UM I.ÆKTÍASKIPIÍV A ISI.A1*r>T. 77 t .v-ort eg vildi takast á hentlur ab verba læknir í Arnes- ýslu, ef eg fengi Kaldabarnes-spítala, meb því er honum Igir, til leigulausrar ábúbar", án þess eg vaeri skyldur iO búa undir enum holdsveiku mönnum, er þá voru á sru'talanum, sem hann vildi koma fyrir, einsog segir í bréfi hans til kansellíisins. Eg svarabi honum, ab eg væri fiis til ab gjörast læknir í Arnes-sýslu ef eg fengi Kaldabarnes-spítala, meb því er undir hann liggur og fteim kjörum er hann IiafGí til greint, en þo' tók eg þab fram, ab ef ætlazt væri til ab úr þessu yrbi, og ab lækn- irinn skyldi veita mo'ttiiku nokkrum þeim sjúklíngum er læknaðir yrbi, þá væri naubsyn ab byggja sjúkra-hús á alþjóblegan kostnab, bæbi handa þeim og lækninum, en nefndarmenn, sem höfbu rekiB augun í þetta skityrbi frá minni hendi, kvábu, ab lækninum sem fengi spitalann væri engin vorkun á ab koma upp húsi handa sér og sjúklíngum á kostnab sjálfs sín, þegar hann fengi spít- alann meb kjöruni þeim er ábur var getib. Færbu þeir þ>ab til síns máls : a& bæbi væri íslenzk bæjabyggíngholds- veikuni mönnum haganlegust, ]>areb þeir Jiyldi kulda verst f íillu*), og að enginn fjórbúngslæknír á Islandi hefbi ¦ngib timburstofu eba steinhús á alþjóblegnn kostnab. þab mun sumum lesendum undarlegt þykja, ab eg ' efi verib svo lángorbur um álit fundarmanna vibvíkjandi ipítölunum, og skipun þeirri scm Jieir vildu láta gjöra á þeim, en eg hcli því fremur álitib þab skyldu mína ab skíia greinilega í'rá abgjörbuni nefndarmanna í tebu efni, *) |>aá" má geta nærri hvaí hio" ilamka lieilbrigitisra'í hefir Imgsaá", |>egar |>eir sa'u, ad" nefnilarmenniriiir a'lilu íslenzka lia-jahyggíng svo einkar góís fyrir sjtika, og l>rosact miiuii Jieir liafa, *em von var, ad" því, a<f Iilyinilin voru talin henni svo mjng iH gylilis.