavíkur.

- EG

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72