Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 29. OKTOBER 1991
55
4
4
4
I
4
4
I
<
í

SJOSLYSIÐ    VIÐ    HORNAFJORÐ
Reyndi að halda ró
minni allan tímann
- segir Haukur Margeir Hauksson
„VIÐ vorum að stýra út úr ósnum þegar skipstjórinn sneri bátnum.
Þegar aldan velti bátnum við stóð ég í dyrunum og við köstuðumst
inn í bátinn og lokuðumst inni," sagði Haukur Margeir Hauksson,
en hann er 15 ára gamall. Hann skarst illa á höfði þegar bátnum
hvolfdi, marðist á brjóstkassa og fótum og sagðist eiga erfitt með
andardrátt. Eftir læknisskoðun fékk hann þó að fara heim til for-
eldra sinna.
„Okkur tókst að komast út rétt
áður en skipið sökk. Það mátti ekki
tæpara standa. Okkur tókst að
blása upp gúmbjörgainarbát en
misstum hann og þurftum allir að
synda í land. Við höfum verið að
minnsta kosti 20 mínútur til hálf-
tíma að komast að landi og þá var
einn okkar nánast búinn að missa
meðvitund," sagði Haukur í sam-
tali við Morgunblaðið í gærkvöldi.
Hann segir að þeir hafí allir reynt
að halda stillingu sinni. „Við reynd-
um að skipuleggja þetta eins og við
gátum. Sjórinn náði okkur í mitti
og báturinn fylltist svo þegar okkur
tókst að komast út. Við sáum aldr-
ei annan skipsmanninn en hann
hafði verið inni með okkur en komst
aldrei út. Það var mikill vindur og
bræla þegar þetta gerðist og við
vorum næstum drukknaðir í öldu-
ganginum þegar við vorum að reyna
að komast í land," sagði hann.
Haukur sagði að honum hefði
ekki farið að hlýna fyrr en hann
Þmganesskerc
Hornajjarðarós
Skólabáturinn Mímir fékk á
sig brot, valt á hliðina og sökk
í Homafjarðarósi um miðjan
dag í gær.
var kominn í sjúkrabílinn sem kom
á staðinn skömmu eftir að þeir voru
komnir í sjúkraskýlið. „Ég er ekki
vanur á sjó en hef þó áður farið á
sjó. Ég reyndi að halda ró minni
allan tímann og sem betur fer tókst
okkur það öllum. Ég trúi því að það
hafi bjargað okkur," sagði hann.
Stóð varla í fæturna
þegar ég kom í land,
ég var svo dofinn
- segir Stefán Rósar Esjarsson sem
tókst að komast fyrstur út úr bátnum
„VIÐ ætluðum að taka einn hring í ósnum þegar kom brot að
framan og svo annað á hliðina og við það hvolfdi bátnum. Við
vorum allir inni í stýrishúsi og læstumst inni," segir Stefán
Rósar Esjarsson sem er 15 ára gamall. Hann slapp án meiðsla
en segist hafa verið orðinn mjög þrekaður og dofinn af kulda
þegar drengjunum fimm tókst að komast í land eftir að um 45
mínútur voru liðnar frá því að bátnum hvolfdi. Hann var kom-
inn á heimili sitt síðdegis og var óðum að ná sér en leynir því
ekki að þetta hafi verið átakanlegri reynsla en orð fá lýst.
„Við fórum út um hádegi og    vorum inni í bátnum hvernig við
Aldan sneri bátnum við
-segir Snorri Einarsson sem var lokaður inni í bátnum
ásamt félögum sínum í tíu mínútur eftir að honum hvolfdi
„VIÐ höfðum snúið bátnum við og vorum á Ieið inn ósinn þegar
við lentum í öldu sem sneri bátnum alveg við. Ég stóð úti á dekki
en kastaðist inn í stýrishúsið og klemmdi annan fótinn í gætt-
imii," sagði Snorri Einarsson í samtali við Morgunblaðið. Hann
meiddist talsvert á fæti þegar höggið reið yfir bátinn en segist
hafa náð sér nokkuð vel.
\
„Við vorum inni í bátunum í
talsverðan tíma og áttum von á
því strax að hann myndi sökka.
Eftir talsverðan tíma fundum við
að hann rétti sig aðeins og maraði
á hliðinni. Það var mikill sjór í
bátnum og mikill kuldi og svo vor-
um við alltaf að reka okkur í og
fá rafmagnsstuð. Við fórum svo
út um glugga á bakborðshlið. Við
höfðum skipulagt hvernig við ætt-
um að fara út úr bátnum og fór
Stefán fyrstur og ég næstur en
ég festist í gatinu og var í nokk-
urn tíma að losa mig. Mér tókst
svo að komast út og synda frá og
hékk í björgunarhring smástund.
