-58 C popr vaui [o <TrTniaTrrwrr/r7 cncfA tjtmtt;wtm MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 31. MARZ 1988 3-17 }f "kg e* ekKeri e& nöldra.. BQ scng^i \>a.ra. cu> ég vonoibi OJb þú eyo'úegqb'ir ejciú bru&kíxu/s*- \jeislu sysiar rr\\r\f\CKC. • Ast er ... nmiKÉ) 4 -_ ^ io-n a<? Æu/jna a<J ve/7'a rétt. TM Reg. U.S. Pal. OW.-all rights rsserved 01986 Los Angeles Tlmes Syndlcalt Er ekki kominn tími til að ég hættí að lesa f yrir þig á kvöldin? Það er bannað að svindla___ HÖGNI HREKKVISI ,p£S>SA ..KATTAKGRASA''RÆKTOh) SENSORUT i'ÖRSAR HJÁ HONU/V\." Svanir munu synda ... Kæri Velvakandi. Svanirnir munu synda tignarlega fram hjá nýja ráðhúsinu á sínum tíma, og það kemur ekki til með að spilla varpi á hólmanum. Þetta er hinn eini rétti staður fyrir ráð- húsið. Það mun sóma sér vel við Tjarnarendann. Kommar eru æfir út í ráðhúsið eins og alltaf, þeir eru í því að vera á móti, t.d. móti her, móti bjór og svo framvegis. Þessi ríkisstjórn er góð og allir ráðherrarnir heiðarlegir og mætir menn, sem gera sitt besta. Reykjavík er dásamlega fögur borg, allar götur steyptar svo unun er að. Borgarstjórinn er indælis maður, sem kommar hafa yndi af að sverta. Virðingarfyllst, Sigurður Elías Þorsteinsson Smekkleysi í ríkissjónvarpi ing og teljum þá eiga mesta mögu- leika í keppninni til þessa. 2667-3769, 3698- 9370, 6190-0315. Til Velvakanda. Við erum fjölskylda ein á Reykjavíkursvæðinu sem ánægð fylgdist með vali á laginu í Eurovis- ionkeppnina. Okkur fannst lag Sverris Stormskers og flutningur þess, mjög frambærilegt, og vel til þess fallið að fara í keppnina. Það olli okkur hinsvegar miklum leiða að bæði Hrafn Gunnlaugsson og Valgeir Guðjónsson skyldu vera með smekkleysislegt hjal sem átti alls ekkert erindi þarna — var engu líklegra en þeir væru að gera lítið út listamanninum. Gerðu þeir þann- ig þátt sjónvarpsins lágkúrulegan og til skammar Sjónvarpi allra landsmanna. Svona menn eiga ekk- ert að vera að trana sér fram með hallærisleg tilsvör sem þeir einir halda að séu fyndin. Við leggjum til að þeir verði skildir eftir heima við næsta svona tækifæri og Út- varpsráð gefi þeim eða að minnsta kosti Hrafni Gunnlaugssyni þarfa áminningu. Hann ætti að biðja flutningsmenn lagsins afsökunar opinberlega fyrir að trana sér svona fram. Við óskum Sverri Stormsker og Stefáni Hilmarssyni til hamingju með hörkugott lag og góðan flutn- Róbot verði þjasi Velvakandi. Viltu gjöra svo vel að birta tillögu mína um nafn á vélmenninu „Ró- bót". Vélmennið hefur suma þá eigi- inleika, sem jötnar höfðu forðum. Mig langar því til að stinga upp á því, að vélmennið verði látið heita eftir Þjasa jötni (Snorra-Eddu, kap. 23.). Róbót er þá vélmenni en mætti kallast Þjasi. Oft hefur Eddu-nafn gefist vel í stað þess að búa til nýtt orð. Það er gamall siður að láta einn heita eftir öðrum. Svo að þetta eru ekki bein merkingaskipti. Mig langar að vita hvað íslenskt mál hefur um þetta að segja. Rósa B. Blöndals Islenska blaðamanna I Morgunblaðinu 16. þ.m. var á tveim stöðum sagt frá manni sem hefði stytt sér aldur, en á hvorugum staðnum var notað íslenskt orðalag, þrátt fyrir auðsæja viðleitni að forð- ast ófagurt orðalag. Á öðrum staðn- um var sagt að maður hefði „fram- ið sjálfsvíg" og á hinum að maður hefði „svipt sig lífi". Það er virðing- arvert að vilja vanda málfar sitt og raunar skylt í blöðum og útvarpi, en hér hefði átt að hafa alíslenskt orðalag: fyrirfara sér, farga