Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						36   FÖSTUDAGUR 18! NÓVEMBER 1994
MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
GUÐMUNDA SESSELJA
GUNNARSDÓTTIR
+ Guðmunda Ses-
selja Gunnars-
dóttir var fædd í
Reybjavík 3. febr-
úar 1929. Hún and-
aðist í Landspítalan-
um 14. nóvember
sfðastliðínn. Hún
var fjórða í röðinni
af sex börnum Ástr
hildar S.S. Hannes-
dóttur, f. 25.7.1903,
d. 22.1. 1971, og
Gunnars Stefáns-
sonar, f. 22.4. 1900,
d. 4.12. 1973. Guð-
munda giftist 15.7.
1949 Böðvari Árna-
syni framkvæmdastjóra. For-
eldrar hans voru Arni S. Böð-
varsson og María V.H. Ey-
vindardóttir. Börn Guðmundur
og Bððvars eru fimm: 1) Gunn-
ar, f. 24.4. 1950, kvæntur Sig-
rúnu Sigfúsdóttur, bðrn þeirra
eru Brynja sem á soninn Atla
Þór, Bððvar Atli, Bjarki og
Gyða. 2) Fríða Sophia, f. 14.1.
1953. Hún á synina Jakob og
Egil. 3) Ásta, f. 6.1.1955. Henn-
ar sonur er Finnur Emilsson.
Sambýlismaður Astu er Lárus
Ýmir Óskarsson. Dóttir þeirra
er Edda. 4) Erna María, f. 12.6.
1958, gift Bjarna Óskarí Hall-
dórssyni. Synir þeirra eru Guð-
mundur Óskar, Arnar Óskar og
Birgir Óskar. 5) Bryndís, f. 13.2.
1965, gift Ólafi Jóhannssyni.
Dóttir þeirra er Ásta.
Útför Guðmundu fer fram frá
Fossvogskirkju í dag.
MARGAR góðar minningar leita á
hugann þegar ég minnist tengda-
móður minnar Guðmundu Gunnars-
dóttur. Við vorum ung, rétt 18 ára,
þegar leiðir okkar Ernu lágu saman
árið 1976. Fljótlega eftir að við Erna
María felldum hugi saman var ég
orðinn heimagangur á Reynihvammi
38. Um nokkurt skeið varð ég þess
aðnjótandi að búa hjá ástkærum
tengdaforeldram mínum eða fram
til þess að okkur Ernu þótti tíma-
bært að byrja búskap sjálf. Þar sem
foreldrar mínir bjuggu lengi vel er-
lendis leitaði ég mun meira til
tengdaforéldra minna en ég tel að
almennt gerist. Ævinlega síðan höf-
um við fundið fyrir styrkri stoð hjá
Mundu og Böðvari. -
Það var gott að bera upp við
Mundu misjafhlega raunhæfar hug-
myndir um næstu skref í lífinu. Þeg-
ar mér lá mikið við leitaðist ég oft
eftir að ná tali af henni einni yfir
kaffibolla í eldhúsinu.
Þá naut ég skarp-
skyggni hennar, hlýju
og ábendinga sem hún
settí fram á varfærinn
hátt.
. Munda var glæsileg
kona og naut virðingar
þeirra sem henni
kynntust. Munda var
ekki dómhörð á menn,
en fylgin skoðunum
sínum. Hún var varkár
í orði og athöfnum en
átti auðvelt með að ná
athygli fólks. Munda
var að auki rík að
kímnigáfu og minnist
ég margra skemmtilegra frásagna
og glettni á undanförnum árum.
Tengdaforeldrar mínir hafa verið
nægjusamir fyrir hönd sjálfra sín
en börnum sínum, barnabornum og
vinum gjafmildir og greiðviknir.
Munda gaf ríkulega af hjartahlýju
og nytsömum gjöfum. Einnig naut
hún þess að starfa að góðgerðamál-
um meðal annars með Kvenfélagi
Kópavogs og Rauða krossi íslands.
