Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 69. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						16
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 24. MARZ 1987
Járn og stál
Myndlist
Bragi Asgeirsson
í vestri gangi Kjarvalsstaða
getur að líta nokkra skúlptúra úr
ryðfríu stáli og járni eftir hina
ungu og efnilegu listakonu
Hansínu Jensdóttur.
Að meginstofni til eru þetta
víravirkisskúlptúrar, en einnig eru
á staðnum tvær myndir úr ryðfríu
stáli, ásamt því að tveimur verk-
um hefur verið bætt við, sem ekki
eru á skrá, og var annað þeirra
á hinni stóru „abstraktsýningu" í
húsinu fyrir skömmu.
Hér er um mjög vönduð og ein-
læg vinnubrögð að ræða hjá
listakonunni og fram kemur mikil
hugkvæmni í samsetningu víra-
virkisskúlptúra.
En sá galli er á gjöf Njarðar,
að myndirnar njóta sín alls ekki
á þessum stað né umhverfi, svo
sem þær eru settar upp, því að
hið steinhellulagða gólf gleypir
þær bókstaflega með húð og hári,
ef svo má að orði komast. Hér
eru nefnilega á ferðinni langtum
betri og sterkari verk en fram
kemur í fljótu bragði, og hefðu
þau trúlega notið sín margfalt
betur í Nýlistasafninu eða Nor-
ræna húsinu, sem búa yfir meiri
sveigjanleika en Kjarvalsstaðir í
núverandi formi, að ekki sé talað
um lýsingarmöguleika.
Einhvern veginn grunar mig,
að á listakonuna hafi runnið tvær
grímur er hún sá upphaflegu út-
komuna og því bætt áðurnefndum
tveim verkum við til að hressa
upp á heildina. Þau njóta sín líka
ólíkt betur, en gera það um leið
enn meira áberandi hve hin njóta
sín illa. Undantekningar eru þó
myndirnar úr ryðfría stálinu, sem
eru vel gerðar og bera svip af
menntun hennar sem gull- og silf-
ursmiðs, sem hún fullnumaði sig
í áður en hún lagði út í myndlist-
arnám. Væntanlega lærir
Hansína af reynslunni og býður
næst upp á sýningu í umhverfi
Hansína Jensdóttir
og uppsetningu, sem hæfir mynd-
unum og dregur sérkenni þeirra
fram í stað þess að vinna gegn
þeim.
AIDA
Tónlist
Doríana Chiarini
Myndiist
Bragi Ásgeirsson
Einu sinni eða tvisvar hef ég
vísast ritað um uppákomur í því
fræga galleríi, er nefnist „Gangur-
inn" eða réttara sagt „The Corrid-
or" á fínu máli.
Þar hanga að staðaldri uppi
myndverk eftir vini og samherja
hins unga myndlistarmanns,
Helga Þorgils Friðjónssonar, inn-
lenda sem útlenda.
Svo frægt er galleríið, að
svissneski myndlistarmaðurinn
Helmut Federle hefur gert mál-
verk í nýflatarlist, er hann tileink-
ar því, og hefur það ratað í virt
útlend listtímarit í lit og á gljá-
pappír. Eins og nafnið ber með
sér, er galleríið í fordyri íbúðar
listamannsins á Rekagranda 8,
og þangað geta áhugasamir lagt
leið sína, ef vill.
Eiginlega var það meiningin að
láta útlend tímarit að mestu eða
alfarið um að geta sýninga á
staðnum, enda virðist það einna
helst rekið í því skyni að komast
í þau. En á dögunum beið mín
fallegt gult boðskort í afgreiðslu
ritstjórnar blaðsins með tilmælum
um að skoða myndlistarsýningu
ítalskrar listakonu með hið tæl-
andi nafn Doriana Chiarini.
Væntingarnar voru því miklar
og ég eins og faraldur á staðinn,
en þegar þangað kom, gat að líta
fjórar myndir af fímm á gólfinu,
— en þar höfðu þær hafnað vegna
lélegra festinga á veggina. Upp-
lýsingar um Iístakonuna voru og
engar á staðnum, og þótti mér
þetta hálf klént, sem einhverjum
aðdáendum þessa sýningarforms
þykir sjálfsagt nokkuð frakkt af
listrýninum.
Sjálfar myndirnar voru nosturs-
lega unnar grafíkmyndir, að mér
sýndist í senn fíngerðar og kven-
legar og hef ég einungis allgott
af viðkynningunni af þeim að
segja.
