Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						32    FIMMTUDAGUR 9. NÓVEMBER 1995
MORGUNBLAÐIÐ
AÐSENDAR GREIIMAR
Skipulagsmistök
við Vesturlandsveg
SEM íbúi í Mos-
fellsbæ og ökumaður
sem neyðist til að aka
Vesturlandsveginn á
hverjum einasta degi
get ég ekki orða bund-
ist nú þegar fyrir dyr-
um standa einhver
mestu skipulagsmistök
sem gerð hafa verið í
Mosfellsbæ fyrr og síð-
ar.
Tiiefnið er fyrirhug-
uð tvöföldun Vestur-
landsvegar í gegnum
Mosfellsbæ, þ.e.a.s.
breikkun hans í tvær
akreinar í hvora átt,
með tilheyrandi breyt-
ingum á gatnamótum, tilfærslu veg-
arstæðis og stórframkvæmdum
hvað varðar mengunarvarnir.
Tveir kynningarfundir hafa verið
haldnir í bænum vegna vegabreyt-
inganna og þar sem ég var á báðum
þessum fundum get ég vottað að
bæjarbúar sem hafa kynnt sér mál-
in eru upp til hópa vægast sagt
mjóg ósáttir við þær hugmyndir sem
fram hafa komið, og á báðum fund-
unum mátti heyra að það er langt
frá því að þeir geti sætt sig við
þessar tillögur.
Óánægjan fór að vísu nokkuð
eftir því hvar í bænum fundargestir
bjuggu, flestir gátu nefnilega fundið
stóra galla á skipulaginu á þeim
hluta vegarins sem næstur þeim er.
Heistu ágreiningsefnin voru þó
þessi:
1.  Vegurinn (sem er hraðbraut,
hvað sem vegagerðarmenn kjósa
að kalla hann), mun kljúfa bæj-
arfélagið í sundur á varanlegan
hátt og verða enn meiri farar-
tálmi milli bæjarhluta en nú er.
2.  Vegurinn mun hafa í för með
sér mikla hávaðamengun fyrir
bæjarbúa sem búa nálægt hon-
um og enn hafa hvergi komið
Jóhanna
Harðardóttir
fram skynsamlegar
eða framkvæmanlegar
leiðir til að verjast há-
vaðanum.
3.  Forgangsröðun er
greinilega ekki byggð
á þekkingu á helstu
hættusvæðum á vegin-
um.
4.  Allar tengingar
vegarins við byggðina
eru yægast sagt lítt
hugsaðar og virðist
ábyrgðinni á að leysa
það vera lýst á hendur
bæjarfélagsins. (sbr.
Aðaltún og Ásland.)
Pissað í skó sinn
Öll eru þessi atriði svo alvarleg,
að hvert og eitt þeirra ætti að nægja
til að ekki verði ráðist i þessar fram-
kvæmdir fyrr en búið er að leysa
vandann og finna leiðir sem allir
geta sætt sig við. Þrátt fyrir þetta
er þó alvariegasti hluturinn enn
ósagður... Gallinn er nefnilega sá,
að það er himinhrópandi hugsana-
skekkja í aliri þessari skipulagningu
— það er ekki hugsað til framtíðar.
Þarna hafa skammsýnir menn
fundið lausn sem á að laga ástandið
tímabundið, lausn sem mun skapa
annan vanda enn verrri og í raun
alls ekki leysa þann fyrri, aðeins
breyta honum.
Hugmyndin um að breikka Vest-
urlandsveg til að leysa umferðar-
vandann í gegnum Mosfelisbæinn
er í raun sambærileg við að pissa í
skó sinn til að ylja sér á tánum.
Fáein rök af fjölmörgum
1. Með þessum breytingum erí
raun ekki verið að leysa heinn vanda
til framtíðar — hvorki fyrir Mos-
fellsbæ né landsbyggðina.
