Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 14. JÚNÍ 1992


'Vi/'.n'•"/:/¦:¦)?. m>4/,¦»/ ','>>iuif

-

£

í Finnlandi er hlaupið haldið í

Helsinki og safnast þar saman kon-

ur hvaðanæva af landinu. „Þar er

eingöngu boðið upp á eina vega-

lengd, 10 kílómetra, og er hægt

að híaupa þá leið, skokka eða

ganga, sumar dansa jafnvel

samba!" segir Margrét. „Þetta er

orðinn meiri háttar viðburður þar

í borg ög þegar konurnar koma í

mark fá þær rósir, sem karlmenn

að sjálfsögðu afhenda þeim. Kon-

urnar sex sem voru upphafsmenn

hlaupsins hafa nú stofnað fyrirtæki

sem sér um allt varðandi hlaupið

og svo umfangsmikið er það orðið

að skrifstofan er opin allt árið. Þær

gefa til dæmis út bækur með leið-

beiningum um hlaup, upphitun og

teygjuæfingar og eru með verslun

þar sem seldar eru íþróttavörur."

HVAÐ VILJA KONUR?

í Stokkhólmi er einnig haldið

kvennahlaup árlega og var til þess

stofnað af íþróttafélagi þar í borg

nokkrum mánuðum eftir fyrsta

kvennahlaupið í Finnlandi. íslend-

ingar fengu upplýsingar um hlaup-

ið í gegnum norræn íþróttasam-

bönd og Lovísa Einarsdóttir, sem

er formaður undirbúningsnefndar

fyrir Kvennahlaup ÍSÍ og á jafn-

framt sæti í framkvæmdastjórn

ÍSÍ, var í nefnd sem skipulagði

íþróttahátíð 1990 og var sú nefnd

að leita að nýjum viðfangsefnum.

„Við fengum upplýsingar um

finnska kvennahlaupið í gegnum

norræn íþróttasambönd og fannst

okkur það hvalreki. Við renndum

blint í sjóinn, vissum ekki hver

þátttakan yrði, en um 2.400 konur

tóku þátt í fyrsta hlaupinu hér og

ári síðar voru þær orðnar um

3.000."

Lovísa, sem hafði kennt íþróttir

lengi í Garðabæ, kom með þá upp-

ástungu að hlaupið yrði haldið þar

í bæ og hlaut það góðan hljóm-

grunn. Einnig fer Kvennahlaupið

fram úti á landi, en samtals er nú

hlaupið á 15 stöðum. „Tilgangurinn

með hlaupinu er tvenns konar,"

segir Lovísa. „I fyrsta lagi sá að

örva konur til þátttöku í íþróttum

og til að stunda reglubundna lík-

amsrækt, og í öðru lagi að hvetja

þær til að starfa að íþróttamálum

og vinna að framgangi íþróttamála.

Hópur kvenna getur af fjárhags-

legum ástæðum ekki sótt líkams-

ræktarstöðvar og aðrar hafa ekki

áhuga á að vera með hópi í íþrótta-

sal. En hlaupið er einfalt og hentar

öllum. Það er aðeins að fara út um

dyrnar hjá sér í góðum skóm, eng-

in fjárútlát, engir glansbúningar.

Ég get til dæmis ekki séð að konur

sem vinna frá morgni til kvölds

hafi tíma til að fara í líkamsræktar-

stöð þrisvar í viku. Það fyrirkomu-

ALLAR

BROSANDI

KONURNAR í fjölskyldu Lilju G. Jóhannesdóttur, 17 ára nema

í Fjölbrautaskólanum í Garðabæ, tóku allar þátt í hlaupinu og

þvi langaði Lilju að reyna líka. Hljóp hún fimm kilómetra ásamt

frænku sinni og jafnöldru, og einnig hljóp þarna móðir hennar

með mágkonu sinni og systur hennar.

Eg var nú eitthvað að reyna

að skokka fyrir hlaupið, en

það var ósköp lítið," segir Lilja

þegar við ræðum um undirbúning.

