Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						FÖSTUDAGINN 24. ágúst. 1934.
ALÞÝÐUBLAÐIÐ
Höfum ferðir alla sunnudaga að
Selfjallsskála.
Sœtið  að  eins eina krónu.
BifreiðastOð Sleindörs, sini 1580.
Lögtak.
Lögtak fer fram fyrir ógreiddum bifreiðasköttum
og skoðunargjöldum, sem í gjalddaga féllu 1. júlí þ. á.,
svo og iðgjöldum fyrir vátryggingu ökumanna bifreiða
fyrir árið 1934, að átta dögum liðnum frá birtingu
þessarar auglýsingar.
Skrifstofu Gullbringu- og Kjósar-sýslu og Hafnarfjarðar,
22. ágúst 1934.
Magnús Jónsson.
Munið
góðu   og    ódý a    utanhússmálninguna,
seai t'æst í
Málning   &  Járnvðrur,
HANS   fALLAOA;
Hvað   nú —
ungi   maður?
íslenzk pýðing eftir Magnús Asgeirsson.
sími 2876,
Laugav. 25,
sími 2876
Bezt  kanp fást  i verzlnn Ben. S. Þórarinss onar
maður er búinn áð tala við Heiilbutfc í stóridaatoiín, þá eru öill
umtaisefni þnntin. Þiinmiebierg kanm verulega vel við Heilbutt log
finst hanin vera óvemju góður og drenglyndm' maður, eh samjí
getuT hann aldnei oirðið fui;ltoomi(on vin|ur hams, aldflei oíðið máf-
inn honum. Og þess vegna 'liíður languí tími þatngað til hann
hejmsækiT Heillbutt aftur — það eí ekki fyr en hanm er mintiur!
á hann með því að samveaikamenm hang segja homum, að hann
hafi lúr-nið máli'ð á móti Mjamdel, En þegar hanln hringir dyra-
bjöllunmi hjá Heilbutt er hamn buíinm að .fiytja siig þaðan fyriu^
lömgu, og húsmoðirin veiít ekki hvert. — Heilbutt er horfimii.
i
Pinneberg er tekinn fastur og Jachmann sér ofsjónir.
Romm eða te.
Á fqgrn, björtu vorikvöMdi, þegar Pinneberg viindur sér út úr
Vöruhúsi Mamdeis, ier höind löjgð á öxlinaj á honum. „Pijnineberg!
Þér eruð tekinn fastur!"                      - -
„Svo!" segir Pimneberg og bregour efcki hið' minsta. „Nei, teruð
það þér, Jachmamn. Það er meki tímifnn síðan við' höfum sést."
„Þarna sér maður, hvað samvizkaíi er góð,"' segir Jachmamm
þumglyndialega. „Verður ekki það minsita bilt v|ð. Jai, guð mimm'
góður, þaö á gott, þeita' umga fólfc. Það er aamnarlega öfumdsH
vert."                                           !             .     ,J •
„Verið nú rólegur, herila Jachmann. Af hveitju* erum við svona
öfundsverðir? Ekki myniduð þér villja skifta við mig, þó ekki
væri nerma í þrjá diaga. Hjá Mandel' — —"           '
,.Hvað er athugavert við Mandel? Ég vildil óska, að ég hefði
st&ðuna yðar. Það vær,i þó eitthvað fast, leiitithvað örug|t," segir
Jachmann. dapurlegur eins og áður, og gengur hægt áleiðiis mieð
Pinneberg. „Það er böivanlegt útlit hjá mamni eiins! og ste|ndur.
Jæja, hvað er að frétta af vorr^elskulegu frú? Það efu siifetldiil
hveitibramðsdagar, ler ^það ekk"il?"
„Henni Hður vel. Við erum búiínj að eignast dreng."
„Nei, hvað heyri ég! Hvorki m'eiíra nó mihma en dreng! Það
hefir gengið fíjótt fyijjr slig,ikallla ég- Hafiðþér ráð á þess há'ttarl?
Þið eruð sannarlega öfumjdsverð,"
„Efni á því höfum við ekki, eni ef viið höguðum okkur eftir því,
eignaðist blátt áframi engfan loifckar börn," segií Piinnit(bieíi]g. „Nú
ycr.ðiíw1 maður að haffa siig fram úrt því."
„Rétt," segiir Jachmann, sem, augijóslega hefir ekki tekið |ef|tirj
vers   vegna
var von Sehleleher dreplnn?