sér, stytta sér aldur eða ráða sér bana. En fleira mætti til tína. Hins vegar er orðalagið „að fremja sjálfsvíg" og „að svipta sig lífi" ekki annað en lauslega þýtt útlent orðalag at begá selvmord og at beröve sig liv- et. Narfi Narfáson. Burt með slummurnar Til Velvakanda. Ég var á gangi upp Laugaveginn í góða veðrinu í gær (þriðjudagirm 22. mars). Tvejr ungir piltar á að giska 13—14 ára ganga á undan mér. Allt í einu beygir annar þeirra sig niður og gerir ítrekaðar tilraun- ir til þess að snýta sér með fingrun- um í götuna. Eitthvað gekk þetta illa þvi þegar hann kom að næsta búðarglugga makaði hann óþverr- anum af hendi sér á gluggarúðuna. Mér ofbauð nú gjörsamlega athæfið og hafði orð á því við stráksa og klykkti ég út með því að engin stelpa liti við honum ef hann héldi uppteknum hætti. Varð honum svarafátt og virtist mér hann hálf skömmustulegur út af þessu. Varð mér við þetta atvik hugsað til þess að í fyrra er ég var á leið í einn stórmarkaðinh, mætti ég myndar- legum frakkaklæddum manni sem var að koma út úr versluninni. Hann lét frá sér innkaupapokann og snýtti sér langa leið með fingrun- um. Það þarf auðvitað ekki að taka það fram að „ljóminn" fór af honum við þetta. Hvernig er þetta karl- menn á íslandi, ungir sem gamlir? Eruð þið ekki meiri herramenn en þetta? Burt með hráka og aðra „slummur" af gangstéttunum. Sý- nið að þið kunnið mannasiði. Eg skora á ykkur. 8482-7797 Víkverji skrifar Þá er páskahátíðin gengin í garð, elzta hátíð kristinna manna til minningar um upprisu Krists. í Rímfræði Menningarsjóðs segir um páska, að nafnið sé komið frá samnefndri hátíð Gyðinga á hebresku „pesakh", sem merkir yfirhlaup, og er sagt vísa til þess, að drottinn hlífði ísraelsmönnum í Egyptalandi þegar hann deyddi frumburði Egypta. í Rímfræðinni segir: „í fyrstunni héldu kristnir menn í Gyðingalandi páskahátíð á sarha tíma og aðrir Gyðingar, þ.e.a.s. við fyrstu tungl- fyllingu eftir jafndægur á vori. Á 3. öld náði sú stefna hins vegar yfirhendinni, að páskadagur skyldi vera sunnudagur, og þá fyrsti sunnudagur eftir fullt tungl eftir vorjafndægur. Þessi stefna var staðfest af kirkjuþingi í Nikeu árið 325 e. Kr. Fullkomin eining um páskahald náðist þó ekki fyrr en á 8. öld. Voru páskar upp frá því haldnir fyrsta sunnudag eftir fyrsta tunglfyllingardag frá og með 21. marz. Tunglfyllingardagurinn (nán- artiltekið 14. dagur tunglmánaðar) var ákveðinn eftir sérstökum reikni- reglum, en ekki eftir beinum athug- unum á gangi tunglsins hverju sinni. Eins og um hnútana var búið gat páskadagur ekki orðið fyrr en 22. marz og ekki síðar en 25. apríl, og er svo enn. Með tilskipun Gregoríusar páfa 13. um breytt tímatal árið 1582 fylgdu nýjar reglur um það, hvern- ig reikna skyldi út tunglfyllingar- dag páskatunglsins. Flestar þjóðir tóku þessar reglur upp jafnhliða hinu nýja tímatali. Innan grísk- kaþólsku kirkjunnar náðist þó ekki samstaða um að tímasetja kirkju- legar hátíðir eftir nýja tímatalinu. Afleiðingin varð sú að páskar eru yfirleitt haldnir seinna meðal grísk-kaþólskra en á Vesturlöndum. A ráðstefnu grísk-kaþólskra manna í Konstantínópel árið 1923 var auk þess samþykkt að páskarnir (þ.e. vorjafndægur og páskatungl) skyldu ákvarðaðir með beinum stjörnufræðilegum athugunum, en ekki eftir föstum reiknireglum. Aðrar hreyfanlegar kirkjuhátíðir, s.s. hvítasunna, færast til með pásk- V íkverji óskar landsmönnum öll- um gleðilegra páska.
Beinir tenglar
