46 C MORGUNBLAÐIÐ, FMMTUDAGUR 31. MARZ 1988 a drotiinma Umsjón: Séra Auður Eir Vilhjáímsdóttir Séra Kristján Valur Ingólfsson Þorbjörg Danielsdóttir Hvers virði er upprisan mér? Ef Kristur er ekki upprisinn er trú okkar ekki annað en endileysa. En Kristur er upprisinn! Hvaða þýðingu hefur upprísan? Hvaða þýðingu hefur upprisan fyrir fólkið, sem vaknar á páskadagsmorgun, fólk, sem vaknar til mismunandi heimilislífs, mismunandi tilfmninga, á mismunandi lífsreynzlu og vinnur mismunandi störf á virkum dögum? Ég batt á mig skóna í sólskininu á föstudaginn í hinni vikunni og stikaði út til að taka fólk tali af handahófi og fá að birta niðurstöðu svaranna nafhlaust en með vildarkveðjum og páskaóskum frá þeim, sem svöruðu, til ykkar, kæru lesendur. Svörin komu mér á óvart, gleðilega á óvart. í fyrsta lagi fannst mér það gleðilegt hvað þau tóku spurningunni vel, bæði ungt fólk og eldra og hugleiddi hana og svaraði af íhygli. í öðru lagi hafði ég ekki búizt við að svo mörg þeirra segðust staðfastlega trúa upprisuboðskapnum. Niðurstaða þessarar stuttu könnunar minnar var sú að flestir, sem ég spurði, trúðu á upprisuna sem kraft Guðs, sem reisti Jesúm frá dauðum. Það sannar þeim að ástvinir þeirra, sem eru dán- ir, lifí með Guði. Það fyllir þau ómetanlegu öryggi í daglegu lífí. Annan kraft upprisunnar höfðu þau síður hugleitt. Þau töldu þó að sá kraftur bæri þau uppi og að þau ættu að gera sér betri grein fyrir því. Sum þeirra fóru reglulega í kirkju og störfuðu i söfnuðunum, önnur fóru næstum aldr- ei í kirkju. Svo fékk ég tvo viðmælendur til að hugleiða það með okkur hvers virði þau telja upprisuna. Séra Stína Gísla- dóttir svarar Séra Stfna Gísladóttir er nývigður prestur, sem þjónar sem farprestur á Blönduósi. Sem aðrir prestar stendur hún í starfi sínu andspænis margvis- legum aðstæðum sóknarbarna sinna, sem oft knýja fram spurningar um kristna trú. — Upprisa táknar fyrir mér betta tvennt: 1. Jesús er upprisinn frá dauðum og 2. í krafti upprisu sinnar mun hann reisa alla lærisveina sína upp til eilífs lífs með sér. Hvaða máli skiptir þetta svo fyrir mig í daglegu lífi? Það gefur lífí mínu tilgang Með því að treysta orðum Jesú og vænta þess að hann muni að loknu jarðlffinu reisa mig upp til eilífs lífs með sér, gefur það lífinu markmið og innihald, sem Guð sjálfur hefur sett því í upphafi sköpunar. Lffið verður þjónusta við þann Guð, sem ber svo mikla umhyggju fyrir mér. Það styrkir í mótlæti Daglegt líf er ekki eintómur dans á rósum, heldur líka sorg og þjáning, þrældómur og bar- átta, andleg og líkamleg. Jesús hughreysti lærisveina sína áður en hann var handtekinn og kross- festur og sagði: „Hafí þeir ofsótt mig, munu þeir líka ofsækja yð- ur." Jesús leið og þjáðist án þess að kvarta. Því skyldum við þá kvarta, ef hann er með og leiðir okkur öruggt að markinu, til hins fullkomna lífs í upprisunni? Það gefur von í dauða Hvort sem við stöndum við dánarbeð ástvinar eða vinar, eða við vitum, að dauði okkar er nærri, þá breytir það öllu að vita, að dauðinn er innganga í hið nýja, fullkomna líf, sem Jesús leiðir okkur inn í. Hinn upprisni frelsari mun reisa okkur upp með sér, skapa okkur að nýju og gjöra alla hluti nýja. Upprisutrúin er samfélag Upprisa Jesú frá dauðum er grundvöllur kristinnar trúar. Væri Barlómur í stað páskagleði Spjallað við Jónas Þórisson kristniboða Jónas Þórisson hefur verið kristniboði í Eþíópíu í 15 ár og er nýlega fluttur heim með fjöl- skyldu sinni. Ég taldi að ykkur kynni að finnast athyglisvert að heyra um skoðun hans á upprisukraftinum i íslenzku þjóðlífi. — Nú höfum við búið í 1 ár í umhverfi, þar sem vandamál ann- arra eru meginmáiið. Við höfðum nóg fyrir okkur að íeggja og vor- um ánægð með það, sem við höfð- um. Hér erum við hins vegar pressuð inn í samfélag, þar sem ytri kjör skipta mestu og mönnum er talin trú um að lífíð sé ekkert annað. Segðu okkur þá hvað annað lífið er. Ufið hefur eilíft