Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 130. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						__.
MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 12. JÚNÍ 1987
29
,AGSINS IREYKJAVIK
Watthías Á. Mathiesen, utanríkisráðherra, sem er i ræðustól, en honum
lerra ítalíu, undauskildum, sein situr á fremsta borðinu við hlið Carr-
úgrafa
tunumokkar
áfram — fulltrúar austurs og vesturs
ræða ekki annars staðar saman um
takmörkun hefðbundinna vopna —
þar til annar viðunandi vettvangur
hefur fundist.
Ég ætla f stuttu máli að ræða um
samskipti austurs og vesturs á öðrum
sviðum en þeim, er snerta afvopnun.
Áður en við getum tekið til við að
ræða um breytingar þurfum við meiri
og haldbetri vitneskju um breytingar
á stefnu Sovétríkjanna. Á að minnsta
kosti tveimur sviðum geta Sovétmenn
látið strax til skarar skríða (því skyni
að sannfæra okkur um að þeir vilji
f raun heilbrigðara andrúmsloft f al-
þjóðamálum. I fyrsta lagi lftum við
til Afganistans. Það er algjört skil-
yrði fyrir því að samskipti austurs
og vesturs batni, að sovéski herinn
verði kallaður frá Afganistan og
landið fái fyrri stöðu sfna sem hlut-
laust og utan hernaðarbandalaga. í
öðru lagi lítum við á það, hvernig
Sovétmenn standa að þvf að fram-
kvæma þá samninga, sem hafa verið
gerðir innan ramma ráðstefnunnar
um öryggi og samvinnu f Evrópu.
Eins og ríkisstjórnum Atlantshafs-
bandalagsríkjanna er ljóst af þeim
skýrslum, sem þær fá á sex mánaða
fresti um þessi mál, hefur lftil grund-
vallarbreyting orðið — aðeins er um
einangruð tilvik að ræða og gjarnan
til að sýnast í augum Vesturlanda.
Hvað sem þessu lfður tel ég skyn-
samlegt fyrir okkur að fylgjast af
opnum huga með þvf sem er að ger-
ast f Sovétrfkjunum og gera allt sem
f okkar valdi stendur til að auka á
skilning milli okkar og þeirra. Af
nýjustu skýrslu stjórnmála- og efna-
hagsnefndarinnar má greinilega ráða
einn þátt í skapgerð Gorbachevs:
hánn er hvorki byltingarmaður né
gagn-byltingarmaður, en hann er
umbótasinni, sem er smátt og smátt
að opna Sovétrfkin gagnvart um-
heiminum. Þetta gefur okkur í sjálfu
sér meiri vonir um að unnt sé að
hafa jákvæð áhrif á þróun mála f
Sovétrfkjunum, en tækifæri til slfks
hafa varla gefist til þessa.
Ég vil ekki að þessi hátfðlegi fund-
ur lfði án þess að minnst sé á
Marshall-aðstoðina, en f áx eru 40
ár síðan til hennar var stofnað. Með
henni var lagður grunnurinn að end-
urreisn Vestur-Evrópu úr rústum
sfðari heimsstyrjaldarinnar. Á þess-
um árum voru lffskjör f mörgum
Evrópurfkjum slæm og fóru versn-
andi. Iðnaðarframleiðsla var orðin
minni en á árunum fyrir stríð og land-
búnaðar-framleiðsla hafði minnkað
næstum um fjórðung. Inn í þetta
þreytta æðakerfi Evrópu streymdi
sfðan blóðið frá Marshall-áætluninni.
Á fyrsta ári áætlunarinnar nam að-
stoðin næstum 4% af landsfram-
leiðslu Vestur-Evrópu. Hitt var ekki
sfður mikilvægt, að með Marshall-
aðstoðinni skuldbundu Bandarfkja-
menn sig til að bera hluta ábyrgðar-
innar vegna framtfðar Vestur-Evrópu
og með aðstoðinni var einnig mótaður
rammi fyrir nána samvinnu er stuðl-
aði að því að Atlantshafssamstarfið
þróaðist. fbúar frjálsrar, lýðræðis-
legrar og blómlegrar Vestur-Evrópu
minnast George Marshall með þakk-
læti og hinnar miklu áætlunar hans,
sem sameinaði með einstökum hætti
sögulegt innsæi, pólitfskt hugrekki
og ómetanlegt veglyndi bandarfsku
þjóðarinnar.
Ég held, að Marshall hershöfðingi
yrði hvorki fyrir vonbrigðum, ef hann
gæti séð þær framfarir, sem hafa
orðið á Vesturlöndum á sfðustu árum,
né myndi hann sjá eftir öllu því, sem
gefið var á sfnum tíma.
