Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						28
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIDJUDAGUR 29. OKTÓBER 1991
2N*¥gtiiifrIafrife
Útgefandi
Framkvæmdastjóri
Ritstjórar
Fulltrúar ritstjóra
Fréttastjórar
Ritstjórnarfulltrúi
Árvakur h.f., Reykjavík
Haraldur Sveinsson.
Matthías Johannessen,
Styrmir Gunnarsson.
Þorbjörn Guðmundsson,
Björn Jóhannsson,
Árni Jörgensen.
Freysteinn Jóhannsson,
Magnús Finnsson,
Sigtryggur Sigtryggsson,
Ágúst Ingi Jónsson.
Björn Vignir Sigurpálsson.
Ritstjórn og skrifstofur: Aðalstræti 6, sími 691100. Auglýsingar: Aðal-
stræti 6, sími 691111. Afgreiðsla: Kringlan 1, sími 691122. Áskriftar-
gjald  1200 kr. á mánuði innanlands. í lausasölu 110 kr. eintakið.
Skerðingu hætt
Deilur hafa staðið um nokk-
urt skeið á milli ríkis-
valdsins og þjóðkirkjunnar
vegna skerðingar á sóknar- og
kirkjugarðsgjöldum. Gjöld
þessi eru innheimt við stað-
greiðslu skatta fyrir þjóðkirkj-
una og eiga að renna til safnað-
anna. Ríkisstjórn Steingríms
Hermannssonar ákvað að
skerða þessar lögbundnu tekj-
ur þjóðkirkjunnar við fjárlaga-
gerð fyrir árið 1990. Því var
þá heitið, að skerðingin yrði
aðeins í eitt ár, en sama sagan
endurtók sig við fjárlagagerð-
ina fyrir 1991, þó með þeirri
breytingu, að kirkjugarðs-
gjaldið var skert um 20% í stað
15% áður en hætt við 5% skerð-
ingu á sóknargjöldum. Þessi
sama skerðing bitnaði einnig á
greiðslum til annara trúfélaga
og á Háskólasjóði. Þjóðkirkjan
mótmælti þessum aðförum
harðlega og þáverandi stjórn-
arandstaða tók undir mótmæl-
in, enda er það fráleitt, að inn-
heimtumenn geti með sjálf-
dæmi skert þá upphæð, sem
þeir hafa til innheimtu.
Morgunblaðið tók undir
mótmælin vegna skerðingar-
innar á sínum tíma, sem
þrengdi að fjárhag safnað-
anna, auk þess sem það er
óþolandi með öllu fyrir skatt-
greiðendur, að ríkið taki í ríkis-
sjóð peninga sem greiddir eru
til ákveðinna og afmarkaðra
verkefna samkvæmt lögum.
Nægir þar að nefna upptöku
ríkisins á sérstökum eignar-
skattsauka, sem lagður var á
til að kosta byggingu Þjóðar-
bókhlöðunnar, sem enn stend-
ur ófullgerð. Það sama gerðist
raunar um sérstakt gjald í
Framkvæmdasjóð aldraðra,
sem fellt var inn í staðgreiðsl-
una, en ríkið skilaði ekki nema
að hluta til sjóðsins. Þetta gjald
var síðan að fullu fellt inn í
tekjuskattinn án þess að ein
einasta króna rynni í Fram-
kvæmdasjóð aldraðra. Vegna
fjárskorts sjóðsins lagði ríkis-
stjórn Steingríms Hermanns-
sonar sérstakan nefskatt á og
hófst innheimta hans sumarið
1990. Ekki tók þá betra við,
því ríkissjóður gerði upptækan
ríflega þriðjung þess fjár, sem
þessi nefskattur skilaði.
í ljósi þessa er ekki óeðli-
legt, að þjóðkirkjan hafi óttast
að skerðingin á gjöldum henn-
ar yrðu varanleg, ekki sízt þar
sem núverandi ríkisstjórn mun
halda skerðingunni áfram' á
næsta ári. Biskupinn yfir ís-
landi gagnrýndi núverandi
valdhafa sérstaklega á- kirkju-
þingi fyrir að aðhafazt annað
í þessu máli en þeir létu í veðri
vaka í stjórnarandstöðu.