gildi. Gildis- matið er ekki bara bundið við það ytra, að eignast nýjan bfl, fá hærri laun, tryggja framtíð barn- anna með menntun og eignum. Þegar ég flutti heim aftur fannst mér allt kúgað af þessum kröfum. í fjölmiðlunum er sífellt verið að tala um kaup og kjör og kröfur. Ég er ekki í vaf a um að óréttlætið í þessum málum er mikið. En þetta sífellda tal, sem glymur í eyrum okkar jafnt og þétt, gerir okkur síóánægð. Allt það, sem við eigum, ætti að gera okkur ánægð og hvetja okkur til fórnfýsi. En ekkert kemst að nema barlómur. Börnin okkar mótast svo líka af þessu. Til þess að uppfylla allar þessar kröfur vinnum við og vinn- um, svo mikið að við höfum ekki nokkurn tíma til að staldra við og hugleiða hið eilífi gildi lifsins, engan tíma til að taka á móti þvi og láta það móta afstöðu okkar. í Eþíópíu hefur lífið miklu meiri andlega vídd. Hið andlega hefur miklu meiri áhrif í daglegu lífi þar en hér heima. Hvað eigum við þá að gera? Við eigum að staldra við þann boðskap að Kristur hefur ekki bara liðið á kcossi heldur sigrað Jónas Þorisson kristniboði. dauðann og gefið öllum, sem á hann trúa, eilíft líf. Því í ljósi eilífðarinnar með Kristi verður lífið allt annað. Trúin á hinn dána og upprisna Krist, sem dó fyrir okkur, breytir lífi okkar. Fyrir mörgum eru páskarnir liðnir án þess að þau hafi gefið sér tíma til að hugleiða hvers vegna við höldum páska. Ef páskaboðskapurinn hefur ekkert sannleiksgildi eru páskarnir ekki þess virði að taka þá alvarlega. Þeir eru líka teknir æ minna alvar- lega. Áður tíðkaðist það að gefa rúm fyrir kirkjuhald á páskadög- unum. Þá hefðu ekki verið haldin skíðamót á páskadag. Nú víkur kristnihaldið hins vegar fyrir öðru. Þetta brýtur niður trú einstakl- ingsins. Lang mestur hluti íslend- inga tilheyrir kirkjunni og það á að taka tillit til þess. Enginn neyð- ir aðra til að fara í kirkju. Pólk á að ráða því sjálft hvernig það ver tíma sínum. En margir fara á mis við svo mikið af því að annað er sett í fyrirrúm fyrir það að fara þangað, sem orð Guðs er boðað og gleðjast þar með öðrum. Kirkjurnar ættu að vera fullar á páskunum því kristin trú stendur og fellur með þeim boðskap, sem þá er boðaður. Því ef Kristur er ekki upprisinn er prédikun okkar og trú ónýt, eins og Páll segir. Séra Stína Gísladóttir. Jesús ekki upprisinn, væri engan boðskap að flytja. Það var uppris- an, sem breytti öllu. Þegar fréttin barst, að Jesús væri ekki lengur í gröfinni, heldur upprisinn og lif- andi, var gleðifregnin fljót að ber- ast. Menn komu saman til að fagna og Iofa Guð. Vegna þess að Jesús lifir, er enn predikaður gleðiboðskapurinn um hann, og enn er til samfélag kristinnar kirkju, sem heldur páskahátíð. Sérhver sunnudagur er gleðidag- ur vegna upprisunnar. Lærisvein- ar Jesú eiga samfélag í kirkjunni um alla jörð, samfélag við hinn upprisna frelsara, og samfélag við alla þá, sem á undan eru gengn- ir. Það er samfélag heilagra, sam- félag á himni og á jörðu! Upprisan veitir gleði og von „Lærisveinarnir urðu glaðir, er þeir sáu Drottin." Mér þykir eink- ar vænt um þessa setningu úr Jóhannesarguðspjalli. Ástæðan er sú, að ég reyni þetta sama í trúar- samfélaginu við Jesú. Þessa gleði getum við ekki veitt hvert öðru nema nota sömu aðferð og læri- sveinarnir fyrstu. Þeir fóru með vini sína til Jesú. Lærisveinn Jesú er sá sem vel- ur það að vera með Jesú, hlusta á hann, læra af honum, hlýða honum og treysta. Trúarvissuna getur enginn maður höndlað í eig- in krafti. Hún er gjöf Guðs til þess manns, sem gerist lærisveinn Jesú. Biblíu- lestur vikunnar Sunnudagun Mark. 16.1—7: Jesús er upp- risihn. Mánudagun 1. Kor. 5.7-8: Höldum hátíð. Þriðjudagun Sálm. 118.14-24: Ég mun lifa. Miðvikudagur: Matt. 28.1-8: Farið og segið. Fimmtudagur: 1. Kor. 15.1-8:... að Krist- ur sé upprisinn. Föstudagun Jes. 25.6-9: ... og hafi afmáð dauðann Laugardagun 1. Kor. 15.12-20: Ef... Biblíulestrarnir eru úr messutextum paskadagsins.
Beinir tenglar