En einhvernveginn get ég trútt
um talað. Ég er of gamaldags til
að kunna að meta þetta sýningar-
form, sem er spánnýtt og frum-
legt, þ.e. að hengja upp myndir á
vegg með því að klístra leir aftan
á þær og kalla svo á fulltrúa fjöl-
miðla til að þvælast um þær á
gólfinu.
En að sjálfsögðu þakka ég fyr-
ir mig með virktum.
Jón Ásgeirsson
Óperan Aida hefur nú um skeið
gengið fyrir fullu húsi og er sýningin
enn jafn heillandi og undirritaður
man hana frá frumsýningunni.
Breytingar hafa síðan þá orðið í
mannahaldi og einnig, að nú er texti
óperunnar sýndur með Ijósvarpa.
Trúlega eru fáir trúaðir á slíka ný-
breytni en þar sem oft er mjög mikið
um endurtekningar á texta og sú
aðferð viðhöfð, að sleppa þeim, veld-
ur textamyndin litlum truflunum en
vekur hins vegar athygli á einstaka
mikilvægum orðum í söngtextanum.
Það er sem sagt vel til fundið að
texta óperur á þennan máta. Þær
breytingar sem orðið hafa í manna-
haldi, er fyrst að telja, að Anna
Júlíana Sveinsdóttir syngur Amneris
og gerir það mjög vel, bæði hvað
leik og söng snertir, t.d. í atriðinu
þegar Amneris fær Aidu til að opin-
bera ást sína á Radames, í túlkun
hennar á angist Amneris er Radames
vill ekki þýðast hana og síðast, er
hún formælir prestunum fyrir
grimmd þeirra.
Eiður Á. Gunnarsson er önnur
breytingin á söngliðinu í óperunni,
hann syngur hlutverk konungsins.
Þetta er lítið hlutverk og gefur ekki
mikið til átaka í söng. Eiður er reynd-
ur söngvari og hefur sungið við
óperuna í Aachen í mörg ár og mun
hafa í hyggju að flytjast heim mjög
fljótlega. Eiður söng sitt litla hlut-
verk ágæta vel, en sú helgimynd, sem
konungurinn á að vera, gefur lítið
annað svigrúm í túlkun en upphafinn
virðuleika.
Eins og fyrr sagði var óperan sú
sama og á frumsýningunni því Ólöf
Kolbrún Harðardóttir og Garðar
sungu frábærlega vel, t.d. lokaatrið-
ið, sem var tindrandi fagurt. Kristinn
var og stórbrotinn, Viðar í mikilli
framför, Katrín góð og kórinn einn-
ig. Dansararnir voru góðir en dans-
inn sem á að vera táknrænn fyrir
helgun og sigurmögnun sverðs þess
er Radames á að bera gegn óvinun-
um, var að þessu sinni dansaður
mjðg fallega af Ingibjörgu A. Jóns-
dóttur. Nokkrir hafa og komið við
sögu í stjórn hljómsveitar og nú stóð
Páll P. Pálsson og stýrði sýningunni
af öryggi og festu. Hvað undirritaður
man til samanburðar, þá er ekki frítt
við að hraðinn sé ívið minni á ein-
staka atriðum. Hljómsveitin var ekki
eins góð og á frumsýningunni, eink-
um þar sem tónmálið er næstum
einraddað og sérlega viðkvæmt. Þó
skal geta þess sem vel var gert og
það voru nokkrar strófur á óbó, sem
á köflum hljómuðu fallega.
Opera er margslungið listform og
hefur enn staðið af sér allar umbreyt-
ingar og virðist verða því öflugri
miðill sem fjölmiðlunin eflist. Það
telja fróðir menn vera mest vegna
þess að í leikhusinu hafa tengslin á
milli áheyrenda og flytjenda eflst til
jafns við fírrð þá sem menn finna
gjarnan til í niðursoðinni og einhliða
mötun fjölmiðlanna. Það munar því
að persónur leikhússins eru af holdi
og blóði og lifa augnablikið með
áheyrendum.
