58 FIMMTUDAGUR 16. MAÍ 1996 MORGUNBLAÐIÐ + MINNINGAR BIRGIR STEINDÓRSSON + Birgir Steindórs- son fæddist í Siglufírði8.júlíl950. Hann lést á Sjúkra- húsi Siglufjarðar 9. maí síðastliðinn. Birgir var sonur Steindórs Hannes- sonar, bakarameist- ara á Siglufirði, og konu hans, Sigríðar Jónsdóttur. Eftirlif- andi eiginkona Birg- is er Asta Margrét Gunnarsóttir og áttu þau fjóra syni. Þeir eru Halldór, f. 28.10 1967, sambýliskona hans er Esther Ingólfsdóttir og eiga þau eina dóttur, Astu Björk, tvíburarnir Jónas og Steindór, f. 10.7.1975, og Þórður, f. 4.2.1983. Birgir fór ungur til Kaup- mannahafnar og var þar við nám og störf í tengslum við verslun, lærði m.a. útstillingar. I septem- ber 1978 keypti Birgir Aðalbúð- ina á Siglufirði og sameinaði Ævidegi vinar míns, Birgis Stein- dórssonar, er lokið. Degi hans lauk löngu áður en kom að ævikvöldi. Eigi að síður var hvíldin kær, því ekkert var lengur framundan í þess- um heimi annað en meiri þrautir þess sjúkdóms, sem svo marga legg- ur að velli. Einnig í þeirri baráttu nutu sín hans góðu kostir, sem birt- ust í raunsæi, yfirvegun og kjarki. Hversu erfiðar sem ytri aðstæður gátu verið brást hann við af ábyrgð og festu. Það var kappsmál að stand- ast hverja raun. Ég kynntist Birgi í félagsstörfum þar sem leiðir okkar lágu saman. Einkum var það í marg- háttuðum trúnaðarstörfum hans fyr- ir Sjálfstæðisflokkinn, þar sem hann var traustur og heill í afstöðu til manna og málefna. Af þeim vett- vangi er hann kvaddur með þakk- læti og virðingu. Birgir var einlægur í því að vinna Siglufirði allt sem hann mátti. Hann horfðí tíl framtíðar bæjarins, Ieitaði umbóta, framfara og hvatti aðra til hins sama. Framganga hans og áhugi hreif aðra með. Drifkraftur starfa hans fyrir samfélagið byggðist á trúnaði við fólkið og staðinn, sem fóstraði hann. Þar kom einnig til virð- ing fyrir sögu, lífí og þess sérstaka í menningu bæjarins sem hann vildi gjarnan draga fram. Þessum áhuga deildi hann með góðum félagsskap heimamanna, sem hefur unnið at- hyglisvert starf að ferðamálum og uppbyggingu síldarminjasafnsins. Þessi sami hugur og vilji bjó að baki öllum félagsstörfunum. Rík ábyrgð- artilfinning ásamt heillyndi og trú- verðugleika gerðu hann að góðum félaga og forystumanni. Það sýndi hann rrteð óyggjandi hætti í félags- og þjónustustörfum sínum. Engu breytti þótt hann væri sjálfur með umfangsmikinn einkarekstur, sem þyngdist og yki við áhyggjur, þegar samdráttur varð í þjóðfélaginu. Nota- legt andrúmsloftið, yfirsýnin á mál- efnin sem ræða þurfti ásamt hlýleika þeirra hjóna Birgis og Ástu Margrét- ar gerðu ferðirnar til Siglufjarðar ánægjulegar. Það var tilhlökkunar- efni að koma við hjá þeim í Aðalbúð- inni. Góðar minningar eru okkur dýr- mætar og þannig er og verður minn- ingin um Birgi Steindórsson. Eg kveð hann með virðingu og þökk og votta Ástu Margréti, son- unum og öllum ástvinum öðrum dýpstu samúð. Hjálmar Jónsson. Afi er dáinn, farinn og ég, sem er bara fimm ára, á svolítið erfitt með að skilja þetta. Þú sem varst svo góður við mig. Oftast kom ég með mömmu og pabba í heimsókn til ykkar ömmu á Lindargötuna um ( helgar og þá var svo spennandi þeg- ar við skruppum á rúntinn og komum við í búðinni, bara við tvö, og ekki spillti það ánægjunni þegar Doddi vildi koma með okkur. Einnig minn- hana Bókaverslun Hannesar Jónasson- ar og hóf sjálfstæð- an atvinnurekstur. Birgir sinnti marg- víslegur félagsstörf- um. Hann var stjórnarmaður og síðast formaður Björgunarsveitar- innar