Þorsteinn Pálsson, kirkju-
málaráðherra, tók af skarið í
ræðu sinni á kirkjuþingi sl.
föstudag. Þar lýsti hann því
yfír, að skerðingunni á tekjum
kirkjunnar verði hætt frá og
með fjárlagaárinu 1993. Þor-
steinn sagði m.a.:
„En við fjárlagagerð næsta
árs verður þessi tekjustofn
óskertur eins og ég skýrði bisk-
upi fyrir nokkru frá að í undir-
búningi væri. Kirkjunnar menn
vita, að það er ekki alltaf
hlaupið að því að kveða niður.
drauga, sem vaktir hafa verið
upp, en það verður eigi að síð-
ur, að því er þennan varðar,
gert við næstu fjárlagagerð,
sem verður sú fyrsta sem þessi
ríkisstjórn vinnur að með full-
um undirbúningstíma."
Yfirlýsing kirkjumálaráð-
herra um lausn þessa deilu-
máls er fagnaðarefni og enn-
fremur yfirlýsing hans um, að
í nánustu framtíð muni hefjast
viðræður um jarðeignir þjóð-
kirkjunnar, sem er gamalt
deilumál ríkis og kirkju.
Það er augljóst, að þjóðkirkj-
an og söfnuðir hennar verða
að hafa traustan fjárhag til að
geta sinnt skyldum sínum. Á
þessu ári skilar ríkið 509 krón-
um mánaðarlega fyrir hvern
einstakling til þjóðkirkjunnar
og sömu upphæð til annara
trúfélaga, eða Háskólasjóðs
fyrir þá sem eru utan trúfé-
laga. Þessi upphæð er miðuð
við þá 20% skerðingu á kirkju-
garðsgjöldum sem gildir í ár,
en þau nema um 127 krónum
á mann. Gjöldin renna beint
til safnaðanna, en í flestum
tilfellum fara safnaðarstjórnir
með umsjón kirkjugarða. í höf-
uðborginni eru Kirkjugarðar
Reykjavíkur þó sérstök stofn-
un. Fjárhagur safnaðanna eru
mjög mismunandi eftir fjolda
sóknarbarna. Þar sem fjárhag-
ur leyfir eru kirkjugarðssjóð-
irnir sums staðar notaðir til
að greiða niður útfararkostnað
og er það vel, því það er ekki
tilgangurinn með álagningu
sóknar- og kirkjugarðsgjalda
að kirkjan safni í sjóði.
Umræður á aðalfundi SAL um hlutabréfaviðskipti:
Hlutabréfakaup lífe
eiga eftir að aukast i
KAUP lífeyrissjóða á hlutabréfum eiga óhjákvæmilega eftir að aukast
í framtíðinni, en hlutabréfaeign lífeyrissjóða hérlendis er mjög lítil
samanborið við hlutabréfaeign lífeyrissjóða erlendis eða innan við
2% af heildareignum. Þá er mjög æskilegt að Verðbréfaþing íslands
eflist og nauðsynlegt er að lífeyrissjóðirnir móti reglur um hvernig
standa eigi að hlutabréfakaupum til að halda áhættu í lágmarki og
með hvaða hætti lífeyrissjóðirnir hafi áhrif á rekstur félaganna vegna
hlutabréfaeignar sinnar. Þetta var meðal þess sem kom fram í erind-
um Gunnars J. Friðrikssonar, formanns Sambands almennra lífeyris-
sjóða, og Hrafns Magnússonar, framkvæmdastjóra sambandsins, á
aðalfundi SAL í gær, þar sem sérstaklega var fjallað um framtíðina
í þessum efnum.
Gunnar sagði að íslensk hlutafé-
lög myndu þurfa að auka hlutafé
sitt á næstu árum til að standast
aukna og harðnandi alþjóðlega sam-
keppni. Einstaklingar hér réðu ekki
við þetta en fyrirtækin myndu þurfa
að finna markað fyrir hlutabréfin
hér eða erlendis. Eðlilega beindist
athyglin að lífeyrissjóðunum því
þeir væru stærsta uppsprette fjár-
magns í þjóðfélaginu. Ábyrgð
stjórna lífeyrissjóðanna væri mikil
að ávaxta það fé sem þeim væri
trúað fyrir, eins vel og nokkur kost-
ur væri. Það yrði að taka mið af
öryggi og þægindum ávöxtunar og
minna öryggi og meiri óþægindi
ættu að skila sér í hærri ávöxtun.
