aut m niTGjönnm. 141 þar scm bækurnar eru þýzkar, þá er aubsætt ab bókin verbur ekki handhæg. Suraar prentvillurnar eru svo frá- leitar, og sýna svo mikib hirbuleysi, ab þeirra þarf ab geta, og er þab t. a. m. eitt, ab Katrín íinnur í Rúss- landi er hér ktíllub Katrín en ellefta (5<f> 143), og úr „Kristianíu Ivsíng" {Toporjmphie) er gjtírt „Kristíaníu \ncntsm\by,i"tTypogrnp/tie, hls. 68,484). Hvevr sá mabur, sem hefir ena minnslu þekkíng á þjóbverskri, enskri eba frakkneskri túpgu, verbur ab hugsa, ab sá sem samio hafi registrib hafi ekki verib svo fær í þessum roálum aft hann gæti ritaö rétt þaö sem fyrir honum Iægi prent- ab, þ. e. ab hann væri ekki læs, því meira þurfti ekki vib ab hafa til ab leibrétta villurnar á mýmörgum stöbum. , Ab því er prentuninni vibvíkur, þá er henni eínnig mjtíg ábótavant. Lat/nuletrib er ýmist sett eba hallt (antiqua eða cursiv), en enginn veit hvernig þab er abgreint, því þo' menn mætti sumstaðar hugsa, ab híö s/bara væri haft handa latínunni, þá bera t. a. m. bls. 94 og 95 móti þvi', þareb sín þeirra er meb hvorju letri. I enu gotneska letri eiga sto'ru stafirnir sjaldan vib, og öll cl» standa einsog fleigar í orbunum, því þau eru úr öbru stærra letri. Pappíiinn einn er sæmilegur. þab er undra vert, ab stjo'rnarmenn bókasafnsins skuli hafa leyft slíkri bo'k ab koma út, og eyða til hennat álitlegum peníngum úr bókasafnsins litla sjóbi, og enn undarlegra, ab þeir skyldi ekki hafa gætt í bókina ábur enn hún var send úr landinu, og kom lyrir augu útlendum mönnum, sem enganveginn dæma sli'kan trassadóm eins vægilega og vér gjörum. þab fer og sem von er á, ab frumkvöbull safnsins og velgjörbamabur, etazráb Rafn, þorir nú ekki »b syna bókina neinum manni, enn
Beinir tenglar