„í fyrra æfði ég badminton og

þá hlupum við oft í upphituninni

þannig að það var smáæfing. Ég

hún æft handbolta og fótbolta,

auk þess sem hún var í dansi í

vetur. Samt segist hún ekki fá

nógu mikla 'hreyfingu og þvi sé

Kvennahlaupið ágæt viðbót. „Það

eru svo margir unglingar sem eru

ekki í íþróttum og fá enga hreyf-

Lilja G. Jóhaiin-

esdóttir hleypur

sér til skemmtun-

ar í Kvenna-

hlaupinu, þar

sem allir keppa

við sjálfa sig.

Morgunblaðið/Sverrir Vilhelmsson

var líka að vinha um sumarið og

hafði því lítinn tíma.

- Hvernig var svo að hlaupa? •

„Það var góð stemmning og

mjög skemmtilegt. Þarna var leik-

fími á undan og íþróttakennaran-

um tókst vel að hrista okkur upp,

lét okkur teygja og hoppa og síð-

an hlupu allar af stað með bros

á vör!

- Eru ekki konur þarna með

kerrur og vagna?

„Jú, og sumar fóru þetta gang-

andi. Margar voru að grínast

þarna og „skjóta" hver á aðra.

Sumar voru í góðri þjálfun og

hlupu strax á undan, eins og litlu

krakkarnir sem tættu framúr

manni. Eldri konurnar drógust

kannski aftur úr, þær gengu þetta

bara sér til hressingar. Það togn-

aði því fljótlega úr hópnum, en

síðan hittust allar hjá Garðaskóla,

fengu pening og hlýddu á

skemmtiatriði."

Þótt ung sé að árum er það

ekkert nýtt fyrir Lilju að taka við

verðlaunapeningi, því bæði hefur

ingu fyrir utan leikfimina í skólan-

um. Eg hætti í fótbolta þegar ég

byrjaði í framhaldsskóla, og þegar

námið þyngdist hætti ég í hand-

boltanum og fór að æfa badmin-

ton! Oft er lítill tími aflögu fyrir

íþróttir því námið er svo tíma-

frekt."

- Heldur þú að hlaupið hvetji

konur til að hreyfa sig meira?

„Það held ég, ég hef séð þær

hér í kringum mig fara út fyrir

kvöldmat og skokka, sennilega

að hita sig upp fyrir hlaupið. Eg

held að konur á öllum aldri hafi

gott af þessu. Margar eru til

dæmis bundnar yfir smábörnum

alla daga og hafa sjaldan tæki-

færi til að hreyfa sig.

Ég hleyp þetta mér til skemmt-

unar og ætla að gera það áfram.

Það keppa allir við sjálfa sig,

nema litlu krakkarnir auðvitað,

þeir eru í hörkukeppni. Það er líka

svo skemmtilegur andi í Kvenna-

hlaupinu, engin kona að pína sig

í þetta, öllum finnst gaman og

allar eru brosandi."

LOVISA EINARSDÓTT-

IR: Konur hafa áhuga á

skokki, leikfimi eða ein-

hverju í þeim dúr.

lag sem er á hlaupinu, að konur

megi ganga, laðar líka að mikinn

fjölda."

Menn hafa velt því fyrir sér hvort

konur almennt hafi lítinn áhuga á

keppnisíþróttum og segist Lovísa

ekkert vilja alhæfa í því sambandi.

„í raun og veru hafa þær áhuga á

keppnisíþróttum, en þó ekki eins

og þær eru skipulagðar í dag. Það

hefur aldrei komið fram hvað það

er sem konur vilja. Hvað vilja kon-

ur? Maður getur hvergi flett því

upp. Þær virðast þó hafa áhuga á

skokki, leikfimi eða einhverju í þeim

dúr."

ÍÞRÓTTAAFREK

Konur virðast sækja mest í þær

íþróttagreinar þar sem engin skyld-

umæting er og ekki undarlegt því

fæstar hlaupa út og suður á æfing-

ar þegar börnin eru komin til sög-

unnar. Hins vegar ættu þær að

hafa jafnmikla möguleika og

drengirnir fram að þeim tíma, en

svq virðist þó ekki vera í raun.