Það væri flókið og erfitt fyrir ein-
staka sjóði að svara spurningum um
arðsvon og áhættu varðandi einstök
fyrirtæki. Augljóslega yrði að
grandskoða ársreikninga þeirra, auk
þess að hafa hliðsjón af framtíðar-
möguleikum, stjórn og öðru sem
hefði áhrif á hag fyrirtækisins. Ann-
ar möguleiki væri að kaupa hlut í
hlutabréfasjóðum, þar sem áhættan
dreifðist milli margra fyrirtækja. Þá
væri hægt að leita álits verðbréf-
amiðlara en gallinn væri sá að þeir
væru ekki óháðir, þar sem þeir væru
bæði i því hlutverki að veita ráðlegg-
ingar og annast hlutaabréfasjóði.
Þá gerði Gunnar að umtalsefni
hvort starfsmenn eða stjórnarmenn
lífeyrissjóða eigi að taka sæti í
stjórnum hlutafélaga í krafti hluta-
bréfaeignar sjóðsins. Rakti hann það
sem tíðkaðist erlendis í þessum efn-
um og kom fram að í fæstum tilvik-
um heimila sjóðir að fulltrúar þeirra
sitji í þessum stjórnum. Sagði hann
það yfirleitt reglu að menn sætu
ekki í stjórnum tveggja peninga-
stofnana samtímis. Það væri í flest-
um tilvikum óæskilegt og auðvelt
að sýna fram á hagsmunaárekstra.
Seta i stjórnum hlutafélaga væri í
mörgum tilfellum vel launuð, auk
metorða og hlunninda, og hætta
væri á að fulltrúi tæki hagsmuni
sína af setu í stjórn hlutafélags fram
yfir hagsmuni lífeyrissjóðsins. Auk
þess væru reglur um innherjavið-
skipti þess eðlis að erfitt væri að
samræma setu í stjórn lífeyrissjóðs
setu í stjórn hlutafélags. Gunnar
sagði að lífeyrissjóðirnir ættu frem-
ur að beita áhrifum sínum til að
styðja óháða fulltrúa og aðhaldið
kæmi fram í virku eftirliti.
Hrafn Magnússon gerði í upphafi
erindis síns að umtalsefni þær breyt-
ingar sem hefðu orðið á ávöxtunar-
möguleikum sjóðanna frá því þeir
hófu göngu sína 1970. Áttundi ára-
Sveitarstjórn Skútustaðahrepps:
Hrein fölsun á niðurstt
í umsögn Náttúruvernd
SVEITARSTJORN Skútustaðahrepps telur að í umsögn Náttúru-
verndarráðs um nefndarálit Sérfræðinganefndar um Mývatns-
rannsóknir, sem ráðið afhenti umhverfisráðherra í byrjun októ-
ber, komi fram hrein fölsun á niðurstöðu nefndarinnar. Telur
sveitarsrjórnin að sumum túlkunum og staðhæfingum Náttúru-
verndarráðs sé ekki hægt að finna stað í nefndarálitínu og að
ráðið gefi sér hver áhrif breyttra setflutninga í Mývatni séu og
verða án þess að það sé stutt rannsóknum eða mælingum. Arnþór
Garðarsson, formaður Náttúruverndarráðs, segir að engar falsan-
ir séu í umsögn Náttúruverndarráðs, en þar sé um aðrar áherslur
að ræða en sveitarstjórnin, sem hefði hagsmuni af Kísiliðjunni,
hefði viljað sjá.
Sigurður Rúnar Ragnarsson,
sveitarstjóri Skútustaðahrepps,
sagði í samtali við Morgunblaðið
að deginum ljósara væri að falsan-
ir væru á ferðinni í umsögn
Náttúruverndarráðs.   Hann   sagði
fölsunina felast í því að ekki væri
hægt að lesa annað út úr umsögn-
inni en að það væri niðurstaða sér-
fræðinganefndarinnar að aukning
á ákomu niturs í vistkerfi Mývatns
væri áhyggjuefni.
