Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Skķrnir

Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um Megintexti 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Skķrnir

						120                                    Frá Róm til Napoli.
hafa orð fyrir kunnáttu í því sem af sh'kum útheimtist. Þeir sem?
slíka iðn stunda, eru löngum liprir og góSir í umgengni og glað-
værir, en vanir eru þeir að láta hverjum degi nægja sína þján-
ingu, láta ganga á meðan til er og leita sér ánægju með flestu
móti, enda nægir þessi atvinnuvegur að eins til að hafa af fyrir
lífinu meðan heilsa tilvinst, og ef vel lætur og kostnaðinum [erj;
aldrei leyft að yfirstíga tekjurnar, má vel farnast. Annar húsfað-
irinn hafði fest sig í næstu 18 vikurnar í Catínea, og tók fyrir
daginn svo sem 4 spesíur til sarhans fyrir sig og hyski sitt, og
sagði hann það með sparsemi nægja mega þeim til framfæris. Eftir
því sem gera var á Italíu, var fólk þetta vel að sér og gat talað'
með greind og góðum skiluingi um marga hluti, enda var heldur
ekki þagað. Eg gaf mig lítið við talinu fyrst í stað, en mér hélst
það ekki lengi. Önnur af konunum fór að bera mér á brfn, að-
eg ætti víst wmorosa<(. (o: unnustu) eftir í Róm, fyrst eg væri<
hljóðari en ungum mönnum annars hæfði, og eg samsinti henni í
því, en þessi »amorosa« væri Róm sjálf, og lót hún sór það skilj-
ast, fyrst eg ferðaðist, eins og hún komst að orði ^per la antichita«.
— vegna fornleifanna. Hún hafSi veriS fríð. en var farin að ganga
af sér, enda var hún komin yfir fertugt. Bóndi hennar var nokk-
uð eldri, gamaldags maður í mórauðum frakka með háriS niSur á
herSum, andlitið langt og hvítt. Hann var svo sem ánægjan sjálf
til að líta, og virtist að gleðja sig yfir barnaláni sínu, en hann sá
ekki sjálfan sig undir eins og þau, og því fór það hjá honum,
sem öðrum mundi hægtega fljúga í hug, að ekki væri með honunv
og þeim mikið ættarmót, enda voru börnin ekki svo lík hvert öðruí
sem þau áttu að vera skyld. Konan syndist líka sjá, að eg hugs-
aði þetta, og hólt á meðal annars langa ræðu um hjónaband; sagð-
ist æti'ð hafa álitið það höfuSatriðið í þessari stótt, að menn lifSuv
saman í einingu og friSi, og hvort fyrir sig hjóuanna hefði ftill-
komiS frjálsræSi aS haga sér, eins og því IíkaSi, án þess hitt lóti'
sig þaS nokkru skifta. KvaS hún sér svo margt hafa verið flutt
um mann sinn og honum um sig, aS það hefði veriS lukkan beggja
aS hvorugt hefSi gefið því neinn gaum. Bóndi hen::ar tok þá í
sama strenginn og sagði með mikilli glaðværð ýmsar sögur af sjálf-
um sér, sem skiija hefði mátt á tvo vegu, ef illa hefði veriS út-
lagt, og mátti eflaust segja nokkuS þessum hætti til afbötunarr
því hann miðar þó í það minsta til að gjöra sér að góðu það,