Iþróttaafrek íslenskra kvenna

eru ekki höfð í hámæli hér á landi

og umfjöllun er eftir því. í sam-

bandi við umfjöllun fjölmiðla hefur

stundum verið bent á að íþrótta-

fréttamenn séu flestir karlkyns og

því áhugalausir um kvennaíþróttir,

en ekki er nú aldeilis um slíkt að

ræða í öllum tilvikum. Fyrir stuttu

voru bestu handknattleiksmenn 1.

deildarinnar af báðum kynjum

valdir og fjallaði kvenkyns íþróttaf-

réttaritari um afrek þeirra í sjón-

varpi. Voru sýnd eitt eða tvö mörk

af þeim sem konan hafði skorað

um veturinn, en löng og ítarleg

syrpa um karlmanninn með mörg-

um mörkum og sendingum.

Þótt fjölmiðlar sýni lítinn áhuga

á kvennaíþróttum, hafa konur í

Garðabæ hins vegar gert það. Nú

KONA VIÐ KONU

ALDURINN hefur lítið að segja þegar Kvenna-

hlaupið er annars vegar eins og sannast best á

Gunnþórunni Egilsdóttur, eiganda Skemmunnar

í Hafnarfirði, sem skokkaði fimm kilómetra átta-

tíu ára göinul. Hún hefur tekið þátt í Kvennahlaup-

inu frá upphafi og ætlar að öllu forfallalausu að

skokka næstkomandi laugardag.

Gunnþórunn segir að hún

hafi smitast af fjölskyld-

unni þegar hlaupið var annars

vegar. „Við vorum þarna saman

dóttir mín, barnabörnin og

langömmubörnin, í fyrra reyndar

fór ég fímm kflómetrana með

dóttur minni. Ég er nú að hugsa

um að láta tvo kílómetra nægja

núna."

- Bjóstu þig undir hlaupið á

einhvern hátt?

„Nei, alls ekki, og hef ekkert

verið í íþróttum. Það hafa verið

æfingar á laugardögum fyrir

hlaupið en ég hef ekki komist því

ég er alltaf að vinna í búðinni.

En annars á ég gott með að

ganga, finn aldrei til í fótunum,

hef verið mjög heppin með það."

- Hvernig gekk þér nú með

Gunnþórunn Eg-

ilsdo11.ii" í versl-

un sinni. Hún

hefur ætfð tekið

þátt í Kvenna-

hlaupinu ásamt

öðru kvenfólki

ættarinnar.

þessa fimm kílómetra?

„Alveg ljómandi, við skokkuð-

um stundum, gengum hratt á

milli og ég var ekkert lúin eftir

þetta, fékk mér bara kaffi á eftir

svona eins og gengur."

Gunnþórunn segir að hlaupið

hafi verið' virkilega skemmtilegt.

Ekki nóg með að dóttirin hafi

verið þarna, heldur einnig tengda-

Morgunblaðið/Sverrir Vilhelmsson

dóttirin og sonardóttirin þannig

að þær fjölmenntu úr fiölskyld-

unni. „Þetta var h'ómandi

stemmning og gríðarlega margt.

Kona við konu og allar svo kátar

og léttar í skapi. Ég varð nú

reyndar ekki vör við fleiri á mínum

aldri þarna í hlaupinu. Mágkona

mín var þarna líka, en hún er nú

svo ung, ekki orðin sjötug."

- Nú fá allir verðlaunapening,

hafðir þú fengið slíkan pening áður?

„Nei, bara þennan. Var hérna

í leikfími í gamla daga, en elskan

mín, þá voru engin hlaup fyrir

konur. Kvennahlaup sem þessi

hafa mikinn tilgang, held ég, kon-

ur koma saman og gleðjast hver

með annarri. Ég tel þetta líka

hiklaust mikla hvatningu fyrir

konur og held að íþróttaiðicun

hafí aukist frekar en hitt vegna

hlaupsins.

Að öllu forfallalausu ætla ég

að taka þátt aftur. Guð hefur

gefíð mér svo góða heilsu seinni

árin. Ég var með asma hér áður

fyrr en hef alveg losnað við hann

og fer sjaldan til læknis. Það eina

sem angrar mig er bakið. Ef ég

er í erfíðisvinnu fínn ég stundum

til, eins og um daginn þegar ég

var að setja niður kartöflur og

stinga upp."

- Hvar hengir þú þinn verð-

launapening upp?