Formaður Veiðifélags Mývatns:
Yfirlýsingin er veiði-
félaginu óviðkomandi
HEÐINN Sverrisson, formaður Veiðifélags Mývatns, segir að yfir-
lýsing 23 einstaklinga í félaginu, þess efnis að þeir telji ekkert
því til fyrirstöðu að Kísiliðjan starfi áfram í Mývatnssveit, sé
Veiðifélagi Mývatns með öllu óviðkomandi. Hann segir ekki hafa
verið fjallað formlega um skýrslu sérfræðinganefndar um Mý-
vatnsrannsóknir í veiðifélaginu, þar seni staðið hafi á því áð fá
nógu mörg eintök af skýrslunni til að kynna félagsmönnum.
„Þarna er um lítinn meirihluta
félagsmanna að ræða sem skrifuðu
undir þessa yfirlýsingu, en þó eru
þeir ekki með meirihluta veiðirétt-
ar. Fæstir þeirra sem skrifuðu
undir hafa svo mikið sem séð
skýrsluna, þannig að þarna er um
svolítið frumhlaup að ræða og er
það  félaginu   allsendis  óviðkom-
andi," sagði Héðinn.
Hann sagði að stjórn veiðifélags-
ins hefði óskað eftir viðræðum við
ráðherra um þetta mál, en ætlunin
hafi verið að fjalla um það á form-
legan hátt í félaginu áður, og það
yrði gert svo fljótt sem kostur væri.
„Þetta er af og frá og einmitt
um hið gagnstæða að ræða, því
sérfræðinganefndin sá ekki eftir
mjög ítarlegar Umræður ástæðu til
að setja inn í sitt álit að þetta
væri áhyggjuefni. Sérfræðinga-
nefndin skilur eftir einn óvissu-
þátt, sem er áhrif breyttra setflutn-
inga um vatnið sem dælingin veld-
ur, en nefndin tekur skýrt fram
að ekki hafi unnist tími til að rann-
saka afleiðingar þessa þáttar þar
sem þær staðreyndir komu svo
seint fram í rannsóknum nefndar-
innar, og það sé verkefni frekari
rannsókna. Aftur á móti tekur
Náttúruverndarráð þennan óvissu-
þátt og gerir mjög mikið úr honum
og segir hverjar afleiðingarnar séu
orðnar og hverjar þær muni verða.
Að mati sveitarstjórnarinnar er
þetta ekki stutt rannsóknum eða
mælingum. Þá er umsögn stjórnar
Náttúrurannsóknastöðvarinnar við
Mývatn nokkuð" það sama upp á
teningnum, en þeir telja ljóst að
breytingar á setreki valdi verulegri
hnignun á undirstöðu lífsskilyrða í
Mývatni. Þessi fullyrðing er ekki
studd rannsóknum eða mælingum
fremur en hjá Náttúruverndar-
ráði," sagði hann.
Sigurður sagði að sveitarstjórn
Skútustaðahrepps teldi að sannanir
fyrir því að starfsemi Kísiliðjunnar
væri að spilla lífríkinu í Mývatni
þyrftu að vera mjög sterkar og
skýrar þar sem verið væri að fjalla
um líf og tilveru einstaklinga og
mikla efnahagslega starfsemi. „Við
látum okkur ekki nægja að nefndir
eða ráð giski á eða álykti um hluti
þar sem ekki eru til rannsóknir eða
mælingar til stuðnings," sagði
hann.
Arnþór Garðarson, formaður
Náttúruverndarráðs, sagði í sam-
tali við Morgunblaðið að hann teldi
aso
föls
i
me:
þet
þaí
frat
af j
ræ<
döj
kar
Þac
um
að
fra
sér
sta
gjö
anc
allt
ale,
ir £
ski
ert
ert
rur
hai
i
stjc
ráð
set
me
hai
tali
my
og
ant
að
inn
er:
hel
un
og
áh;
ski
af
að
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56