Við lifum það, sem Kfnverjar kalla
„áhugaverða tíma". Vafalaust verða
þeir orðnir ennþá áhugaverðari, þeg-
ar við hittumst næst á utanrfkisráð-
herrafundi bandalagsins f Brflssel f
desember næstkomandi. Þegar við
lftum á öll þau verk, er við höfum
að vinna, er ekki úr vegi að minnast
þess bæði fyrir okkur sjálfa og aðra,
hvað margt hefur tekist vel hjá okkur
á liðnum árum og hvers vegna.
Sum þeirra verkefna, sem við þurf-
um nú að inna af hendi, eiga rætur
að rekja til okkar eigin þolgæðis,
samheldni okkar og markviss starfs.
Við eigum hvorki að láta undir höfuð
leggjast að takast á við þessi verk-
efni né telja okkur trú um, að við
höfum sigrast á þeim á miðri leið.
Til þess að ná fullnægjandi árangri
MATTHIAS Á. MATHIESEN,
utanríkisráðherra:
Fríðurínner
þrotlauststarf
Hér birtist í heild ávarp, sem
utanríkisráðherra flutti við setn-
ingu vorfundar Atlantshafs-
bandalagsins f gær.
Það er mér mikill heiður að bjóða
ykkur öll velkomin til íslands á
þennan vorfund Atlantshafsráðsins
en þetta er í annað skipti sem slíkur
fundur er haldinn í Reykjavík.
Fundarstaðurinn er einkar við-
eigandi nú þegar samkomulag um
útrýmingu meðaldrægra og
skammdrægra kjarnavopna úr Evr-
ópu virðist innan seilingar.
Aðeins átta mánuðir eru liðnir
síðan leiðtogar Bandaríkjanna og
Sovétrfkjanna hittust hér og lögðu
þurfum við þó enn að bæta aðferðir
okkar til halda uppi pólitfsku samr-
áði. Ég vona, að á þessum fundi hér
stígum við nýtt skref til þeirrar áttar
í starfi bandalagsins, og við verðum
sameinaðri en nokkru sinni fyrr, þeg-
ar við hefjum þau erfíðu og ákaflega
alvarlegu störf, sem bíða okkar á
næstu mánuðum.
grunn að slíku samkomulagi.
Fyrir um 10 árum hófu Sovét-
menn uppsetningu meðaldrægra
kjarnavopna í Evrópu.
Samstaða varð um það meðal
ríkja Atlantshafsbandalagsins að
svara þeirri ógn með því að hvetja
Sovétmenn til að falla frá uppsetn-
ingu vopnanna.
Að öðrum kosti yrði samskonar
vopnum komið fyrir í Vestur-Evr-
ópu.
Þessi tvíhliða ákvörðun var um-
deild og sætti mikilli gagnrýni í
rfkjum bandalagsins.
En framkvæmd hennar er for-
senda þess að hin svonefnda „núll-
lausn" getur orðið að veruleika og
til marks um mikilvægi samstöð-
unnar fyrir öryggi og varnir vest-
rænna þjóða.
Með ákvörðun sinni sýndu ríki
Atlantshafsbandalagsins nauðsyn-
lega einurð og vilja til að verja
hendur sfnar.
Vilja sem er ekki síður mikilvæg-
ur en vopnin því hann hefur
sannfært mótaðilann um að best
sé að báðir dragi úr vígbúnaði
sfnum.
Rétt er að fara nokkrum nánari
orðum um þessi sannindi, ekki síst
með tilliti til þess að eitt helsta ein-
kenni pólitískrar umræðu á okkar
dögum er sífelldur samanburður á
vopnabúnaði og herstyrk einstakra
ríkja.
Þykkir doðrantar eru settir sam-
an með tölulegum upplýsingum um
fjölda eða magn einstakra vopna,
sprengikraft þeirra og fælingar-
mátt.
Allt hefur þetta vitaskuld sitt
gildi svo langt sem það nær, en það
er samt máttur hugsjóna og hug-
mynda sem skiptir sköpum þegar
til alvörúnnar dregur.
Og hver er sá máttur?
Öll samanlögð menning hins
vestræna heims er vitnisburður um
mátt hugmynda og hugsjóna.
Einstaklingar hegða sér í sam-
ræmi við hugmyndir sínar um
umhverfið og umgangast þessar
hugmyndir eins og þær séu raun-
veruleikinn sjálfur.
Það skiptir því öllu máli fyrir
framtfð Vesturlanda að trú ein-
staklinga á sameiginlegar hugsjónir
og verðmæti sé áfram traust en
ekki lítilsvirt sem einskis nýt eða
fólsk.
Meðal þessara hugsjóna eru lýð-
ræði og frelsi og sú tillitssemi við l
náungann sem kynslóðirnar hafa'
fest í lög, siði og venjur í þeim sam-
félögum sem urðu til við þrotlausa
barattu fyrir réttindum gagnvart _
gerræðisvaldi einvaldsstjórna.
