Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						26
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 19. APRÍL 1988
BREF FRA BANGLADESH:
„Verði ég að gjalda fyrir
baráttima með lífi mínu..."
Spjallað við Sjeik Hasínu Wajid og vangaveltur um stjórnmálaástandið
eftírJóhönnu
Kristjónsdóttur
„Ég hef margsinnis verið sett
í fangelsi, ferðafrelsi mitt skert
og ég hef fengið líflátshótanir
oftar en ég get talið. En það
hvarflar ekki að mér að gefast
upp, baráttan stendur um, hvort
Bangladesh verður lýðræðisríki
eins og föður minn, Mujibur Rah-
man, dreymdi um, þegar hann
lýsti yfir sjálfstæði landsins 1971.
Eg kæri mig kollótta um hættuna
og óvild stjórnarherranna og Ers-
hads hershöfðingja. Verði ég fyrr
eða síðar að gjalda fyrir baráttuna
með lífi mínu, vona ég að hún
hafi ekki verið háð til einskis."
Þetta sagði Hasina Wajid, leið-
togi Awami-flokksins og sjö ann-
arra stjórnarandstöðuflokka, sem
hafa sameinast undir hennar for-
ystu. Við sátum í bókaherberginu
á heimili hennar í Dhaka, en þar
var faðir hennar myrtur 1975.
Skotgötin voru um allt herbergið
og hún sýndi mér þau eins og
helgan dóm.
Hún er í ljósum sari og látlaus
í fasi, en hitnar í hamsi þegar hún
fer að tala og öðru hverju lítur
hún á mig og segir eins og til
skýringar: Ég er nefnilega hug-
sjónamaðureinsogfaðirminn...
Hún sagðist hafa verið glöð að
veita mér viðtal, hún vissi að fs-
lendingar hefðu stutt Bangladesh
og veitt þeim hjálp þegar hungurs-
neyðin geisaði í landinu 1973—
1974. Hún sagðist muna að vél
sem stjórnað hefði verið af f slend-
ingi hefðí farizt við Dhaka er hún
var að koma með hjálpargögn og
að ýmsir fslendingar hefðu verið
í landinu við hjálpar- og kennslu-
störf í fiskveiðum.
Áður en ég fékk að ganga á
hennar fund var aðstoðarkona
hennar látin ræða við mig, það
átti greinilega að vera milt og
blítt spjall um daginn og veginn,
en breyttist svona hægt og rólega
í einhvers konar yfirheyrslu. En
þegar mér var svo borið te og
smákökur, þóttist ég vita að ég
hefði staðizt þetta hálf skrítna
próf.
Menn greinir á um, hvað valdi
vinsældum Hasinu Wajid. f raun-
inni hefur hún lítið gert af því,
fremur en stalla hennar Khalida
Zia, leiðtogi Þjóðarfiokksins, að
setja fram raunhæfar tillögur.
Hún hefur haldið uppi óvæginni
gagnrýni á Ershad, sem hún kall-
ar alltaf „hershöfðingja" og telur
forsendur alls að hann fari úr for-
setastóli. Augljóst er að hún nýtur
föður síns og þeirra vinsælda sem
hann naut, einkum áður en hann
tók við stjórn landsins. Sjálf er
hún bæði geðþekk og falleg kona,
en hún „höfðar til tilfinninga
fremur en skynsemi" sagði ein-
hver við mig. Og bætti raunar
við, að það væri sennilega partur
af eðli Bangladesha. Khalida Zia
hefur að undanförnu þótt ívið
málefnalegri og mér skilst að
keppni milli þeirra hafi harðnað
enn upp á síðkastið og Hasina er
sögð óttast að missa frá sér flokka
yfir í raðir Þjóðarflokks Khalidu.
I samtalinu við mig neitaði hún
þessu náttúrulega, en benti á að
milli þessara flokka væri djúp-
stæður skoðanamunur á því,
hvernig ætti að leysa vanda
Bangladesh. Þá var auðvitað tilva-
lið að spyrja hana hvernig hún
myndi gera það.
Hún brást við á þann hátt, sem
virðist nokkuð dæmigerður. Að
flytja þrungna ræðu um fórnir og
baráttu, skrifræði og spillingu
stjórnvalda, ritskoðun og kúgun.
Og svo? sagði ég.
—  Við viljum stöðva þessa
samsærispólitfk Ersads hershöfð-
ingja. Við viljum lýðræði. í kosn-
ingunum 1986 kom glöggt í ljós,
að fólk vildi breytingu. Við höfum
sannanir fyrir því að með réttu
áttum við að fá 226 sæti af 300,
en Ershad hershöfðingi lét breyta
úrslitunum. Við hefðum átt að fá
umboð til að mynda stjóm, það
leikur enginn vafi á því. Og svo
í kosningunum nú greiddu aðeins
atkvæði morðingjar föður míns
og nokkrir tækifærissinnar. Þeir
segja að kosningaþátttakan hafi
verið 50 prósent, en við vitum
betur. Við staðhæfum að hún fór
ekki yfir 1%, sem þýðir að um 460
þúsund hafi kosið af 46 milljónum.
Það sér hver maður að slikar kosn-
ingar eru ekki marktækar í alvöru.
