Ný félagsrit

						112                     VM   FJARHAG   ISLAM»S.

bil 6000 dala afgáng frá þessu ári einu, sem þab legg-

ur annabhvort upp eba sti'ngur í vasa Danmerkur.

Hafa nú tekjurnar aukizt svo á þessu ári, eba úfgjiild

minkab, ab þab geti gjiirt 21,000 dala mun? Heíir nokk-

urr fundib mun á landstjórninni ? hefir nokkurr mist

tekjur sínar? hefir embættismönnum verib fækkab ? eba

hafa fundizt nokkrar gullnámur? eba hafa verið lagbir

á skatlar? — Enginn veit af þessu ; öllum mun finnast

flest hafa setib við sama íírib 1842 einsog 1841, eba

jafnvel cinsog 1835—1839, þegar Islandi átli að hafa verib

lagt 15,000 dala ab meðaltali á hverju ári*). En hvar er

þá reikníngsmunurinn falinn? — já, hvar er hann

falinn?!

A einum stab í reikníngi þessum er talib verb seldra

jarba meb leigum; þetta verba ab vera konúngsjarba verb,

sem kaupendur hafa goldib á árinu 1842. En hvar er

verb og leigur enna annarra konúngsjarba, sem seldar

hafa veiib á fyrri árum, fyrir rúmar 123,000 clnla

(ab ötöldum stólagózum og iibru smávegis)? — þess

finnst hvergi getib.

Talib er í reikníngnum skipagjald, og á eptir reikn-

íngnum vegabréfa-gjald ; cn hvar er gjald þab, einn af

hundrabi, sem taka skal af allri íslenzkii vöru sem flutt

er úr Danmörku til annarra landa? eða hvar er getib

sjálfrar cnnar íslenzku verzlunar, og ábata þess sem

Danir hafa afhenni? — þessu er hvorugu hreift meb einu

orbi, og þó hefir fjárvörzlunefnd Dana sjálf játab 1841,

að þetta væri hvorttveggja teljanda**).

*) Félagir.  Ií„ 100.

**) Félagsr. II.,  170.