Stráka á Siglu- firði. Þá var hann einn aðalhvatamað- ur að uppbyggingu Sildarminjasafnsins. Hann sat í bæjar- stjórn Siglufjarðar 1982-1986 og gegndi ýmsum trúnaðarstörfum fyrir Siglufjarðarkaupstað. Birgir var formaður fulltrúaráðs sjálfstæð- isfélaganna á Siglufirði og gegndi margvíslegum störfum fyrir Sjálfstæðisflokkinn í kjör- dæminu svo og á landsvísu. Útför Birgis verður gerð frá Siglufjarðarkirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 14. ist ég allra sundferðanna okkar sam- an og stundum fengu amma og Doddi að koma með, en nú verður skrítið að fara í sund og enginn afí Biggi. Eitt er það sem verður erfitt, en það er þegar sunnudagaskólinn byrjar næsta haust og enginn afí sem kem- ur og nær í mig á sunnudagsmorgn- um til að fara í barnamessu, eins og þú, elsku afi, hefur gert síðan ég var 2 ára. Það voru ekki margar mess- urnar sem ég missti af, enda fékk ég alltaf verðlaun fyrir mætingar yfír veturinn eða réttara sagt vorum það við sem fengum þessi verðlaun. Ótrúleg var þolinmæði þín við mig allan þennan tíma, því ekki var ég alltaf stillt og prúð, og eitt má ekki gleymast, það, hvað þú varst góður að lofa Eiríki frænda mínum og besta vini að koma með, en það var ekki alltaf auðvelt að hafa okkur ormana saman. Alltaf enduðu þessar messu- ferðir okkar á Lindargötunni hjá ömmu Ástu, sem var alltaf tilbúin með eitthvert góðgæti handa okkur til að taka með í nesti heim. Elsku afí Biggi, nú eru þrautir þínar á enda, en mikið óskaplegá sakna ég þín sárt, og það gera mamma og pabbi líka, en nú vitum við að þér líður vel. Hvíl í friði, elsku besti afí minn. Þín Ásta Björk. Biggi afí er dáinn. Ég minnist þín méð söknuði. Þú varst afí hennar Ástu frænku minnar sem var einu ári eldri en ég og ég fékk að kalla þig afa líka eins og hún. Ég minnist þeirra mörgu sunnudaga sem ég beið í glugganum heima eftir að þú kæmir að ná í mig til að fara með mig í sunnudagaskólann. Þá varstu búinn að ná í Astu frænku mína og við fórum öll saman. Alltaf var þolinmæði þín næg við mig, þó ég ætti stundum erfitt með að sitja kyrr og allar þær myndir sem ég litaði í sunnudagaskólanum litaðir þú líka með mér og eru þær mér mjög mikils virði nú. Að loknum messum fórum við svo alltaf heim til ömmu Ástu á Lindargötuna og fengum eitthvert góðgæti. Nú verða þessar stundir ekki fleiri en dýrmæt- ar minningar um þig, elsku afi Biggi, geymi ég í hugamínum. Elsku amma Ásta, Jónas, Stein- dór, Doddi, Halldór, Esther og Ásta Björk, ég sendi ykkur innilegar sam- úðarkveðjur og bið Guð að styrkja ykkur á þessari miklu sorgarstund. Hvíl í friði. Eiríkur Ingi. Vinur okkar og nágranni, Birgir Steindórsson, er látinn, aðeins 45 ára að aldri. Við spyrjum okkur hver sé tilgang- urinn að leggja á fólk slíka raun sem illkynja sjúkdómur er. Er sá sem öllu stýrir að reyna á þolrifin í mannanna börnum? Ef svo er hefur Birgir Steindórsson staðist hverja þraut. Æðruleysi hans og hetjuskapur í baráttu hans við ólæknandi sjúkdóm vakti aðdáun og virðingu okkar. Aldrei heyrðum við hann kvarta eða vorkenna sjálfum sér í stuttri en erf- iðri banalegu. Frá því að sjúkdómur sá sem dró hann til dauða uppgötvað- ist liðu aðeins 3 mánuðir þar til hann var allur. Það er mikils virði að eiga góða að á erfiðleikastundum og þar var Birgir lánsamur. Eiginkona, synir, tengdadóttir og barnabarn stóðu við hlið Birgis og af sama æðruleysi og hann tóku þau því sem að höndum bar. Megi góður Guð gefa þeim styrk í þeirra miklu sorg. Fallinn