III. UM FJARHAG ÍSLANDS. JPab mun vera flestum lesendum vorum í mínní, ab vér skírbum meb fám orbum frá reikníngum Dana um fjárhag lands vors í öbru ári rita þessara j létum vér bæbi þar og í fyrra í Ijósi, ab reikníngar um fjárhag landsins væri í iiiörgu ískyggilegir, og ab þab gæti ekki náö neinni átt: ab Danmörk hlyti ab leggja lslandi 15000 dala á hverju ári. Vér væntum þá, ao embættismenn vorir, sem þekkja bezt fjárhag landsins, og eru kjörnir talsmenn þess og þjóSarinnar, mundu fræfia menn um þetta málefni og sýna, annaíihvort ab ver værum allt of tortryggnir og kveiktum óvild móti stjórninni og Dönum án allrar ástæou, eta þá, að vér hefciim ekki einúngis satt aö mæla, heldur væri öll meofero á fjármunum landsins margfalt o'reglulegri enn vcr höfum borib oss í munn ab segja, svo telja mætti meb sanni, ab Danmörk ynui álslandi hérumbil tvær tunnur gulls á ári, þegar verzlanin væri talin meb. Enginn hcfir samt orbib til að sýna þetta á hvorugan veg, og þab má nærri geta, ab mart er oss í vegi til ab geta sýnt hib síbara meb Ijósum og örækuni rökum, þó eng- inn sé fastlegar sannfærbur um þab enn vér, ab atríbi þetta sö eitt hib fyrsta grundvallaratribi, sem menn þurfa ab vita um vissu si'na svo íljo'tt sem aubib er- Vér kvörtubum ylir því, ab sagt var í enum fyrri