Ég sendi strax eftir Papen. Ég
var efcki með neinar vifilengjur.
Ég lagði fyrir hamm eftirfarandi
spwningar:
„I mafni hinnar gömlu vináttu
okkar skora ég á þig að veraj
hnqinskilinin, Hvað á samtal ykk-
ar Hitlers aði þýða? Hvaða lajun-
iláð eruð þið að brugga?"
Papem tók hömd mína og hristi
hana, horfði beint í augu mér
og svara^i:
,,Kiurt, ég sver það og legg við
okfcar gömlu vináttu og heiður
minin sem herforimgja og mamins,
að ég mium aldrei beita mér fynjr
né styðja niokkur samtök, sem(
stofnað er til gegn þér eða stjórm,
sem þú veítir forstöðu."
Og ég var svo heimskur að
trua homum. Ég hélt áfraim að
Wia mig undir þá baráttu, sern
var í vændum. Ég stofnaði til
náins sámbands við áhrifamestu
leiðtoiga verkamanmafélagiainma,
við Kiistilega verkamammasam-
bandið, við Gregor Strasser og
verkamemm innam mazistafliokksins
og yið Leipart og aðra foringja
sodal-demókratiska verkamanmiai-
sambandsims,. Að því búwu fór ég
til Himdemburgs forseta og sagði:
,íRjúfið þingið. Ég skal bera á-
byrgð á afleiðingtumum. Eftir
kosnjngarmar   verðiur   starfhæfur
meii]ihluti í þiingimu til að koima
fram löigum, fcoma á reglu íland-
imiu iDg heiðarieik í oþilnberu lífi,"
En mér til mikillar umdrunar
tillkynö foiisetinn mér afdráttár-
lauist, ao hanm mundi ekki rjúfa
þingið, en hanm mundi taka vj'ð
lauismiarbeiðni minmi — lausnar-
beiðhi, siem ég hafði alls ekkft
semt mé dreymt um að aenda.
Ég mótmælti. Hlwdenfourg hwyiM
í mfy ónoHitm og snéri vid> méf\
bakiTp),,
Jiujnkaaarnir höfðu ?oTðáð skelk-
aðir við ákvörðum mína um að
fletta ofan af Ost Hilfe-hmeyksli-
inu. Papem, sem hafði aelt sig
Hitler, sanmifærði þá um, að eina
leiðin til að hil'ma yfir hneyksilið
væri að igera Hitler að ka.nzla'iia.
Síðan hjálpuðust þeir að því að
sannfæra gamla forsetanm;. En
tiil þess motuðu þieir þá svíyirði^
legu iygi, að ég hefði áformað
byltingiu með aðstQið ríkishersins.
Mér fanst ég hafa svipaða að-
stöðu og hershöfðiingi, sem hefir
gert mákvæma áætlum um sókn,
meira að segja áfcveðið stumdina,
þegar áhlaupið skyldi hafið, en
einni klst. áður em áhlaupið skyldi
hefjast, eru byssur og hergögm
tekim af homum af herfoiámgja-i
ráðfoiu. Það var aðeins eitt fyrilr
mig a"ð gera:  að  fara.  Þáð  er
aðeimsi leitt fyrir mijg að gera nú:
að bíða. Þýzka þjóðin e;r meiri
en svoi, að hún láti leggja sig í
rústir af móðursjúkum Moidda
eins og Hitler er. Ég hefi óbillandi
traust á þýzfcu þjóðimni,"
Það ier aðeims fátt, sem hægt
er ab bæta við þeslsa játninguJ
ScMeicher, Þó að Kurt vom
Schlieicher ætti, þegar ég átti
þetta samtal við hann, við al-
varleg og illkynjuð veikindi að
strfða, örvænti hanm aldrei, Þrem-
ur dögum áður en hanm var myrt-
ur, var ég í París og átti til við
sérstakam trúnaðarmamm hans.
Þessi maður sagði mér, að Schlei-
cher hefði fastlega trúað því, að
nú væri kominn tími til athafna.