er í valinn öndvegisdreng- ur, sem vakti athygli fyrir prúðmann- lega framkomu og snyrtimennsku. Allt sem hann gerði, hvort sem var heima við, í versluninni eða í mörgum félagsskapnum, sem hann tók þátt í, gerði hann af trúmennsku og ná- kvæmni. Við höfum þekkt Birgi og fjöl- skyldu hans í mörg ár og á milli fjöl- skyldnanna hefur myndast sterkur vinskapur, sem aldrei mun bresta. Við söknum góðs vinar en erum jafnframt þakklát fyrir að hafa kynnst Birgi og fjölskyldu hans. Hólmfríður Alexandersdóttir, Runólfur Birgisson. Þó að kali heitur hver hylji dali jökull ber steinar tali og allt hvað er aldrei skai ég gleyma þér. Kæri vinur og skólabróðir. Þetta litla ljóð skrifaðir þú í minn- ingabókina mína þegar við vorum aðeins 12 ára börn sem áttum lífíð framundan. Við áttum yndisleg æsku- og uppvaxtarár á Siglufirði og þó leiðir skildu þegar alvara lífs- ins tók við og langt liði á milli þess er við hittumst gleymdum við aldrei hvort örðu. Nú hefur þú kvatt þenn- an heim en minninguna um góðan vin og skólabróður tekur enginn frá mér og aldrei mun ég gleyma þér. Þegar ég frétti um veikindi þín vildi ég ekki trúa, ég vildi trúa því að næst þegar ég kæmi til Siglufjarð- ar tækir þú mér eins og alltaf áður, með bros á vör og glettnina í augun- um. Við myndum setjast saman og skoða myndirnar þínar frá gömlu góðu dögunum eins og við vorum búin að ákveða. En veruleikinn er annar og þú farinn svo alltof alltof fljótt. Þegar ég nú sit og hugsa til þín opnast sjóður minninganna frá ár- unum heima á Sigló. Það eru minn- ingar sem gott verður að orna sér við þar til við hittumst á ný. Manstu! Tómstundaheimilið, kvöldin er við áttum þar í leik og starfi skólasystkinin? Þar kepptum við í bobbi, spiluðum vist og þú á kafí í ljósmyndun, og má þakka áhuga þínum á ljósmyndun að mörg atvik voru fest á filmu í þá daga. Manstu útilegurnar? Þegar okkur unglingunum fannst nóg að komast í ferðalag „fram á Fjörð" eða inn í Fljót, þar sem við undum saman úti í náttúrunni. Manstu skólaleikritið í „Gagganum"? Þegar bekkurinn setti upp leikritið „Þorlákur þreytti" og við urðum allt í einu svo feimin hvort við annað þegar við áttum að kyss- ast. Jú, ég veit þú manst! og manst líka þegar eitthvað kastaðist í kekki milli okkar eitt sýningarkvöldið og ég setti svo mikinn rauðan varalit á mig að þú varðst allur útklíndur þeg- ar kossaatriðið var búið, þú varst nú ekki mjög glaður við mig þá. En við gátum fljótt hlegið saman aftur og allt var gleymt. Manstu þegar bekkurinn okkar hittist þegar við urðum fertug og skemmtum okkur saman eins og í gamla daga? Það voru yndislegir dagar og margar minningar rifjaðar upp þá með skólafélögurtum sem ekki virtust deginum eldri en tvítug- ir, að okkur fannst sjálfum. Elsku Biggi, það er svo erfítt að sjá á eftir þér, en ennþá erfiðara er það fyrir fjölskylduna þína, sem sér á eftir heimilisföðurnum í blóma lífs- ins. Kæra fjölskylda. Ég veit að engin orð eru þess megnug að lina sorg ykkar, en ég veit að góður drengur hverfur ekki, hann lifir áfram í hjört- unum. Ég votta ykkur mina dýpstu samúð. Far þú í fríði, kærí vinur. Jóhanna B. Jóhannsdóttir. Mitt í veðurblíðunni barst sorgar- fregnin frá Siglufirði, Birgir Stein- dórsson var látinn. Illvígur sjúkdóm- ur hafði lagt hann að velli í blóma lífsins, aðeins 45 ára að aldri. Það dimmdi í huga mínum. Svo mun fleir- um hafa farið. Kynni okkar Birgis hófust skömmu eftir að hann kyæntist eft- irlifandi eiginkonu sinni, Ástu Gunn- arsdóttur. Henni