Munda og Böðvar nutu þess að
kalla fjöldskylduna saman í mat og
kaffi. Hafa þau lagt sig fram við
að treysta enn frekar sterk fjöld-
skyldubönd. Oft hefur fylgt mikill
hávaði og ærslagangur þegar barna-
börnin hafa öll verið saman komin
á Reynihvammi 38. Þegar galsinn
var hvað mestur í ungu frændunum
undraðist ég oft rósemi og ánægju
tengdaforeldra minna yfir því að
hafa börnin og barnabörnin öll sam-
an komin.
Síðastliðið vor var það ljóst að
Munda gekk ekki heil. Við töldum
þá að um tímabundin veikindi væri
að ræða en ekki hvarflaði að okkur
að Guð ætlaði henni annan bústað
svo fljótt.
Ég er þakklátur fyrir að hafa orð-
ið þess aðnjótandi að eiga ástkæra
tengdamóður mína fyrir góðan vin.
Guð styrki þig, Böðvar minn,
börnin þín og barnabörn. Minning
um góða konu geymist í hugskoti
okkar. Blessuð sé minning hennar.
Bjarni Ó. Halldórsson.
Þegar dauðinn hrifur á burt, allt
of fljótt, mína góðu mágkonu, langar
mig að þakka henni alla tryggð og
vináttu við mig og mína fjölskyldu.
Munda, eins og hún var alltaf
kölluð, giftist Böðvari bróður mínum
og byrjuðu þau sinn fyrsta búskap í
Sörlaskjóli 8 hjá okkur hjónunum.
Þar fæddust fyrstu börnin þeirra,
Gunnar   og   Fríða   Soffía.   Síðan
byggðu þau sér fallegt hús i Kópa-
voginum og þar bættust í hópinn
Ásta, Erna Maria og Bryndís.
Munda var sérstaklega elskuleg
og vönduð manneskja, kom sér alls
¦staðar vel með sínu góða og vingjarn-
lega viðmóti. Hún var næstyngst
barna Gunnars Stefánssonar og Ástu
Hannesdóttur, sem bæði eru látin.
Nú er bara ein systir eftir af börn-
um Ástu og Gunnars sem er komin
frá Ameríku til að fylgja systur sinni
síðasta spölinn.
Ég minnist hennar með innilegu
þakklæti og tryggð við mig og mína.
Blessuð sé minning Guðmundu
Gunnarsdóttur.
Megi góður Guð vernda og styrkja
Böðvar og fjölskylduna.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og alft.
(V. Briem)
Erna Arnadðttir.
Fallin er frá, langt um aldur fram,
svilkona mín, Guðmunda Sesselja
Gunnarsdóttir.
Munda giftist ung Bððvari Árna-
syni og settu þau saman heimili sitt
fyrst í Sörlaskjóli 8 í Reykjavík. Með
miklum dugnaði reistu þau síðan hús
í Reynihvammi 38 í Kópavogi, þar
sem heimili þeirra stóð síðan. Sam-
band þeirra hjóna einkenndist af
gagnkvæmri virðingu og ástúð.
Börnin komu í heiminn, fyrst Gunnar
og síðan dæturnar Fríða Soffía, Ásta,
Erna María og Bryndis. Allt myndar-
legt og vel gert fólk. Enn stækkaði
fjölskyldan. Nú komu tengdabörnin
og síðan barnabörnin, sem eru orðin
12,^ og loks langömmubarnið.
A heimili Mundu og Böðvars var
athvarf b*arnanna í blíðu og stríðu.
Þar var alltaf nóg hjartarúm og
kærleikur þeim til handa.
Munda var myndarleg kona, grönn
og létt í spori. Hún var hæglát og
prúð, ábyggileg og heiðarleg í alla
staði, og mátti ekki vamm sitt vita.
Það var fjölskyldu hennar mikið áfall,
þegar kom í ljós, að hún var haldin
ólæknandi sjúkdómi. Baráttan var
stutt en snörp. Hún gekk á móti
örlögum sínum með sama ærðuleys-
inu sem einkenndi hana alla tíð.
Nú er skarð fyrir skildi. Ættmóð-
irin, sem tengdi saman stóra fjöl-
skyldu af hjartahlýju og góðvild, er
horfin á braut. Eftir stöndum við og
drúpum höfði. Drúpum höfði í virð-
ingu og þökk fyrir að hafa fengið
að kynnast henni og notið vináttu
hennar.