„Ég geri það nú ekki, elskan

mín. Hann fer bara ofan í skúffu.

Ég gorta ekkert af þessu, þetta

er bara fyrir mig."

Morgunblaðið/Árni Sæberg

MARGRET JÓNSDÓTT-

IR: í Kvennahlaupinu í

Finnlandi skokka þær eða

ganga, sumar dansa jafn-

vel samba!

er ekki átt við Kvennahlaupið, held-

ur handboltann.

Segir Lovísa að í Garðabæ hafí

nefnd verið sett á laggirnar sem

standi að baki meistaraflokknum.

„Þær hafa unnið geysilega mikið

og skemmtilegt starf, þessar kon-

ur. Þær hafa séð um fjáröflun,

fylgst með æfíngaferlinum og upp-

byggingu, séð um íþróttamál þeirra'

og síðast en ekki síst farið á alla

leikina og sent bréf í hvert hús og

hvatt okkur hinar til að koma. Það

hefur verið einstök stemmning á

öllum leikjum og húsið oftast fullt."

KONURÍSTJÓRN

Af þessu má sjá að það er gam-

an að vera handboltakona í

Garðabæ og hvetjandi fyrir þær

sem eru í yngri flokkunum. Því

sennilega er ekkert eins niðurdrep-

andi fyrir ungar íþróttastúlkur og

áhugaleysi almennings.

Félagsstörf hafa hingað til ekki

þvælst fyrir konum ef marka má

öll þau kvenfélðg sem spretta upp

á landinu hversu lítið sem viðkom-

andi pláss er. Þegar kemur að

stjórn íþróttafélaga verða þær hins

vegar athafnaminni og hefur engin

kona til að mynda átt sæti í fram-

kvæmdanefnd Ólympíunefndar ís-

lands né heldur í íþróttanefnd ríkis-

ins í þau 50 ár sem hún hefur starf-

að. Tvær konur eru þó lpks komnar

í framkvæmdastjórn ÍSÍ, Lovísa

Einarsdóttir og Katrín Gunnars-

dóttir.

Lovísa er spurð hvort ástæðan

fyrir þessum trega kvenna til

stjórnunar í íþróttamálum sé sú að

þær séu orðnar leiðar á að vera

settar í basar og bakstur um leið

og þær sýna sig á fundum, og seg-

ir hún að það sé því miður ekkert

ólíklegt. „Þær vinna oftast á bak

við og inna þar mjög gott og göf-

ugt starf af hendi, en þróunin þarf

að verða sú að þær sækist meira

eftir stjórnunarstorfum. Nú veit ég

að karlarnir hafa hvatt þær til að

mæta á ársþing, en segja að reynsl-

an sé sú að ef þær þurfí að halda

tölu um eitthvert mál séu þær

horfnar. Við reyndum að breyta

þessu í Garðabænum og héldum tvö

námskeið í fyrra ætluð konum sem

sýna íþróttamálum áhuga og

nokkrar úr þeim hópi hafa komið

sterkar fram í íþróttafélaginu. Nú

er það svo að kariarnir sitja alltaf

að öllum fiármálum, ef kona er

valin í stjórn er hún mjög oft rit-

ari. Þetta er okkur sjálfum að

kenna og þessu þurfum við að

breyta og axla meiri ábyrgð."

Konur skipuleggja og stjórna

Kvennahlaupinu í Garðabæ og vfðs-

vegar um landið næstkomandi

laugardag. Engin tímataka er á

hlaupinu, þær ráða hvort þær

ganga, skokka eða hlaupa 2 km, 5

km eða 7 km.'og allar fá verðlauna-

pening. Skráning í hlaupið fer fram

í íþróttaverslunum og um leið og

þær borga kr. 350, fá þær afhentan

hvítan bol merktan Kvennahlaup-

inu.

Þar sem konur eru hvort eð er

alltaf á hlaupum fará þær líklega

létt með að skokka smáspotta á

laugardaginn, ekki aðeins sjálfum

sér til ánægju og uppbyggingar,

heldur einnig til að sýna ungum

stúlkum fram á að þær geti

óhræddar lagt á íþróttabrautina því

stuðninginn hafí þær. Heilan flokk.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
20-21
20-21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40