—  Og svo? sagði ég. — Það er
varla nóg að efna til kosninga og
/1 mfjL     ' jjjjfll.il	&.   «¦&	M   í       3 , .¦^¦JÉ^ F1             *     ¦ •-		
>"<Í<*'^|		'   '¦-	fl^F BS	H^^^^niNÍ^H
			WM	
t,r4'             1 á	f*"^í		11	
-*3SM	fc fl	fflSS^SBftígyE,	' ".'•' t	11 *iíÉ«*íf"»l
yt-„iss?J';gW	^^^^^j^^^			K7
iSULmt  \Éák				¦ j i   ^¦¦¦.y,-?^,-*., .. pw|
Myndir af forsetanum eru alls staðar og tíundað rækilega
hvað hann er alltaf að gera: færír fátækri telpu kjól að klæð-
ast i — eða hittír Reagan Bandaríkjaf orseta.
vinna. Hvað ætlið þið að gera?
— Já, ég vil sem sagt að alvöru-
þing verið kosið. Þing sem er ein-
hvers megnugt og hefur vilja til
að vinna. Tstaðinn fyrir að hreiðra
um sig makindalega. Við verðum
að efla iðnað f landinu og byggja
akuryrkjuna — sem gefur mesta
möguleika hér — upp frá grunni.
Það verður að takmarka fólks-
fjölgunina með fræðslu og hefja
skipulagningu heilbrigðisþjón-
ustu, sem er f molum. Það verður
að leiða fólk f skilning um gildi
menntunar, sem hefur verið af-
rækt gersamlega. Fólk hvorki
hirðir um að láta börn sfn f skóla
né hefur efni á því. Menntunin á
Kosningaspjöld til stuðnings Ershad.
ÓeirðalSgregla handtekur „friðarspilli" á kosningadag.
að vera ókeypis og það á að sýna
fólki fram á að það borgi sig að
mennta sig. Nú er öllum ráðum
beitt gegn því að fólk sem er
andsnúið stjórninni Ijúki fram-
haldsmenntun, því að stjórnin er
með puttana í öllu. Með því að
skipuleggja þessa þætti sem ég
hef nefnt á nýjan hátt tækist einn-
ig að draga úr atvinnuleysi, sem
nú er'20 prósent og þó trúlega
meira. Við verðum að uppræta
spillinguna sem blómstrar í æðstu
röðum, þar sem menn hagnast á
gull-, eiturlyfja- og vopnasmygli.
Mútur viðgangast hvert sem litið
er. Nokkur þúsund valdamenn
skara eld að sinni eigin köku og
Ershad hershöfðingi mokar pen-
ingum í herinn til að hafa hann
sér undirgefinn.
Hún leit á mig og sagðist vona
að þetta svaraði spurningu minni
um hvernig mætti leysa vanda
Bangladesha. Ég yppti öxlum og
sagði kurteislega, að mér fyndist
þetta dálítið almennt orðað. Hvort
hún og hennar menn hefðu gert
einhvers konar „vinnuskrá" þar
sem þetta væri allt skilgreint nán-
ar. Hún bandaði hendinni frá sér
og sagði dálítið óþolinmóð:
— Það er ekki þörf á því. Við
vitum hvað við viljum gera og
hvernig við ætlum að vinna. Ég
er ekki að sækjast eftir völdum
fyrir mig persónulega, skilurðu,
ég veit að ég naut í upphafi arf-
leifðarinnar sem faðir minn skildi
eftir sig. En ég vona að ég hafi
sannað að ég er traustsins verð,
enda hópast fólk til okkar og við
finnum þann hljómgrunn sem við
eigum alls staðar. Eg er alin upp
á pólitísku heimili og faðir minn
var hugsjónamaður og ég sat við
fótskör hans og lærði af honum.
Þetta er auðvitað gott og gilt,
svo langt sem það nær. En samt
blasir við að Mujibur Rahman
reyndist Bangladesh ekki sá
stjórnandi sem flestir vonuðu.
Hann hafði verið ötull og táp-
mikill í stjórnarandstöðu og kom
Mukthi Bahini — frelsishernum —
óumdeilanlega á laggirnar. Meðan
frelsisstríðið geisaði í landinu, þar
sem pakistanskir hermenn sýndu
viðbjóðslega grimmd, sat Mujibur
lengst af í fangelsi í Vestur-
Pakistan. Ziaur Rahman, einn
nánasti samstarfsmaður hans, tók
þá við stjórn Mukhti Bahini og
með vopnasendingum frá Indverj-
um tókst þeim að verjast. Hetju-
skapur margra þessara manna er
f minnum hafður. Að lokum sauð
svo upp úr milli Indverja og Pa-
kistana og indverski herinn réðst
inn f landið og mótstaða Pakistana
var brotin á bak aftur og þann
16. desember lýsti Mujibur yfir
að landið Bangladesh væri orðið
að raunveruleika.
Hann hét löndum sínum þá að
innan sex mánaða skyldi Bangla-
desh geta brauðfætt sig, hann hét
að byggja upp akuryrkju og iðn-
að, efla menntun og bæta heil-
brigðisþjónustuna. En þegar á
reyndi virðist Mujibur ekki fær
um að leiða landið á friðartfmum.
Uppbyggingin fór fyrir lítið og
síðan kom uppskerubrestur, flóð
og hungursneyð sem gerði honum
og mönnum hans lífið harla óbæri-
legt 1973-1974.
Auðvitað var það hægara ort
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68
Blašsķša 69
Blašsķša 69
Blašsķša 70
Blašsķša 70
Blašsķša 71
Blašsķša 71
Blašsķša 72
Blašsķša 72
Blašsķša 73
Blašsķša 73
Blašsķša 74
Blašsķša 74
Blašsķša 75
Blašsķša 75
Blašsķša 76
Blašsķša 76