Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						«42     FÖSTUDAGUR 11. JÚNÍ 1999
MORGUNBLAÐIÐ
HESTAR
Grundvallarmistökað
k
sleppa hrossum á rýrt land
Nú líður að því að hestum verður sleppt í
sumarhaga. En vorið hefur verið kalt og
—,-------------------------------------------------------------------,.-------------
gróður víða kominn skammt á veg. Astand-
ið er víða ágætt á Suðurlandi en víða ann-
i                                                      .............— ¦                                                 jí
ars staðar er það slæmt. Ásdís Haralds-
dóttir ræddi við Björn H. Barkarson hjá
Landgræðslu ríkisins um hrossahaga og
hrossabeit og áhuga og áhugaleysi
hestamanna á málefninu.
BJÖRN H. Barkarson segir að
víða á Norðurlandi séu menn
orðnir heylausir eða heylitlir og
margir því hættir að gefa
hrossum. Hann segir að hross-
^um sé nú sleppt á sáralítinn
" gróður því vorið kom seint fyrir
norðan og sprettan gengur
hægt. Þetta sé ekki til að bæta
ástandið í hrossahögum sem
kannski er ekki gott fyrir.
„Útlitið með hrossahaga er
sums staðar hreinlega slæmt,"
segir Björn. „Sums staðar á
Norðurlandi voru menn ekki
með mikil hey eftir síðasta sum-
ar. Veturinn byrjaði óvenju
snemma og er búinn að vera
langur og erfiður sumum. Síðan
kemur vorið tiltölulega seint og
nú bætist við að vi'ða hafa tún
kalið."
Ætti að gefa hrossum eins
lengi og mögulegt er
Víðii hefur skapast hefð hjá
hestamönnum í þéttbýli um
hvenær þeir sleppa hestum sín-
um á vorin og segir Björn að
honum sé meinilla við slíkar
hefðir. Hann segir að í árferði
sem þessu eigi menn að reyna
að gefa alla vega fram í miðjan
júní eða eins lengi og þeir
mögulega geta. Þeir sem eru
með hross úti og eiga hey ættu
að reyna að halda hrossunum á
afmörkuðum svæðum og gefa
eins lengi og hægt er og friða
önnur svæði á meðan. Síðan
geta þeir fært hrossin á grónu
HESTAR í góðum haga.
svæðin og leyft svæðinu sem
gefið var á að gróa upp. Þó svo
gjafasvæðin líti oft ekki vel út á
vorin og séu útspörkuð ná þau
sér oft mjög vel. Þar hjálpa
hrossatað, fræ og heyafgangar
við uppgræðslu. Ef í landinu
eru einhvers staðar ógrónir
melar er kjörið að nota þá sem
gjafastað svo framarlega sem
auðvelt er að komast að þeim.
Til dæmis þegar þeir eru frosn-
ir á veturna. Björn segist oft
undrast hvað þetta er sjaldan
gert því þetta séu hreinir land-
vinningar.
„Þegar hrossum er sleppt
snemma á land sem er rýrt
halda þau sprettunni niðri allt
árið," segir hann. „Landið nær
aldrei að gróa og aldrei fæst al-
mennileg uppskera af því. Þetta
eru grundvallarmistðk í allri
hrossabeit.
Það er Hóst að það er auð-
veldara að búa með hross á
Suðurlandi en annars staðar og
svo virðist sem spretta sé þar í
meðallagi. Mér finnst þó víða
sjá á landi og er hræddur um
að ástand hrossahaga hafi al-
mennt versnað á undanförnum
árum þó sums staðar sjái maður
framfarir. Aðalvandamálið er
of mikill fjöldi hrossa. Þótt auð-
veldara sé að eiga mörg hross á
grösugum svæðum kemur alltaf
að því að menn lenda í vand-
ræðum með þennan fjölda. Það
þarf að taka á þessu vandamáli
og fækka hrossunum enda held
ég að það sé staðreynd að flest-
ir hrossabændur eiga einhver
hross í stóði sínu sem ekki skila
þeim arði."
Áhugalausir hestamenn
og hrossabændur
Á undanförnum misserum
hefur verið boðið upp á nám-
skeið fyrir hestamenn og
hrossabændur sem nefnist
Hesturinn í góðuin haga. Björn
segist halda að þessi jákvæði
titill ætti ekki að fæla fólk frá.
Hann segir að smám saman hafi
verið þróað námsefni fyrir
námskeiðin en í upphafi hafi
verið um að ræða kynningu á
bæklingnum Hrossahagar, að-
ferð til að meta ástand lands,
sem RALA og Landgræðslan
gáfu út vorið 1997. Síðan hefur
veríð Iögð meirí áhersla á
hrossin sjálf og var Ingimar
Morgunblaðið/Valdimar Kristinsson
Sveinsson á Hvanneyri fenginn
til liðs með námskeiðshöldur-
um. I fyrra voru haldin tvö
námskeið en aflýsa þurfti jafn
mörgum vegna ónógrar þátt-
töku.
„Mér hefur þó ekki blöskrað
áhugaleysið fyrr en nú í vor
þegar við ákváðum að halda
námskeið í Reykjavík 17. maí,"
segir Björn. „Við sendum út
200 bréf til hestamannafélaga á
þessu svæði og sveitarfélaga.
Fjórir skráðu sig á námskeiðið
og varð að aflýsa því. Ég átti
satt að segja von á mun fleirum.
Þótt hinn almenni félagsmaður
kæmi ekki hélt ég að hesta-
mannafélögin og sveitarfélögin
hefðu áhuga á að senda fulltrúa
sína þar sem flest þeirra bjóða
upp á hrossabeit. Þrátt fyrir
þennan dræma áhuga ætlum
við að halda áfram og bjóða
upp á námskeið í haust."
Stanslaus vinna að halda hross-
um í mátulegum holdum
„Þetta hefði verið kjörið fyrir
þá hestamenn í þéttbýli sem eru
að leigja beit fyrir hrossin sín
út um sveitir landsins. Ég hef
oft velt því fyrir mér hvort fólk
geri sér grein fyrir hvað það er
að borga fyrir. Kynnir það sér
nákvæmlega hvaða þjónustu er
verið að bjóða upp á, hvernig
hiiginu er, girðingarnar, að-
gangur að hreinu vatni og svo
framvegis? Eg veit reyndar líka
að bændur sem bjóða upp á
hagagöngu fá stundum þau fyr-
irmæli með hrossunum að þau
eigi að vera á snöggu landi.
Eigendurnir koma svo um helg-
ar og vilja þá að hrossin hafi
ekki fitnað um of. En að halda
hrossum í mátulegum holdum
yfir sumartímann kostar stans-
Iausa vinnu og mikla þjálfun.
Enda hefur komið í l.jós í rann-
sóknuiu að hross geta þyngst
um 70 kíl(') á tveimur vikum á
mikiUi beit. Ég vil hamra á því
að það gerir miklar kröfur til
fðlks að eiga hest og það verður
að gefa sér tíma til að þjónusta
hestiim, bæði á veturna og á
sumrin."
Andúð fólks á sinu finnst
Birni ganga út í öfgar. „Auð-
vitað er það staðreynd að land
sem var illa bitið í fyrra er nú
orðið fagurgrænt," segir hann.
„En liturinn segir ekki allt, því
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Blašsķša 65
Blašsķša 65
Blašsķša 66
Blašsķša 66
Blašsķša 67
Blašsķša 67
Blašsķša 68
Blašsķša 68