Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 65. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						52
+
MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 19. MARZ 1987
Afmæliskveðja:
Ole Bentzen
yfirlæknir
í dag er dr. med. Ole Bentzen,
f.v. yfirlæknir^ heyrnarstöðvar
danska ríkisins í Arósum, sjötugur.
Hann er sérfræðingur í háls-,
nef- og eyrnalækningum og var
skipaður yfirlæknir heyrnarstöðv-
arinnar pegar hún var stofnuð árið
1952 og á langan og heillaríkan
starfsdag að baki nú þegar hann
hefur lokið störfum. Hann er þekkt-
ur fyrir þjóðfélagsleg umbótastörf
og ber ótakmarkaða umhyggju fyr-
ir öllum sem eiga í erfiðleikum með
að samlagast þjóðfélaginu sökum
einhvers konar andlegra eða líkam-
legra vanheilinda. Einkum leggur
hann þó rækt við heyrnarskert börn
en það er sérgrein hans að rann-
aska þau, lækna og ákveða á hvern
hátt þeim verði sem best hjálpað.
Er þetta ekki síst til að stuðla að
því að þau geti lifað eðlilegu lífi
innan um heilbrigða jafnaldra sína
en þurfí ekki að alast upp á sérstök-
um hælum og útilokast þannig frá
'venjulegu samfélagi.
Hann telur að börn, sem þurfa
að læra að tala sitt eigið móður-
mál, geri það hvergi betur en innan
um talandi fólk og talandi börn.
Málleysingjar læra ekki að tala af
öðrum málleysingjum. Ole Bentzen
segir: „Heyrnardauf börn þurfa
fyrst og fremst á þessu að halda:
að þau séu tekin til skoðunar nógu
snemma og fái góð heyrnartæki
sem allra fyrst. Þá þurfa þau að
alast upp í frjálsu samneyti við
önnur börn, ganga í venjulega skóla
og vera ekki álitin öðruvísi en ann-
að fólk. Ekki er síst mikilsvert að
sambandið við fjölskylduna styrkist
sem best."
„Það er ekki í mínum verkahring
að sækjast eftir vinsældum," sagði
dr. Bentzen einu sinni, „hinsvegar
er mitt verkefni að hafa á réttu að
standa. Og við förum ekki með
neitt fleipur. Við höfum margra ára
reynslu að baki og vitum vel um
hvað við erum að tala." Sá sem
mælti þessi orð var sérfærðingur á
sviði skipulags heyrnarmála og öt-
ull starfsmaður Alþjóðaheilbrigðis-
stofnunarinnar (WHO) um margra
ára_ skeið.
Á Zontamóti í Kaupmannahöfn
árið 1959 heyrðu íslenskar Zonta-
konur þessa merka manns fyrst
getið, eldhuga sem kom hugsjónum
sínum í framkvæmd. Á mótinu
kynntust þær forstöðukonu leik-
skóla þar sem heyrnarskert börn
voru með hinum heilbrigðu talandi
börnum. Var skólinn rekinn í
tengslum við heyrnarstöðina og
fylgst þar með málþróun heyrnar-
skertu barnanna og framförum.
Þegar forstöðukonan, Bodil Wille-
moes, heyrði að Zontaklúbbur
Reykjavíkur hefði stofnað styrktar-
sjóð til hjálpar heyrnarlausum árið
1944 hvatti hún íslensku Zontakon-
urnar til að heimsækja heyrnarstöð-
ina og kynnast starfinu þar. Boðið
var þegið og stöðin heimsótt.
Zontakonunum var tekið opnum
örmum. Það sem kom þeim nokkuð
á óvart var hvernig allt virtist
ganga eðlilega fyrir sig. Þegar bet-
ur var að gáð voru mörg börn með
heyrnartæki í báðum eyrum. Þarna
ríkti glaðværð og gasprið glumdi.
Þessu næst var heyrnarstöðin
skoðuð. Yfirlæknirinn, dr. med Ole
Bentzen, tók vingjarnlega á móti
Islendingunum, skýrði starfið,
kynnti starfsfólk og sýndi hús,
heyrnarmælitæki og hvers kyns
búnað sem nauðsynlegur er í full-
kominni heyrnarstöð. Ekki aðeins
fengu börnin fullkomna þjónustu
heldur og foreldrarnir sem einnig
þurfa á hjálp að halda.