Guðni og Haukur komu næstir en
Óskar flækti sig í spotta en tókst
þó að losa sig. Eg sá aldrei skips-
manninn sem var með okkur inni
í bátnum koma upp. Hann hafði
róað okkur á meðan við vorum
inni í bátnum þannig að við vorum
farnir að anda rólega. Hinn mann-
inn sá ég aldrei eftir að brotið reið
yfír," sagði hann.
Okkur tókst að losa gúmbjörg-
unarbátinn að framan og blása
hann upp. Tveir okkar komust í
bátinn þegar brotsjór gekk yfir svo
að honum hvolfdi en Jþeim tókst
að komast úr honum. Eg kallaði á
þá og sagði þeim að reyna að synda
í land. Þá hafði okkur rekið tals-
vert langt austur eða alveg upp
undir Þinganesskerin. Við svöml-
uðum í sjónum í að minnsta kosti
hálftíma og ég hugsa að það hafí
verið að minnsta kosti 50-60 metr-
ar til lands frá bátnum. Það sveim-
aði flugvél yfir okkur og ég veif-
aði eins og ég gat á meðan ég var
að reyna að ná landi," sagði hann.
„Við soguðumst nokkrum sinn-
um út áður en okkur tókst að ná
landi. Ég kom fyrstur i land og
næstur kom Stefán. Óskar var al-
veg orðinn máttlaus og hljóp ég
til hans og mér tókst að draga
hann upp á sand eftir talsverða
baráttu en þá voru björgunarsveit-
armennirnir komnir og tóku við
honum. Við þurftum svo að ganga
í björgunarskýlið þar sem við vor-
um strax settir í kojur í smástund.
Ég fór svo ásamt Stefáni og Guðna
í lóðsinum upp á bryggju en sjúkra-
bíll sótti hina tvo. Annar þeirra var
skorinn á höfði en hinn var orðinn
mjög máttfarinn," segir hann.
Hann bætti því við, að áður en
þeir fóru frá Höfn um hádegið
höfðu þeir fengið kennslu í með-
ferð björgunarbáta og annars
björgunarbúnaðar og því hefðu
þeir vitað hvernig þeir áttu að
bregðast við.
„Ég var skjálfandi, bæði af
kulda og hræðslu, en þegar ég
komst inn í björgunarskýlið tók ég
að róast. Mér leið illa í fætinum
sem er bólginn en ég reyndist þó
ekki vera brotinn. Auk þess er ég
marinn á lærinu en mér hlýnaði
mjög fljótt," sagði hann.
höfðum verið að fara yfir björg-
unarbúnaðinn. Þetta gerðist á
svipstundu og maður áttaði sig
ekki strax á að báturinn myndi
sökkva. Það flæddi svo sjór inn
í bátinn en við vorum lokaðir
þarna inni í um tíu mínútur. Við
fundum síðan að báturinn var
aðeins farinn að rétta sig og
sáum við þá ljósglætu úr glugga-
num. Ég beið smástund, opnaði
svo glugga og fór út og hinir á
eftir.
Við leystum björgunarbátinn
en hann blés ekki alveg út og
ég þurfti að rífa hann í sundur
því hann opnaðist ekki alveg
sjálfur. Mér tókst að blása hann
aðeins út en svo reið brot yfir
og þá skolaðist hann í burtu og
upp á land. Við héngum á kjöln-
um i nokkra stund en urðum svo
að koma okkur í Iand. Einn okk-
ar var í flotgalla en við hinir í
björgunarvestum, þau björgðuðu
okkur alveg. Við höfum sennilega
verið um þrjú kortér í sjónum.
Það var mikill sjór í bátnum allan
tímann á meðan við vorum þar
inni," sagði hann. „Við skipu-
lögðum það aðeins á meðan við
ætluðum að komast út."
Hann segir að skipstjórinn
hafi horfið sjónum þeirra þegar
brotið reið yfir bátinn en hinn
maðurinn hefði verið með þeim
inni í bátnum en þeir vissu ekki
hvort hann hefði komist út.
„Þetta var mikið högg og það
var mikil mildi að maður skyldi
ekki hafa rotast þegar það gekk
yfir," sagði Stefán.
Hann telur að báturinn haff"1
verið um 50 metra frá landi þeg-
ar þeir yfirgáfu hann en hafði
þá rekið austur með ströndinni.
„Það er erfitt að gera sér grein
fyrir fjarlægðinni. Við sáum ekki
í land því það var það mikið
brim," sagði hann.
„Það var mjög erfitt að kom-
ast í land. Brotin gengu yfír og
manni svelgdist á. Þegar við náð-
um fótfestu skolaði okkur aftur
út. Þegar okkur tókst að komast
upp á land stóð ég varla í fæ'-
turna, ég var svo dofínn. Við
vorum komnir svolítið upp í fjðr-
una þegar björgunarmennirnir
komu að okkur. Farið var með
þrjá okkar á báti inn til Hafnar
og á heilsugæslustöðina en hinir
fóru með sjúkrabíl."
Nýjar
sendingar
frá
ctxyctihaJeá
komnar
Guðrún
Rauðarárstíg, sími 615077
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56