Kæri Böðvar, við í Blikanesi send-
um þér og fólkinu þínu innilegar
samúðarkveðjur og biðjum Guð að
veita ykkur styrk.
Blessuð sé minning mætrar konu.
Ásdis Magnúsdóttir.
Margar eru minningarnar sem
koma í hugann, þegar frétt um and-
lát berst. Við Munda frænka áttum
fimmtíu og þriggja ára samleið um
lífsins vegi. Fyrstu minningarnar um
hana eru mér í barns minni. Þegar
hún um og eftir fermingu var að
passa mig, man ég helst eftir ferðum
með strætisvögnum, Sogamýri-Raf-
stöð, og ferðum í Hafnarfjörð. Við
fórum í gönguferðir fyrir neðan
Bjarg á Grímsstaðarholti þar sem
langamma og langafi bjuggu.
Mér eru minnisstæð lög sem
Munda og vinkona hennar, Rúna,
voru að raula, t.d. Seven lonely da-
ys, sem var vinsælt á þessum árum.
Munda var falleg þegar hún var í
hvíta sloppnum við afgreiðsluborðið
í Laugavegsapóteki. Alltaf fékk ég
apótekaralakkrís eða eitthvert sæl-
gæti þegar ég kom til hennar.
Hún giftist Böðvari Árnasyni en
hann vann við frystihús föður síns
í Kópavogi. Hann keyrði fisk á stór-
um vörubíl og fékk ég oft að sitja
í hjá honum. Þau byggðu sér hús í
Reynihvammi 38 í Kópavogi. Böðvar
réð mig í vinnu í Kópavoginum og
borðaði ég þá hjá Mundu frænku.
Fermingarveislan mín var haldin
í húsi þeirra sem var stórt í þá daga,
en _er meðalstórt í dag.
Ég minnist margra ferðalaga,
berjaferða á Dragháls og rigningar-
nætur í Bjarkarlundi.
Ef einhvers staðar var afmæli
kom Munda frænka. Ég held að ég
megi segja að hún hafi komið í öll
fimmtfu -og tvö afmælin mín. Hún
var góð kona og gerði öllum gott
ef hún gat því við komið. Hennar
verður sárt saknað af vinum og
vandamönnum.
Guð gefi Böðvari og öllum barna-
hópnum styrk til að standast þessa
sorg sem fylgir því að missa eigin-
konu, móður og ömmu. •
Blessuð sé minning hennar.
Hanning.
Fyrir tíu árum var stofnaður
sjúkravinahópur innan Rauða kross
deildar Kópavogs. Markmiðið með
honum var m.a. að sinna vistmönn-
um í Sunnuhlíð, hjúkrunarheimili
Kópavogs.
Þar var Guðmunda með frá byrjun
og lýsir það vel áhuga hennar á að
gleðja aðra og gera þeim gott.
Traustari og betri manneskju var
ekki mögulegt að fá til að sinna öldr-
uðum og sjúkum í nafni Rauða
krossins, enda elskaði vistfólkið í
Sunnuhlið hana og saknar hennar
mikið.
Guðmunda var glæsileg kona. Há
og tiguleg gekk hún um og ósjálf-
rátt reyndu menn að rétta úr sér
og óskuðu þess að vera gæddir ann-
arri eins reisn og hún bar.
í síðasta sinn mætti hún á fund
hjá pkkur fyrir mánuði, glöð og
ræðin að vanda, og við vorum fullar
bjartsýni um að hægt væri að halda
sjúkdómi hennar í skefjum og að
hún kæmi aftur til starfa með okk-
ur. Því kom andlát hennar svo óvænt
og sem reiðarslag yfir okkur.
Að endingu þökkum við innilega
hennar mikla og óeigingjarna starf,
sem hún vann í nafni Rauða kross
deildar Kópavogs, að ógleymdum
öllum myndunum, sem hún tók við
ýmis tækifæri, og eru okkur og
hjúkrunarheimilinu ómetanlegar, en
Guðmunda var frábær Hósmyndari.
Með hryggð í huga kveðjum við
vinkonu okkar og biðjum henni Guðs
blessunar. Eiginmanni hennar og
börnum sendum við innilegar samúð-
arkveðjur.