Þegar dr. Bentzen heyrir að eng-
in heyrnarstöð sé til á íslandi verður
honum að orði: „ísland getur ekki
án heyrnarstöðvar verið. Úr því að
Zontaklúbburinn á sjóð til styrktar
heyrnardaufum þarf að verja hon-
um til að koma slíkri stöð á fót."
Þegar hann sá hvernig konunum
varð við bætti hann við: „Ef ég get
aðstoðað við að slík stöð komist upp
skal sú aðstoð fúslega veitt, ef leit-
að er til mín."
Þau orð, sem dr. Bentzen lét sér
þarna svo óvarlega um munn fara,
drógu dilk á eftir sér og urðu upp-
haf merkra starfa hans í þágu
íslendinga.
Einhverjum kalt. .
Hinir landskunnu hitablásararfrá $5-^
ffitablásarar:
Thermozone:
Geislaofnar:
Kam bofnar:
Viftur:
tilnotkunar:   iðn.húsnœði, nýbyggingum, skipum.
—              lúguop, hurðarop, o.fl.
—             svölum, garðhúsum, lagerhúsnœði.
—             skipum, útihúsum, rökum stöðum.
—             skrifstofum, iðnaðar- og lagerhús-
nœði.
Ifasa.
Stærðir: 2-23 kw. 1 fasa og 3 fasa.
Talið við okkur. — Við vitum allt um hitablásara.
Eftir áhrifamikla heimsókn var
haldið heim á leið og Zontaklúbbn-
um færðar fréttir af heimsókninni
í heyrnarstöðina í Arsósum.
Áhuginn var vakinn og ákveðið
að hefjast handa þótt styrktarsjóð-
urinn væri ekki digur.
Frá þessari stundu varð nánast
bylting í félagsstarfinu og allt sner-
ist um heyrnarmál. Skipulagsskrá
sjóðsins var breytt og klúbburinn
fékk frjálsar hendur til að hefjast
handa um að verða litlu börnunum
að liði. Fyrra verkefninu, að halda
árlega skemmtun fyrir heyrnar-
lausa, skyldi þó haldið áfram
óbreyttu.
Enginn vafi er á að viðkynning
klúbbsins við heyrnarlausa, sem
tókst á skemmtikvöldunum, hafði
brýnt Zontakonurnar til riáða. Hin
alvarlega fötlun, heyrnarleysið,
snerti þær djúpt. Hér var verkefni
til að láta að sér kveða_ heyrnleys-
ingjum til framdráttar. Ákveðið var
að hefjast handa. Og á löngum tíma
og eftir mikið starf kom árangurinn
í ljós.
Þegar litið er til baka furðar mig
á hve mikið og erfitt starf var lagt
á herðar dr. Bentzen við að koma
á fót heyrnarstöð hér á landi. Aldr-
ei dvínaði samt elja og áhugi þessa
stórhuga brautryðjanda. Farsælt
starf hans varð til þess að heyrnar-
stöðin var opnuð og tók til starfa
1. nóvember 1962.
Allir styrkþegar Zontaklúbbsins
nutu kennslu dr. Bentzen. Hann
skipulagði þjálfun þeirra í ýmsum
deildum sem voru hluti af heyrnar-
stöðinni í Árósum og lagði sig til
hins ýtrasta fram við að undirbúa
þá sem allra best undir ábyrgðar-
mikil störf sem biðu þeirra heima.
Leit hann á þá sem hlekki í sér-
fræðikeðju sem hvergi mátti bila.
Leið dr. Bentzen og konu hans
Lotte lá oft til íslands eftir þetta,
m.a. til fyrirlestrahalds. Þegar
Nordisk Audiologisk Selskab hélt
hér ráðstefnu 1968 var hann for-
maður samtakanna. Þau þinguðu
um stefhumarkið: Að vanheil börn
skyldu ekki einangruð, þau til-
heyrðu þjóðfélaginu og þjóðfélagið
þarfnaðist þeirra. Síðast kom hann
til landsins fyrir þrem árum og
flutti enn erindi um uppeldismál.