hafði ég kynnst áður, því hún ólst upp að nokkru hjá vinafólki mínu á Leysingjastöðum í Þingi. Birgir og Ásta byggðu upp heim- ili sitt við Lindargötu og keyptu Aðalbúðina og Bókaverslun Hann- esar Jónassonar við Aðalgötu og ráku þar bókaverslun. Tæpast kom ég svo til Siglufjarðar að ég liti ekki inn til Birgis í Aðalbúðinni, oft var Ásta þar líka og stundum kom ég heim til þeirra. Rausn og hlýja var þeim báðum eðlislæg og þau virtust ákaflega samhent. Það var ánægju- legt að fylgjast með bjartsýni þeirra og gleði við uppbyggingu heimilisins og verslunarinnar. Birgir hafði fleiri járn í eldinum og var sívinnandi. Hann vann m.a. að ferðamálum og var umboðsmaður flugfélaga, einnig var hann liðsmað- ur Björgunarsveitinnar Stráka og formaður hennar síðustu árin. Birgir var sterkur liðsmaður Sjálfstæðis- flokksins, tók vaxandi þátt í félags- starfi flokksins í kjördæminu og var formaður fulltrúaráðs sjálfstæðisfé- laganna í Siglufirði og sat í bæjar- stjórn .Siglufjarðar eitt kjörtímabil. Birgir Steindórsson unni sinni heimabyggð og vildi veg hennar sem mestan. Prúðmennska, gjörhygli og traust einkenndu hann öðru fremur. Hann gaf ekki alltaf upp álit sitt samstundis þegar eftir var leitað, heldur hugsaði sitt ráð og lét síðan vita um afstöðu sína sem þá varð yfirleitt ekki haggað. Hann var lík- legur til að verða vaxandi burðarás í sínu samfélagi ef eigi hefði svo skjótt „sól brugðið sumri". Með fátæklegum orðum flyt ég þakkir fyrir vináttu, margvíslegan stuðning og samskipti. Það verður tómlegra að koma til Siglufjarðar eftir fráfall Birgis Steindórssonar og heimabyggðin hans hefur mikið misst. Mestur er þó missir þeirra sem næstir standa. Við Helga sendum Ástu og sonum þeirra hjóna dýpstu samúðarkveðjur og biðjum Guð að styrkja þau í þungri sorg. Pálmi Jónsson. Fallinn er frá á besta aldri Birgir Steindórsson. Allur aldur er góður aldur ef menn nýta hann vel. Ævi- skeiðið frá þrjátíu og fímm ára til fimmtugs er mörgum notadrjúgt í þjónustu fyrir samfélagið. Birgir Steindórsson var einn þeirra sem utan dagslegs vinnutíma lét samfé- lagsmál til sín taka af áhuga og virkri þátttöku. Margt má nefna í þeim efnum en ég vil aðeins fjalla um í fáum orðum þátt hans í uppbyggingu Síldarminjasafnsins á Siglufirði og afskipti 'af ferðamálum.- Frá því að Birgir flutti aftur heim á æskuslóðirnar var hann einn ötul- asti baráttumaður fyrir að leitað yrði leiða til að laða að ferðamenn og greiða götu þeirra á einn eða annan hátt. Hann lét ekki sitja við hug- myndir einar heldur beitti sér í fram- kvæmd þeirra. Alla tíð hafði Birgir ríka tilfínn- ingu fyrir sögu Siglufjarðar og hvernig við gætum fært okkur í nyt hina glæsilegu fortíð. Hann var því einn af stofnendum Félags áhuga- manna um minjasafn árið 1989 og var í stjórn þess alla tíð. Birgir var ákaflega mikilvægur í öllu því sam- starfi, tillögugóður og raunsær, sér- staklega er á reyndi eða á móti blés, þá var hann hinn traustasti félagi. Það var mikið gleðiefni er árangur safnstarfseminnar fór að skila sér í vaxandi ferðamannastraumi og já- kvæðum áhuga fjölmiðla á Siglu- firði. Þá sá Birgir gamla drauma og baráttumál verða að veruleika. Birgir hafði orð á því í síðasta samtali okkar að gaman væri að fylgjast með því gerast sem við Sigl- fírðingar hefðum á prjónunum í ferðamálum í sumar. En hann féll fyrir illvígum sjúkdómi fyrr en flest- ir ætluðu. Örlögum sínum mætti hann af ein- stakri hugprýði og lauk störfum fyr- ir samfélag okkar með reisn. Ég