Helsti umferðarvandi bæjarins
liggur í þeirri umferð sem fer í gegh-
um bæinn,  þ.e.a.s.  landsbyggðar-
Sundavegurinn er eina
raunhæfa lausnin á
umferðarvanda Mos-
fellsbæjar, segir Jó-
hanna Harðardóttir,
og hann er mun þarfara
framtak en Hvalfjarðar-
göngin fyrir lands-
byggðarumferðina.
umferðinni. Önnur umferð er innan-
bæjarumferð sem kvíslast um bæinn
og vegna hennar er ekki stórra
breytinga þörf.  -
Það er landsbyggðarumferðin
sem er vandamáiið — þungaflutn-
ingar og hraðakstur í gegnum bæ-
inn — sem mun með þessum fram-
kvæmdum verða gert auðveidara
fyrir og þar með verða hættulegri
fyrir innanbæjarumferðina
Þarna er verið að leysa vandamál
hringvegarins á kostnað bæjarbúa
í Mosfellsbæ. Hið rétta og eðlilega
í málinu væri auðvitað að leggja
hinn svokallaða Sundaveg (um Alfs- ¦
nes) strax og láta síðan Mosfellsbæ
um að leysa sinn „fortíðarvanda" í
Þverholtinu, sem verður þá hið eina
vandamál sem eftir stendur.
2. Hávaðamengun mun verða
mikil á mörgum stöðum í bænum
og hvað verst verður hún við Trölla-
gil og í Ullarnesbrekkunni (nálægt
hringtorgi við Hiégarð). Á þessum
stöðum er fyrirséð að ekki verður
hægt að koma í veg fyrir hana á
viðunandi hátt. Þær furðulegu hug-
myndir sem komu fram hjá vega-
gerðarmanni   á  fundinum  í   Hlé-
garði, m.a. um svokallaða hljóð-
veggi, leysa ekki vandann. Hljóð-
veggir kunna hugsanlega að geta
minnkað hljóðmengun ef hægt er
að koma þeim fyrir vegna snjó-
þyngsla og nálægðar við hús og
veg, en þær valda í staðinn sjón-
mengun og lækka fasteignaverð í
þessu hverfi sem hefur byggst sér-
staklega vegna útsýnisins. Þessi
lausn er engan veginn boðleg á þess-
um stað og hverfisbúar sætta sig
aldrei við hana.
3.  Tenging Vesturlandsvegar við
Helgafellsmela (-lönd og -ásar)
verður ónýtt, en engin tenging verð-
ur lengur af Áslandi og á Vestur-
landsveg. Það er ekki séð hvernig
á að leysa þann vanda, enda vísuðu
yegagerðarmenn honum til Mos-
fellsbæjar að leysa.
Bent hefur verið á að hægt sé
að beina þeirri umferð um væntan-
legt hringtorg og þaðan upp
Brekkuland og um Ásland.
. Þessi tillaga er byggð á algeru
þekkingarleysi á staðháttum.
Brekkuland er mikið vandamál á
vetrum vegna hálku og snjóalaga,
því þar er alltaf hálka og oft skefur
illa í veginn.
Verra er þó „Áslandshaftið", þar
sem vegurinn ku eiga að tengjast
eftra hverfinu, því þar verður alltaf
ófært um leið og byrjar að skafa.
Þetta vita allir sem þarna búa.
4.  Meðan Vesturlandsvegur er
aðalflutningsleið vestur og norður
um land er aðeins eitt sem í raun
liggur á að lagfæra áður en stórslys
verður, en það eru tvenn gatnamót
Vesturlandsvegar — við Skarhóla-
braut annars vegar og Ásland hins
vegar.
Þar sem ég bý við Ásland og
starfa í Reykjavík ek ég alla þessa
leið að minnsta kosti tvisvar á dag
og ég leyfi mér að fullyrða að þessi
gatnamót eru þau íanghættuiegustu
á þessum kafla. (Gatnamótin við
Þverholt eru að vísu tepptari og
seinfarnari, en ekki líkt því eins
hættuleg. Teppuna við Þverholtið
væri vel hægt að leysa með nýju
hringtorgi á þeim stað sem vegurinn
«r nú).