sem í slíkum stéttum kringumstæðurnar svo sem með einslagís
nauðsyn   bera   aflaga.    Hin   konan   var  næsta   gömul   og ófríð og:
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 97
Blašsķša 97
Blašsķša 98
Blašsķša 98
Blašsķša 99
Blašsķša 99
Blašsķša 100
Blašsķša 100
Blašsķša 101
Blašsķša 101
Blašsķša 102
Blašsķša 102
Blašsķša 103
Blašsķša 103
Blašsķša 104
Blašsķša 104
Blašsķša 105
Blašsķša 105
Blašsķša 106
Blašsķša 106
Blašsķša 107
Blašsķša 107
Blašsķša 108
Blašsķša 108
Blašsķša 109
Blašsķša 109
Blašsķša 110
Blašsķša 110
Blašsķša 111
Blašsķša 111
Blašsķša 112
Blašsķša 112
Blašsķša 113
Blašsķša 113
Blašsķša 114
Blašsķša 114
Blašsķša 115
Blašsķša 115
Blašsķša 116
Blašsķša 116
Blašsķša 117
Blašsķša 117
Blašsķša 118
Blašsķša 118
Blašsķša 119
Blašsķša 119
Blašsķša 120
Blašsķša 120
Blašsķša 121
Blašsķša 121
Blašsķša 122
Blašsķša 122
Blašsķša 123
Blašsķša 123
Blašsķša 124
Blašsķša 124
Blašsķša 125
Blašsķša 125
Blašsķša 126
Blašsķša 126
Blašsķša 127
Blašsķša 127
Blašsķša 128
Blašsķša 128
Blašsķša 129
Blašsķša 129
Blašsķša 130
Blašsķša 130
Blašsķša 131
Blašsķša 131
Blašsķša 132
Blašsķša 132
Blašsķša 133
Blašsķša 133
Blašsķša 134
Blašsķša 134
Blašsķša 135
Blašsķša 135
Blašsķša 136
Blašsķša 136
Blašsķša 137
Blašsķša 137
Blašsķša 138
Blašsķša 138
Blašsķša 139
Blašsķša 139
Blašsķša 140
Blašsķša 140
Blašsķša 141
Blašsķša 141
Blašsķša 142
Blašsķša 142
Blašsķša 143
Blašsķša 143
Blašsķša 144
Blašsķša 144
Blašsķša 145
Blašsķša 145
Blašsķša 146
Blašsķša 146
Blašsķša 147
Blašsķša 147
Blašsķša 148
Blašsķša 148
Blašsķša 149
Blašsķša 149
Blašsķša 150
Blašsķša 150
Blašsķša 151
Blašsķša 151
Blašsķša 152
Blašsķša 152
Blašsķša 153
Blašsķša 153
Blašsķša 154
Blašsķša 154
Blašsķša 155
Blašsķša 155
Blašsķša 156
Blašsķša 156
Blašsķša 157
Blašsķša 157
Blašsķša 158
Blašsķša 158
Blašsķša 159
Blašsķša 159
Blašsķša 160
Blašsķša 160
Blašsķša 161
Blašsķša 161
Blašsķša 162
Blašsķša 162
Blašsķša 163
Blašsķša 163
Blašsķša 164
Blašsķša 164
Blašsķša 165
Blašsķša 165
Blašsķša 166
Blašsķša 166
Blašsķša 167
Blašsķša 167
Blašsķša 168
Blašsķša 168
Blašsķša 169
Blašsķša 169
Blašsķša 170
Blašsķša 170
Blašsķša 171
Blašsķša 171
Blašsķša 172
Blašsķša 172
Blašsķša 173
Blašsķša 173
Blašsķša 174
Blašsķša 174
Blašsķša 175
Blašsķša 175
Blašsķša 176
Blašsķša 176
Blašsķša 177
Blašsķša 177
Blašsķša 178
Blašsķša 178
Blašsķša 179
Blašsķša 179
Blašsķša 180
Blašsķša 180
Blašsķša 181
Blašsķša 181
Blašsķša 182
Blašsķša 182
Blašsķša 183
Blašsķša 183
Blašsķša 184
Blašsķša 184
Blašsķša 185
Blašsķša 185
Blašsķša 186
Blašsķša 186
Blašsķša 187
Blašsķša 187
Blašsķša 188
Blašsķša 188
Blašsķša 189
Blašsķša 189
Blašsķša 190
Blašsķša 190
Blašsķša 191
Blašsķša 191
Blašsķša 192
Blašsķša 192