6b UM Í.ÆKKASKIPUN A ISLA3ÍDI. nær hvorki eiga vini né efnuga ættíugja, er þeir geti flúib til, þurfa hinnar mannúðlegustu umhirbingar og ab- búnabar. þessa umbót og vibbald spítalanna og betri skipiin þeirra abhyllumst einnig ver, amtmabur Thora- rensen og Blöndahl syslumabur, þó svo, ab vér ætl- um þab mundi almenníngi gagnsamlegra ab sjá helilur spítölutium á bak enn fara á mis vif. fjölgun læknisem- bættanna, svo framarlega henni ekki yrfei komib fram nema meb því, ab eignum spi'talanna væri til herin.tr varib 5 j»vi vér hyggjum, ab þau not, sem landib mundi hafa af því, að Iæknum væri fjölgab, mundu lángt yfivgnæfa þau, er vibhald spitaianna af sér leibir...... Vér hyggjum þab mikib vel tilfallib, ef spi'talanna heimajarbir yrbu léntar þeim hinum nyju herabslæknum, ab þeir yrbi skyldabir tij, auk þess ab sitja jarbir þessar forsvaranlega, ab taka einn holdsveikan mann, sem nokkur von væri til ab niundi geta orbib læknabur, til reynslu í því tilliti. þareð frumvarpib ekki einúngis hni'gur ab því, ab úthluta framfæris-tillögiim til huldsveikra manna hér og þar í sveitunum, heldur ogsvo helír jafuframt tillit til þess, ab einstökum holdsveikum, ef til vildi, yrbi komib aptur tii heilsu sinnar meb styrk af eignum spítalanna, svo verbur þab reyudar ekki sagt ineb rökum, að frumvarpib lúti ab því ab leggja spítalana nibur, heldur ab vi'su ab forsorgunarinnar samastab verbi umbreytt, svo ab fleiruru gagiisamlegum augnamibum geti orbib framkvæmt, eg ab sú abstob og hjálp, sem spítölunum er ætlab ab láta í te, geti koinib jafnar nibur á þeim hinum holdsveiku mönn- um enn nú vibgéngst"...... ,,Hvab því nákvæmar vibvítur, að fjölga Iæknum í landinu, og ab vcrja ti! þess efnum og tekjum spital- anua, er þessi úppástúnga cnganvegiun svo fráleit spít-