Það rökstyð ég með því, að við
þessa „útverði" Mosfellsbæjar er
stundaður stórhættulegur hraðakst-
ur þeirra sem inn í bæinn koma,
og hvað eftir annað hef ég orðið
vitni að skelfilegum og stórhættu-
legum aðstæðum við þessi gatna-
mót. Eina ástæðan fyrir því að á
þessum stöðum hafa enn ekki orðið
alvarlegri slys en raun ber vitni er
sú, að heimamenn eru í bóstaflegri
merkingu „með lífið í lúkunum" á
þessum stöðum.
Því miður er ég hrædd um að
þessi heppni muni ekki endast um
aldur og ævi og það er því nauðsyn-
legt að byrja að draga úr hraða
utan við þessa staði, t.d. með afrein-
um við þessi gatnamót, þverrákum
og hraðahindrunum eða hringtorg-
um.
Væntanlegur Sundavegur eða
Hvalfjarðargöng?
Ég vona svo sannarlega að málið
verði tekið til gaumgæfilegrar at-
hugunar áður en ráðist verður í
framkvæmdir og þeim möguleika
velt upp að ráðast frekar í gerð
Sundavegar um Álfsnes en að hefja
fyrirfram vonlausar framkvæmdir
við Vesturlandsveg í gegnum Mos-
fellsbæ eða grafa göng undir Hval-
fjörð.
Sundavegurinn er eina raunhæfa
lausnin á umferðarvanda Mosfells-
bæjar og mun þarfara framtak en
Hvalfjarðargöngin fyrir lands-
byggðarumferðina.
Þegar íbúar Mosfeiisbæjar minnt-
ust á Sundaveginn var samstundis
stungið upp í þá með þeim orðum,
að af honum yðri ekki á næstunni,
þar sem hann væri enn ekki nauð-
synlegur vegna umferðarþunga og
að ekki væri tii fjármagn til að ráð-
ast í þær framkvæmdir.
Fjármagnsleysi er engin afsökun
meðan stefnt er á gerð Hvalfjarðar-
ganga fyrir fjóra til fimm milljarða
króna, en þau göng verða að sjálf-
sögðu til að auka enn á vanda Vest-
urlandsvegar og Mosfellsbæjar, þar
sem þá mun bætast við umferðina
sá þungaflutningur sem nú fer með
Akraborginni. Það er því að mínu
mati öfugt í enda farið að byrja á
Hvalfjarðargöngum í stað þess að
leysa fyrst þennan hnút, sem sann-
arlega verður ekki leystur með þeim
hugmyndum sem nú eru uppi.
Höfundur er blaðamaður og dag-
skrárgerðarmaður hjá RUV.
Ljósvakamiðlar
og Morgunblaðið
RITSTJÓRAR
Morgunblaðsins virðast
haldnir einhver skonar
þráhyggju þegar mál-
efni ljósvakamiðla ber
á góma í fprystugrein-
um blaðsins. Fyrir
mörgum árum töldu
þeir sjálfum sér trú um
— einir manna í heimin-
um — að sjónvarpsrásir
í loftinu lytu sömu lög-
málum og þorskurinn í
sjónum. Rásirnar væru,
eins og þorskurinn, tak-
mörkuð náttúruauðlind
í eigu þjóðarinnar og
því ætti ríkið að selja
eða leigja hæstbjóð-
anda aðgang að þeim.
Allar götur siðan hafa ritstjórarn-
ir þrástagast á þessari firru hvenær
sem þeir drepa niður penna um ljós-
vakamiðla, síðast í forystugrein 24.
október sl. Mér ertil efs að það sé
í mannlegu valdi að leiða ritstjórana
frá villu síns vegar, en þó skai þess
freistað.
Burðarleiðir fyrir sjónvarpsefni
eru ekki takmörkuð náttúruauðlind
heldur tæknilegt úrlausnarefni.