Sjúkravinir Rauða
kross Kópavogs
Elsku   amma  okkar.
Nú ert þú komin til Guðs og
þér líður vel. Þetta er ekki auð-
velt fyrir okkur. Við hefðum þráð
að haía þig lengur hjá okkur. En
svona er þetta. Við þökkum fyrir
þann tíma sem við áttum með þér.
Það var svo notalegt að koma
til þín og fá vöfflur og rjóma. Þú
og afi mættuð alltaf fyrst í afmæl-
in okkar, klyfjuð pökkum og
rjómaköku. Og aldrei gleymdist
myndavélin   þín.
Elsku amma, þú varst okkur
svo kær. Takk fyrir allt og allt.
Guð geymi þig.
Leiddu mína litlu hendi,
ljúfí Jesú, þér ég sendi
bæn frá mínu brjósti, sjáðu,
blíði Jesú, að mér gáðu.
Barnabðrn.
Þó að ég sé látinn harmið mig ekki með
tárum. Hugsið ekki um dauðann með harmi
og ótta; ég er svo nærri að hvert eitt ykkar
tár snertir mig og kvelur.
En þegar þið hlæið og syngið með glöðum
hug lyftist sál mín upp í mót til ljóssins.
Verið glöð og þakklát fyrir allt sem lífið
gefur og ég, þótt látinn sé, tek þátt í gieði
ykkar.
Við kveðjum ástkæra Mundu
frænku okkar hinstu kveðju og vit-
um að hún hefur haldið til fundar
við frelsara sinn. Hún skilur eftir
margar góðar og dýrmætar minn-
ingar sem munu lifa með okkur og
fjölskyldum okkar alla tíð.
Sárastur er missirinn hjá fjöl-
skyldu hennar. Við sendum Böðvari
og börnum þeirra hjartans samúðar-
kveðjur og biðjum algóðan Guð að
styrkja þau í þeirra miklu sorg.
Blessuð sé minning hennar.
Börn Hannesar Gunnarssonar.
INGVELDUR
SIGURÐARDÓTTŒ
+ Ingveldur Sig-
urðardóttir
fæddist í Reykjavík
16. desember 1905.
Hún lést í Reykjavík
12. nóvember síð-
astliðinn. Hún var
elst 15 barna Þuríð-
ar Pétursdóttur
húsmóður            frá
Brúsastððum          í
Þingvallasveit og
Sigurðar Arnason-
ar véls^jóra frá
Vestur-Botni í Pat-
reksfirði.           Þau
bjuggu á Bergi við
Suðurlandsbraut í Reykjavík.
Systkini Ingveldar eru; Ingi-
bjðrg, f. 1907, d. 1992; Heiga,
f. 1909, d. 1985; Bryndís, f.
1911; Elísabet, f. 1912; Árni, f.
1915; Þuríður, f. 1917, d. 1994;
Emilía, f. 1917, d. 1987; Pétur,
f. 1918, d. 1990; Erlendur, f.
1919; Sigurður, f. 1921; Harald-
ur Örn, f. 1924; Valur, f. 1925;
María, f. 1928; Bergljót, f. 1931.
Ingveldur útskrif-
aðist frá Verzlunar-
skóla íslands áríð
1924.Húnaflaðisér
framhaldsmennt-
unar í Englandi og
í háskóla í Minne-
sota í Bandaríkjun-
um. Hún starfaði á
skrífstofu Lauga-
vegsapóteks, í Har-
aldarbúð og hjá Ol-
íufélaginu hf., þar
til hún stofnaði sitt
eigið fyrírtæki,
JfcftlEj Fjölritunarstofuna,
sem var til húsa á
Laugaveginum. Einnig hélt hún
um árabil námskeið í Sam-
vinnuskólanum á Bifrðst. Utför
Ingveldar fer fram frá Ás-
kirkju í dag.
INGVELDUR Sigurðardóttir, eða
Inga eins og við kölluðum hana,
var elst systkinanna 15 frá Bergi
við Suðurlandsbraut í Reykjavík.
María móðir okkar er næstyngst.
Nú þegar komin er kveðjustund
streyma fram í hugann góðar og
skemmtilegar minningar af sam-
verastundum með Ingu.