Hamm dró upp fyrir mér mynd
af áistandiniu í Þýzkalandi eins og
það var ,síðustu dagana í júní og
hvað hamn áliti,aðyrði að gieratil
að bæta íír því. Hanm áleit, að
eftir að Hitler hefði veri'ð steyplj'
af stóli, yrði fyrst um sinn að
stjóma með aðstoð ríkishersins,
en .síðan smátt og smátt að koma
á socialistisfcu ríki, alveg ei'ns og
hanm hafði lýst fyrir rriér á böfck-
um Wanmsee. Hanm lýsti stefnu
Schleichersi í utanríkismálum:
Friðiur og iSáttfýsi út á við, Þýzka-
land skyldi aftur ganga í Þjó'ða-
bandalagið', — að Þýzkalamd við-
urkendi múverandi landamæri sím
að því tiiskildu, að það fengi
að njóta þess réttar, sem því' er
veittur í 19. grein sáttmála Þjóða-
bamdalagsims ttn endurskoðun
friðarsiamningainma mieð friðsám-
legum hætti, — máin samvinma
við England, Frakkland og Rúss-
lamid með því markmiði að varð-.
veita fribinn. Þetta voru ekki imm-
antóm orð. Hann hafði komist í
samband við franska stjórnm^la^
menm. Hin eina krafa hans — og
menn höíðu í rauminni fallist á
hana — var að veita Þýzkálandi
aftur miokfcrar af þeim nýlend-
um, sem þeir urbU að láta af
hendi. Það var vissulega ÍMl fórn
til þess ab tryggja friðinin.
Ég sagði við þennan vin von
Schleichersi: „En Hitlier hlytur að
vera ljóst, hvað er að gerast. Ertu
ekki hræddur um Schleicher?"
„Þeir munu efcki þora að smerta
hann," var svarið.
En þeir þorðu því, Hanm dó
sem hermaður, hanm neitaði að
láta taika sig fastan, þó að hamnj
vissi 'vel, að þáð væii sama og
sjálfsmorð. Slík „sjálfsmiorð" eru
alþefct úr sögu Þýzkalands upp
á sí'ðkastið. Og við hlið hans stóð
him ágæta kona hams, sem hafði
stöðugt veriið hams hægri hönd,
kjarkmikil og viðfcunmamleg. Ég
er lekkL Þjóðverji. Ég er ekki ber-
maður. Ég befi ekki sömu póli-
|:ísku stooðanir og ,Kurt von
Schleicher. En ég ber virðinguj
íyrir þeim glæsilega manmi, sem
var myrtur, þegar hann var að
leitast við að tryggja friði'nm í
Evrópu."
SMAAUGLYSINEAR
ALÞÝQUBLAÐSINS
WSKIFIIOAGSIIJS
50]
Ailar almennar hiúkrnn>tr«
vðrur, svo sem: Sjúkradáh-
ur, skolkðnnur, hitapok^r,
hrelnsuð bðmull, gúmtrtf-
hanzkar, gúmmíbasur hanða
bðrnum, barnapelar og túí4»
ur fást ávalt f verzluninni
„Parfs'S Hafnarstræti 14.
AÐ-FUNfllÐ
Reiðhjöl    í   óskilum   í  Alþýðu-
prentsmiðjunni.
ILWNNINGAR
Beztu og ódýrustu sumarferðirn-
ar verða nú eins og áður frá
Vörubílastöðinni í Reykjavík, sími
1471.
QRÆNMETI verður selt á Lækj-
artorgi á morgun. Sérstaklega
góðar rðfur og kartöflur með
lækkuðu verði.
VINNAOSKAST©

Stúlka, vön karlmannafatasaumi,
óskar eftir e-ð sauma buxur eða
vesti fyrir verkstæði. Meðmæli, ef
óskað er. Upplýsingar í afgreiðslu
blaðsins.
E.s. Suðarland
fer til Borgarness íi. k.
laugardag kl. 5 e. h. og til
baka aftur á sunnuda'gs-
kvöld kl. 8. Seinasta laug-
ardagsferðin á sumrinu.
Farseðlar fram og til
baka, til Borgarness og
helztu staða héraðsins með
lækkuðu verði hjá
Ferðaskrifstofu   íslands,
InlgólfshvoMi.                   Sími 2939.
Melónur.
Appelsínur
frá   15   aurum, afbragðsgóðar.
Delicious epli.
Nýjar kartöfiur,
lækkað verð.
íslenzkar gulrófur.
Verzl. Drífandi,
Laugavegi 63.                 Sími 2393.
Beztu
rakblöðin,
þunh, flugbíta.
Raka hina
skeggsáru til-
finningarlaust.
Kosta að eins
25 aura. Fást
i nær öllum
verzlunum
bæjarins.
Laoersimi 2628. Púshólf 373.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4