Öfugt við þorskinn fer þeim fjöig-
andi með aukinni eftirspurn. A síð-
ustu árum og áratugum hefur tækni-
leg burðargeta fyrir sjónvarpsefni
margfaldast. Við hefðbundnar burð-
arleiðir (VHF- og UHF-rásir) hafa
bæst örbylgjurásir, gervihnattarásir
og síðast en ekki síðst kapalrásir.
Með ljósleiðaratækni og stafrænni
Páll
Magnússon
þjöppun („digital com-
pression") á sjónvarps-
merkjum er flutnings-
getan svo aftur að
margfaldast og má nú
heita svo gott sem
ótakmörkuð. Jafnvel
ritstjórar Morgun-
blaðsins hljóta að skilja
að þessar aðstæður í
sjónvarpsheiminum
eiga fátt sameiginlegt
með ástandi þorsk-
stofnsins á íslandsmið-
um.
Mín vegna mega rit-
stjórarnir eftir sem
áður hafa þá skoðun
að ríkið eigi að þjóð-
nýta þetta allt saman og leigja hæst-
bjóðendum, en það getur ekki verið
á þeirri forsendu að gæðin séu tak-
mörkuð. Miklu frekar gætu þeir rétt-
lætt þetta sjónarmið með almennri
umhyggju fyrir þjökuðum ríkissjóði.
Sömuieiðis gætí ríkið t.d. notað
„leigutekjurnar" af sjónvarpsrásun-
um til að taka aftur upp beina ríkis-
styrki til dagblaðanna.
„Menningin" víkur fyrir
viðskiptahagsmunum
Annars er hlutur Morgunblaðsins
í þessari ljósvakaumræðu allri harla
athyglisverður. Allar götur frá því
að blaðið gerði misheppnaða tilraun
til að hasla sér völl á þessu sviði,
m.a. í vanheilögu bandalagi við Sam-
bandið sáluga, hafa ritstjórar þess
haft horn í síðu þeirra, sem vegnað
Burðarleiðir fyrir sjón-
varpsefni eru ekki tak-
mörkuð náttúruauðlind,
segir Páll Magnússon,
heldur tæknilegt
úrlausnarefni.
hefur betur á þessum vettvangi. Þeir
einstaklingar, sem skutu Morgun-
blaðinu ref fyrir rass með stofnun
Stöðvar 2 á sínum tíma, máttu liggja
undir stöðugu ámæli blaðsins fyrir
skort á íslensku dagskrárefni. Samt
réðst Stöð 2 strax í rekstur eigin
fréttastofu og talsverða framleiðslu
á íslensku efni. Raunar gérðu menn
þetta meira af vilja en getu og þessi
metnaður átti nokkurn þátt í fjár-
hagslegum erfiðleikum Stöðvar 2 í
byrjun
Nú bregður hins vegar svo við að
Morgunblaðið sjálft er orðið þátttak-
andi í rekstri sjónvarpsstöðvar, sem
virðist ætla að einskorða sig við er-
lent efni, auk þess að endurvarpa
erlendum gervihnattastöðvum. Ó'g nú
heyrist ekki hósti né stuna frá rit-
stjórum Morgunblaðsins um metnað-
arleysi í innlendri dagskrárgerð. Og
hér liggur einmitt hundurinn grafinn.
Nú eru viðskiptahagsmunir Morgun-
blaðsins í húfi og runnin af ritstjórun-
um hinn fölskvalausi metnaður fyrir
hönd íslenskrar menningar.
Meðal annarra orða: Af hverju tók
Morgunblaðið ekki þær fímm út-
sendingarrásir, sem þess eigið fyrir-
tæki fékk úthlutað endurgjaldslaust,
sem dæmi um þau verðmæti sem
ætti að bjóða út? Þess í stað nefndu
ritstjórarnir Sýn, sem íslenska út-
varpsféiagið greiddi þó yfír 100
miUjónir fyrir á sínum tíma. (Þeir
fjármunir runnu að vísu ekki í ríkis-
sjóð, en það má vera Morgunblaðs-
mönnum huggun harmi gegn, að
hluti þeirra hafnaði hjá núverandi
samstarfsaðila þeirra í Stöð 3 og
þannig óbeint nýst til að gera það
fyrirtæki að veruleika.) Fyrirtæki
Morgunblaðsins hefur hins vegar
ekki greitt neinum neitt fyrir þær
rásir sem það fékk úthlutað.