Hún fór ung að ferðast, varð
snemma sigld sem kallað var í þá
daga. Ferðalög til útlanda voru
hennar líf og yndi alla tíð. Hún var
fróðleiksfús og vel að sér. Inga fór
árlega til útlanda meðan heilsan
leyfði. Það er okkur í barnsminni
hvað það var spennandi er Inga kom
heim úr ferðalögunum. Hún kom
með fangið fullt af leikföngum og
fallegum fötum handa okkur systr-
unum. Umfram allt stendur það
ljóslifandi í minningunni er Inga
geislandi af áhuga og tendruð af
hrifningu lýsti þvi sem fyrir augu
hennar hafði borið í ferðinni. Hún
ferðaðist til ýmissa staða sem voru
okkur framandi, svo sem til Möltu.
— Margt veit sá er víða ratar, sagði
hún.
Inga fór oft með okkur systurnar
í leikhús. Ár hvert sáum við barna-
leikrit Þjóðleikhússins. Leikhúsferð-
irnar voru mikiðævintýri fyrir litlar
stelpur. Það var alltaf gott að koma
til Ingu. Hún ga£ sér góðan tíma
til að tala við okkur um heima og
geima. Auk þess átti hún alltaf eitt-
hvað gott í litla munna — já og
þótt þeir stækkuðu.
Það var erfitt fyrir Ingu þegar
heilsu hennar hrakaði. Það átti alls
ekki við hana að vera veik og kom-
ast ekki ferða sinna. Inga reyndist
okkur ákaflega góð frænka. Bless-
uð sé minning hennar.
Rannveig og Bergljót Rist.
. í dag verður til moldar borin
móðursystir mín Ingveldur Sigurð-
ardóttir. Inga frænka ar elst fímm-
tán systkina, sem lengst af hafa
verið kennd við Berg við Suður-
landsbraut og jafnan nefnd „systk-
inin frá Bergi". Inga var borinn
og barnfæddur Reykvíkingur og
leit alltaf á sig sem borgarbúa, sem
leitaði eftir því besta í borgarmenn-
ingunni. Það var henni því eðlís-
lægt að leita út fyrir landsteinana
að loknu verslunarprófi til að leita
sér frekari menntunar og alla tíð
hafði hún mikið yndi af ferðalögum
til annarra landa. Þannig dvaldi
hún um árabil fyrst í Þýskalandi
og síðar í Bandaríkjunum og lærði
tungur þessara þjóða til hlítar auk
þess að stunda nám í verslunar-
fræðum. Inga lét ekki heimskreppu
eða erfiðar ytri aðstæður koma í
veg fyrir, að hún næði því marki,
sem hún setti sér.
Segja má, að allt líf Ingu hafi
einkennst af þörf til að vera sjálf-
stæð og öðrum óháð, en jafnframt
mikilli umhyggju hennar fyrir
systkinum sínum og fjölskyldum
þeirra. Sem eitt af elstu barnabörn-
unum í fjölskyldunni naut ég þeirr-
ar umhyggju frá fyrstu tíð. Hún
er mér því fyrst og fremst minnis-
stæð sem hlý og umhyggjusöm
móðursystir, sem alitaf fylgdist
með uppvexti og þroska okkar
frændsystkinanna af miklum
áhuga. Og sá áhugi entist henni
til æviloka, því hún var óþreytandi
að spyrjast fyrir um fjölskyldur
okkar þegar tækifæri gafst til að
spjaila saman í næði.
En nú verður mér einnig minnis-
stæð sem sjálfstæð kona, sem afl-
aði sér menntunar af eigin ramm-
leik og rak eigin vélritunarþjónustu
um áratuga skeið. Hún sýndi og
sannaði hvernig hægt var að ná
settu marki með viljastyrk og ósér-
hlífni þrátt fyrir oft eríið ytri ski\-
yrði.
Ég mun því ætíð minnast Ingu
með þakklæti og hlýhug fyrir þann
áhuga og umhyggju, sem hún sýndi
mér og mfnum, en ekki síður fyrir
þá fyrirmynd, sem hún setti okkur
systkinabörnum sínum með lífs-
skoðun sinni og athöfnum.
Þorgeir Pálsson.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56