Ný félagsrit

						UM   li—HMIHNIB    A   ISLAPDI.               101

Iæknirinn þarf ab hafa til ab geta gegnt skyldu sinni,

og er ekkert sanngjarnara enn ab hann hafi þau sjálfur vib

hönd sér, svo hann eigi hægt ab ná til þeirra, hvenær

sem á þarf ab halda. þab eru engin rök á móti þessu,

þó Danir hafi abra skipun á um þennan hlut, enn hér

er rábib til, því margar abrar þjdbir, cr bæbi hafa hina

beztu stjo'rn og fullkomnustu læknaskipun, leyfa hverjum

lækni sem vill að hafa lifjabúb ; þannig er öllum læknum

á Bretlandi leyft ab hafa lifjabúo hvort heldur þeir eru

á landsbygö eba í burgum, I Austuníki og víoa annar-

staöar á þýzkalandi er læknum einnig leyft aö hafa

lifjabúö hcima hjá sér, og segja margir svo, ao þar fari

bezt fram meb læknaskipunina á f>ýzkalandi, er svo er

tilhagab.

Margir færa þab og til síns máls í þessu efni, ab

lifsölubúbir auki skottulækníngar, því lifsölumenn sé ekki

annab enn kaupmenn, er cínúngis láti sör annt um ab kuma

út vöru sinni, án þess þeir gæti nógsamlega ab því,

hvort hún muni verba kaupendum til góbs eba ills}

þab verður heldur ekki varib, ab opt leibir illt af því,

ab menn gánga í lifjabúbir og kaupa mebiil vib ymsum

kvillum úti bláinn, eptir heimskulegum skottulækna-

rábum eba kerlíngabókum, án þess menn þekki verkun

mebalanna eba, viti vib hverju þau eiga; eru mörg

dæmi til ab slíkt hefir orbib sjúkh'ngum ab bana, en sumum

hefir versnab svo, ab tvísýnt hefir 'orbib um lif þeirra.

þab ber öllum læknum saman um, ab mebalafræbin sé

hin örbugasta og þúngskildasta grein af alhi læknisfræð-

inni, og sýnist þetta einmitt benda til þess, ab leik-

niunnum sé sizt fníanda fyrir mebölum af öllu, en ekki

verbur hjá því komizt þar sem lifjabúbir era, nema meb

því móti ab lifsölumanni sé  bönnub öll mebalasala  sem