Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						MIÐVIKUDAGINN. 4. apfil 1934.

AíiÞÝÐUBLAÐIÐ

Lelkdómar Alþýðublaðsins:

Við, sem vinmmm eldhússtðrfin,"

99

, Margir bétr1 í b.æ hafa vafalaust

liesiö söguna eftir Sigrdd Boo, sieni

er með þessu nafni, og, þó haf a

efataust ennþá fleiri séð kvik-

myndina, sem er mjög vinsæl, og

vel' úr garði gerð, með allri þeirrd

margvísllegu tækmi, áem „filminn"

einm hefir tök á og siem gietur

gert mariga lélega og imnihaldsr

lítla mynd skemtilega. En oft þyk-

jí rrunna tii koma, þegar sömu

kvifcmynd er snúið í leikrát|sform

og sýnd á leiksviði. Svo er og

um „Eldhúsistörfin", þar sem þau

hafa werið sýnd í leikritlsformii,

hefir ékfci þótt mikið til þeilrra.

koma.

Leikfélag Reykjavíkur hafði

frumsýningu á þessum leik ann-

an páskadag. Alment munu menn

hafa orðið fyrir miklum vonbrigð-

ura. Þessi leikur, — sem memn

stoemtu sér svo vel við í kvik-

mynidariúsiunum, — 'kom fyrir

sjániir áhoríenda í Iðnó naumast

sem sjónlieikur, heldur frekar sem

sumdurlaus og meira og mimna

sundurieit röð lítið skemtilegra

atvika. Leikmáti margra þeirra,

seim léku þarna, var á þann hátt,

aðf per&ónurnar urðu sumar lítið

l'íkar óbTjáíuðum nútímaffnann-

eskjum, þvi eimhverra hluta vegna

voru þær settar í spennitreyju

tálgerðarJegs skrípaleiks, svo að

í sumum atriðunumi leit út fyrir

að verið væri að sýná „Farsa" af

verstu.tegund. T. d. var 5ta sýn-

ingin hjá Pontusi svo fleytifull

af ókvæðisor'ðum og blótsyrðum,

að rrpkið má vera ef mönnuim

hefir ekki fundist nóg um, og

skemdi það stórlega leik Brynj-

ólfs Jóhannesisonar, sem attnars

hefðá verið góður, þó að hann

væri mikirs til of sterkur víða.

Eða hafa þýzku skoptókirmir aS-

ræmdu runnið íslenzkum leikur-

jum svö, í merg og blóð, að allur

leikur þeirra beri ætíð þeirra blæ?

Leákritið er illa þýtt, málið

vfða allstirt, og ýmsar hnittniar

setningar, sem eru í útlemda text-

anum, mis&a aigerlega marks í

þyðángummi.

Aðalhlutverkið, Helgu Breder,

— siem mörgum mum minnisstæð

úr kvikmyndinni fyrir glæsilegt

útiit og ágætan leik, — lék Ást-

hildur Egilson, Þó að lftið verði

úr hlutverkinu í leikritinu, hlaut

þó hver maður að sjá það fyrir-

fram, ,að engin von var til, að

algreður byrjandi réði við það,

enda varð sú raunin á hér. Þrátt

fyrir heiðarlegar tilraiundr þessar-

ar. ungu konu, sem var geðþekk

' á lieiksvi&irau, — fylti hún hvergá

út í þá Hetgu, sem höfundurinn

ætlast tii að sé þarma aðalper-

sðna. Það heyrðist illa til henn-

aar víða, og það, siem verra var,

tal' hennar var oft ekki tal, held-

ur Mlaus lestur. Hún bar sig

ekki vel, og hreyfingaf hennar

voru yfirlieitt stirðar og ófagrar.

