II. UM LÆKNASKIPUN A ÍSLANDI. o, "llum sibubum þjóbum ber saman um þab, ab mjög ríbi á ab vanda og auka læknasetníng þar sem því verbur vib komib, og þykir flestum skynsönium stjóinarmönnum þeim pcníngum vel varib cr til þess eru teknir af al- meiiuum sjóbi. Jafnvel Rússar þykjast búnir ab fullreyna þab, ab manndaubi sé minnstur í þeim fylkjum er flesta hafa lækna, og hefir Rússakeisari þessvegna á seinni tímum látiB sér mjög annt um ab fjölga læknum í ríki sínu, og launa þeim vel; er svo sagt ab óvíSa muni Iæknum betur borgab enn á Rússlandi. A Frakklandi reyndist svo fyrir nokkrum árum, ab í þeim fylkjum var mestur manndaubi er færsta höfbu lækna, var þar og hveivetna meira af örkumsla-mönnum enn í hinum fylkj- unum, er vel voru byrg ab læknishjáln. Bretar og Veslurálfumenn eru og, ejitir lánga reynslu, sannfærbir um þab, ab gób Iæknasetníng gjöri niikib til ab lengja mönnum aldur og bæta heilsufar manna; telja þeir svo, ab nianndaubinn í Bostonaiborg og öbrum stórbæjum Vesturálfu fari ab liltölu mínkandi, og sanna þab með órækum reikníngum. 1 Bostonaiborg (seS.Ía þeir) dóu á 18du öld 3 eba 4 af hverju hundrabi árlega, en nú, um hin seinustu 40 ár, hafa ekki dáib nema herumbil 2 af hundrabi og stundum minna. Eg hefi ekki enn