MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 31. MARZ 1988 'b % UÓSMYNDIR: RAGNAR AXELSSON TEXTI: ARNI JOHNSEN ATANNASTOÐUM UNDIR INGÓLFSFJALLI ENGINN asi, enginn hávaði. Hægt og hljótt líður tíminn áf ram eins og dagur sém dett- ur af degi, spor af spori. Fyrrum hljóp Sig- urður bóndi léttur á tæti sem golupytur i leitum, nú heftirellin sporleiki. Þau gera gott úr lífsins melódí, Halldóra og Sigurð- ur, skepnuhald er liðin tíð, en Tryggur gamli er enn á sínum stað. HALLDORA HINRIKSDOTTIR OG SIGURÐUR ÞÓRÐARSON ÍÖLFUSI KYRRÐ OGRÓ F ,^^L INNST þér ekki að hús taki misjafnlega á móti manni, eins og fólk? spurði Sigurður bóndi. Ég játaði því, hafði orðað að hús þeirra Halldóru tæki á móti manni eins og manneskja og væri bjart, hlýtt og rúmgott og byði góðan anda. TANNASTAÐIR undir Ingólfsfjalli urðu frægirá sínum tíma þegar kvikmyndin Síðasti bærinn í dalnum var tek- in þar með tröllum og öllu tilheyrandi í fyrstu talkvik- mynd Lofts. Burstabær með náttúruumgjörð sem er engu lík, bakhjarlinn Ingólfsfjall, en austanviddin aðfrám- an með fegursta fjallahring um austurátt hálfa að Eyja- fjallajökli. SIGURÐUR fæddist á Tannastöðum fyrir 78 árum og hefur átt þar heima alla sina tíð. Halldóra er Austur- Skaftfellingur. í gegnum tíðina hefur verið blandaður búskapurá þessum rómaða bæ, íkringum hundrað rollur og nokkrar kýr, en nú líður fyrsti vetur þeirra hjóna án þess að gefið sé á garðann. Sigurður varð fyrir áfalli og vinnuþrekið var úti, en Halldóra hugsar vel um hann, þau hallast hvort að öðru eins og burstirnar á bænum, blómin í hlíðihni. Lengur er ekki tekið snarp- lega í skóflu, en fimlega farið með staf um hlöð og eld- húsverkin hjá Halldóru eru eins og eilífðin sjálf, allt er á sínum stað og ilmurinn eftir því.
Beinir tenglar