Sifielt stapp í gólfið og önnur ^-

stæðulítil æsing skemdi leik henn-

ar .mikið í leiksbyrjun. Margt,

iSiem miður fór í leik hennar, hefði

leikstjórinn getað lagað. Eftir

leik Ásthildar- í þessu hlutverki

er ekki há;gt að leggja dóm á

'það, hvort hún hefir leikhæfileika

eða lekki Það fer nú að werða

nauðsyn á því, að fá nýjar leik-

konur      inn     í     félagið,      m

það er byrjað á öfugum enda,

þegar nýliðar, sem ekkert kunná,

eru látnir byrja á því að leika

aðalhlutvierk. Það rætti flestum

leikhúsum að vera ljóst eftir 35

ára starfsemi. Ef þeim er það

ekki Ijóst, er ekki von að vel

fari.

í hiutverki hinhar ungu stúlk-

unnar er líka nýliði, Helga Helga-

dóttár, og hefði hún eins vel get-

að lesáð upp úr bókinni, því fram-

sögn hennar var öll einis og slæm-

ur liestur. Hvar var leiðbeinand-

inn? Og framkoma hennar minti

litið á vel uppalda unga stúlku,

heldur á það gagnstæða.

Hlutverk Frigaards lék Gestur

Pálisson snoturlega. Það verður

lítíið úr því í ieikritinu, og þv'ii

lítið hægt úr því að gera annað

en að vera laglegur, og það var

hann. Soffía Guðlaugsdóttir leik-

ur þarna lítið hlutverk, én á-

horfendurndr höfðu gaman af

hennd og manni hennar, seni var

Jeikinn  af  Indriða  Waage.

Leikur Mörtu Kalman og Al-

freðs Andrésisionar í vinn.uhjúun-

um var mjög fjærri sanni. Sýndu

þau hnedn skrípj, sem ekki nálg-

uðust rieitt sænskt alþýðufólk eins

log það er í raun og veru. Atriðið

miilli Helgu'og Amelfu í byrjun

5tu sýningar hvarf að msstu

ílleyti í hávaða áhorfendanna, svo

að um lleik Arndísar skal ekki

dæmt, en útlit hennar átti vel

við þes*a konu. Gunnþórunn Hail-

dórsdóttir lék eldabuskuna. í

kvikmyndinni ér þetta hlutverk

bráðskemtalegt og gefur ótal

tækifæri ^tii ágiæts leiks. I ieik-

ritinu verður það að eins skuggi

af þeirrj Lárensu, sem kvikmynd-

in sýnir. En með góðum Ieik tókst

leikkonunni að fylla svo upp í

hlutverkið oe bæta úr vanköntr

|unum, að í hertnar höndum varð

Lárensa <sá miðdepilil leiksins,

siem öll eða mestöll skemtun á-

horfendanna snérist um. Það er

þó ekki svo að skiiiá, að, ekki

hafi henni oft tekist betur. Bezt-

ur var leikur hennar í öðrum

jþætti í leldhúsinu.

Þar sem Leikfélagið hefir ekki

haft annað en þetta að giíma við

sfðan um jól, hefðd ekki virzt

ósanngjamt, þó að ætlast hefði

verið til þess af félaginu, að nú

hefði það komið með leikrit, sem

meira var í spunnið og betur

vandáð til, því að þrátt fyrir

þiennan langa undirbúnjngstíKiia,

var leikur þessi hvergi nærri vel

æfðUr. Það stendur í leikskránni,

að Marta Kalman hafi leikstjórn

á hendi. Ailir, sem til þekkja, ber

saman um, að þó að sú frú sé að

vissu leyti nokkur leikfcona, þá

sé hún ekki fær um að leiðbedna

við leiksýningar. Leikstjórar

þurfa líka helzt að komast upp

á að læra sín eigin hlutverk áð-

Uren þeir geta tekið að sér að

kenna öðrumu

Eftir mikið skraf um leikhúsr

byggingu og mennínigargildd Ieik-

listar verður það ósjálfrátt að

spyrja siem svo: „Hvert stefnir

með starfisemi Leikfélags Reykja-

vikur? Hún virðist fara hröðum

fetum miður á við, og hefir þó

ekki mátt tæpara standa með

hana stundum á umliðnum áruta.

Tökum t. d. leikárið, sem nú er

p*~..

%

Hvað   nú

ungi   maður?