vil fyrir hönd Félags áhugamanna um minjasafn kveðja traustan félaga og votta eiginkonu hans og sonum inni- legustu samúð. Örlygur Kristfinnsson. Kveðja frá skólafélögum Látinn er skólabróðir okkar, Birg- ir Steindðrsson, langt um aldur fram. Á slíkri stundu rifjast upp í huga okkar úr Árgangi '50 margar minn- ingar, flestar ljúfar, sumar sárar. Á Siglufirði, þar sem blámóðan sveipar fjöll, ólumst yið upp, upplifðum bernsku- og unglingsárin í frjálsum leik milli fjalls og fjöru, unnum í síld- inni á sumrin, gengum í skóla á vetr- um. Margt dreif á dagana, sumt stendur upp úr eins og þegar við í 12 ára bekk vorum sett í að skrúbba krot af veggjum skólans; þegar við fórum í skólaferðalagið, sigldum með Drang út fjörðinn og ókum suður á land og sungum „Þótt þú langförull legðir", auðvitað með okkar lagi; óvænt útvistarfrí eftir jarðskjálfta af því að allt var á öðrum endanum í skólanum; minningar tengdar þjóðdönsum og uppsetningu skóla- leikritsins; líka sárar minningar þeg- ar við fyrst í barnaskóla og síðan í gagnfræðaskóla sáum á eftir skóla- félögum yfir móðuna miklu. En við urðum fullorðin og hópur- inn tvístraðist snemma eins og geng- ur og gerist einkum á landsbyggð- inni. Við fórum ýmsar leiðir í námi pg starfi, giftumst og eignuðumst börn. Sum okkar sneru aftur heim til Siglufjarðar og settust þar að. Einn þeirra var Biggi Steindórs, sem eftir nám í Danmörku og nokkur ár við störf í Reykjavík, gerðist kaup- maður á Siglufírði og sinnti að auki ýmiss konar þjónustu fyrir Siglfirð- inga meðal annars á sviði ferðamála. Hann var einnig virkur þátttakandi í bæjarmálum og sat um tíma í bæj-- arstjórn og sinnti mörgum trúnaðar- störfum fyrir bæinn. I Siglufjarðar- ferðum var það fastur liður að koma við í Aðalbúðinni hjá Bigga. Sumarið 1990 var komið að ár- gangsmóti okkar úr Árgangi '50. Við áttum saman eftirminnilega helgi í dæmigerðu Siglufjarðarveðri og fundum öll hve ræturnar eru sterkar og hversu nátengd við vorum, þrátt fyrir að sum okkar hefðu ekki sést í mörg ár. Þarna var Biggi eins og við höfðum alltaf þekkt hann, einn af mátarstólpunum, traustur, yfirvegaður, góður félagi, og þannig munum við ávallt minnast hans. Að leiðarlokum þökkum við samfylgd- ina. Fyrir hönd skólafélaga frá Siglu- firði sendum við þér Asta, sonum ykkar og fjölskyldunni allri okkar innilegustu samúðarkveðjur. Anna Þóra og Björg Skarphéðins. Birgir Steindórsson kaupmaður er látinn á Sjúkrahúsi Siglufjarðar eftir stutta legu, en hann greindist með krabbamein fyrir örfáum mánuðum. Birgir ólst upp á Siglufirði og lauk þaðan gagnfræðaprófí. Hugur hans stóð strax til verslunarstarfa, enda varði hann miklum tíma í versluninni hjá Kristínu Hannesdóttur. Hann fór ungur til Kaupmannahafnar, þar sem hann stundaði verslunarstörf og lærði m.a. útstillingar. Þegar heim kom vann hann nokk- ur ár við verslunarstörf í Reykjavík, m.a. hjá Herrahúsinu og Heimilis- tækjum hf. þar sem hann var versl- unarstjóri um tíma. Birgir kemur aftur til Siglufjarðar 1978 og kaupir hann Aðalbúðina á Siglufírði og sameinar rekstur Bóka- búðar Hannesar Jónassonar sem hann rekur þar til í mars í ár. Birgir tók virkan þátt í margvís- legum félagsstörfum Siglufjarðar, hann var í unglingaráði Knatt- spyrnufélags Siglufjarðar og fór víða með yngri flokkunum á knattspyrnu- mót. Hann var mörg ár stjórnarmað- ur Björgunarsveitarinnar Stráka og var formaður sveitarinnar síðastliðið ár. Honum var það mikið kappsmál í i I I I í i i
Beinir tenglar