Við heimsóknirnar til íslands
hefur dr. Bentzen notið þess að sjá
heyrnarstöðina þróast og verða að
merkri sérfræðistofnun, Heyrnar-
og talmeinastöð íslands. Yfirlæknir
stöðvarinnar, Einar Sindrason, og
forstöðumaður hennar, Birgir Ás
Guðmundsson, voru báðir undir
handleiðslu dr. Bentzen á námsár-
unum. Annar forystumaður, Stefán
Skaftason, sem varð yfirlæknir ný-
stofnaðrar háls-, nef- og eyrna-
deildar Borgarspítalans 1969,
dvaldi einnig um skeið undir hand-
arjaðri dr. Bentzen við nám í
Arósum. Gegnum alla lærisveina
sína hefur dr. Bentzen auðnast að
hafa veruleg áhrif á þróunina á
íslandi.
Lotte, kona dr. Bentzen, var hon-
um stoð og stytta en hún er nú
látin fyrir nokkrum árum. Þekkti
hún lítið til landsins en var af
merkri islenskri ætt, Stephensen-
ættinni, sem hún kynntist hér í
fyrsta sinn.
í stuttri grein verða ekki gerð
tæmandi skil víðfeðmu ævistarfi
manns sem starfaði ekki aðeins í
heimalandi sínu og hér á landi.
Hann var og ráðgjafi alþjóðastofn-
ana og skipulagði heyrnarverndar-
mál víða um heim.
Fyrir störf sín að íslenskum
heyrnarmálum var dr. Bentzen veitt
Fálkaorðan árið 1970. Metur hann
þá gjörð þjóðarinnar mikils sem
staðfestu náinna tengsla og vináttu.
Áður en látið er staðar numið
skal hér eins getið sem lýsir mann-
inum vel.
Þegar hann hlaut að láta af störf-
um í Danmörku fyrir aldurs sakir
kom hann auga á nýtt framfarasvið
í heilbrigðismálum. Gekkst hann
árið 1984 fyrir því ásamt fleirum
að stofnað var heilsuhæli við Lima-
fjörð á Jótlandi, Ranum-centret.
Þessi stofnun hefur síðan fengið
fulla viðurkenningu heilbrigðis- og
tryggingayfirvalda Danmerkur þótt
óvenjulegt sé. í stofnuninni er leit-
ast við að samhæfa alþýðu- og
náttúrulækningahefð nútímalækn-
isfræði. Er þetta gert í því skyni
að hið besta væri jafnan notað úr
hvaða flokki fræða sem væri;
hnykklækningar, nálarstunga, ilja-
nudd,         smáskammtalækningar,
grasalækningar, náttúrulækning,
jurtafæði og þannig má lengi telja.
Þarna er dr. Bentzen í essinu sínu
í hópi færustu sérfræðinga, leitandi
nýrra aðferða, brautryðjandi sem
fyrr.
Þessum orðum skal nú lokið með
því að ég færi vini mínum dr. med.
Ole Bentzen hugheildar kveðjur á
70 ára afmælinu. Fyrir hönd
margra (slenskra vina hans vil ég
einnig færa honum þakkir þeirra
sem kynntust í honum merkum
manni, lækni og íslandsvini.
Megi honum endast líf svo nýtt
verkefni fái að skila miklum árangri
ekki síður en hin margháttuðu
brautryðjandastörf hans í þágu
heyrnarskertra víða um lönd.
Friede P. Briem
Morgunblaðið/EG
Endurvarpsstöðin á Vogastapa sem verður tekin í notkun eftir 2-3
vikur.
Vogar:
Endurvarpsstöð sjón varps
tekin í notkun eftir 2-3 vikur
JTRÖNNING SundaborÆ
sími 84000
Vogum.
ENDURVARPSSTÖÐ fyrir sjón-
varp verður tekin ínotkun eftir
2-3 vikur fyrir Vogana, en þar
hefur hæð fyrir norðan þorpið
skyggt á sjónvarpssendingar.
Endurvarpsstöðin er við Fálka-
þúfu á Vogastapa og mun varpa
sjónvarpssendingum yfir Voga.
Síðar er gert ráð fyrir að frá stöð-
inni verði sjónvarpsefni endurvarp-
að til Grindavíkur.
- EG
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72