íslenzk þtjðing eftirMagnún Asgeirsson

„Ágætlega,'' svariar Púsisler, en Pinneberg heyrir á irómnum

að hún ætlar sér ekki að ,íai(a að ta!la um Hjeilbutt, og hanjn,

stynur þungan að nýju.

„Hvað hefir þú annars tiajað við mömmu þína uni húsaleiguna ?"

segir Pússer skömmu síiðar og vefur ábreiðuna að sér.

Pinneber;g er dálítið vandræðalegur: „Um húsaleiguna? Ekkd

neitt; — bara að ég hafi enga pieninga vgdns^ og stienduii1."

„Ætlarðu þá alls ekki að borga henni neitt?"

„Ég veit ekki. Jú; ég geri það, en ekM núna."

Pússier þiegir.

Mi er Pinneberg kománin í náttfötin. Ljóshnappurinn eer Mð

dyrnar og það er ein af bóndaskyjdum Pinnehergs að slökkva,

áður en þau fara upþ í rúmið. En ai því' að Pússer vill sjá

dr;enginn sinin, meðan áð þau bjóða hvort öðru „góða nótt" meðí

kossi, verður Pinneberg a^ð ganga kringum kóngarúmið, þangað

sem hún hvílir, kyslsa hanaj.þar, snúa síðan -aftur til dyrainna,

slökkva og ganga til nekkju,

Þessi athöfn, að bjöða hvort öðru „góða nótt" með kossi, er í

tveimur þáttum hjá þeimi. Hans áttur er á á' ieið, að' hann kysisdr

hana þrjá kossa á munnilnn, þegar hann kemur. En seinni þátt-

urinn ,þar sem a&alhJutverkið- er hennair, esr í þvi fólginn, að hún;

tekur ýmjist höfuðið á honum mijli beggja handa sinna og kyssjjr

hann alt hvað af tekur, — að hún vefur haindleggnum um hnakk-

ann á honum og gefur han,um larigan koss, eðaí hún dregur

höfuðíiið á honum nið|ur að brjóstí sér og strýkur honum um hárið.

¦ — Hann ne,yn;i,r oftast að leyn|a því með karlmeriskU', hvað þessi

langdregna athöfn er honum m|ög á móti skapi_

- I kvöld ósika'r hann að þetta. væri þegar alt um garð gtengið, og

s'tumdarkorn er hann að hugsa um að láta sem hann gleymi henni

alve^g, ien það yrði að eims ,til að gern alt enih f'ióklnara, svo að

hann gsngur í kringum.rúmið, jafnkaJdur og kæruleysislegur og

honum er mögutegt, geispar ákaflega, talar edtthvað um að hann

sé hnæðiiiega þreyttur o.g fejknin öJl að> gera á morgun, og er þegalr

búinn ,a/ð gefa henni þesisa þrjá venjuillegu kossa. Hún kysvsir

hann lönguim koslsi í kv(öJdi. Vardrnar á bennd eru svo mjúkaT og

heitar. •-— —                            . -

Pinneberg væri það ieigWiega ekkert á ,móti sfcapi að kyssa

dálítið meira. En — Jífið er nógju flófcið eins og það er. —iamin!

stiljir sig, siekkur ljósitð og vindur sér upp í irúnjfiíð.               r   , '

Ibili verður niðamyrkur. Svo koma gluggarnír í ljós eins og

ljósgráir fletjr, og Um ieið ver&ur miklu hjljóðbærara ct áður(

Eimreiðarhvæs heyrdlst utan a# Hringbrautitfní og skrölt í al-

menningsvagni, sem efcur eftir Pálsstrælít. — Og' ail,t í 'einu skelljr

hMtur, hróp o,g skriækiir og hark innan  úr dia/gstofunmi.

„Það er naumast, að það er völiur á Jachmann," segir Pinineí-

berg, og þegar Pús'sier segir homum að þáð •hafi komið þangað

fimmtíu flðskur af ví|ni frá Kempimsky í dag, bætir hanni ösjáifi--

rátt við: „Þesisi ósköp, síerh þau drekka! Ailir þeir penimgar, sem

fara i þetta ^-" en þá iðrast hann stralx eftir a& ha'fa sagt þeftita.