Hlutleysi?
En þótt Morgunblaðið hafi sleppt
Stbð 3 í forystugreininni um útboð
á sjónvarpsrásum, er blaðið þó
skemmtilega áhugasamt um þetta
nýja fyrirtæki sitt. Á fimmtudaginn
var birti blaðið heilsíðu um þá er-
lendu þætti, sem verða á dagskrá
Stöðvar 3. Greinin ber þess að vísu
öll merki að vera skrifuð á kynning-
ardeild sjónvarpsstöðvarinnar, en
Morgunblaðið lét sig þó hafa það
að birta hana sem ritstjórnarefni en
ekki auglýsingu. Ég treysti því auð-
vitað að Morgunblaðið sinni „upplýs-
ingaskyldu" sinni jafnvel þegar kem-
ur að dagskrá Sýnar (heil sfða og
tólf myndir — allt ókeypis).
í leiðara Morgunblaðsins á sunnu-
daginn stendur svo eftirfarandi: „Á
næstu vikum tekur ný sjónvarpsstöð
til starfa. Hið nýja fyrirtæki hefur
ekki enn sem komið er gefið upplýs-
, ingar um hvert áskriftarverðið verð-
ur. en telja verður líklegt að sam-
keppnin, sem Stöð 3 kemur til með
að veita RÚV og Stöð 2, verði bæði
í verði og í myndefni, sem á boðstól-
um verður, og þar með notendum
tii hagsbóta."
Hér gleyma ritstjórarnir að vísu
að nefna Sýn, sem einnig byrjar með
reglulegar útsendingar innan
skamms, en það skýrist væntanlega
af því að Morgunblaðið á ekkert í
því fyrirtæki. Hitt er einkennilegra
að Morgunblaðið skuli ekki nota
tækifærið og hvetja Stöð 3 til dáða
í innlendri dagskrárgerð, eins og
Stöð 2 forðum daga, en það skýrist
þó trúlega líka af viðskiptahagsmun-
um blaðsins.
Af Ólympstindi í
hagsmunagæslu
Að öllu gamni slepptu er hér kom-
inn mergurinn málsins, sem nauðsyn-
legt er að lesendur Morgunblaðsins
átti sig á: Morgunblaðið er allt í einu
komið í bullandi viðskiptasamkeppni,
sem því hefur að mestu verið hlíft
við fram að þessu í skjóli yfrirburða-
stöðu á dagblaðamarkaði.
Hingað til hafa ritstjórar blaðsins
getað staðið á einhverskonar
Ólympstindi yfir íslensku viðskiptalífi
og horft með sérkennilegri blöndu
af yfirlæti og vorkunnsemi niður á
þá, sem hafa þurft að berjast upp á
líf og dauða á miskunnarlausum
markaði. Sem hreinir sveinar og með
rigninguna upp í nefnið hafa þeir
sagt sig tandurfría af öllum hags-
munatengslum og þjóðarhagur þeirra
eina leiðarljós. Nú er þeim hins vegar
horfinn sveindómurinn og Morgun-
blaðið komið niður af tindinum í slag-
inn miðjan, og ritstjórarnir með, eftir
því sem best verður séð. Um þetta
er ekkert nema gott að segja að
bara jákvætt að þeir Morgunblaðs-
menn kynnist nú alvöru lífsins.
Ég vona þó, af því mér þykir vænt
um Morgunblaðið, að ritstjórarnir
fari ekki offari í að gæta viðskipta-
hagsmuna eigenda þess. Það kynni
ekki góðri lukku að stýra fyrir „blað
allra landsmanna". Byrjunin lofar
samt ekki góðu.
Höfundur er útvarpsstjóri Sýnar.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68