Hrönn Haf liðadóttir
Tónlist
Jón Ásgeirsson
Hrönn Hafliðadóttir og Þóra Fríða
Sæmundsdóttir héldu tónleika í
Gamla bíó sl. Iaugardag og fluttu
söngverk eftir Gluck, Brahms, Schu-
bert, Wagner, Strauss, Poncielli og
Tchaikovsky. Tónleikarnir hófust á
aríu Orfeusar. Þrátt fyrir að
Vínarbúar tækju þessari óperu illa í
fyrstu, hefur þetta verk öðlast þá
sérstöðu að vera nær eina óperan í
gamla „bel canto"-stílnum, sem enn
er flutt. Arían Che faro senza
Euridice e_r meðal fallegustu atriða
verksins. Á eftir aríu Orfeusar voru
þrjú lög eftir Brahms, Die Mainacht,
O kuhler Wald og snilldarverkið Lieb-
estreau. Rödd Hrannar á sérlega vel
við Ijóðalögin eftir Brahms en þó er
eins og öndunartæknin sé henni ein-
hver hemill, þegar hún syngur veikt.
Rödd hefur hún mikla, sérlega fall-
ega og trúlega einstæða ekta „contr-
alt" og feikna mikið tónsvið.
Öndunarhemill sá sem hér er átt við,
veldur því að víða vantar jafnvægi í
styrk raddarinnar, sérstaklega í veik-
um söng og bar nokkuð á því að
stakir tónar og heilar laghendingar
væru eins og án „stuðnings". Þegar
svo er brotist yfir þessar hömlur
verður tónunin oftlega all sterk mið-
að við heildarsvip lagsins. Þarna er
eitthvað sem má bæta og þá er Hrönn
Hafliðadóttir feikna góð söngkona. I
Schubert-lögunum var röddin í betra
jafnvægi, sérstaklega í Der Wander-
er. I Wesendonk-lögunum eftir
Wagner var söngur Hrannar góður
og sömuleiðis túlkun Ijóðanna en lög-
in eftir Strauss voru með sama merki
brennd og þau sem hún söng eftir
Brahms og Schubert.
Tvö síðustu verkefnin á efnis-
skránni voru tvær aríur, sú fyrri úr
La Gioconda, eftir Poncielli og
kveðjuaría Jóhönnu af Örk, eftir
Tchaikovsky. Þarna var Hrönn í réttu
hlutverki, þar sem stór rödd hennar
fékk að njóta sín og hefði verið fróð-
legt að heyra rödd hennar borna upp
af hljómsveit í aríu Tchaikovskys.
Djúpsviðið í rödd Hrannar er feikna
fallegt en ef til vill of sterkt fyrir
viðkvæman söng og sama má segja
um hásviðið, sem býr yfir ótrúlegum
krafti. Það er mikil freisting að ætla
svo, að Hrönn hafi blátt áfram ekki
fundið sitt svið, sem án efa má finna
í einhverjum óperunum, eins og sann-
aðist í Trúbadorunum. Þrátt fyrir að
Hrönn hafí ekki að fullu getað ham-
ið sína miklu rödd, voru tónleikarnir
í heild góðir og til þessa naut hún
ágætrar aðstoðar Þóru Fríðu Sæ-
mundsdóttur.
Bandalag jafnaðarmanna:
Framboð í tveimur kjördæmum
LANDSFUNDUR Bandalags
jafnaðarmanna var haldinn um
helgina. Akveðið var að bjóða
fram lista til alþingis í tveimur
kjördæmum, Reykjavik og
Reykjanesi. Samþykkt var
stjórnmálaályktun og stefnuskrá
fyrir bandalagið og kosið var í
12 rnanna landsnefnd.
I stjórnmálaályktuninni er lögð
áhersla á, að skilið verði á milli
löggjafarvalds og framkvæmda-
valds og forsætisráðherra verði
kjörinn beinni kosningu. Skilið verði
á milli dómsvalds og framkvæmda-
valds. Efnt verði til þjófundar um
nýja stjórnarskrá. Valdið verði fært
heim í hérað með stofnun fylkja.
Allir kjósendur í landinu hafí jafnan
atkvæðisrétt. Vinnustaðafélögum
verði leyfð að taka að sér réttindi
og skyldur stéttafélaga.
Allir sé jafnir fyrir lögum og eigi
rétt á ókeypis lögfræðiaðstoð.
Æðstu embættismenn ríkisins séu
skipaðir eða kosniri.il fjðgurra ára
í senn. Ábyrgð þingmanna gagn-
vart kjósendum verði skilgreind í
stjórnarskrá. Þingmenn skulu sitja
þing  út  kjörtímabilið  fyrir  þann
flokk sem þeir eru kosnir eða víkja
af þingi og ber þá að kalla til vara-
menn. •
Yfirnefhd verðlagsráðs sjávarút-
vegsins verði lögð niður og fiskverð
verði gefið frjálst. Ríkisbankar verði
seldir almenningshlutafélögum og
gjaldeyrisverslun gefín frjáls. Verð-
myndunarkerfí og uppbygging
íslensks landbúnaðar verði breytt í
þágu neytenda og bænda. Tengsl
menntastofnana og atvinnulífs
verði efld og atvinnuvegirnir fái
fimm fulltrúa í háskólaráði.