Þarna fær Pússier ástæðu tii að víkja a& hínu viðkvæma við-

fangsefni: pening'unum. En hún gerir það ekki, Hún siegir efckíir

neitt fyr en löngu seinma, og þá er það tusaðT sþyrja, ihvort hann

viti nokkuð um þessa auglýsingu, sem maimma hans var a'ð talal

um, þegar Heiibutt var nýkominn. Ætlar hún kamnsike að leigja

herbergiö þeirra?

„ÞaÖ gefur hún ekki, me&an að við erum hérna. Hún er fegin

því að hafa okkur."

„Þiegar við bor;gum enga lleigu?" — Það er (töluverður efaj?

semdar-keimur að spurningumnii.

að liða. Þá var byrjað með mis-

heppnaðri sýningu á GaldrarLofti.

Það leikrit var búið að margsýna

hér áður, og fáa langaði til að

sjá þa&. Því næst Maður og fcona,

sem flestum kiemur saman um að

sé eitt það aUra lélegasta, sem

félagið hefir sýnt í þessi 35 ár,

og nú þetta innihaldslitla þvað-

ur, sem hér hefir verið talað uml

Ef svo að líkindum lætur, endar

félagið líkliega leikárið' með ein-

hverju gömlu leikriti, sem befir

verið sýnt margsínnis hér, eða þá

þýzkum skrípaleik. En maður skal

vona það bezta.

Dettur nú mokkrum í hug, að

svona löguð leikstarfsemi sé til

þess a& glæða menningu þjóðar-

innar, eða til að fegra og betra

hugsunarhátt manna? Sjá lekki

allir   skynbærir   menn,   að   með

þessu lagi er starfsemi Leikfélags

Reykjavíkur ekki annað en fá-

nýtt 'augnagaman, sem hefir ekk-

ert menningarlegt gildi og á ekki

tilverurétt ?

Það er ekki trútt um, að mamni

finnist það allhjákátlegt, að í

leikskrá svona sýningar skuili í:

sambandi við starfsemi Leikfé-

lagsims vera hrúgað saman slag-

orðum um „glædda mienningar-

hugsun, betra&an og fegraðan

hugsunarhátt, göfgandi og ment-

andi skiemtanir" o. fl. o. fl.

Leikskráin er með snotrasta

móti, og mun nú vera búið að

fcoma í veg fyr\r, að Lárus í Ási

láti ljós Sitt skína þar upp a

kostnað Leikfélagsims, — enda

fyigdi henni nú ekbert afsökunar-

.^ittest'.                           X-i—Y.

SMAftUGLÝSINj3A

ALÞÝflUBLAÐSÉ

VIMKIFTIOABSINS

mi

Hárgreiðslustofan   Carmea,

Laugavegi 64,                 sími 376S-

Permament-hárliðun.    Snyit ívötl i.

Hús óskast'til kaups, ekki mjög

stórt. Upplýsingar í síma 4669.    ,

í heita hverfinu óskast lítil íbúð

14. maí. Upplýsingar í síma 490( i.

"Uantar 2 herbergi og eldhús í

Vesturbænum. Upplýsingar í sím i

4387.

Lítil íbúð, eitt til tvö herbergi

og eldhús, vantar í Hafnarfirði

frá 14". maí. Upplýsingar hjá Ólaf

Þ. Kristjánssyni kennara.

TAPAÐ-FUHDIfli

Karlmannsreiðhjól tapaðist á

laugardag fyrir páska hjá Grænu-

borg. Finnandi vinsarhlega beðinn

að skila því á Freyjugötu 10.

Fundarlaun.

Leikfélag   Reyhlavikur.

í kvöld (miðvikudag)   kl. 8

Við, sem vinaam eld-

Gamanleikur í 3 þáttum (6

sýningum).

Aðgöngumiðasala í Iðnó  í

dag eftir kl. 1.

Sími 3191.

PappfirsvHrar

og ritflíng.


Jnrtapottar,

allar stærðir,

fást hjá

fl. Biering,

Laugavegi 3, sími 4550.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4