Það var vilji almennings til að -
verja þessi verðmæti sem réð úrslit-
um í sfðustu heimsstyrjöld og varð
einnig til þess að lýðræðisþjóðir f
Vestur-Evrópu og Norður-Ameríku
mynduðu með sér Atlantshafs-
bandalagið.
Tilgangurinn með varnarsam-
starfi þessara ríkja er ekki og getur
ekki orðið sá að safna vopnum til
þess að fara með ófriði á hendur
öðrum þjóðum heldur til þess að
tryggja sér þann frið, sem felur í
sér þróun á grundvelli framan-
greindra verðmæta.
„Herstyrkur" og „fælingarmátt-
ur" hljóta ávallt að vera á eins lágu
stigi og mögulegt er, þótt sú skylda
hvíli jafnframt á stjórnvöldum í lýð- -
ræðisríkjum   að   tryggja   öruggar'
landvarnir.
I ræðu sinni við setningu vor-
fundar      Atlantshafsbandalagsins
Sjánæstusiðu
Ávarp STEINGRÍMS HERMANNSSONAR,
forsætisráðherra, við setningu NATO-fundaríns:
Styðjum hina
tvöföldu núll-lausn
Ráðherrar,  framkvæmdaatjóri,
góðir gestir.
I nafni ríkisstjórnar fslands býð
ég erlenda gesti velkomna til Is-
lands. Ég býð ykkur velkomna til
eins mikilvægasta fundar Atlants-
hafsbandalagsins.
Atlantshafsbandalagið var mynd-
að af nauðsyn. Vaxandi ágengni
Sovétríkjanna í Evrópu sannfærði
vestrænar þjóðir um nauðsyn þess
að standa saman. Fjörutfu ár hafa
sannað, að þessi ákvörðun var rétt.
Á sama tíma og hernaðarlegir
árekstrar og ófriður hefur verið í
öðrum heimshlutum, hefur friður
verið tryggður f Evrópu.
Þrátt fyrir rfkan vilja til hlutleys-
is, gekk Island f Atlantshafsbanda-
lagið 1949. Þá var þvf lýst yfir, að
erlendur her yrði ekki í landinu á
friðartfmum, en nauðsynleg aðstaða
látin í té ef til hernaðarátaka kæmi.
Okur þótti, og þykir enn, mest ör-
yggi í þeirri grundvallaryfirlýsingu
bandalagsins, að árás á eitt rfki skoð-
ast sem árás á 611. Því miður hefur
viðunandi friður hins vegar ekki ver-
ið talinn f heiminum sfðan fyrir
Kóreustyrjöldina.
Sá friður, sem tryggður hefur ver-
ið f Evrópu, hefur þó ekki náðst án
fórna. Hann er byggður á hernaðar-
legri fírringu og hefur leitt til
kjarnorkuvopnakapphlaups, sem hef-
ur farið fullkomlega úr böndunum.
Það er friður, sem byggist á ótta,
og líf f ótta er ekki það góða
mannlíf, sem við og aðrir viljum.
Hinar, að þvf er virðist árangurs-
lausu viðræður á milli risaveldanna,
fengu nýjan og sterkan lffsneista á
toppfundinum í Reykjavík í október
sl. Á þessum fundi verður ákveðin
afstaða Norður-Atlantshafsbanda-
lagsins til fyrstu marktæku tillagn-
anna um fækkun kjarnorkuvopna,
sem fram koma eftir toppfundinn.
Þetta er ákaflega mikilvægur fund-
ur.
Afstaða okkar íslendinga er ljós.
Við leyfum ekki kjarnorkuvopn á
fslensku yfírráðasvæði. Þetta var
samhljóða staðfest af Alþingi f maí
1985. Ennfremur var samþykkt að
styðja kjarnorkulaust svæði í Norð-
ur-Evrópu, frá Grænlandi til Úral-
fjalla, á landi, en einnig á og f hafínu.
Með því viljum við leggja áherslu á
að Norður-Atlantshafínu verði ekki
breytt í kjarnorkuvopnabúr, þegar
kjarnorkuvopn eru fjarlægð af þurru
landi.
í samræmi við þessa afstöðu styðj-
um við hina svokölluðu tvöföldu
núll-lausn, þ.e. að fjarlægðar verði
bæði meðal- og skammdrægar eld-
flaugar frá Evrópu. Slfkt skref krefst
að sjálfsögðu öruggs eftiriits og jafn-
vægis í hefðbundnum herafía, en það
má ekki stranda á efasemdum og
tortryggni. Efnavopn verður einnig
að banna, og ég a.m.k. leyfí mér að
vona, að þessi áfangi leiði að lokum
til útrýmingar allra kjarnorkuvopna.
Við treystum þvf að ákvörðun
fundarins verði fagnað af mannkyni
öllu. Þá mun sagan segja, að þessi
fundur hafí valdið straumhvörfum.
Með það í huga býð ég fundarmenn
velkomna.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56