Höfuðstóll lána byggðasjóðs
ríkisins verði lækkaður sem nemur
mismun á hækkun launa og lán-
skjaravísitölu. Lánasjóður íslenskra
námsmanna verði gert kleyft að
veita lán til fullrar framfærslu
námsmanna, sem séu að fullu end-
urgreidd en án vaxta. Framlög
ríkisins til menningarmála verði
stóraukin og frelsi fjölmiðla eflt,
m.a. með því að leggja niður
pólitískt kjörið útvarpsráð.
Öldruðu fóiki, ellilífeyrisþegum
og öryrkjum, verði gert kleyft að
halda sjálfstæði sínu og mannlegri
reisn,   og   nýta   starfsorku   sína.
Greiðsiur frá Tryggingastofnun
ríkisins til aldraðra og öryrkja verði
í formi launa sem tryggi að viðkom-
andi geti lifað mannsæmandi lífi
og ekki verði litið á þessar greiðslur
sem ölmusu. Þær verði óháðar at-
vinnutekjum upp að meðaltekjum í
landinu og verði óháðar greiðslum
lífeyrissjóða.
Skóladagur verði samfelldur og
aðstaða og kjör kennará bætt.
Framlög og stuðningur ríkisins við
samtök áhugafólks og sérfræðinga
er starfa að forvörnum, fræðslu og
meðferð vímuefnaneytenda og að-
standenda þeirra verði stóraukin.
Málefni fólks með geðræna sjúk-
dóma verði sérstaklega tekin til
endurskoðunar og framlög ríkisins
til þeirra aukin.
Stutt við málstað friðahreyfinga
og kröfuna um kjarnorkuvopnalaus
svæði svo og alhliða afvopnun. Við
óbreyttar aðstæður styður Banda-
lag jafnaðarmanna aðild íslands að
Nato en telur að tími sé kominn til
að endurskoða varnarsamninginn
við Bandaríkin. Fylgt verði mark-
miðum blandaðs hagkerfis um
aukinn hagvöxt og bætt lífskjör
landsmanna, þar sem sífellt er leit-
ast við að sætta hagrænar og
félagslegar aðgerðir.
í landsnefnd Bandalags jafnaðar-
manna voni kjörin: Alfreð Guð-
mundsson, Anna Kristjánsdóttir,
Georg Georgsson, Guðmundur
Jóhsson, Gunnar Þór Jónsson, Helgi
Schiöth, Jónína ívarsdóttir, Ólafur
Ólafsson, Þorgils Axelsson, Þor-
steinn Hákonarson, Þorsteinn Már
Jónsson og Örn S. Jónsson.
Ríkismatið stofhar vinnumiðlun
RIKISMAT sjávarafurða hefur
nú komið á fót vinnumiðlun fyrir
þá starfsmenn, sem sagt var upp
um áramót, á fúnmta tug manna.
Uppsagnirnar koma til vegna
þess, að ferskfiskmat er ekki
lengur í hönduni Ríkísmatsms. -
Að sögn Sigurðar Gunnarssonar,-
starfsmanns Ríkismatsins, hefur
nokkur hluti fískmatsmanna fengið
fasta vinnu hjá öðrum, nokkur fjöldi
hefur enga vinnu fengið og ein-
hverjir hafa verið í lausamennsku.
Sigurður sagði, að illa hefði gengið
að koma þessum mönnum fyrir inn-
an ríkisgeirans og því væri aðkall-
andi aðútvega þeim vinnu. Mest
aðkallandi væri pað 'á Akúreyri,
Akranesi, í Reykjavík, á Snæfells-
nesi og í Vestmannaeyjum. Þetta
væru menn með mikla starfsreynslu
og vanir því að vinan sjálfstætt.
Vinnumiðlun stofnunarinanr hefði
því verið sett á laggirnar í sam-
vinnu starfsmannafélagsins og
stjórnenda stofnunarinanr. og von-
uðust menn til að geta leyst úr
þessum vandkyæðum á farsælan
hátt, þar sem alltaf yæri sárt að
þurfa að segja starfsfólki upp,
kannski eftir áralanga þjónustu.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72